یک عامل اَکسانچر (Accenture) شبکه‌ی امنیتی پنتاگون را به ابزار کدنویسی هوش مصنوعی شخصی خود یعنی کلود کد (Claude Code) متصل کرد. این نشت دو ماه کامل ناشناس ماند و داده‌های حساس را در معرض خطر قرار داد.
به گزارش وایرد (WIRED)، این رخداد در ماه‌های اول ۲۰۲۵ رخ داد. سیستم متمرکز مورد استفاده چندین آژانس اطلاعاتی آمریکایی در دسترس عامل هوش مصنوعی شخصی قرار گرفت. عامل هوش مصنوعی (AI agent) — مثل دستیار دیجیتالی که به‌جای شما کد می‌نویسد و دستورات را اجرا می‌کند — می‌توانست به اطلاعات کنترل‌شده غیرمحرمانه (CUI / Controlled Unclassified Information) دسترسی پیدا کند.
این دسته داده‌ها شامل جزئیات زیرساخت‌های حیاتی، سیستم‌های پیش‌رانی زیردریایی هسته‌ای، آسیب‌پذیری‌های تروریسم شیمیایی و بیولوژیک و سایر مسائل امنیت ملی است. اتصال غیرمجاز از طریق حساب شخصی یک مقاول، دروازه‌ای برای خروج احتمالی اطلاعات به سمت یک وب‌سایت شخص ثالث باز کرد. اعتبارهای ورود در میان داده‌های در خطر بود. این نشت به یادآور نشت قبلی داده‌های پنتاگون است که سوابق ۲.۸ میلیون پرسنل نظامی لو رفت.
جزئیات فنی نقض امنیتی به شرح زیر است:
- شبکه هدف: سامانه متمرکز وزارت دفاع آمریکا (DOD) با سطح داده CUI
- ابزار نفوذ: کلود کد (Claude Code) — عامل کدنویسی آنتروپیک (Anthropic) که در حساب شخصی عامل فعال بود
- مدت پنهانی: دو ماه کامل بدون شناسایی توسط سیستم‌های پایش
- خطر خروج داده: احتمال استخراج اعتبارهای ورود و اطلاعات حساس به وب‌سایت شخص ثالث
خبرگان امنیت سایبری این رخداد را «تهدید شدید امنیت ملی» توصیف کرده‌اند. اگر وب‌سایت مقصد مورد نفوذ قرار گرفته باشد، یک دشمن می‌تواند بدون ردیابی به محیط‌های امن نفوذ کند. آسیب جبران‌ناپذیر می‌تواند وارد شود.
سخنگوی وزارت دفاع آمریکا از نظر دادن درباره وضعیت شبکه‌ها خودداری کرد. وزارتخانه بیان کرد که در مورد چنین مواردی به طور عمومی اظهارنظر نمی‌کند. به نقل از منابع آگاه، این سکوت رسمی نگرانی‌ها را تشدید کرده است.
در مقابل، سخنگوی اَکسانچر ادعاها را «به طور کامل و مستقل بررسی شده و بی‌اساس» خواند. شرکت افزود که «به طور کامل از تعهدات قانونی و قراردادی خود پیروی کرده است». اما وقتی برای جزئیات بیشتر — از جمله محققان و اعتراف داخلی — فشار آمد، اَکسانچر توضیحی ارائه نداد.
این فقدان شفافیت، نگرانی متخصصان امنیت سایبری و سیاست‌گذاران را درباره ریسک ادغام ابزارهای هوش مصنوعی در سیستم‌های حساس دولتی بدون نظارت سخت‌گیرانه تشدید کرده است. تهدیدهای درونی (insider threat) در عصر هوش مصنوعی زاینده (Generative AI) چقدر مخرب‌تر شده‌اند. یک عامل واحد با یک ابزار شخصی می‌تواند مرزهای امنیتی چندلایه را در ثانیه‌ها بی‌اعتبار کند. این خطر در کنار رویداد نفوذ عامل‌های هوش مصنوعی آنتروپیک از طریق شخص ثالث قرار می‌گیرد.
چالش اصلی دیگر، پاسخ‌گویی مبهم است: وقتی مقاول ادعا را رد می‌کند و وزارت دفاع سکوت می‌کند، حقیقت در میان می‌ماند. سازمان‌هایی که عامل‌های هوش مصنوعی را در گردش کار ادغام می‌کنند، باید پروتکل‌های صریح تدوین کنند. این پروتکل‌ها شامل لیست سفید ابزارهای مجاز، پایش خروج داده به مقاصد شخص ثالث، و حسابرسی دوره‌ای دسترسی‌های مقاولین می‌شود.
نوآوری در هوش مصنوعی نباید به قیمت امنیت ملی تمام شود. این پرونده احتمالاً پیش‌ساز تغییرات رگولاتوری در نحوه اعتبارسنجی، پایش و محدودسازی ابزارهای هوش مصنوعی در بخش‌های دفاعی و اطلاعاتی خواهد بود. درس اصلی: پروتکل‌های امنیتی باید با همان سرعتی که تکنولوژی پیش می‌رود، تکامل یابند.
مسئولیت مقاولین و کارفرمایان در تضمین عدم استفاده از سیستم‌های هوش مصنوعی شخصی یا غیرمجوز در شبکه‌های دولتی امن، اکنون زیر سوال است. تحقیقات ادامه دارد و ابعاد کامل نقض هنوز مشخص نیست.
گام بعدی شما
- اگر در پروژه‌های دولتی یا حساس کار می‌کنید، بلافاصله لیست ابزارهای هوش مصنوعی مجاز را از واحد امنیت درخواست کنید و هیچ عامل شخصی را در شبکه سازمانی فعال نکنید.
- تیم‌های امنیتی باید قوانین پیشگیری از خروج داده (DLP) را برای شناسایی ترافیک به دامنه‌های هوش مصنوعی شخص ثالث (مانند api.anthropic.com) به‌روزرسانی کنند.
- مقاولین و کارکنان: هر استفاده از ابزار هوش مصنوعی غیرمجاز را بلافاصله گزارش دهید — سکوت شریک جرم محسوب می‌شود.
این رخداد هشدار می‌دهد که در عصر هوش مصنوعی، امنیت باید پیش از استقرار هر عامل جدید، طراحی و تست شود. تنش بین نوآوری و امنیت، چالش اصلی سازمان‌هایی است که مرزهای ادغام هوش مصنوعی را می‌کشند.
پیامدها فراتر از یک نشت منفرد است. این پرونده درس‌آموزی است برای تمام بخش‌های حیاتی که ابزارهای هوش مصنوعی را در گردش کار می‌آورند.
گفتگو