تصور کنید دستیاری داشته باشید که نه تنها ایمیل‌هایتان را می‌خواند، بلکه به‌طور خودکار بلیت‌های کنسلی پروازتان را پس می‌گیرد و رستوران رزرو می‌کند. Instinct دقیقاً همین ادعا را دارد: تبدیل شدن به عاملی که کارهای خسته‌کننده زندگی را واقعاً «انجام» می‌دهد، نه اینکه فقط درباره آن‌ها حرف بزند. ارزش ۱۰ میلیارد دلاری این شرکت دقیقاً بر سر همین توانایی است: یک عامل هوش مصنوعی (AI Agent) که دسترسی عمیق به داده‌های شخصی را با توانایی اجرای کارهای واقعی در دنیای فیزیکی و دیجیتال معاوضه می‌کند.
این ابزار برخلاف چت‌بات‌های معمولی که در یک تب مرورگر زنده‌اند، مستقیماً در iMessage و واتس‌اپ فعال است. این یعنی برای کاربرانی که مهندسی پرامپت (Prompt Engineering) — هنر سؤال درست پرسیدن، مثل کسی که می‌داند چطور از یک مشاور باتجربه بهترین جواب را بگیرد — برایشان خسته‌کننده است، Instinct یک راه میان‌بر است. این عامل با اتصال مستقیم به ایمیل، تقویم و اپلیکیشن‌های پیام‌رسان شما، شبیه به نسخه‌ای ساده‌شده و بهینه از ابزارهای پیشرفته‌ای مثل OpenClaw برای کاربران عادی عمل می‌کند.
همان‌طور که در تحلیل‌های قبلی ما درباره امنیت مدل‌های بازمتن اشاره کردیم، دسترسی عمیق به داده‌ها همیشه با ریسک‌های امنیتی همراه است. در دنیای امروز، صنعت هوش مصنوعی در تلاش است تا از مشکلاتی که صرفاً «شکل نرم‌افزاری» دارند فراتر رود. طبق گفته‌ی جاسمین سان، روزنامه‌نگار فناوری، اکثر مردم مشکلاتی دارند که شکل نرم‌افزاری ندارند و بسیاری از آن‌ها حتی وقتی چنین مشکلی دارند، متوجه آن نمی‌شوند. در حال حاضر، عامل‌های هوش مصنوعی هنوز به ورودی‌ها و هدایت‌های قابل‌توجهی از سوی کاربر نیاز دارند. اگر کاربر دقیقاً بداند چه می‌خواهد — مثلاً کمک در تکالیف مدرسه یا داشتن یک همراه مجازی — ابزارها با اشتیاق پاسخ می‌دهند. اما برای کسانی که نمی‌دانند چه بخواهند، خطر تبدیل شدن به یک «طبقه زیرین دائمی» در بهره‌مندی از کاربردهای هوش مصنوعی وجود دارد.
بسیاری از کاربران با هوش مصنوعی مثل یک موتور جست‌وجوی پیشرفته برخورد می‌کنند، اما گروه کوچکی از کاربران حرفه‌ای به دنبال اتوماسیون کامل کارهای اداری و خسته‌کننده هستند. این شکاف توضیح می‌دهد چرا برخی رهبران فناوری، سرمایه‌گذاری‌های میلیاردی در مرکز داده (Data Center) — همان ساختمان‌های عظیمی که هزاران پردازنده برای فکر کردن مدل‌ها در آن قرار دارند — را بهای عادلانه‌ای برای افزایش بهره‌وری می‌دانند، در حالی که عموم مردم هنوز تردید دارند. اگر باور داشته باشید که عامل‌ها می‌توانند با اتوماسیون کارهای تکراری، بهره‌وری را به شدت افزایش دهند، هزینه‌ها و اختلالات ناشی از ساخت مراکز داده قابل قبول به نظر می‌رسد. اما اگر فقط از هوش مصنوعی به عنوان یک شکل پیشرفته از گوگل استفاده کنید، این معامله بسیار کمتر جذاب خواهد بود.
تغییر در فرم فاکتور
Instinct تفاوت خود را در نحوه ارائه و تحویل سرویس نشان می‌دهد. پژوهشگران هوش مصنوعی مکرراً بر اهمیت «فرم فاکتور» (Form Factor) یا همان شکل ظاهری رابط کاربری تأکید می‌کنند. این عامل با حذف جعبه متن خالی و استفاده از پیام‌رسان‌های آشنا، فشار ذهنی (Cognitive Load) کاربر را کم می‌کند. به جای اینکه منتظر یک دستور پیچیده بماند، بر اساس متن گفتگو و زمینه (Context)، پیشنهاداتی برای اقدام می‌دهد.
این رویکرد با تلاش‌های دیگر برای ساخت عامل‌های هوش مصنوعی (AI Agents) متفاوت است. برای مثال، عاملی به نام Lindy به دلیل تهاجمی بودن، ارسال پیام‌های متنی روزانه و پیوستن به جلسات زوم بدون اجازه صریح کاربر، مورد انتقاد قرار گرفته بود. در مقابل، Instinct طوری طراحی شده که بیش از حد پیام ندهد تا تعامل با آن بیشتر شبیه یک دستیار مفید باشد تا یک ربات مزاحم و سمج.
اجرای عملیاتی در دنیای واقعی
بر اساس بررسی‌های انجام شده و مجموعه‌ای از تست‌ها، Instinct در انجام کارهایی که فراتر از تولید متن ساده هستند و اصطکاک بالایی دارند، موفق عمل کرده است:
- لجستیک سفر: این عامل یک سفر کاری به ونیز ایتالیا را مدیریت کرد. Instinct بر اساس موقعیت مکانی کاربر، رزروهایی را انجام داد و حتی برای ارتباط با رستوران‌های محلی و کوچک (hole-in-the-wall) از واتس‌اپ استفاده کرد. این قابلیت‌ها در راستای توسعه‌ی گسترده‌تر ابزارهایی است که اکنون می‌توانند به‌طور مستقیم با کسب‌وکارها تماس تلفنی برقرار کنند تا تعاملات دنیای واقعی را مدیریت نمایند.
- بازیابی مالی: طبق گزارش‌ها، این عامل متوجه تغییر ۹۰ دقیقه‌ای در پرواز شرکت Alaska Airlines شد که کاربر از آن بی‌خبر بود و آن را از دست داده بود. این اتفاق کاربر را مستحق استرداد کامل وجه به مبلغ حدود ۵۵۰ دلار می‌کرد که Instinct به‌طور خودکار این فرآیند را انجام داد و همزمان پرواز بازگشت یک‌طرفه به سان‌فرانسیسکو را مجدداً رزرو نمود.
- فیلتر امنیتی: این ابزار یک کلاهبرداری فیشینگ را که در قالب دعوت به یک مهمانی کباب در حیاط خانه از طرف یک دوست بود، شناسایی کرد و صراحتاً به کاربر هشدار داد که «ایمیل را باز نکند».
- کارهای اداری: در حالی که ابزارهای قبلی مثل Claude می‌توانستند با تولید فاکتورهای فریلنسری حدود ۱۰ دقیقه در زمان کاربر صرفه‌جویی کنند، Instinct به دنبال اتوماسیونی است که واقعاً کیفیت زندگی را تغییر دهد.
بهای راحتی
این موفقیت‌ها بدون هزینه نیستند و با ریسک‌های بزرگی همراه‌اند. به نقل از گزارش Wired، کاربران متوجه شده‌اند که Instinct ممکن است حتی پس از قطع اتصال و حذف دسترسی، نسخه‌هایی از صندوق ورودی ایمیل‌ها را نزد خود نگه دارد. یک سرمایه‌گذار حوزه فناوری پس از اینکه دریافت فریب دادن (Phishing) این عامل بسیار ساده است، اپلیکیشن را حذف کرد.
به دلیل همین آسیب‌پذیری‌ها، نیاز به نظارت دقیق بر زیرساخت‌ها افزایش یافته است؛ تا جایی که برخی شرکت‌ها سرمایه‌گذاری‌های کلانی را برای بازرسی زنجیره تأمین نرم‌افزاری این عامل‌ها اختصاص داده‌اند تا امنیت کاربران تضمین شود.
رفتارهای «آشفته» و شکست‌های فنی نیز گزارش شده است:
- سوءاستفاده از API: یک سرمایه‌گذار خطرپذیر گزارش داد که پس از تلاش ربات برای رزرو میز، به دلیل ارسال حدود ۲۰۰ درخواست در ساعت به API پلتفرم Resy، از این سرویس مسدود شده است.
- ضرر مالی: این عامل یک سفارش DoorDash را که به‌شدت تأخیر داشت لغو کرد و باعث شد کاربر ۶۴ دلار ضرر کند؛ این در حالی بود که دستور صریح کاربر این بود که لغو سفارش فقط در صورتی انجام شود که بازگشت وجه تضمین شده باشد.
- فقدان مسئولیت‌پذیری: کاربران اشاره کرده‌اند که Instinct در عذرخواهی‌های طولانی و مکرر برای این اشتباهات بسیار ماهر است، اما هرگز پیشنهاد پرداخت خسارت مالی را نمی‌دهد.
ارزش بازار و رقابت
مبالغ درگیر در این بازی بسیار زیاد است. به گزارش The Information، Instinct که در فوریه ۲۰۲۴ در حالت بتای خصوصی عرضه شد، در حال مذاکره برای جذب ۱ میلیارد دلار سرمایه جدید است. این مبلغ در کنار ۳۵۰ میلیون دلار سرمایه‌ای که پیش‌تر جذب کرده بود، ارزش این شرکت را به ۱۰ میلیارد دلار می‌رساند.
رقابت با Meta که اخیراً Muse را معرفی کرده، شدید است. تا اواخر سپتامبر ۲۰۲۴، Muse با بیش از ۹۰۰ هزار دانلود، به یکی از محبوب‌ترین اپلیکیشن‌های رایگان اپ‌استور تبدیل شد. با این حال، Ars Technica گزارش داد که Muse با یک نقص امنیتی بحرانی عرضه شده که به مهاجمان اجازه می‌دهد هر کاری بخواهند روی مک کاربر انجام دهند. همچنین گزارش 404 Media حاکی از آن است که در حالی که Muse ادعا می‌کند می‌تواند برای رزرو رستوران تماس بگیرد، برخی از این تماس‌ها توسط انسان‌های مستقر در مراکز تماس (Call Centers) انجام می‌شود، نه توسط هوش مصنوعی.
معامله حریم خصوصی
شرایط خدمات (Terms of Service) شرکت Instinct بسیار گسترده است و به این شرکت اجازه می‌دهد از حداقل بخشی از گفتگوهای کاربران برای آموزش مدل‌های هوش مصنوعی خود استفاده کند. این شرکت به درخواست‌های Wired برای توضیح درباره این رویه‌ها پاسخ نداده است.
برای بسیاری، این یک کابوس امنیتی است. اما برای کاربران «عمل‌گرا»، این معامله در حال پذیرفتنی شدن است. وقتی جایگزین این ابزار، ساعت‌ها کار اداری دستی و خسته‌کننده باشد، ریسک نشت داده‌ها در برابر بازپس‌گیری زمان، ثانویه به نظر می‌رسد. کاربران دیگر نمی‌پرسند «آیا این هوش مصنوعی امن است؟»، بلکه می‌پرسند «آیا می‌تواند من را از خبرنامه‌های مزاحم لغو عضویت کند — مثل لیست Hot Yoga São Paulo که از سال ۲۰۱۷ هر هفته ایمیل می‌فرستد — یا صدها دلار در هزینه پرواز صرفه‌جویی کند؟»
گام بعدی شما
- اگر به دنبال اتوماسیون هستید، ابتدا دسترسی‌های لازم را در یک ایمیل ثانویه تست کنید تا ریسک نشت داده‌های اصلی کاهش یابد.
- در صورت استفاده از عامل‌های مشابه، هرگز اجازه دسترسی به حساب‌های بانکی یا پرداخت‌های مستقیم را بدون نظارت لحظه‌ای ندهید.
- رفتارهای تکراری ربات در APIها را رصد کنید تا از مسدود شدن حساب‌های کاربری‌تان در سرویس‌های دیگر جلوگیری کنید.
اما داستان سخت‌افزاری این تحول حتی شگفت‌انگیزتر است — به تحلیل ما درباره تراشه‌های Blackwell مراجعه کنید.
گفتگو