آیا می‌توانید به عاملی که هرگز ندیده‌اید اعتماد کنید؟ تصور کنید سیستمی را مدیریت می‌کنید که در آن هر ۶ کاربر جدید، یک مهاجم است.
طبق اعلام Stripe، یک ششم از تلاش‌ها برای ثبت‌نام در سرویس‌های هوش مصنوعی توسط مهاجمان صورت می‌گیرد. این شرکت در یک ماه تنها ۳.۳ میلیون ثبت‌نام پرخطر را در ۸ کسب‌وکار مختلف هوش مصنوعی مسدود کرده است. این آمار تکان‌دهنده نشان می‌دهد که در دنیای عامل‌محور (agentic)، شناسایی «کیستی» یک کاربر کافی نیست؛ بلکه باید دانست او «چه کرده است».
به نقل از گزارش dev.to، بین ۲۸ آوریل تا ۱ مه ۲۰۲۶، موجی از استانداردهای جدید برای پیوند دادن عامل (agent) به هویت‌های انسانی شکل گرفت:
- اتحاد FIDO گروه‌های کاری جدیدی برای احراز هویت و پرداخت‌های عامل‌ها تشکیل داد.
- گوگل پروتکل پرداخت‌های عامل (AP2) خود را اهدا کرد و مسترکارت قابلیت «قصد قابل تأیید» (Verifiable Intent) را معرفی نمود.
- در ۳۰ آوریل ۲۰۲۶، Experian توکن‌های اعتماد عامل را برای امتیازدهی آنی به کلاهبرداری یا همان «شناخت عامل خود» (KYA) عرضه کرد.
- Cloudflare و Stripe پروتکلی را مستقر کردند که به عامل‌ها اجازه می‌دهد با سقف پرداخت ۱۰۰ دلار در ماه، حساب باز کرده و دامنه بخرند.
- در ۱ مه ۲۰۲۶، CISA و NSA دستورالعمل‌های مشترکی را با تمرکز بر الگوهای «اعتماد صفر» (zero-trust) منتشر کردند.
همان‌طور که در تحلیل قبلی ما درباره‌ی امنیت مدل‌های بازمتن اشاره کردیم، زیرساخت‌های فعلی تنها بر احراز هویت متمرکز هستند. اما یک نقص سیستمی بزرگ وجود دارد: نبود «گواهی رفتاری» (Behavioral Attestation).
اتصال هویت به عامل به ما می‌گوید او کیست، اما ثابت نمی‌کند که او در پلتفرم‌های دیگر صادق بوده است. برای حل این مشکل، AgentLair سیستمی به نام «اثبات مجوزهای گذشته» (PoPA) را معرفی کرده تا رسیدهای قابل انتقال از اقدامات عامل‌ها ایجاد کند.
اما داستان سخت‌افزاری این تحول حتی شگفت‌انگیزتر است — به تحلیل ما درباره‌ی تراشه‌های Blackwell مراجعه کنید.
گام بعدی شما
- اگر در حال توسعه سیستم‌های عامل‌محور هستید، به جای تکیه بر API Key، استانداردهای KYA را بررسی کنید.
- برای کاهش ریسک، سقف پرداخت‌های خودکار عامل‌ها را در سطح پایین (مشابه مدل Stripe) تنظیم کنید.
- چشم به توسعه پروتکل‌های PoPA بدوزید تا بتوانید سوابق رفتاری عامل‌ها را تحلیل کنید.
گفتگو