تصور کنید یک مدیر زیرساخت هستید که برای اتصال مرکز دادهاش به شبکه برق ملی، باید بین ۴ تا ۷ سال منتظر بماند. حالا تصور کنید تمام این انتظار با انتقال سختافزارها به قلب اقیانوس و حذف کامل نیاز به شبکه برق خشکی از بین برود.
به نقل از گزارش ۳۰ جولای ۲۰۲۶، شرکت Atomarine قصد دارد زیرساختهای محاسبات (Compute) — که مانند موتورخانهٔ یک شهر است و تمام پردازشهای سنگین را مدیریت میکند — را با سرعتی ۴ تا ۵ برابر بیشتر از مراکز دادهٔ زمینی مستقر کند. این شرکت با انتقال تولید برق به داخل خودِ پلتفرمهای شناور، صف انتظار برای اتصال به شبکه برق ملی را بهطور کامل حذف کرده است.
همانطور که در تحلیل قبلی ما دربارهی تأثیر زیرساختهای محاسباتی بر رقابت AI اشاره کردیم، صنعت اکنون به دیواری رسیده است که در آن تراشهها در عرض چند ماه نصب میشوند، اما تأمین برق سالها زمان میبرد. پیشبینی میشود تا سال ۲۰۳۰، کمبود برق بین ۳۵ تا ۴۹ گیگاوات باشد و دسترسی به انرژی به اصلیترین مانع مقیاسپذیری هوش مصنوعی تبدیل شود. در این مدل، مرکز داده دیگر یک ساختمان ثابت نیست، بلکه ناوگان مدولاری از کشتیهاست که میتوان آنها را به هر خط ساحلی در جهان یدک کشید.
Atomarine از معماری استاندارد «بارج محاسباتی» با مشخصات فنی زیر استفاده میکند:
- ظرفیت: هر پلتفرم استاندارد ۷۵ تا ۱۰۰ مگاوات را پشتیبانی میکند.
- خنکسازی: استفاده از یک حلقه بسته از آب دریا که نیاز به برجهای خنککننده را 없 میکند و به PUE (اثربخشی استفاده از برق) تقریبی ۱.۱ میرسد.
- مقیاسپذیری: واحدها در کشتیسازیها تولید شده و برای رسیدن به ظرفیت ۴۵۰ مگاوات در کنار هم مهار میشوند.
- طول عمر: زیرساخت برای بازه ۲۰ تا ۴۰ ساله طراحی شده است.
طبق اعلام این شرکت، استراتژی تامین انرژی در دو مرحله تکامل مییابد. شناورهای اولیه با توربینهای گاز طبیعی کار میکنند و در آینده، این سیستمها با رآکتورهای هستهای دریایی کوچک جایگزین میشوند. این تغییر اجازه میدهد مرکز داده بدون تغییر در سالنهای سختافزاری، به انرژی هستهای بدون کربن منتقل شود.
با جدا کردن محاسبات از قوانین منطقهای زمین و ناپایداری شبکه برق، Atomarine عملاً ۷۰ درصد از سطح زمین را به ملک قابل استفاده برای هوش مصنوعی تبدیل میکند. این چرخش، مزیت رقابتی را از مالکان زمین به کسانی منتقل میکند که در لجستیک دریایی و انرژی مدولار تخصص دارند.
گام بعدی شما
- رصد اولین استقرار عملیاتی رآکتورهای دریایی برای سنجش پایداری این مدل.
- بررسی هزینههای لجستیک دریایی در برابر هزینههای خرید زمین در مناطق استراتژیک.
- مطالعه استانداردهای جدید PUE در محیطهای خنکسازی آبی.
اما چالش اصلی این مدل، مدیریت زیستمحیطی آبهای گرم خروجی است؛ جزئیاتی که در تحلیل ما درباره استانداردهای ESG مراکز داده بررسی کردیم.
گفتگو