تصور کنید صبح از خواب بیدار شوید و ببینید بولدوزرهای یک مرکز داده عظیم در حال تخریب زمینهای محله شما هستند، بدون اینکه پیش از این حتی یک اطلاعیه درباره آلودگی هوای آن دریافت کرده باشید. این کابوس برای ساکنان بسیاری از مناطق آمریکا به دلیل تغییرات جدید در قوانین محیطزیستی در حال تبدیل شدن به واقعیت است.
آژانس حفاظت محیطزیست آمریکا (EPA) در حال حذف قوانینی است که سازندگان مراکز داده و نیروگاهها را ملزم میکرد پیش از دریافت مجوزهای آلودگی هوا، به ساکنان محلی اطلاع داده و نظرات آنها را بشنود. این تغییر به توسعهدهندگان مراکز داده هوش مصنوعی و نیروگاهها اجازه میدهد تا مجوزهای خود را بدون اطلاع دادن به ساکنان مجاور، تا لحظه شروع ساختوساز، دریافت کنند.
این اقدام در حالی رخ میدهد که گسترش هوش مصنوعی زاینده (Generative AI) — شبیه به یک موتور جت که برای حرکت نیاز به سوخت عظیمی دارد — باعث جهش بیسابقه در ساخت مراکز داده شده است. این تأسیسات معمولاً به نیروگاههای اختصاصی نیاز دارند که باعث نگرانی شدید جوامع محلی درباره کیفیت هوا میشود. در واقع، تقاضای عظیم برای توان پردازشی، فشار بر زیرساختهای انرژی را افزایش داده و نقاط اصطکاک جدیدی میان شرکتهای تکنولوژی و ساکنان محلی ایجاد کرده است.
همانطور که در تحلیلهای قبلی ما درباره اثرات زیستمحیطی زیرساختهای محاسباتی اشاره کردیم، تضاد میان سرعت پیشرفت تکنولوژی و استانداردهای محیطزیستی رو به افزایش است.
زمینه و جزئیات تغییر قانون
تغییرات پیشنهادی EPA مستقیماً فرآیند «بازبینی منبع جدید» (New Source Review) را هدف قرار داده است. این چارچوب نظارتی از دهه ۱۹۷۰ میلادی برقرار شده و طیف گستردهای از تأسیسات صنعتی، از جمله کارخانههای کاغذ، لندفیلها (محلهای دفن زباله) و طرحهای توسعه نیروگاهها را پوشش میدهد.
در ماه جولای، EPA اعلام کرد که قصد دارد الزام فدرال برای مشارکت عمومی را برای گروه بزرگی از آلودهکنندگان حذف کند. هدف این سازمان انتقال این مسئولیت به سازمانهای محیطزیستی ایالتی و محلی است. به این ترتیب، این سازمانهای محلی هستند که تصمیم میگیرند آیا لازم است مردم را درباره منابع جدید آلودگی باخبر کنند یا خیر. این رویکرد جدید در واقع پاسخی به پرسشهای بنیادینی است که درباره دلایل حذف نظارت عمومی بر مجوزهای آلودگی مراکز داده مطرح شده است.
طبق گزارش The Verge که در ۲۸ اوت ۲۰۲۶ منتشر شد، EPA قصد دارد بخشهایی از فرآیند بازبینی منبع جدید را بهطور کامل کنار بگذارد. با این تغییر، بار مسئولیت اطلاعرسانی به عموم از سطح دولت فدرال به سازمانهای ایالتی منتقل میشود؛ سازمانهایی که ممکن است در نهایت تصمیم بگیرند اصلاً هیچ اطلاعیهای به مردم ندهند.
نقاط کلیدی اصطکاک
در این مسیر، چندین چالش و نقطه اختلاف اساسی وجود دارد:
- برچسب «منبع کوچک»: EPA این مراکز را منابع «کوچک» آلودگی طبقهبندی میکند و ادعا میکند که این تأسیسات «انتشار نسبتاً کمی دارند و اثرات محیطی آنها محدود است». اما مرکز حقوق محیطزیست جنوب (SELC) استدلال میکند که این برچسب برای پروژههایی که پیامدهای محلی قابلتوجهی دارند، یک نامگذاری نادرست و گمراهکننده است.
- نمونه xAI: در سال ۲۰۲۵، شرکت xAI برای مرکز داده Colossus 1 در ایالت تنسی درخواست مجوز «منبع کوچک» داد. این شرکت این مرکز را «قدرتمندترین سیستم آموزش هوش مصنوعی تا به امروز» نامید. این اقدام باعث شد هزاران نظر اعتراضی به اطلاعیه اداره بهداشت محلی ارسال شود. همچنین سازمان NAACP و SELC به دلیل استفاده از توربینهای گازی بدون مجوز، تهدید به طرح شکایتهای حقوقی کردند.
- شکاف نظارتی: فعالان محیطزیست استدلال میکنند که چون آلودگی هوا میتواند در سراسر کشور پخش شود و ساکنان ایالتهای مختلف را تحت تأثیر قرار دهد، تنها دستورات الزامآور فدرال میتوانند شفافیت یکسانی را در سراسر کشور تضمین کنند.
- از دست رفتن دادههای میدانی: بایرون گری، وکیل ارشد شورای منابع کنتاکی، هشدار میدهد که این پیشنهاد، سازمانها را از «دادههای تجربه زیسته» جوامع محلی محروم میکند. او معتقد است بدون این دادهها، ارزیابی اثرات تجمعی و کامل این تأسیسات بر محیطزیست غیرممکن خواهد بود.
لی زلدین، مدیر EPA، از این اقدام دفاع کرده و آن را حذف «بروکراسیهای غیرضروری و دستوپاگیر» توصیف کرده است. او اظهار داشت که مقامات ایالتی و محلی که بیشترین نزدیکی را به مسائل و مردم دارند، باید تا حد امکان تصمیمات مربوط به فرآیند صدور مجوز را اتخاذ کنند، نه دولت در واشینگتن.
در مقابل، کری پاول، وکیل ارشد و مدیر برنامه هوا در SELC، معتقد است این تغییرات برای دولتی که میخواهد ساخت مراکز داده را با سرعت پیش ببرد، بسیار جذاب است. او هشدار میدهد که تأسیسات ممکن است «در خفا و پشت درهای بسته» مجوز بگیرند، به این معنا که هیچکس تا زمان رسیدن بولدوزرها متوجه اتفاقات نخواهد شد.
برای بیزنس هوش مصنوعی، این یک پیروزی استراتژیک است. حذف موانع عمومی، استقرار خوشههای محاسباتی عظیم را تسریع میکند و ریسک تأخیرهای هزینهبر ناشی از شکایتهای محلی یا مخالفتهای سازمانیافته مردمی را کاهش میدهد.
با این حال، این تغییر ریسک جدیدی برای توسعهدهندگان ایجاد میکند: نبود پذیرش اولیه جامعه میتواند منجر به نبردهای حقوقی تهاجمیتری شود، آن هم زمانی که ساختوساز پیش از این آغاز شده است. با نادیده گرفتن «دادههای تجربه زیسته» ساکنان، سازمانها ممکن است هشدارهای مربوط به اثرات تجمعی را نادیده بگیرند که بعدها منجر به صدور دستورات توقف ساخت توسط دادگاهها شود.
هفته گذشته، نزدیک به ۲۰۰ گروه بهداشتی و محیطزیستی با ارسال نظرات خود از EPA خواستند تا این پیشنهاد را پس بگیرد. کارولین هولران، سخنگوی این سازمان، تأیید کرد که آنها در حال حاضر بیش از ۴۹۰۰ نظر ارسالی را پیش از نهایی کردن این قانون در حال بررسی هستند.
گام بعدی شما
- اگر در حوزه سرمایهگذاری زیرساختهای AI فعال هستید، تغییرات قوانین ایالتی آمریکا را دنبال کنید چون مرکز قدرت نظارتی از فدرال به ایالتها منتقل میشود.
- برای توسعهدهندگان، بررسی استانداردهای ESG (محیطزیست، اجتماع و حاکمیت) در انتخاب مکان مرکز داده اکنون حیاتیتر از همیشه است.
- گزارشهای SELC را برای شناسایی نقاط حساس محیطزیستی در نقشههای توسعه AI دنبال کنید.
اما این نبرد بر سر مجوزها تنها بخشی از داستان است؛ تأثیر این مراکز بر شبکه برق ملی را در گزارش بعدی بررسی خواهیم کرد.
گفتگو