تصور کنید یک استودیوی فیلمسازی تمام بودجه و زمان خود را صرف ساخت زندگینامه یکی از تاثیرگذارترین زنان یا مردان عصر حاضر کند و درست پیش از اکران، متوجه شود که رئیسِ شرکتِ مورد بررسی، حالا یکی از بزرگترین سهامداران استودیوی آنهاست. این دقیقاً وضعیتی است که اکنون برای فیلم Artificial پیش آمده است.
به گزارش The Verge، استودیو Amazon MGM به طور غیرمنتظرهای توزیع فیلم Artificial را که یک درام بیوگرافی با تمرکز بر زندگی سام آلتمن، مدیرعامل OpenAI است، متوقف کرد. این تصمیم بازتابی از گزارشات اولیه درباره توقف توزیع این اثر توسط استودیو است که شوک بزرگی به تیم تولید وارد کرد. این استودیو هفتهی گذشته (ژوئن ۲۰۲۶) پروژه را رها کرد، در حالی که مراحل پستولید فیلم تقریباً به پایان رسیده بود.
این تصمیم در حالی اتخاذ میشود که صنعت فیلمسازی بهشدت با آزمایشگاههای هوش مصنوعی زاینده (Generative AI) — فناوریهایی که مثل نقاشهای دیجیتال، تنها با توصیفات متنی، تصاویر و متون جدید خلق میکنند — گره خورده است. همانطور که در تحلیل قبلی ما دربارهی زیانهای ۳۸.۵ میلیارد دلاری OpenAI در سال ۲۰۲۵ اشاره کردیم، فضای فعلی نشان میدهد که بیثباتی مالی این آزمایشگاهها نتوانسته است قدرت چانهزنی آنها را در برابر تولیدکنندگان محتوا کاهش دهد. صنعت سینما از عصر نظارت و نقد، به عصر «سکوت استراتژیک» وارد شده است.
بر اساس گزارش The Verge، چندین بازیگر اصلی دیگر از جمله Netflix، A24، Focus Features و Warner Bros.’ Clockwork نیز از پذیرش و خرید این فیلم خودداری کردهاند. اگرچه استودیوهای Neon و Mubi همچنان علاقهمند به این پروژه هستند، اما نقشهراه اصلی و اولیه پروژه عملاً نابود شده است.
جزئیات پروژه و پیامدهای آن
- محور داستان: این فیلم که توسط سایمون ریچ (نویسنده An American Pickle) نوشته شده است، وقایع برکناری کوتاه و بازگشت سریع آلتمن در سال ۲۰۲۳ را روایت میکند.
- برنامه اولیه: آمازون در ابتدا قصد داشت فیلم را در اواخر ۲۰۲۶ برای یک دوره اکران کوتاه در سینماها (جهت واجد شرایط شدن برای رقابت در اسکار) منتشر کند و سپس در اوایل ۲۰۲۷ اکرانی گسترده داشته باشد. حتی نمایش در جشنواره فیلم و تلویزیون SXSW نیز برنامهریزی شده بود.
- ریشه تضاد: طبق گزارش Deadline، این عقبنشینی آمازون در پی سرمایهگذاری ۵۰ میلیارد دلاری در OpenAI در اوایل سال جاری رخ داد. آمازون میخواهد به شکل گستردهای وارد کسبوکار هوش مصنوعی شود و تمایلی ندارد فیلمی را منتشر کند که یک مدیر اجرایی AI را در قامت شخصیتی منفی به تصویر بکشد.
آمازون در گفتگو با Deadline اعلام کرد که این فیلم «اگر توسط استودیوی دیگری منتشر شود، بهتر است»، هرچند این شرکت هیچ جزئیات بیشتری در این باره ارائه نکرد.
روایت درونی و جزئیات حاشیه
درام فیلم Artificial بر دورانی متمرکز است که هیئتمدیره OpenAI مدعی شد آلتمن توانایی این هیئت در اعمال مسئولیتهایش را مختل کرده است. به طور مشخص، هیئتمدیره ادعا کرد که او «به طور مستمر در ارتباطات خود صادق نبوده است»؛ عبارتی که در ادبیات شرکتی به معنای دروغگویی است.
پس از برکناری، آلتمن برای مدتی کوتاه در آستانه پیوستن به Microsoft بود. این اتفاق باعث شورشی گسترده شد که در آن صدها کارمند OpenAI یک نامه باز را امضا کردند. آنها تهدید کردند که اگر آلتمن بازنگرداند، استعفا خواهند داد. این حماسه با بازگشت آلتمن به OpenAI و استقرار یک هیئتمدیره جدید به پایان رسید که تقریباً تماماً از چهرههای تازه تشکیل شده بود.
روی کاغذ، این روایت دقیقاً با وسواس اخیر هالیوود روی تایتانهای تکنولوژی همراستا است. این پروژه در ادامه آثاری چون The Audacity، Mountainhead، The Dropout و اثر پیشروی آرون سورکین به نام The Social Reckoning قرار میگیرد. با حضور همهجانبه هوش مصنوعی زاینده، مخاطبان برای تماشای یک اثر سینمایی پرستاره که بر روی افراد مسئول این فناوری متمرکز باشد، آماده هستند.
ادغام سیستمی صنعت سینما و تک
این الگوی سانسور یا خودسانسوری تنها محدود به یک فیلم نیست. درست دیروز (۲۲ ژوئن ۲۰۲۶)، بخش DeepMind گوگل یک شراکت پژوهشی چندساله ۷۵ میلیون دلاری را با استودیو A24 برای توسعه ابزارهای استوریبوردینگ و فیلمسازی آغاز کرد. اگرچه این شرکتها ادعا میکنند که گوگل به کتابخانه آثار A24 دسترسی نخواهد داشت، اما میزان و گستره استفاده از این ابزارها همچنان مبهم است.
این عدم شفافیت باعث واکنش تند و حملات آنلاین کاربران علیه A24 شد. استودیویی که اخیراً پس از موفقیت فیلم Backrooms در اوج بود، پس از انتشار تریلر موزیکال جدید جسی آیزنبرگ به نام The Debut، با انتقادات شدیدی روبرو شد.
سایر استودیوها نیز همین مسیر را دنبال میکنند:
- Disney قراردادهای متنوعی (که برخی شکست خوردند) را در حوزه هوش مصنوعی دنبال کرده است.
- Netflix استارتاپهای کوچک AI را جذب و بلعیده است.
- مدیران Paramount Skydance هوش مصنوعی زاینده را کلید اصلی برای افزایش بهرهوری میبینند.
این وضعیت یک تضاد منافع سیستمی ایجاد میکند. وقتی استودیوها برای ابزارهای تولید و تأمین مالی خود به غولهای تک وابسته باشند، شجاعت روایت داستانهای انتقادی درباره افرادی که کنترل این ابزارها را در دست دارند، از دست میدهند. ما شاهد ظهور عصر «لطف شرکتی» هستیم، جایی که یکپارچگی هنری با مشارکتهای فنی معاوضه میشود.
اگر صنعت خلاقیت، خط تولید خود را به دست همان مدیرانی بسپارد که باید آنها را به ریشخند بگیرد، با آیندهای از محتواهای بیروح و تکراری مواجه خواهیم شد. پروژههایی مانند The AI Doc: Or How I Became an Apocaloptimist از همین حالا نشان میدهند که فیلمها وقتی توسط کسانی ساخته شوند که مدیون مدیران تک هستند، تا چه حد بیروح میشوند. این تنها یک مسئله توزیع نیست؛ بلکه یک تسلیم تحریریه است.
باید دید توزیعکنندگان مستقل باقیمانده مانند Neon چگونه با این پروژه برخورد میکنند، زیرا تصمیم آنها سیگنال خواهد داد که آیا هنوز جایی برای نقد تکنولوژی در سینمای سطح بالا وجود دارد یا خیر.
گام بعدی شما
- بررسی تصمیمات استودیوهای مستقل نظیر Neon در مورد توزیع این فیلم؛ چرا که تعیین میکند آیا هنوز جایی برای نقد تک در سینمای سطح بالا هست یا خیر.
- دنبال کردن گزارشهای مربوط به ابزارهای فیلمسازی DeepMind برای درک میزان نفوذ الگوریتمها در ساختار روایتهای سینمایی.
- مطالعه مقایسهای بین فیلمهای زندگینامه تکساران قدیمی و جدید برای شناسایی تغییرات در لحن روایت.
اما داستان سختافزاری این تحول حتی شگفتانگیزتر است — به تحلیل ما دربارهی تراشههای Blackwell مراجعه کنید.
گفتگو