آیا دولت آمریکا میتواند ریسک آن را بپذیرد که کلیدهای امنیت سایبری ملی در دست یک آزمایشگاه خصوصی باشد؟ در ۳۰ آوریل ۲۰۲۶، کاخ سفید با یک پاسخ قاطع «خیر»، دسترسی به مدل استراتژیک Mythos را محدود کرد.
به نقل از گزارش وال استریت ژورنال، دولت آمریکا طرح گسترش دسترسی به این ابزار را برای ۷۰ شرکت دیگر رد کرده است. Mythos یک مدل هوش مصنوعی زاینده (Generative AI) است که برای شناسایی و اکسپلویت کردن آسیبپذیری (Vulnerability) نرمافزاری طراحی شده؛ ابزاری که به دلیل ماهیت «دو منظوره»، پیامدهای امنیتی شدیدی دارد.
در حال حاضر، تنها ۵۰ سازمان از طریق پروژه گلسوینگ (Project Glasswing)، از جمله آژانس امنیت ملی (NSA) و اپراتورهای زیرساختهای حیاتی، به این مدل دسترسی دارند. دلیل این مسدودسازی، شکاف بحرانی در منابع است:
- دیوید ساکس (David Sacks)، مشاور هوش مصنوعی، و دیگر مقامات معتقدند Anthropic نسبت به رقبای اصلی خود، قدرت محاسباتی (Compute) بسیار کمتری دارد.
- اگرچه قراردادهای جدیدی با آمازون، گوگل و برودکام بسته شده، اما این ظرفیتها هنوز فعال نشدهاند.
- دولت میترسد که افزودن کاربران جدید، دسترسی اولویتدار خود را به مدل تضعیف کند.
این تنش در حالی رخ میدهد که پنتاگون رسماً Anthropic را به عنوان یک ریسک زنجیرهی تأمین (Supply Chain Risk) طبقهبندی کرده است. همانطور که در تحلیل قبلی ما دربارهی CliGate و نفوذ از طریق پروکسیهای محلی اشاره کردیم، دولت اکنون زیرساختهای این شرکت را یک تهدید احتمالی میبیند.
با تشدید رقابت برای دستیابی به هوش مصنوعی حاکمیتی (Sovereign AI)، این پرسش باقی است: آیا واشینگتن در نهایت برای رهایی از وابستگی به شرکای خصوصی، «Mythos» اختصاصی خود را خواهد ساخت؟
اما این تنها بخشی از بحران است؛ تلاش آمریکا برای کنترل کامل سختافزارهای استراتژیک را در گزارش بعدی ما بررسی خواهیم کرد.
گام بعدی شما
- تحلیل کنید که آیا وابستگی شما به APIهای مدلهای بسته، ریسک عملیاتی ایجاد میکند یا خیر.
- تحولات مربوط به ظرفیتهای محاسباتی در قراردادهای گوگل و آمازون را دنبال کنید.
- ابزارهای جایگزین برای شناسایی آسیبپذیریهای امنیتی را در محیطهای ایزوله تست کنید.
گفتگو