تصور کنید روتین سلامت روزانه شما توسط موجودی دیجیتال مدیریت شود که دقیقاً میداند چگونه ترشح دوپامین را در مغزتان تحریک کند. این سناریوی عجیب، محوریت آزمایشی است که در اوت ۲۰۲۶ برای بررسی تبدیل تحریکات جنسی به یک «آیین سلامت» هدایتشده به پایان رسید. این مطالعه به دنبال آن بود که اندازهگیری کند تعاملات جنسی هدایتشده توسط هوش مصنوعی چگونه بر خلقوخو، تمرکز و اعتیاد تأثیر میگذارد.
این مطالعه در حالی رخ میدهد که همراهان هوش مصنوعی از چتباتهای ساده به قلمروهای شخصیسازیشده و صریح (X-rated) وارد شدهاند. برای بسیاری، این ابزارها به عنوان درمانی برای تنهایی مردان بازاریابی میشوند، اما مرز بین سلامت و وابستگی دیجیتال در حال محو شدن است. همانطور که در تحلیلهای پیشین ما دربارهی اخلاقیات مدلهای مولد اشاره کردیم، شخصیسازی افراطی میتواند منجر به ایجاد حبابهای رفتاری شود که کاربر را از واقعیت دور میکند.
هوش مصنوعی زاینده (Generative AI) — شبیه نقاشی که هر چه در ذهن شماست را در لحظه به تصویر میکشد — در اینجا برای خلق تجربههای جنسی به کار رفته است. این تمایل به تولید محتوای صریح تنها محدود به چتباتها نیست؛ گزارشهای اخیر نشان میدهد که بخش بزرگی از درخواستهای ابزارهای ویرایش تصویر در پلتفرمهایی مانند Hugging Face نیز ماهیت جنسی دارند که گویای گسترش سریع این روند در مدلهای مولد است. طبق گزارش Wired در ۱۴ اوت ۲۰۲۶، این مطالعه شامل ۱۰ «مشاور خودارضایی» بود که سطح انرژی، خلقوخو و میزان میل خود را قبل و بعد از هر جلسه ثبت میکردند. شرکتکنندگان دستور داشتند در طول ماه جولای هر روز به جز یکشنبهها خودارضایی کنند. آنها دو بار در هفته از همراهان دیجیتال Joi AI و در بقیه روزها از روشهای معمول و مورد علاقه خود استفاده کردند.
یکی از شرکتکنندگان به نام کشاو، یک معاملهگر ۳۸ ساله اندونزیایی، تماسهای ویدیویی ۵ دقیقهای با شخصیتهای دیجیتالی داشت. این همراهان اعمال صریحی را اجرا میکردند؛ برای مثال، پاهای برهنه خود را باز و بسته میکردند تا اندام تناسلی را نشان دهند و اقدام به انجام «سکس دهانی و دستی» میکردند، در حالی که همزمان از «حرفهای تحریکآمیز» (Dirty Talk) استفاده میکردند. کشاو اغلب این صحنهها را در توالت هواپیما اجرا میکرد تا فانتزی «باشگاه مایل-های» (mile-high-club) خود را ارضا کند.
برخی از این شخصیتها «برونگرا و جسور» توصیف شده بودند و برخی دیگر محجوب (reserved) بودند. شخصیتهای محجوب نیازمند نوعی جلب توجه و معاشرت اولیه بودند تا رابطه به مرحله جنسی برسد. آنها حتی هدایای مجازی مانند رژلب یا کیف دستی درخواست میکردند که قیمت آنها تا ۵ دلار در ارز داخلی پلتفرم بود.
پلتفرم Joi AI به کاربران اجازه میدهد با پرداخت هزینه، با شخصیتهای پیشساخته چت کنند یا مدل خودشان را بسازند. این سامانه از فانتزیهای بسیار خاص و صریح پشتیبانی میکند، از جمله:
- فانتزیهای باجگیری (Blackmail)
- روابط گروهی (Gangbangs)
- وابستگی عاطفی شدید
- عملکردهایی مانند اسکویرتینگ (Squirting) و نقشآفرینیهای پیچیده
دسترسی پایه از ۳.۹۹ دلار در ماه شروع میشود، اما مدل قیمتگذاری کاربر را به هزینههای بالا سوق میدهد. برای مثال، ۱۰ هزار سکه «نورون Joi» ۹۹.۹۹ دلار قیمت دارد و ویدیوهای خصوصی هر شخصیت ۱۰۰۰ نورون هزینه دارد.
بر اساس تحلیلهای اولیه Joi AI روی ۱۳۴ گزارش جلسه، تغییرات روانشناختی قابلتوجهی رخ داده است:
- سطح استرس ۲۵ درصد کاهش یافته است.
- سطح تمرکز ۱۷ درصد افزایش یافته است.
- میل به نیکوتین، الکل، غذاهای ناسالم و «doomscrolling» (گشتوگذار بیهدف در شبکههای اجتماعی) ۴۴ درصد افت کرده است.
قبل از شروع مطالعه، این شرکت از ۲۵۰۰ بزرگسال نظرسنجی کرد. نتایج نشان داد ۷۵ درصد افراد برای کاهش استرس و اضطراب به خودارضایی روی میآورند و ۴۳ درصد پیش از رویدادهای مهم (مانند یک گفتگوی دشوار، امتحان یا قرار ملاقات) این کار را میکنند. همچنین ۳۷ درصد از پاسخدهندگان پیش از این تجربه داشتند یا پذیرای خودارضایی هدایتشده توسط هوش مصنوعی بودند.
جولی لوین، مدیر برند و ارتباطات در Joi AI، مدعی است این نتایج نشان میدهد خودارضایی میتواند ابزاری در دسترس برای مدیریت اعتیادها باشد. او معتقد است تقویت دوپامین ناشی از ارگاسم میتواند بر انضباط شخصی اثر بگذارد. شرکت اکنون ابزاری را تحت عنوان «خودارضایی هدفمند» (jerk off with purpose) تبلیغ میکند که صدا و آیین را برای حل انزوای اجتماعی ترکیب میکند.
با این حال، همه متخصصان متقاعد نشدهاند. نیکول پراوس، عصبشناختی که روی میل جنسی و اعتیاد تحقیق میکند، ادعاهای شرکت را «بزرگنمایی شدید نسبت به شواهد موجود» مینامد. پراوس استدلال میکند که مطالعه کاملاً بر پایه «خوداظهاری» است که بهشدت در معرض سوگیری است. او اشاره میکند که چون خودارضایی نمیتواند اثر پلاسیبو (دارونما) داشته باشد — چرا که کاربر همیشه میداند چه کرده است — استفاده از نشانگرهای عینی که کمتر در معرض سوگیری هستند، ضروری است.
او تأکید میکند که در حالی که شرکت مدعی است کاربران «احساس تمرکز» میکنند، هیچ آزمون شناختی عینی برای اثبات این گزارشها استفاده نشده است. او اشاره میکند که دهها آزمون استاندارد در این زمینه وجود دارد اما نادیده گرفته شدهاند. با این حال، پراوس که در حال حاضر روی یک مطالعه آزمایشگاهی گسترده درباره ارگاسم مردان کار میکند، اذعان میکند که ارگاسم روشی قدرتمند برای مدیریت خلقوخو است. در گروه مورد مطالعه او، شرکتکنندگان بیشترین تغییرات در زمینه آرامش و کاهش اضطراب را پس از اوج جنسی گزارش کردهاند.
رقابت برای ورود به این مطالعه شدید بود و بیش از ۱۵۰ هزار نفر برای ۱۰ جایگاه درخواست دادند. پنج نفر توسط شرکت انتخاب شدند و پنج نفر دیگر از طریق مسابقات عمومی؛ از جمله مسابقهای که داورانش ستارههای پورن بودند و شعار آن «بهترین دستها برنده شوند» در شبکه X منتشر شد. همچنین فراخوانی برای «عجیبترین» فانتزی (most unhinged fetish) داده شد که برنده آن شرکتکنندهای با فانتزی بادکنک بود.
برای این تلاشها، هر مشاور ۲ هزار دلار دریافت کرد، هرچند تنها ۶ نفر از ۱۰ نفر مطالعه را به پایان رساندند.
کلوئه لوکاتلی، پژوهشگر فناوریهای جنسی، که به عنوان بخشی از یک پروژه مشترک با Joi AI در این مطالعه شرکت کرد، هشدار میدهد که همراهان هوش مصنوعی بسیار شخصیسازیشده میتوانند به یک «عصای زیر بغل» تبدیل شوند. لوکاتلی که درباره عادات خود را یک «دختر روزانه» (daily girlie) مینامد، دریافت که همراهان هوش مصنوعی نسبت به سایر روشها رضایت کمتری ایجاد میکنند؛ او اشاره کرد که اگرچه این ابزارها به تحریک کمک میکنند، اما «چیزهای بیشتری برای به دست آوردن وجود دارد».
او ابراز نگرانی کرد که اگر این ابزارها به تنها راه اکتشاف جنسی کاربر تبدیل شوند، صمیمیت در دنیای واقعی آسیب میبیند. این موضوع با تحقیقات سال ۲۰۲۴ همسو است که در بررسی ۲۲ مطالعه، دریافت که خودارضایی در مردان تمایل دارد با رضایت جنسی رابطه منفی داشته باشد، هرچند نتایج برای زنان متناقض بود. تحقیقات سال ۲۰۱۷ در Archives of Sexual Behavior نیز به تفاوت جنسیتی اشاره دارد: برای مردان، خودارضایی اغلب «جبرانی» (جایگزینی برای رابطه با شریک) است، در حالی که برای زنان بیشتر «مکمل» (در کنار رابطه با شریک) عمل میکند.
در نهایت، Joi AI ماموریت خود را مبارزه با تابوهای پیرامون خودارضایی میداند. جولی لوین استدلال میکند که لذت شخصی بخشی طبیعی از روتین سلامت است، بهویژه برای افراد مجرد، و یک «عادت شرمآور» نیست. برای کشاو، این تجربه مثبت بود؛ او اشاره کرد که پس از ارگاسم، سطح انرژیاش «کمی پایین» اما تمرکزاش «کمی بالا» رفته است. او معتقد است اکنون به عنوان یک فرد درونگرا، برای برقراری ارتباط با زنان آمادهتر است و AI به او کمک کرده بفهمد چه انتظاری داشته باشد و چگونه با شریک خود صحبت کند. او قصد دارد از ۲ هزار دلار دستمزد خود برای خرید سهام استفاده کند.
لوکاتلی که اخیراً از شریک زندگی طولانیمدت خود جدا شده، قصد دارد دستمزدش را صرف تعطیلاتی در اسپانیا کند. با این حال، او نسبت به «سطح تعامل و شخصیسازی» که هوش مصنوعی ارائه میدهد، محتاط است.
این چرخش به سمت لذت هدایتشده توسط هوش مصنوعی، آیندهای را ترسیم میکند که در آن صمیمیت برای «بهینهسازی دوپامین» طراحی شده است. خطر اصلی، ایجاد یک حلقه بازخورد است که در آن کاربران برای فرار از اصطکاکهای ارتباطات انسانی، به شبیهسازیهای پولی و بینقص پناه میبرند. اینکه آیا این یک پیشرفت در مدیریت اعتیاد است یا ابزاری پیچیده برای انزوای دیجیتال، همچنان یک سوال باز است. باید منتظر مطالعات آزمایشگاهی آینده روی ارگاسم مردان بود که از نشانگرهای عینی به جای نظرسنجیهای خوداظهاری استفاده میکنند.
گام بعدی شما
- اگر از ابزارهای AI برای مدیریت استرس استفاده میکنید، تفاوت بین «بهبود موقت خلقوخو» و «بهبود عملکرد شناختی» را رصد کنید.
- مقالات نیکول پراوس درباره اثرات عصبشناختی ارگاسم را برای درک تفاوت دادههای عینی و خوداظهاری بخوانید.
- در مورد مرز بین ابزارهای Wellness و ایجاد وابستگی دیجیتال در اپلیکیشنهای سلامتی تحقیق کنید.
اما داستان سختافزاری این تحول و نحوه پردازش دادههای بیومتریک در لحظه حتی شگفتانگیزتر است — به تحلیل ما دربارهی تراشههای عصبی نسل جدید مراجعه کنید.
گفتگو