نیویورک ساخت مراکز داده غول‌پیکر را برای حفاظت از شبکه برق متوقف کرد

تصور کنید در شهری زندگی می‌کنید که برق خانه‌تان به‌دلیل تغذیهٔ یک مرکز داده غول‌پیکر قطع می‌شود یا مالیات ملکتان به‌شدت بالا می‌رود، اما هیچ سودی از آن پروژه نمی‌برید. این کابوسی است که کتی هوچول (Kathy Hochul)، فرماندار نیویورک، قصد دارد با سخت‌گیرانه‌ترین قوانین زیرساختی دهه اخیر جلوی آن را بگیرد.

به گزارش The Verge در ۳۱ اوت ۲۰۲۶، هوچول در مصاحبه‌ای مفصل اعلام کرد که زیرساخت‌های فیزیکی هوش مصنوعی باید «کمتر شرور» باشند. او تأکید کرد که ثبات جامعه باید بر سود شرکت‌های فناوری اولویت داشته باشد و به همین دلیل، زنجیره تأمین هوش مصنوعی، به‌ویژه در بخش مصرف انرژی و زمین، تحت نظارت شدید قرار خواهد گرفت. او به طور مشخص بر هزینه‌های انرژی و زمین‌دزدی مراکز داده مقیاس‌بزرگ (Hyperscale) متمرکز شده است.

این چرخش راهبردی در حالی رخ می‌دهد که آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی با اضطراب فزاینده عمومی نسبت به جایگزینی مشاغل و تخریب محیط‌زیست مواجه‌اند. نیویورک اگرچه در ایجاد مشاغل فناوری از کالیفرنیا پیشی گرفته و در برخی معیارها از آن جلو زده است، اما اکنون با واقعیت‌های فیزیکی این رشد مواجه است. این رویکرد نظارتی سخت‌گیرانه در نیویورک با تلاش‌های مشابه در ایالت‌های دیگر همسو است؛ برای مثال، کالیفرنیا اخیراً با تصویب قانون SB-813 رویکرد جدیدی را برای تأیید مستقل ریسک‌های هوش مصنوعی در پیش گرفته است. تضاد اصلی میان ترویج نوآوری و جلوگیری از پدیده‌ای است که او آن را «پشیمانی خریدار» می‌نامد؛ وضعیتی که در قطب‌های دیگر هوش مصنوعی مانند شهرستان لادون در ویرجینیا مشاهده شده است.

زمینه: چارچوب مدیریتی فرماندار

برای درک رویکرد هوچول به فناوری، باید به نحوه ساختار قدرت او نگاه کرد. فرماندار دفتر خود را به صورت یک سلسله‌مراتب توصیف می‌کند که شامل یک تیم رهبری ارشد و یک «دبیر فرماندار» است. او دبیر را قدرتمندترین جایگاه غیرانتخابی در ایالت می‌داند. فرآیند تصمیم‌گیری او سریع است: او تمام اطلاعات موجود را جمع‌آوری می‌کند، آن‌ها را تحت فشار آزمایش می‌کند و در نهایت بر اساس شهود و غریزه خود تصمیم می‌گیرد.

ساختار سازمانی و تکامل مدیریتی

• سلسله‌مراتب: فرماندار در رأس قرار دارد و توسط تیم رهبری ارشد حمایت می‌شود. در لایه‌های پایین‌تر، اعضای ارشد تیم بر ۴۵ آژانس مختلف نظارت می‌کنند؛ از وزارت حمل‌ونقل گرفته تا توسعه مسکن و توسعه اقتصادی. تمام عملکردهای دولتی در نهایت به این بوروکراسی گسترده ختم می‌شوند.
• جذب استعدادها: هوچول بر استخدام «باهوش‌ترین، بهترین و درخشان‌ترین» افراد تأکید دارد. او افرادی با تجربه در کسب‌وکار، دولت و فناوری را جذب می‌کند تا بوروکراسی بزرگ ایالت را تقویت کند. او اشاره کرد که پنج سال پیش، زمانی که برای اولین بار فرماندار شد، به دنبال افرادی بود که به شدت توصیه شده بودند تا اطراف خود را با آن‌ها پر کند.
• روش «دفترچه یادداشت»: جالب است که هوچول اعتراف کرد وقتی پنج سال پیش نمودار سازمانی دفترش را طراحی می‌کرد، از یک دفترچه یادداشت قانونی (Legal Pad) و قلم و کاغذ استفاده کرد. او این رویکرد «قدیمی» را صرفاً ترسیم نیازها و تیمی که لازم داشت توصیف کرد. او می‌گوید اکنون تکامل یافته است و احتمالاً برای توصیه‌های مربوط به ساختار سازمانی از Claude یا ChatGPT کمک می‌گرفت.
• چالش‌های اولیه: هوچول پیچیدگی‌های جایگزینی سلف خود را به یاد آورد و اشاره کرد که در اولین هفته کاری‌اش، یک طوفان شدید رخ داد در حالی که او هنوز رئیس خدمات اضطراری را استخدام نکرده بود و دقیقاً نمی‌دانست چگونه باید رسماً وضعیت فاجعه اعلام کند.
• کمیسیون‌های تخصصی: او از نهادهای تخصصی مانند «کمیسیون کارهای آینده» (Future Works Commission) استفاده می‌کند تا متخصصان ملی را برای مطالعه جایگزینی مشاغل توسط هوش مصنوعی به کار بگیرد. هدف این است که شناسایی شود چه کسانی آسیب‌پذیرترین هستند و چگونه می‌توان مردم را آموزش داد تا هوش مصنوعی را به عنوان یک مسیر شغلی بپذیرند.

توقف ساخت مراکز داده (Moratorium)

در جولای ۲۰۲۶، فرماندار نیویورک دستور توقف یک‌ساله ساخت مراکز داده مقیاس‌بزرگ (Hyperscale Data Centers) را امضا کرد. این تصمیم پس از دریافت ناگهانی ۳۰ درخواست برای ساخت تأسیسات عظیم اتخاذ شد که تهدیدی برای اشباع شبکه برق ایالت بودند. او تأکید کرد که این یک موضوع حزبی نیست و اشاره کرد که فرماندار گرگ ابوت در تگزاس نیز با پیروی از الگوی نیویورک، توقف مشابهی را اجرا کرده است.

• مصرف انرژی: طبق اعلام هوچول، تنها در شهرستان سنت لورنس، پنج درخواست معلق برای ساخت مرکز داده وجود داشت که مصرف برق آن‌ها با یک رآکتور هسته‌ای کامل برابری می‌کرد. او می‌پرسد اگر این درخواست‌ها پذیرفته شوند، برای بقیه مردم ایالت چه برقی باقی می‌ماند؟ او اشاره کرد که تمام تلاش برای ساخت یک رآکتور هسته‌ای، تنها توسط پنج مرکز داده در یکی از ۶۲ شهرستان او بلعیده خواهد شد.
• تأثیر بر جامعه: هوچول در حال توسعه یک «چارچوب سرمایه‌گذاری جامعه» است تا اطمینان حاصل کند شهرهای محلی مزایای ملموسی دریافت می‌کنند. او به شهر ساوت‌بند در ایندیانا اشاره کرد که جامعه‌ای در آنجا ۱۴۳ میلیون دلار مزایا دریافت کرد. او می‌خواهد شهرهای نیویورک به‌جای تخفیف‌های مالیاتی برای شرکت‌هایی که «بیشتر از خدا پول دارند»، پاداش‌هایی برای معلمان و ارتقای زیرساخت‌ها به دست آورند.
• مطالبات زیست‌محیطی: فرماندار شرکت‌های هوش مصنوعی را به چالش کشید تا از فناوری خود برای طراحی مراکز داده عمودی استفاده کنند تا زمین‌های کشاورزی و منابع آبی کمتری مصرف شود. او پرسید چرا شرکت‌ها «هیولاهایی» به وسعت هفت مایل می‌سازند در حالی که می‌توانند از هوش مصنوعی برای یافتن footprints کوچک‌تر و کارآمدتر استفاده کنند. او پیشنهاد کرد اگر ساخت عمودی هزینه بیشتری دارد، این شرکت‌ها باید ببساط پرداخت هزینه بیشتر را داشته باشند.
• چرخه «پشیمانی خریدار»: هوچول به تجربه خواهر و برادرانش در شهرستان لادون ویرجینیا اشاره کرد. آن‌ها دیدند که مزایای مالیاتی اولیه مراکز داده در نهایت ناپدید شد و منجر به افزایش قبض‌های خدمات شهری و مالیات املاک گشت. او گفت خانواده‌اش سال‌ها پیش به آنجا نقل مکان کردند وقتی همه جا زمین کشاورزی بود، اما در نهایت دیدند که مراکز داده عظیم در حیاط خلوت آن‌ها ظاهر شده‌اند.

هوش مصنوعی در عملیات دولتی

با وجود موضع نظارتی سخت، هوچول از هوش مصنوعی برای ساده‌سازی بوروکراسی ایالت نیویورک استفاده می‌کند. او هوش مصنوعی را برای بازبینی هر قانون، مقررات و کمیسیون در دفاتر ایالت به کار گرفته تا سیاست‌های منسوخ یا burdensome (سنگین) را شناسایی کند. او اشاره کرد که خودش این کار را انجام نمی‌دهد، بلکه افراد باهوش‌تری را برای مدیریت ابزارهای هوش مصنوعی استخدام کرده است.

به گفته فرماندار، این تلاش تنها در یک ماه هزاران توصیه تولید کرده است؛ کاری که برای انسان‌ها ۵ تا ۱۰ سال زمان می‌برد. اولین ۵۰ تغییر اجرا شده، بیش از ۱.۵ میلیون ساعت از کاغذبازی‌های تکراری را برای کسب‌وکارها و افراد نیویورکی ذخیره کرد. نمونه‌هایی از بارهای اداری حذف شده عبارتند از:

• حذف وجه ضمانت ۲۵ هزار دلاری که پیش‌تر برای جابه‌جایی یک خانه سیار در بزرگراه لازم بود.
• حذف هزینه ۲۵ دلاری که برای بردن سگ به شکار دریافت می‌شد.
• لغو قانونی که زنان باردار را از کار کردن بعد از نیمه‌شب بدون اجازه ویژه منع می‌کرد.
• حذف الزامات منسوخ برای ارسال اطلاعات از طریق تلگراف و تلگرام.

محافظت از آسیب‌پذیران

فراتر از زیرساخت‌ها، هوچول بر هزینه‌های اجتماعی هوش مصنوعی و رسانه‌های اجتماعی متمرکز است. او قویاً از توافق اخیر میان Meta و ۴۷ ایالت، از جمله نیویورک، حمایت می‌کند که نحوه استفاده نوجوانان از پلتفرم‌هایی مانند اینستاگرام را محدود می‌کند. این فشار بر شرکت‌های بزرگ فناوری برای پاسخگویی در برابر مخاطرات اجتماعی، در سطح ملی نیز ادامه دارد و دموکراسی‌های مجلس نمایندگان آمریکا خواستار شهادت تحت سوگند مدیران OpenAI و متا در مورد امنیت مدل‌ها شده‌اند.

• سلامت روان: ایالت برای کنترل‌های حریم خصوصی خودکار و حذف اعلان‌ها (Notifications) برای کاربران زیر ۱۸ سال بین ساعت ۱۲ نیمه‌شب تا ۶ صبح فشار می‌آورد تا اطمینان حاصل شود کودکان می‌خوابند. او ماهیت اعتیادآور این الگوریتم‌ها را با سیگار کشیدن مقایسه کرد و گفت هرچه کودکان زودتر درگیر شوند، مدت بیشتری وابسته می‌مانند. او به‌طور خاص به خطر جستجوی کلمه «خودکشی» توسط دانش‌آموزان اشاره کرد که در پاسخ، روش‌های انجام این کار به آن‌ها ارائه می‌شود.
• چت‌بات‌های هوش مصنوعی: هوچول خواستار درج سلب مسئولیت‌های (Disclaimers) سخت‌گیرانه در چت‌بات‌های هوش مصنوعی است تا جوانان درک کنند که با انسان‌های واقعی تعامل ندارند و از شکل‌گیری روابط مصنوعی جلوگیری شود.
• ممنوعیت در مدارس: نیویورک از سپتامبر، ممنوعیت کامل تلفن‌های همراه را در مدارس دولتی اجرا کرد. هوچول به دانش‌آموز کلاس ششمی اشاره کرد که به او گفت: «باید ما را از دست خودمان نجات دهید». او دانش‌آموزانی را توصیف کرد که از ترس طرد شدن یا مورد اذیت قرار گرفتن (Bullying) از طریق دستگاه‌ها، فلج شده بودند. نتایج نظرسنجی‌های ماه مه نشان می‌دهد ۷۵ تا ۸۰ درصد مدارس نتایج مثبتی گزارش کرده‌اند و بچه‌ها در زمان ناهار به بازی‌هایی مثل ورق، شطرنج و بینگو بازگشته‌اند.
• بحث متمم اول قانون اساسی: وقتی از او پرسیده شد که آیا این محدودیت‌ها آزادی بیان را نقض می‌کند، هوچول استدلال کرد که جلوگیری از دریافت اعلان‌های نیمه‌شب توسط یک نوجوان ۱۳ ساله، محدود کردن بیان نیست، بلکه محافظت از سلامت است. او اشاره کرد که موافقت متا با احراز هویت سنی (که ممکن است نیاز به ارائه کارت شناسایی توسط بزرگسالان داشته باشد)، یک حرکت در راستای منافع شرکتی است. در حالی که او به نکته مربوط به احتمال حذف گمنامی در اینترنت اذعان کرد، گفت بررسی خواهد کرد که آیا کاربران باید هر بار که از سایتی بازدید می‌کنند، هویت خود را شناسایی کنند یا خیر.

مسابقه تسلیحاتی فناورانه

فرماندار همچنین با ظهور «اسلحه‌های شبح» (Ghost Guns) که از طریق چاپ سه‌بعدی ساخته می‌شوند، مبارزه می‌کند. او به‌طور خاص به فعالتی به نام کودی ویلسون اشاره کرد که سعی کرده قوانین نیویورک را از طریق فرآیندی به نام «هوچولیزاسیون» (Hochulization) دور بزند؛ این روش شامل تغییر هش‌های فایل‌ها برای دور زدن اسکنرهای چاپگر است تا دستگاه متوجه نشود که شیء در حال چاپ یک سلاح است.

هوچول معتقد است دولت باید از این حفره‌های فنی جلوتر باشد. او توانایی تولید سلاح در آشپزخانه را شکست در نظارت می‌داند که دخالت دولت در سخت‌افزار و نرم‌افزار را توجیه می‌کند. او به‌طور خاص به خطر افرادی با مشکلات شدید سلامت روان اشاره کرد که می‌توانند بدون بررسی پیشینه (Background Check)، کارخانه‌های مهمات راه بیندازند. او استدلال کرد که قوانین در حال کار هستند و نیویورک را به عنوان یکی از امن‌ترین ایالت‌ها با کمترین مرگ‌ومیر ناشی از قتل با سلاح در آمریکا معرفی کرد. او اظهار داشت ترجیح می‌دهد قوانینی داشته باشد که از ایجاد «سلاح‌های کشتار جمعی» روی میز آشپزخانه جلوگیری کند تا اینکه اجازه دهد محیطی بی‌قانون حاکم شود.

نظارت و آزادی‌های مدنی

در موضوع نظارت، هوچول از تخصیص بودجه برای مدرن‌سازی پلیس، از جمله خواننده‌های پلاک خودرو، دفاع کرد. با این حال، او مخالفت صریح خود را با سیستم‌های کاملاً خودکار مانند دوربین‌های Flock که اطلاعات را بدون دخالت انسان ارسال می‌کنند، ابراز کرد.

او اظهار داشت هر داده‌ای که به آژانس‌هایی مانند FBI ارسال می‌شود، باید ابتدا توسط چشم انسان بررسی شود. این اقدام برای جلوگیری از سناریوی «برادر بزرگ» و توقف سوءاستفاده از ابزارهای نظارتی برای مقاصد شخصی، مانند ردیابی شریک‌های سابق زندگی است. او تصریح کرد که ایالت قرارداد مستقیمی با Flock ندارد، بلکه بودجه‌ای را به مناطق محلی می‌دهد و آن‌ها تصمیم می‌گیرند چگونه آن را خرج کنند. او مدیرعامل Flock را به چالش کشید تا اطمینان حاصل کند اطلاعات تنها به گونه‌ای جمع‌آوری شوند که پیش از ارسال به سایر آژانس‌های انتظامی، نیاز به بررسی انسانی داشته باشند.

تحلیل: بازآرایی سیاست‌های فناوری

رویکرد فرماندار هوچول نشان‌دهنده یک بازآرایی سیاسی گسترده‌تر است که در آن مراکز داده و جایگزینی مشاغل توسط هوش مصنوعی در حال تبدیل شدن به موضوعات دوحزبی هستند. او با توصیف مراکز داده به عنوان «تجلی فیزیکی اضطراب»، به احساساتی دست می‌زند که از خطوط سنتی حزبی فراتر می‌رود. او اشاره کرد که هنگام برگزاری میزگردها، اغلب نمی‌تواند تشخیص دهد که با یک دموکرات صحبت می‌کند یا یک جمهوری‌خواه، زیرا اضطراب ناشی از صدا، مصرف انرژی و قبض‌های خدمات شهری جهانی است.

برای خواننده، این بدان معنای آن است که دوران «سریع حرکت کن و همه چیز را بشکن» در زیرساخت‌های هوش مصنوعی به دیوار حاکمیت محلی خورده است. اثر ثانویه این اتفاق احتمالاً تغییر در مکان ساخت آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی خواهد بود؛ اگر آن‌ها نتوانند قراردادهای منصفانه‌ای با جوامع روستایی ببندند، هزینه محاسبات (Compute) افزایش می‌یابد زیرا زمین و برق به دارایی‌های سیاسی مورد مناقشه تبدیل می‌شوند.

هزینه انسانی جایگزینی

هوچول هشدار داد که آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی در مورد نیروی کار «مشکل رفتاری» دارند. او اشاره کرد که ۸۱ درصد از مشاغلی که احتمالاً توسط هوش مصنوعی جایگزین می‌شوند، در اختیار زنان است، به‌ویژه در نقش‌های اداری و پشتیبانی حقوقی، مانند منشی‌های حقوقی، دستیاران و حتی وکلای تازه‌کار.

او با استناد به تاریخچه خود در بوفالو، جایی که بسته شدن فولاد Bethlehem در سال ۱۹۸۲ باعث تخریب زندگی ۲۰ هزار کارگر شد، استدلال می‌کند که دولت باید برای جلوگیری از فروپاشی سیستماتیک مشابه در عصر هوش مصنوعی مداخله کند. او از شرکت‌هایی که هزاران نفر را برای خوشحال کردن سهامداران اخراج می‌کنند و ادعا می‌کنند این ضرورتی برای پیشرفت هوش مصنوعی است، انتقاد کرد و خاطرنشان کرد که این تصمیمات زندگی‌ها را به خاطر یک «بازی سهامداران» نابود می‌کند.

منتظر انقضای دستور توقف مراکز داده نیویورک در سال ۲۰۲۷ باشید تا ببینید آیا «چارچوب سرمایه‌گذاری جامعه» به الگویی برای سایر ایالت‌هایی تبدیل می‌شود که با موج زیرساخت‌های هوش مصنوعی مواجه‌اند یا خیر.

گام بعدی شما

• اگر مدیر زیرساخت یا سرمایه‌گذار هستید، مدل «مراکز داده عمودی» و بهینه‌سازی مصرف آب را در اولویت قرار دهید.
• برای توسعه‌دهندگان، بررسی ابزارهای بازبینی مقررات (Regulatory Audit) با هوش مصنوعی می‌تواند فرصتی برای کاهش هزینه‌های اداری در پروژه‌ها باشد.
• دنبال کنید که آیا «چارچوب سرمایه‌گذاری جامعه» نیویورک در سال ۲۰۲۷ به الگویی برای سایر ایالت‌ها تبدیل می‌شود یا خیر.

اما داستان سخت‌افزاری این تحول حتی شگفت‌انگیزتر است — به تحلیل ما درباره‌ی تراشه‌های Blackwell و مصرف انرژی آن‌ها مراجعه کنید.