تصور کنید به دلیل اعتراض به ساخت یک مرکز داده در محلهتان، به جای یک فعال محیطزیست، به عنوان جاسوس چین شناخته شوید. این کابوس اکنون به سیاست رسمی دولت ترامپ تبدیل شده است که هرگونه مخالفت داخلی با زیرساختهای هوش مصنوعی را یک مسئله ضدجاسوسی میبیند و برای کسانی که اهداف یک قدرت خارجی را پیش میبرند، تهدید به «مسئولیت کیفری» میکند.
دولت ایالات متحده اکنون اعتراضات عمومی را نه به عنوان دغدغههای مدنی، بلکه به عنوان کمپینهای تبلیغاتی سازمانیافته توسط پکن توصیف میکند. این چرخش راهبردی در حالی رخ میدهد که آمریکا برای حفظ برتری در رقابت جهانی هوش مصنوعی زاینده (Generative AI) — شبیه مسابقهای که در آن هر ثانیه تأخیر در ساخت کارخانه، به معنای عقب افتادن از رقیب است — تلاش میکند. در حالی که دولت گسترش مراکز داده را مسئلهای با اهمیت حیاتی برای امنیت ملی میبیند، بخش بزرگی از مردم آمریکا نسبت به استقرار سریع این فناوری و اثرات آن بر محیطزیست محلی تردید دارند. این رقابت شدید در حالی شدت مییابد که برخی متخصصان از هر دو کشور برای جلوگیری از خطرات احتمالی، قواعدی را برای ممنوعیت تصمیمگیری مستقل در سیستمهای هوش مصنوعی پیشنهاد دادهاند.
چرخش به سمت امنیت ملی
به نقل از پستهای شبکههای اجتماعی، پرزیدنت ترامپ در ۱۴ سپتامبر ادعا کرد که یک «توطئه بیمارگونه» علیه هوش مصنوعی و مراکز داده وجود دارد و مدعی شد که تنها چین از چنین مخالفتهایی سود میبرد. او صراحتاً به «تئوریسینهای توطئه، خائنان، خیانتکاران و افشاگران» هشدار داد که مراقب باشند و کسانی را که از تأثیر هوش مصنوعی بر جهان میترسند، انقلابیون در راه یک «هدف شرورانه» نامید.
ترامپ در ادامه استدلال کرد که این «طغیان علیه هوش مصنوعی و مراکز داده» تنها به این دلیل رخ میدهد که ایالات متحده در حال حاضر با فاصله زیادی از تمام کشورهای دیگر پیشتاز است. در ۱۹ سپتامبر، رئیسجمهور به استفاده از سیستم قضایی کیفری و مدنی موجود برای هدف قرار دادن بازیگران «بد» در فضای هوش مصنوعی اشاره کرد و اظهار داشت: «ما همچنین به دنبال افراد بد خواهیم گشت و میتوانیم این کار را بسیار راحت با سیستم قضایی کیفری و مدنی فعلیمان انجام دهیم.»
این لحن تند توسط وزارت دادگستری (DOJ) رسمی شد. این وزارتخانه هشدار رسمی به «شهروندان و غیرشهروندان» صادر کرد و دستور داد هر کسی که در «هر فعالیت عمومی» — از جمله «تظاهرات عمومی» — اهداف یک قدرت خارجی را پیش میبرد، باید رسماً به دولت اطلاع دهد تا از بازداشت و پیگرد قانونی جلوگیری شود.
فشار کنگره و لابیهای صنعتی
این رویکرد تنها محدود به قوه مجریه نیست. در ماه ژوئن، تام کاتون (جمهوریخواه از آرکانزاس)، رئیس کمیته اطلاعات سنا، از وزارت دادگستری خواست تا تلاشهای نفوذ خارجی را که زیرساختهای هوش مصنوعی را هدف قرار دادهاند، بررسی کند. کاتون در نامهای به تاد بلانچ، دادستان کل وقت، نوشت که «گزارشهای تکاندهندهای» نشان میدهد شبکهای از بازیگران خارجی به رهبری حزب کمونیست چین (CCP) در تلاش است تا سیاستهای ایالات متحده و افکار عمومی را در مورد مراکز داده دستکاری کند.
کاتون بهطور مشخص به نویل روی سینگهام، سرمایهدار فناوری آمریکایی مقیم شانگهای، اشاره کرد. کاتون مدعی شد که شبکه سازمانهای غیرانتفاعی چپگرای سینگهام در آمریکا سالهاست که محتوایی در مخالفت با زیرساختهای هوش مصنوعی آمریکا تولید میکند و دولت چین به عنوان «پرداختکننده نهایی» عمل میکند. کاتون از این موضوع ابراز ناراحتی کرد که هیچ نهادی در این شبکه تحت قانون ثبت عوامل خارجی (FARA) متهم نشده است و خواستار تحقیقات کامل DOJ شد تا از استثمار ترسهای مردمی توسط دشمنان خارجی برای تضعیف توسعه فناوری جلوگیری شود.
به طور مشابه، جمهوریخواهان ارشد در کمیته انرژی و تجارت مجلس به رهبری برت گاتری (جمهوریخواه از کنتاکی)، نگرانیهای تقریباً یکسانی را مطرح کردند. آنها از مدیر افبیآی، کاش پاتل، و کاخ سفید خواستند تا گزارشی درباره کمپینهای نفوذ خارجی با هدف مسدود کردن مراکز داده آمریکایی ارائه دهند. گاتری اظهار داشت که احتمال تأثیرگذاری نهادهای مورد حمایت حزب کمونیست چین بر تصمیمات زیرساختی، نشان میدهد که «ما در چه نبرد جدیای هستیم.»
منافع خصوصی در حلقه نزدیک ترامپ نیز همین خط فکری را دنبال کردهاند. دیوید ساکس، سرمایهگذار خطرپذیر و رئیس سابق بخش هوش مصنوعی که به عنوان رئیس مشترک شورای مشاوران علمی و فناوری رئیسجمهور منصوب شد، مقاومت داخلی را «هدیهای به پکن» خواند. پس از آنکه یک مدل چینی در ماه ژوئیه در جدول ردهبندی کدنویسی رتبه اول را کسب کرد، ساکس در شبکه فاکس نیوز شکایت کرد که سیاستمداران و بوروکراتهایی که مراکز داده را ممنوع میکنند، باعث میشوند آمریکا «خودش را در گرههای کور اسیر کند» و هشدار داد که چنین اقداماتی «کل بازی را به راحتی به چین میبخشد.»
پرونده کوین اولیری و ادعاهای بیاساس
کوین اولیری، سرمایهداری که قصد ساخت یک مرکز داده ۱۰۰ میلیارد دلاری در یوتا را دارد، دو سال را صرف نزدیک شدن به دولت کرده است؛ از جمله یک جلسه در ژانویه ۲۰۲۵ در مار-آ-لاگو و تلاشهای لابیگرانه برای خرید تیکتاک. در بهار، اولیری ادعا کرد که صدها میلیون دلار از چین برای پرداخت به معترضان جهت مخالفت با پروژههای مرکز داده او هزینه شده است.
یکی از گروههای هدف، «اتحادیه برای یوتای بهتر»، در پاسخ اعلام کرد: «تنها نفع خارجی در این مرکز داده، کوین است که اهل کاناداست».
در نهایت، این ادعاها فروپاشید. اولیری در ۲۵ ژوئن در یک پست در شبکه X اعتراف کرد که «هیچ مدرکی» ندارد که گروهها و افرادی که نام برده بود، توسط چین تأمین مالی شده باشند. این اعتراف منجر به عذرخواهی فاکس نیوز و طرح شکایتهای تخریب شخصیت توسط دو گروه هدف علیه اولیری و این شبکه تلویزیونی شد.
شکاف میان روایت دولتی و واقعیت اجتماعی
برخلاف ادعای دولت مبنی بر وجود «عروسکگردانهای خارجی»، دادهها نشان میدهد مخالفتها ارگانیک، گسترده و دوحزبی است:
مخالفتهای محلی:
- نظرسنجی گالوپ در ماه مارس نشان داد ۷۱٪ آمریکاییها با ساخت مرکز داده هوش مصنوعی در منطقه خود مخالفاند.
- این مخالفت حتی شدیدتر از نیروگاههای هستهای است؛ ۷۱٪ با مراکز داده محلی مخالفاند در حالی که ۵۳٪ با نیروگاه هستهای محلی مخالف هستند.
- تقریباً نیمی از پاسخدهندگان (۴۸٪) «به شدت مخالف» هستند.
- این احساسات از مرزهای حزبی عبور میکند و ۶۳٪ جمهوریخواهان نیز با مراکز داده محلی مخالفاند.
اضطراب عمومی از هوش مصنوعی:
- نظرسنجی پیو (Pew) در ماه فوریه با حضور بیش از ۵۰۰۰ بزرگسال نشان داد در حالی که تقریباً نیمی از آمریکاییها از چتباتهای هوش مصنوعی استفاده میکنند، ۴۰٪ معتقدند هوش مصنوعی در ۲۰ سال آینده به جامعه آسیب میزند (در مقابل تنها ۱۶٪ که معتقدند کمک خواهد کرد).
- ۶۳٪ پاسخدهندگان معتقدند هوش مصنوعی بیش از حد سریع در حال پیشرفت است.
- ۷۱٪ معتقدند هوش مصنوعی امنیت اطلاعات شخصی آنها را کاهش میدهد.
- ۶۷٪ اعتماد کم یا هیچ اعتمادی به توانایی دولت فدرال در تنظیم این فناوری ندارند.
- ۶۱٪ کنترل بیشتری بر نحوه استفاده از هوش مصنوعی در زندگیشان میخواهند و تقریباً ۶۰٪ نگراناند که مقررات دولتی بیش از حد سهلانگارانه باشد.
مداخلات قانونی و پارادوکس امنیتی
دولت پیش از این از استدلالهای امنیت ملی برای محافظت از شرکتهای هوش مصنوعی در برابر شکایتهای محلی استفاده کرده است. در ماه ژوئن، وزارت دادگستری در پروندهای که NAACP علیه xAI متعلق به ایلان ماسک مطرح کرده بود، مداخله کرد. این شکایت مربوط به دهها توربین گاز بود که شرکت بدون مجوزهای هوایی برای تأمین برق یک مرکز داده در تنسی به کار گرفته بود.
وزارت دادگستری از یک قاضی فدرال خواست تا پرونده را مختومه کند و استدلال کرد که چالش قانونی NAACP «امنیت ملی، اقتصادی و انرژی آمریکا را تهدید میکند». برای حمایت از این ادعا، دولت یک اظهارنامه سوگندخورده از کامرون استنلی، مقام ارشد دیجیتال و هوش مصنوعی پنتاگون، ارائه کرد. استنلی در دادگاه سوگند یاد کرد که مدل Grok یک «مسئله حیاتی برای امنیت ملی» است. این رویکرد در حالی صورت میگیرد که برخی شرکتهای بزرگ هوش مصنوعی متهم شدهاند که از ترسهای امنیتی و ایمنی برای حذف رقبای متنباز و تثبیت انحصار خود استفاده میکنند.
این استراتژی یک پارادوکس ایجاد میکند: دولتی که به «تئوریسینهای توطئه» هشدار میدهد، خود مدعی توطئهای گسترده و بدون مدرک از سوی چین است. تبدیل بیاعتمادی به «خیانت»، احتمالاً شکاکیت مردم را عمیقتر میکند. وقتی به افرادی که به نحوه مدیریت هوش مصنوعی توسط دولت بیاعتماد هستند گفته شود که نگرانیهایشان تبلیغات خارجی خائنانه است و مجازات آن زندان است، احتمالاً اعتماد آنها بیشتر کاهش مییابد.
اگر دولت به استفاده از قانون ثبت عوامل خارجی (FARA) برای ساکت کردن اختلافات مربوط به zoning (منطقهبندی شهری) و نگرانیهای محیطزیستی ادامه دهد، ریسک تبدیل یک رقابت فناوری به یک نبرد حقوقی داخلی بر سر آزادی بیان را میپذیرد.
گام بعدی شما
- اگر در حوزهی توسعه زیرساخت یا حقوق فناوری فعال هستید، تغییرات در تفسیر قانون FARA را دنبال کنید.
- گزارشهای محیطزیستی مراکز داده را با استدلالهای «امنیت ملی» مقایسه کنید تا نقاط ضعف حقوقی را بیابید.
- بررسی کنید که چگونه تعریف «عامل خارجی» در حال گسترش به فعالان مدنی است.
اما داستان سختافزاری این تحول حتی شگفتانگیزتر است — به تحلیل ما دربارهی تراشههای Blackwell مراجعه کنید.
گفتگو