تصور کنید ابزارهای دیجیتال به قدری قدرتمند شوند که اقتصاد یک ابرقدرت را متحول کنند، اما همچنان نتوانند جلوی ریزش بودجه دولت را بگیرند. این همان پارادوکسی است که ایالات متحده با ورود به عصر هوش مصنوعی زاینده (Generative AI) — شبیه به دستیاری که هرچه بیشتر یاد می‌گیرد، سریع‌تر و دقیق‌تر کار می‌کند — با آن روبروست.
بر اساس گزارشی که مؤسسه بروکینگز (Brookings Institution) در ۱ ژوئیه ۲۰۲۶ منتشر کرد، یک شوک بهره‌وری بی‌سابقه می‌تواند کسری سالانه بودجه آمریکا را تا سال ۲۰۳۶ از ۶٪ به ۲٪ تولید ناخالص داخلی (GDP) برساند. همان‌طور که در تحلیل قبلی ما درباره‌ی اثرات رگولاتوری بر رشد فناوری اشاره کردیم، این مدل مالی بر مقیاس کلان‌اقتصادی تمرکز دارد تا ببیند آیا رشد تولید می‌تواند بدهی‌های انباشته را بپوشاند یا خیر. این نیاز به نظارت دقیق‌تر دولت بر فناوری‌ها، در راستای رویکردهایی است که برخی شرکت‌ها نیز از آن حمایت می‌کنند؛ برای نمونه، تلاش شرکت انتروپیک برای جایگزینی شفافیت داوطلبانه با نظارت اجباری دولتی نشان‌دهنده تغییر جهت در استراتژی‌های حکمرانی AI است.
این تحلیل در حالی منتشر می‌شود که دفتر بودجه کنگره (CBO) پیش‌بینی کرده است بدهی‌های عمومی آمریکا تا سال ۲۰۵۶ به ۱۷۵٪ تولید ناخالص داخلی برسد. پژوهشگران بروکینگز پنج سازوکار «بازپس‌گیرنده» را شناسایی کرده‌اند که دستاوردهای مالی هوش مصنوعی را خنثی می‌کنند:
- طول عمر: بهبود خدمات درمانی توسط AI باعث کاهش مرگ‌ومیر شده و تعداد افرادی که مشمول پرداختی‌های دوران پیری می‌شوند را افزایش می‌دهد.
- تغییرات نیروی کار: انتقال درآمد از دستمزد کارکنان (با مالیات بالا) به سود سرمایه‌داران (با مالیات کمتر)، پایهٔ مالیاتی دولت را کوچک می‌کند.
- جایگزینی شغلی: بیکاری ناشی از اتوماسیون، تعداد ثبت‌نام‌کنندگان در برنامه‌های حمایتی دولت را بالا می‌برد.
- هزینه بدهی: نرخ‌های بهرهٔ بالا ممکن است هزینهٔ بازپرداخت بدهی‌های ملی فعلی را افزایش دهد.
- هزینه‌های دفاعی: رقابت جهانی برای تسلیح هوش مصنوعی، دولت را مجبور به افزایش بودجه نظامی می‌کند.
این مدل چهار سناریو را شبیه‌سازی کرده است: یک شوک بهره‌وری گسترده، شوک جایگزینی نیروی کار، شوک متمرکز بر سلامت و ترکیبی از هر سه. طبق اعلام محققان، این اصطکاک‌های خاصِ دنیای AI می‌توانند بیش از نیمی از سودهای احتمالی یک شوک بهره‌وری سنتی را از بین ببرند. علاوه بر چالش‌های مالی، زیرساخت‌های انرژی نیز مانعی جدی هستند؛ چنان‌که گزارش‌های اخیر در اروپا، افزایش چشمگیر تقاضای انرژی هوش مصنوعی تا سال ۲۰۵۰ را پیش‌بینی کرده‌اند که می‌تواند هزینه‌های عملیاتی دولت‌ها را افزایش دهد.
برای یک contribu-payer یا پرداخت‌کنندهٔ مالیات معمولی، این یعنی هوش مصنوعی «کارت آزادی» برای دولت نیست تا هر چه می‌خواهد هزینه کند. حتی اگر AI اقتصاد را سرعت ببخشد، تغییر ساختاری در نحوه تولید ثروت ممکن است مسیر مالی آمریکا را متزلزل نگه دارد.
گام بعدی شما
- نظارت بر اصلاحات مالیاتی مربوط به سرمایه‌های دیجیتال در قوانین آمریکا.
- بررسی گزارش‌های جدید CBO دربارهٔ نرخ جایگزینی مشاغل توسط AI.
- تحلیل تغییرات بودجه دفاعی ایالات متحده در سال ۲۰۲۷.
اما اثر این شوک بهره‌وری بر بازارهای نوظهور حتی پیچیده‌تر است — به تحلیل ما درباره‌ی هوش مصنوعی حاکمیتی مراجعه کنید.
گفتگو