تصور کنید ابزاری که برای افزایش سرعت برنامه‌نویسی شما طراحی شده، در پس‌زمینه موقعیت مکانی و هویت شما را به سرورهای یک شرکت خارجی ارسال کند. این همان اتهامی است که اکنون چین را به شدت با یکی از پیشروترین آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی آمریکا درگیر کرده است.
به گزارش حساب کاربری Yuyuantantian وابسته به شبکه CCTV (رسانه دولتی چین)، شرکت آنتروپیک (Anthropic) با اتخاذ سیاست‌های امنیتی دوگانه، مانعی برای دیپلماسی بین‌المللی ایجاد کرده است. در ۳۱ اوت ۲۰۲۶، این حساب در یادداشتی با عنوان «آنتروپیک به بیماری آمریکایی مبتلا شده است»، دو شرط غیرقابل مذاکره را برای هرگونه گفتگوی جدی درباره ایمنی هوش مصنوعی (AI Safety) — یعنی تلاش برای جلوگیری از رفتارهای خطرناک مدل‌ها — مطرح کرد.
این تنش‌ها در حالی رخ می‌دهد که هر دو ابرقدرت برای دور جدیدی از مذاکرات آماده می‌شوند. اختلاف اصلی بر سر این است که چه کسی مرزهای «کنترل مدل‌های پیشرو» (Frontier Model Controls) را تعریف می‌کند و آیا این قوانین به‌طور عادلانه اعمال می‌شوند یا خیر. همان‌طور که در تحلیل قبلی ما درباره‌ی تغییرات محدودیت‌های استفاده از کلود کد (Claude Code) اشاره کردیم، اکنون بحث از عملکرد محصول فراتر رفته و به ابزارهای فشار ژئوپلیتیک و امنیت ملی تبدیل شده است. این فشارها در حالی شدت می‌یابد که ظهور عامل‌های هوش مصنوعی با قابلیت نفوذ به سیستم‌ها پیش‌تر هر دو کشور را به ضرورت همکاری‌های امنیتی متوجه کرده بود.
شروط پکن برای گفتگو
طبق اعلام این منبع، ایالات متحده ابتدا باید بر سر یک تعریف مشترک از تهدیدات امنیتی توافق کند. حساب Yuyuantantian استدلال می‌کند که باید مرزی روشن بین «ریسک‌های امنیتی واقعی» و «رقابت تکنولوژیک عادی» ترسیم شود. به باور پکن، در حالی که قابلیت‌هایی که باعث آسیب‌های جدی می‌شوند باید به‌صورت مشترک محدود شوند، تحقیقات تجاری عادی نباید با «مداخله‌های پنهان» مواجه شوند.
شرط دوم این است که واشینگتن ثابت کند قوانین ایمنی‌اش برای شرکت‌های آمریکایی نیز الزام‌آور است. چین می‌پرسد آیا دولت آمریکا شرکت‌های خود را بازرسی می‌کند، دامنه مکانیسم‌های شناسایی آن‌ها را منتشر می‌کند و آن‌ها را تسلیم حسابرسی‌های شخص ثالث می‌کند یا صرفاً فشار می‌آورد تا چین انتشار مدل‌های خود را محدود کند؟ این پست استدلال می‌کند که تنها پس از آنکه آمریکا ثابت کند این قوانین برای شرکت‌های مدل‌ساز خودش نیز binding (الزام‌آور) است، دو طرف می‌توانند وارد بحث‌های ماهوی شوند.
اتهامات علیه کلود کد
بخش بزرگی از این حملات متوجه کلود کد است؛ ابزاری برای برنامه‌نویسی که توسط آنتروپیک عرضه شده. وزارت صنعت و فناوری اطلاعات چین پیش‌تر مدعی شد این ابزار دارای ریسک‌های جدی «درِ پشتی» (Backdoor) است. به‌طور مشخص، این وزارتخانه ادعا می‌کند که ابزار مذکور، موقعیت مکانی و نشانگرهای هویتی کاربر را بدون رضایت او به سرورهای راه دور منتقل می‌کند.
بر اساس گزارش‌های توسعه‌دهندگان در گیت‌هاب، رفتارهای مشکوکی مشاهده شده است. در یک مورد در ژانویه ۲۰۲۶، توسعه‌دهنده‌ای که در حال بررسی لاگ‌های پروکسی بود، متوجه شد که این ابزار هر چند ثانیه یک بار درخواست‌هایی را به یک وب‌سایت ارسال می‌کند؛ رفتاری که او آن را با «نظارت لحظه‌ای» (Real-time monitoring) مقایسه کرد. گزارش‌های دیگر حاکی از آن است که این ابزار پیش از آنکه کاربر دسترسی را تایید کند، دامنه‌ها را به رابط کاربری آنتروپیک ارسال می‌کند و گاهی اوقات مکانیسم‌های مسدودسازی (Blocking mechanisms) را دور می‌زند.
شکاف‌های نظارتی و دسترسی
این نقدها به‌طور خاص به پارامتری به نام dangerously-skip-permissions اشاره دارد که به ابزار اجازه می‌دهد عملیات‌ها را بدون تایید کاربر اجرا کند. همچنین «حالت خودکار» (Auto Mode) که در مارس ۲۰۲۶ معرفی شد و در ۱۴ اوت ۲۰۲۶ به‌صورت پیش‌فرض فعال گشت، مورد انتقاد شدید است. این نگرانی‌ها با یافته‌های اخیر درباره رقابت تخریبی عامل‌های هوش مصنوعی همسو است که نشان می‌دهد مدل‌های خودکار می‌توانند رفتارهای پیش‌بینی‌ناپذیری از خود بروز دهند.
مستندات خود شرکت آنتروپیک جزئیات زیر را تایید می‌کند:
- حالت خودکار، حالت پیش‌فرض مجوزها برای طرح‌های Pro, Max و Team است.
- یک مدل طبقه‌بندی‌کننده (Classifier) مجزا، اقدامات را پیش از اجرا بررسی می‌کند.
- مستندات صراحتاً بیان می‌کند که حالت خودکار «درخواست‌های تایید را کاهش می‌دهد اما ایمنی را تضمین نمی‌کند».
- پرچم حذف تاییدات (Bypass flag) تنها برای محیط‌های ایزوله، مانند ماشین‌های مجازی (VMs) و کانتینرها در نظر گرفته شده است.
لابی‌گری و سیاست‌های آمریکا
چین مدعی است دولت آمریکا نظارت بر شرکت‌های خود را تضعیف کرده است. این گزارش به یک فرمان اجرایی در سال ۲۰۲۶ اشاره می‌کند که در نیمه اول سال تدوین شده بود و بازرسی‌های امنیتی دولتی را پیش از انتشار مدل‌های پیشرو الزامی می‌کرد. پکن ادعا می‌کند نسخه نهایی این فرمان نسبت به پیش‌نویس اولیه تضعیف شده است؛ به‌طوری که دوره دسترسی پیش از انتشار از ۹۰ روز به ۳۰ روز کاهش یافته و بر «مشارکت داوطلبانه» تاکید شده است.
همچنین نفوذ سیاسی آنتروپیک افزایش یافته است:
- هزینه‌های لابی‌گری فدرال این شرکت در نیمه اول ۲۰۲۶ از کل هزینه‌های سال ۲۰۲۵ آن بیشتر بود.
- این شرکت مبلغ ۴۰ میلیون دلار به سازمانی متمرکز بر تنظیم مقررات ریسک هوش مصنوعی کمک مالی کرد.
این تلاش‌ها برای اثرگذاری بر قوانین، یادآور دیدگاه مدیرعامل آنتروپیک است که معتقد است تمرکز قدرت در این صنعت بیش از آنکه نتیجه قانون باشد، ناشی از ساختار ذاتی تکنولوژی است.
پیوند با پنتاگون
رابطه جنجالی آنتروپیک با وزارت دفاع آمریکا (پنتاگون) نیز مورد اشاره قرار گرفته است. ادعا شده که کلود کد توسط پنتاگون برای تحلیل‌های اطلاعاتی، مدل‌سازی و شبیه‌سازی، برنامه‌ریزی عملیاتی و عملیات سایبری استفاده شده است.
طبق این روایت، آنتروپیک و پنتاگون بر سر کنترل قابلیت‌های هسته مدل و قضاوت‌های مربوط به ایمنی با یکدیگر اختلاف نظر داشتند. پس از این مناقشه، شرکت استراتژی خود را از ارائه خدمات مستقیم به سمت مشارکت در فرآیند قانون‌گذاری و وضع مقررات تغییر داد.
تغییرات بازار و توانمندی‌ها
چین محدودیت‌های منطقه‌ای آنتروپیک را — که نهادهای تحت مالکیت بیش از ۵۰٪ شرکت‌های چینی را منع می‌کند — رقابت تجاری در لباس سیاست امنیتی می‌بیند. این محدودیت‌ها در اطلاعیه‌ای در ۴ سپتامبر ۲۰۲۵ شرح داده شده بود؛ جایی که آنتروپیک اعلام کرد شرکت‌های تحت کنترل مناطق پشتیبانی‌نشده، با الزامات قانونی مواجه‌اند که می‌تواند آن‌ها را مجبور به اشتراک‌گذاری داده‌ها یا همکاری با سرویس‌های اطلاعاتی کند.
با این حال، پکن معتقد است شکاف عملکردی در حال بسته شدن است. با استناد به گزارش شاخص هوش مصنوعی استنفورد در سال ۲۰۲۶، ادعا شده که فاصله بین برترین مدل‌های آمریکا و چین به حدود ۲.۷٪ رسیده است.
این نزدیکی نشان می‌دهد مدل‌های متن‌باز و ارزان‌قیمت چینی در حال تخریب دیوارهایی هستند که پیش‌تر بر اساس قدرت پردازشی و عملکرد خام ساخته شده بود. اکنون سوال اصلی برای مذاکرات آینده این است: چه کسی حق تعریف مرزهای ایمنی را دارد؟
برای کسانی که مسابقه تسلیحاتی هوش مصنوعی را دنبال می‌کنند، سیگنال حیاتی بعدی این خواهد بود که آیا وزارت خارجه آمریکا به این شروط پاسخ می‌دهد یا به مسیر فعلی خود یعنی «چارچوب‌های ایمنی داوطلبانه» ادامه می‌دهد.
گام بعدی شما
- اگر از ابزارهای کدنویسی مبتنی بر هوش مصنوعی استفاده می‌کنید، تنظیمات Permission و Auto-mode را بررسی کنید تا از دسترسی‌های ناخواسته جلوگیری شود.
- گزارش‌های سالانه AI Index استنفورد را دنبال کنید تا تغییرات واقعی در فاصله عملکردی مدل‌های شرق و غرب را بسنجید.
- واکنش وزارت خارجه آمریکا به این شروط را زیر نظر بگیرید؛ زیرا تعیین می‌کند آیا مدل‌های پیشرو به سمت استانداردهای جهانی می‌روند یا بلوک‌های بسته.
اما داستان سخت‌افزاری این تقابل حتی پیچیده‌تر است — به تحلیل ما درباره زنجیره تامین تراشه‌های پیشرفته مراجعه کنید.
گفتگو