مقاومت محلی در برابر توسعهٔ مراکز دادهٔ هوش مصنوعی

تصور کنید میلیاردها دلار سرمایه برای ساخت پیشرفته‌ترین سیستم‌های محاسباتی هزینه شده، اما یک گروه از ساکنان محلی با اعتراض به مصرف آب، کل پروژه را متوقف کنند. این کابوس فعلی غول‌های فناوری است؛ چرا که دیگر گلوگاه مقیاس‌پذیری هوش مصنوعی تنها تراشه یا برق نیست، بلکه «مجوز اجتماعی» است.

در حالی که آزمایشگاه‌های پیشرو در حوزه هوش مصنوعی، مقیاس‌پذیری عظیم توان محاسباتی را تنها راه رسیدن به هوش عمومی می‌دانند، اکثریت فزاینده‌ای از آمریکایی‌ها اکنون موافق محدود کردن ساخت تأسیسات جدید در جوامع خود هستند. طبق گزارش ردیاب‌های Data Center Watch، این تنش منجر به بروز مخالفت‌های محلی شد که در سه ماهه دوم سال ۲۰۲۶، پروژه‌های ساخت مرکز داده (Data Center) — شبیه به یک کارخانه عظیم که به‌جای تولید کالا، داده‌ها را پردازش می‌کند — به ارزش ۶۸ میلیارد دلار را مختل کرد. این موج از اعتراضات در سطح ملی، نگرانی‌هایی را ایجاد کرده است که برخی تحلیلگران معتقدند ممکن است فرصت پیشتازی در این رقابت تکنولوژیک را به چین واگذار کند.

این اصطکاک در زمانی رخ می‌دهد که شرکت‌های هوش مصنوعی تریلیون‌ها دلار برای زیرساخت‌ها متعهد شده‌اند. این صنعت تا حد زیادی گسترش خود را به عنوان یک انقلاب صنعتی اجتناب‌ناپذیر جلوه داده است. با این حال، این روایت با واقعیتی برخورد می‌کند که در آن طبق نظرسنجی‌های افکار عمومی، بیش از ۶۰٪ آمریکایی‌ها نسبت به ساخت مراکز داده جدید ابراز تردید می‌کنند. نظرسنجی‌های بلندمدت نشان می‌دهند که این احساس به‌سرعت در حال رشد است.

ریشه‌های مقاومت

یک مطالعه ۱۸ ماهه از سازمان غیرانتفاعی Data & Society دلیل تشدید این واکنش‌ها را بررسی کرده است. پژوهشگران بین سال‌های ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۶ با ۴۴ نفر از ساکنان ایالت پنسیلوانیا مصاحبه کردند تا تجربه انسانی پشت این بحث‌ها را درک کنند.

لیویا گاروفالو، پژوهشگر Data & Society، به TechCrunch گفت که هدف این میدان‌کاری، «ترکاندن حباب تبلیغاتی هوش مصنوعی» بود. این مطالعه بر این موضوع تمرکز دارد که مردم چگونه تضاد میان تبلیغات هوش مصنوعی به عنوان یک انقلاب اجتناب‌ناپذیر و ترس‌های واقعی پیرامون ردپای فیزیکی آن را تحلیل می‌کنند.

این گزارش می‌یابد که ساکنان قطب‌های صنعتی مانند پنسیلوانیا به‌ویژه نسبت به طرح‌های «آرمان‌شهری» مشکوک هستند. آن‌ها تاریخچه‌ای از تروماهای صنعتی ناشی از استخراج زغال‌سنگ، روزهای اولیه صنعت نفت، تولید فولاد و فرکینگ (Fracking) را به عنوان دلیلی برای بی‌اعتمادی به وعده‌های شرکت‌ها درباره توسعه اقتصادی ذکر می‌کنند.

مایا ولکوم، مدیر برنامه در Data & Society و یکی از نویسندگان گزارش، اشاره کرد که مردم پنسیلوانیا «تبار عمیقی از تروماهای صنعتی» دارند که به آن‌ها اجازه می‌دهد «زمانی که چیزی درست به نظر نمی‌رسد، آن را سریعاً تشخیص دهند».

کالبدشکافی ائتلاف مخالفان

این مقاومت‌ها دیگر تابع خطوط سنتی سیاسی نیست و به شکلی «پسا-حزبی» درآمده است که از مجموعه‌ای متنوع از انگیزه‌ها تشکیل شده است. ولکوم این مبارزات را «بسیار ارگانیک» توصیف می‌کند که مردم را مجبور می‌کند درباره آینده و حالِ مورد نظرشان با یکدیگر گفتگو کنند.

این ائتلاف شامل چندین گروه متمایز است:

• فعالان محیط‌زیست: نگرانی‌های شدید درباره مصرف عظیم آب و انتشار گازهای گلخانه‌ای مرتبط با انرژی. در همین راستا، برخی ایالت‌ها در حال بررسی هستند که آیا الزامات سخت‌گیرانه محیط‌زیستی باید جایگزین مشوق‌های مالی سنتی برای جذب مراکز داده شوند یا خیر.
• شکاکان اقتصادی: ترس از اینکه تقاضای برق مراکز داده باعث جهش قبض‌های برق محلی شود یا ارزش املاک را کاهش دهد.
• مبارزان ضد شرکتی: بیزاری از تاکتیک‌های مخفیانه سازندگان، مانند اجبار مقامات محلی به امضای قراردادهای عدم افشا (NDA).
• مخالفان توسعه (NIMBY): ساکنانی که به‌سادگی با هرگونه توسعه بزرگ‌مقیاس جدید در حیاط خلوت خود مخالف‌اند.
• حامیان سلامت عمومی: کسانی که نگرانی‌های مبهم‌تری درباره اثرات بهداشتی این تأسیسات دارند.

استراتژی صنعت و چرخش سیاسی

در مقابل، حامیان هوش مصنوعی آنچه پژوهشگران «کمپین تبلیغاتی» می‌نامند را به راه انداخته‌اند. گروه تجاری Data Center Coalition وب‌سایت‌هایی مانند «Pennsylvania Connects» را برای ترویج پروژه‌ها ساخت و سال گذشته دست‌کم ۱۹ هزار دلار برای لابی‌گری در دولت ایالتی هزینه کرد.

حتی رهبران سیاسی نیز تغییر موضع داده‌اند. فرماندار جاش شاپیرو در ژوئیه ۲۰۲۵ ریاست نشستی را بر عهده داشت که در آن سرمایه‌گذاری ۹۰ میلیارد دلاری در زیرساخت‌های AI و مراکز داده جشن گرفته شد. اما تنها یک سال بعد، شاپیرو دستوری را امضا کرد که این پروژه‌ها را از ابتکارات «مسیر سریع» (fast-track) رگولاتوری خارج کرده و الزامات سخت‌گیرانه‌تری را اعمال می‌کند.

در این میان، اتحادیه‌های کارگری قوی‌ترین حامیان این پروژه‌ها باقی مانده‌اند. آن‌ها مرحله ساخت‌وساز را به عنوان یک شریان حیاتی برای بازسازی رده‌های اتحادیه‌ای می‌بینند، حتی با وجود اینکه این مراکز پس از بهره‌برداری، شغل دائمی کمی ایجاد می‌کنند.

پیامدهای بازار و بحران اعتماد

این اصطکاکات اجتماعی اکنون وارد ترازنامه‌های مالی شده است. به گزارش نیویورک تایمز، چندین شرکت مرتبط با صنعت مراکز داده به‌دلیل فشار افکار عمومی، عرضه اولیه سهام (IPO) خود را به تعویق انداخته‌اند.

برخی از شرکت‌ها برنامه‌های خود برای جذب ده‌ها میلیارد دلار سرمایه در بازارهای عمومی را به تأخیر انداخته‌اند. سرمایه‌گذاران نسبت به این «رشد انفجاری» تردید دارند، زیرا تأسیساتی که بلعنده انرژی هستند، به liabilities سیاسی تبدیل شده‌اند که می‌توانند نتایج انتخابات محلی و ایالتی را تغییر دهند.

مشکل اصلی، فقدان بنیادین اعتماد است. ساکنان تضادی را بین ماهیت «اجتناب‌ناپذیر» هوش مصنوعی و ماهیت استخراجی شرکت‌های سازنده آن حس می‌کنند.

وقتی جامعه می‌بیند نمایندگان آمازون، متا یا مایکروسافت در جلسات شهری حاضر می‌شوند اما اعضای شورای شهر ارتباط خود را با مردم قطع می‌کنند، بدگمانی‌ها بیشتر می‌شود. ولکوم اشاره می‌کند که برای ساکنان «عجیب» است وقتی شخصی در شورای شهر که قبلاً با او رابطه داشتند، ناگهان از بحث درباره این پروژه‌ها خودداری می‌کند.

تلاش صنعت برای متهم کردن «دخالت چین» در این اعتراضات نیز طبق گفته پژوهشگران، تا حد زیادی در متقاعد کردن مردم شکست خورده و چنین ادعاهایی «اصلاً پذیرفته نشده است».

گاروفالو این وضعیت را بحران «اعتماد رابطه‌ای و صمیمانه» می‌نامد. او به پارادوکسی اشاره می‌کند که در آن کاربر از یک چت‌بات احساس «محبوب بودن و مورد توجه بودن» می‌کند، در حالی که می‌داند این تعامل یک کالا است و او در حال «استخراج شدن» است.

این وضعیت نشان می‌دهد که گلوگاه مقیاس‌پذیری هوش مصنوعی دیگر تنها تراشه یا برق نیست، بلکه مجوز اجتماعی است. بدون راهی برای کاهش این نگرانی‌های مادی، گسترش فیزیکی هوش مصنوعی ممکن است به یک سقف سخت از مقاومت جامعه برخورد کند.

باید منتظر ماند و دید که انتخابات آتی ایالتی در کریدورهای صنعتی، چگونه قوانین منطقه‌بندی (zoning laws) را برای خوشه‌های محاسباتی با تراکم بالا تغییر می‌دهند.

گام بعدی شما

• اگر در حوزه سرمایه‌گذاری زیرساختی فعال هستید، ریسک‌های «مجوز اجتماعی» را در کنار ریسک‌های فنی بررسی کنید.
• گزارش‌های محیط‌زیستی مربوط به مصرف آب در مراکز داده را دنبال کنید تا نقاط حساس جغرافیایی را شناسایی کنید.
• مدل‌های جایگزین مانند رایانش لبه را بررسی کنید که فشار بر مراکز داده متمرکز را کاهش می‌دهند.

اما داستان سخت‌افزاری این تحول حتی شگفت‌انگیزتر است — به تحلیل ما درباره‌ی تراشه‌های Blackwell و بهینه‌سازی مصرف انرژی مراجعه کنید.