تصور کنید یک مدل هوش مصنوعی می‌تواند پیچیده‌ترین پرونده‌های بیمه را تحلیل کند، اما برای وارد کردن داده‌ها در یک نرم‌افزار قدیمی ۲۰ ساله، نیاز به دست انسان دارد. این دقیقاً همان نقطه‌ضعفی است که HCLSoftware قصد دارد با یک خرید استراتژیک آن را از بین ببرد. آیا مدلی که می‌تواند از طریق استدلال، یک وظیفه را تحلیل کند، واقعاً می‌تواند دکمه‌های لازم را برای به پایان رساندن آن فشار دهد؟ این شکاف در هوش مصنوعی سازمانی، دقیقاً همان چیزی است که HCLSoftware، بازوی نرم‌افزاری HCLTech، قصد پر کردن آن را دارد.
طبق اعلام رسمی این شرکت در ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۶، HCLSoftware شرکت کروات Robotiq.ai را تصاحب کرد. Robotiq.ai یک ارائه‌دهنده اتوماسیون رباتیک فرآیندهای سازمانی (RPA) است. هدف از این معامله، شکستن سد میان استدلال (Reasoning) و اجرا (Execution) در محیط‌های سازمانی است.
زمینه و بستر تصاحب
این خبر که از سانتا کلارا در کالیفرنیا منتشر شد، بر تقاضای رو به رشد سازمان‌ها برای سیستم‌های هوش مصنوعی تأکید دارد؛ سیستم‌هایی که فراتر از استدلال عمل کنند و بتوانند کارها را به‌طور قابل‌اطمینان در محیط‌های پیچیده تجاری اجرا نمایند. بسیاری از شرکت‌های بزرگ امروز با مشکل «مایل آخر» در اجرا مواجه‌اند؛ زیرا داده‌های حیاتی آن‌ها در نرم‌افزارهای قدیمی (Legacy) محبوس شده است که هیچ رابط برنامه‌نویسی یا API — شبیه به یک درگاه استاندارد که دو نرم‌افزار را به هم وصل می‌کند — ندارند.
در همین راستا، همان‌طور که در تحلیل‌های قبلی ما درباره‌ی چالش‌های استقرار عامل‌های هوش مصنوعی در سازمان‌ها اشاره کردیم، نبودِ دسترسی مستقیم به سیستم‌های قدیمی، بزرگ‌ترین مانع برای خودکارسازی کامل است. در این زمینه، استفاده از معماری‌های پیشرفته برای اتصال مستقیم مدل‌های زبانی به دیتابیس‌ها می‌تواند جایگزینی برای محیط‌های فاقد API باشد. Robotiq.ai با اتوماسیون سطح رابط کاربری (UI)، این شکاف را پر می‌کند. این فناوری به عامل‌ها اجازه می‌دهد تا ابزارهای مبتنی بر مرورگر، رابط‌های قدیمی (Front-ends) و اپلیکیشن‌های دسکتاپ را به‌طور خودکار مدیریت کنند و مانند یک کاربر انسانی، روی دکمه‌ها کلیک کرده و داده‌ها را جابه‌جا کنند.
بر اساس مستندات منتشر شده، این قابلیت‌های RPA مستقیماً در پلتفرم HCL UnO Agentic، محصول ارکستراسیون این شرکت، ادغام می‌شوند. این تغییر استراتژیک، پلتفرم UnO را از یک موتور تصمیم‌گیر به یک موتور اجرایی تبدیل می‌کند. انتظار می‌رود این قرارداد در نوامبر ۲۰۲۶ نهایی شود.
ادغام فنی و عملکرد
ترکیب این دو فناوری به HCL UnO اجازه می‌دهد تا عامل‌های هوشمند و منطق کسب‌وکار را در لحظه هماهنگ کند، در حالی که ربات‌های Robotiq.ai تعاملات دستی با رابط کاربری را بر عهده می‌گیرند. UnO زیربنای معماری لازم برای عملیات‌های خودگردان و سیاست‌محور در محیط‌های ترکیبی (Hybrid) را فراهم می‌کند. قابلیت مشاهده‌پذیری (Observability) در UnO تضمین می‌کند که هر مرحله از جریان کاری، حتی مراحلی که توسط ربات‌های Robotiq.ai انجام می‌شود، ردیابی شده، قابل حسابرسی و مطابق با سیاست‌های سازمانی باشد.
به گزارش HCLSoftware، همکاری پیشین این دو شرکت که در ۲۱ آوریل ۲۰۲۵ مستند شده بود، نتایج قابل‌توجهی در زمینه عملکرد داشت:
- کاهش خطا: نرخ خطاهای اجرایی در فرآیندها به دلیل استفاده از قابلیت‌های ارکستراسیون، مشاهده‌پذیری و حاکمیت سازمانی در UnO، ۷۰٪ کاهش یافت.
- افزایش بهره‌وری: اتوماسیون وظایف توسط Robotiq.ai منجر به رشد ۸۵ درصدی کارایی شد.
- تداوم کسب‌وکار: در جریان‌های کاری آزمایش‌شده، پایداری ۱۰۰ درصدی ثبت شد.
حفاظ‌های امنیتی در سطح سازمانی
پلتفرم Robotiq.ai در حال حاضر مورد اعتماد بیش از ۱۵۰ سازمان، از جمله بانک‌های بزرگ، گروه‌های بیمه و اپراتورهای تلکام است. این پلتفرم با استانداردهای امنیتی گواهینامه ISO، لاگ‌های حسابرسی (Audit Logs) و گزینه‌های استقرار منعطف ساخته شده است. در حالی که اتوماسیون باعث افزایش سرعت می‌شود، سازمان‌ها باید همزمان با مقابله با تهدیداتی نظیر هویت‌های جعلی در سیستم‌های احراز هویت، امنیت لایه‌های اجرایی را تضمین کنند. همچنین این سیستم با Workato ادغام می‌شود تا سیستم‌های پراکنده را به هم متصل کرده و استثنائات را از طریق یک لایه کنترلی واحد مدیریت کند.
ویژگی‌های کلیدی این پلتفرم عبارتند از:
- امنیت: کنترل دسترسی مبتنی بر نقش (RBAC) و ادغام‌های امنی که در آن داده‌های مشتری در زیرساخت خود مشتری باقی می‌ماند.
- تطبیق‌پذیری: سازگاری کامل با سیستم‌های قدیمی و همچنین ERPها و CRMهای مدرن.
- سرعت: طبق بخش سوالات متداول (FAQ)، اکثر تیم‌ها اولین اتوماسیون عملیاتی خود را ظرف چند هفته مشاهده می‌کنند.
کاربردهای واقعی این فناوری در حال حاضر شامل خودکارسازی فاکتورها، تطبیق سفارشات و پذیرش مشتریان (Onboarding) است. برای مثال، نیکولا میلوویچ، رئیس عملیات و تحول دیجیتال در Hipotekarna Bank، تأیید کرد که این راهکار توانسته است یک فرآیند قدیمی و منسوخ را به‌طور کامل خودکار کند و به عنوان نقشه‌راهی برای بهبودهای آینده عمل کند. به همین ترتیب، وسنا رندولیچ، مدیر مالی Orbico، اشاره کرد که پیاده‌سازی این سیستم تعداد زیادی از تراکنش‌های تکراری روزانه را حل کرده و کارکنان را برای کارهای با ارزش‌تر آزاد کرده است.
این تصاحب نشان‌دهنده تغییری در بازار هوش مصنوعی عامل‌محور (Agentic AI) است. کالیان کومار، رئیس HCLSoftware، اظهار داشت که سازمان‌ها اکنون فراتر از «آزمایش‌های هوش مصنوعی» به دنبال اتوماسیون در مقیاس تولید هستند که امن، تحت نظارت و قابل‌اطمینان باشد. دارکو یوویشیچ، مدیرعامل و یکی از بنیان‌گذاران Robotiq.ai نیز افزود که پیوستن به HCLSoftware به فناوری آن‌ها این دسترسی و مقیاس را می‌دهد تا از انجام وظایف تک‌بعدی به سمت فرآیندهای ارکستره شده و تحت حاکمیت در کل سازمان حرکت کند.
با مالکیت لایه اجرا، HCLSoftware تضمین می‌کند که هر قدمی که یک ربات برمی‌دارد، ردیابی شده و با سیاست‌های شرکتی مطابقت دارد. برای یک مدیر کسب‌وکار، این به معنای آن است که عامل‌های هوش مصنوعی دیگر فقط مشاورانی نیستند که توصیه می‌کنند، بلکه به کارمندانی دیجیتال تبدیل شده‌اند که می‌توانند با نرم‌افزارهای موجود کار کنند، بدون اینکه شرکت نیاز به تغییر کل زیرساخت‌های قدیمی خود داشته باشد.
گام بعدی شما
- اگر در سازمان خود با نرم‌افزارهای Legacy (قدیمی) دست‌وپنجه نرم می‌کنید، قابلیت‌های RPA-integrated AI را بررسی کنید.
- مدل‌های استدلالی را با ابزارهای اجرای رابط کاربری (UI Automation) ترکیب کنید تا از توقف در «مایل آخر» جلوگیری شود.
- استراتژی انتقال از «آزمایش هوش مصنوعی» به «تولید در مقیاس صنعتی» را در اولویت قرار دهید.
اما نبرد اصلی اکنون بر سر کنترل «لایه اقدام» (Action Layer) در سازمان‌هاست؛ باید دید سایر پلتفرم‌های ارکستراسیون چگونه به این ادغام عمودی پاسخ می‌دهند، زیرا رقابت برای کنترل لایه اجرایی، میدان نبرد بعدی در هوش مصنوعی سازمانی خواهد بود.
گفتگو