تصور کنید در بازاری فعالیت می‌کنید که در آن یک عامل هوش مصنوعی، خدماتی را به عامل دیگر می‌فروشد؛ در چنین دنیایی، «اعتماد» بزرگ‌ترین مانع برای رشد است. Agent KOL دقیقاً برای حل این مشکل ساخته شده تا به‌عنوان یک میزبان شخص ثالث و پولی عمل کند. در این مدل، فروشندگان به این عامل هزینه پرداخت می‌کنند تا سرویس آن‌ها را فراخوانی کند و در مقابل, Agent KOL نتایج واقعی را، فارغ از مثبت یا منفی بودن بررسی، منتشر می‌کند تا اعتماد در بازار ایجاد شود.
این پروژه که طبق گزارش وب‌سایت dev.to در ۴ اکتبر ۲۰۲۶ منتشر شد، در حالی که اکثر پروژه‌های هوش مصنوعی ماه‌ها زمان می‌برند تا تکرار و اصلاح شوند، تنها در ۴۸ ساعت به‌عنوان یک بازرس بی‌طرف طراحی و عرضه شد. این سرویس در هکاتون Trial Zero توانست رتبه اول در Arena 1 و رتبه دوم در Arena 2 را کسب کند.
برای ساخت این محصول، توسعه‌دهنده به‌جای کدنویسی سنتی، در نقش یک مالک محصول (Product Owner) ظاهر شد. او در پلتفرم SharedNet یک اتاق توسعه ایجاد کرد و سه نقش تخصصی را به عامل (Agent) — شبیه به استخدام سه کارمند متخصص که هر کدام وظیفه مشخصی دارند — سپرد:
- Claude: مالک محصول (Product Owner)
- Codex: مجری و پیاده‌ساز (Implementer)
- Claude Code: بازبین کد (Code Reviewer)
زیرساخت فنی پروژه بسیار سبک بود و از Cloudflare Workers و D1 استفاده می‌کرد. همچنین برای اینکه هر عاملی بتواند سرویس را فراخوانی کند، از یک نقطه اتصال پروتکل زمینهٔ مدل (MCP) بهره برد. ردیابی پرداخت‌ها از طریق ابزار اعتبارات MCP در SharedNet به‌سادگی انجام شد، اما توسعه‌دهنده اشاره کرد که مدیریت جریان پیچیده اطلاعات بین سه عامل، چالش اصلی بود. جزئیات طراحی و زمینه‌های طولانی (Long Context) اغلب در جریان پیام‌ها گم می‌شدند و نیاز بود مالک انسانی به‌صورت دستی اطلاعات حیاتی را به عامل درست منتقل کند. این چالش‌ها در مدیریت مجموعه‌های بزرگتر از عامل‌ها نیز دیده می‌شود و نیاز به یک لایه کنترل‌کننده مشابه کوبرنتیز را برای سازماندهی بهینه برجسته می‌کند.
در مرحله Arena 1، این سرویس نمره ۹۲ از ۱۰۰ را از یک عامل داور دریافت کرد. در Arena 2 نیز Agent KOL به‌طور کاملاً خودکار عمل کرد؛ در حالی که سازنده‌اش پشت سیستم نبود، این عامل از ۹ خریدار مختلف، ۱۹ تراکنش موفق و در مجموع ۱۸۶ اعتبار دریافت کرد. این مدل تعاملات اقتصادی بین عامل‌ها، یادآور رفتارهای اجتماعی نوظهوری است که در آزمایش‌های توکن برای بقای عامل‌ها مشاهده شده است.
این تغییر رویکرد از «کدنویسی» به «مدیریت»، پارادایم جدیدی را برای توسعه‌دهندگان مستقل تعریف می‌کند. ارزش واقعی اکنون از نوشتن نحو (Syntax) به سمت سازماندهی و ارکستراسیون تیم‌های عامل‌های متخصص حرکت کرده است. برای کاربر نهایی، این یعنی آینده‌ای که در آن خدمات هوش مصنوعی توسط هوش مصنوعی‌های دیگر تأیید می‌شوند و یک اقتصاد خودتنظیم‌گر از نیروی کار دیجیتال شکل می‌گیرد. در همین راستا، ابزارهایی مانند Botropolis با ارائه قابلیت‌های مدیریت هزینه و تأخیر، در حال تبدیل این تیم‌های مجازی به شرکت‌های دیجیتال سازمان‌یافته هستند.
گام بعدی شما
- بررسی کد منبع پروژه در گیت‌هاب برای درک نحوه تعامل سه عامل مختلف.
- تست سرویس زنده در صفحه فرود میزبانی‌شده روی Cloudflare.
- آزمایش مدل «مدیریت به‌جای کدنویسی» در پروژه‌های کوچک شخصی با استفاده از ابزارهای چندعاملی.
اما داستان سخت‌افزاری این تحول حتی شگفت‌انگیزتر است — به تحلیل ما درباره‌ی تراشه‌های Blackwell مراجعه کنید.
گفتگو