تصور کنید یک استوانهٔ عظیم و flaming را که با سرعت سرسام‌آور در حال سقوط است، با یک تور ماهی‌گیری غول‌پیکر در اقیانوس شکار کنید. این همان اتفاقی است که چین در ۱۰ جولای ۲۰۲۶ برای کاهش هزینه‌های دسترسی به فضا رقم زد.
طبق اعلام تلویزیون دولتی چین (CCTV)، چین موفق شد تقویت‌کنندهٔ موشک Long March 10B را در یک تور لنگر انداخته در دریا جای‌گذاری کند. این موفقیت، چین را به دومین کشور تاریخ تبدیل می‌کند که توانایی شکار یک موشک بازگشت‌پذیر را دارد. همان‌طور که در تحلیل‌های قبلی ما درباره‌ی رقابت تسلیحاتی و تکنولوژیک شرق و غرب اشاره کردیم، این پیشرفت در حالی رخ می‌دهد که پکن برای پر کردن شکاف عملیاتی با آمریکا تلاش می‌کند. در حالی که ایالات متحده سال گذشته ۱۹۳ پرتاب مداربندی داشت، چین تنها ۹۲ پرتاب انجام داد؛ بنابراین، تکنولوژی بازگشت‌پذیری تنها راه سریع برای جبران این فاصله تا سال ۲۰۳۰ است.
این عملیات توسط آکادمی فناوری وسایل پرتاب چین (CALT) اجرا شد. برخلاف سپس‌ساز (SpaceX) که از پایه‌های فرود در فالکون ۹ یا بازوهای مکانیکی در استارشیپ استفاده می‌کند، CALT مسیر متفاوتی را برگزید:
- سامانهٔ تور: تقویت‌کننده با استفاده از قلاب‌های روی یک تور شکار شد؛ روشی که به نقل از CALT، برای نخستین بار در جهان به کار گرفته شده است.
- وضعیت بازیابی: موشک پس از فرود با نیروی پیشران خود، به‌صورت سالم شکار شد.
- زمان‌بندی: CALT پیش‌بینی می‌کند که این تقویت‌کننده خاص تا پایان سال ۲۰۲۶ دوباره به پرواز درآید.
بر اساس گزارش‌ها، مسیر رسیدن به این نقطه برای چین هموار نبود. در فوریه ۲۰۲۶، یک شبیه‌سازی توسط CALT با سقوط تقویت‌کننده در ۲۰۰ متری سکو به پایان رسید. همچنین شرکت خصوصی لنداسپیس (LandSpace) در تلاش برای بازیابی موشک ZhuQue-3 با استفاده از پایه‌های فرود، با یک گلولهٔ آتشین روبه‌رو شد.
پکن با چرخش به سمت شکار با تور، به‌جای تقلید ساده از روش‌های آمریکایی، در حال متنوع کردن رویکردهای مهندسی خود است. این تغییر استراتژی نشان می‌دهد که در آیندهٔ تجارت فضا، معماری‌های متعددی برای کاهش هزینهٔ ارسال محموله به مدار با یکدیگر رقابت خواهند کرد. در همین راستا، تلاش‌های بین‌المللی برای افزایش طول عمر تجهیزات فضایی نیز ادامه دارد، همان‌طور که ناسا اخیراً با اعزام فضاپیمای LINK توانست عمر رصدخانه سوئیفت را افزایش دهد تا دسترسی به داده‌های کیهانی برای مدت بیشتری حفظ شود.
گام بعدی شما
- رصد پروازهای تکمیلی CALT تا پایان سال ۲۰۲۶ برای بررسی مقیاس‌پذیری این تور برای محموله‌های سنگین‌تر.
- مقایسه نرخ موفقیت سامانه تور در برابر بازوهای مکانیکی SpaceX در شرایط آب‌وهوایی مختلف.
- بررسی تأثیر این کاهش هزینه بر تعداد پرتاب‌های ماهانه چین در سال ۲۰۲۷.
اما داستان سخت‌افزاری این تحول حتی شگفت‌انگیزتر است؛ برای درک چالش‌های متریال در این سرعت‌ها، به تحلیل ما درباره‌ی آلیاژهای پیشرفته در صنایع هوافضا مراجعه کنید.
گفتگو