درون استراتژی انرژی‌محور گوگل برای مرکز داده‌های تگزاس

تصور کنید به جای کشاندن هزاران کیلومتر سیم برق برای تغذیه یک مرکز داده در شهر، کل ساختمان را در کنار توربین‌های بادی بسازید. این دقیقاً همان تغییری است که اکنون در قلب تگزاس رخ می‌دهد تا عطش سیری‌ناپذیر هوش مصنوعی برای برق پاسخ داده شود.

بیش از ۵۵۰۰ کارگر متخصص در حال حاضر در شهرستان آرمسترانگ تگزاس مشغول ساخت یک قطب زیرساختی عظیم برای گوگل (Google) هستند. طبق اعلام شرکت کروسو (Crusoe) در ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۶، این شرکت توسعه‌دهنده این پردیس است که به‌طور اختصاصی برای پردازش بارهای کاری سنگین هوش مصنوعی زاینده (Generative AI) — شبیه به یک کارخانه عظیم که به جای تولید کالا، داده و پاسخ تولید می‌کند — طراحی شده است. این حرکت در راستای استراتژی بلندمدت این شرکت برای مدیریت کامل زنجیره ارزش زیرساختی است که پیش‌تر در جریان جذب سرمایه‌های جدید مورد تأکید قرار گرفته بود.

این پروژه در حالی پیش می‌رود که کل صنعت با تقاضای انرژی مدل‌های زبانی دست‌وپنجه نرم می‌کند. همان‌طور که در تحلیل قبلی ما درباره‌ی تکامل قابلیت‌های Gemini و ویژگی‌هایی مانند 'Skills' اشاره کردیم، لایه‌ی فیزیکی هوش مصنوعی اکنون در حال تجربه تغییری به همان اندازه شدید است. توسعه‌دهندگان برای جلوگیری از فشار به شبکه‌های برق شهری، «کارخانه‌های محاسباتی» را به جایی می‌برند که برق تولید می‌شود.

استراتژی اولویت با انرژی

چیس لاک‌میلر، مدیرعامل و هم‌بنیان‌گذار کروسو، بیان کرده است که ساخت آینده هوش مصنوعی نیازمند نوع جدیدی از زیرساخت است که نقطه شروع آن انرژی باشد. استراتژی کروسو ساخت مراکز محاسبات (Compute) — همان پردازش‌های سنگین ریاضی که مدل‌ها برای یادگیری نیاز دارند — مستقیماً در منابع انرژی ارزان و فراوان است. این رویکرد با هدف بهبود بهره‌برداری از دارایی‌های موجود و ایجاد کاتالیزوری برای تولید انرژی‌های جدید طراحی شده است. لاک‌میلر پردیس شهرستان آرمسترانگ را نمونه‌ای بارز از این استراتژی توصیف کرد که انرژی‌های پاک، جدید و مقرون‌به‌صرفه را در محل پروژه فعال می‌کند.

مرکز داده آرمسترانگ بر پایه مدل برق «پشت کنتور» (Across the meter) بنا شده است. در این طراحی، مراکز داده در کنار محل تولید برق قرار می‌گیرند تا انرژی‌هایی را جذب کنند که در حالت عادی به‌دلیل نبود مصرف‌کننده یا ترافیک شبکه، هدر می‌رفتند یا «سرگردان» می‌ماندند. در مناطق دورافتاده، تولید برق بادی و خورشیدی اغلب از تقاضای محلی بیشتر است و این موضوع می‌تواند قیمت برق را به‌دلیل ازدحام در خطوط انتقال به اعداد منفی برساند؛ زیرا بسیاری از نیروگاه‌ها سعی می‌کنند برق خود را از طریق خطوط مشترک به بازارهای شهری دوردست ارسال کنند.

زیرساخت فنی و مدیریت برق

پردیس آرمسترانگ اتصال مستقیمی به دو مرکز بادی دارد:

• Goodnight 1: یک مزرعه بادی فعال با ظرفیت ۲۶۵.۵ مگاوات متعلق به شرکت سرنا (Serena).
• Goodnight 2: مرکز دوم با ظرفیت ۲۶۵.۵ مگاوات که در حال حاضر در حال ساخت است و حضور کروسو کاتالیزور ایجاد این مرکز بوده است.

به نقل از کروسو، هرگاه تولید برق بادی از نیاز مرکز داده بیشتر شود، برق اضافی به شبکه بازگردانده می‌شود. این سازوکار به نفع مصرف‌کنندگان محلی است و اتلاف انرژی بادی در غرب تگزاس را کم می‌کند. این یک دستاورد حیاتی در بهره‌وری است، زیرا طبق گزارش ناظر بازار مستقل ERCOT، در سال ۲۰۲۵ حدود ۴.۷٪ از تولید برق بادی به‌دلیل محدودیت‌های شبکه هدر رفته است. همچنین بر اساس تخمین‌های اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA)، حدود ۵٪ از برق در مسیر انتقال و توزیع تلف می‌شود.

تکامل مدل کسب‌وکار

منطق فعلی کروسو تکامل مدل قدیمی این شرکت است. پیش از این، کروسو مراکز داده ماژولار را به سایت‌های استخراج نفت می‌برد تا از گازهای سوخته (Flaring) که در غیر این صورت رها می‌شدند، برای تولید برق استفاده کند. حالا همین منطق برای انرژی‌های تجدیدپذیر سرگردان به کار گرفته شده است.

در مدل «پشت کنتور»، مرکز داده در زمان کمبود تولید داخلی، برق را به‌صورت افزایشی از شبکه می‌گیرد و در زمان تولید بیش از حد، آن را به شبکه می‌فروشد. این بار مصرفِ هم‌مکان (Co-located load)، انگیزه‌ای بازارمحور برای توسعه‌دهندگان انرژی ایجاد می‌کند تا توربین‌های قدیمی را بازسازی و ارتقا دهند؛ چرا که سایت‌های موجود پیش از این دارای زمین‌های مجاز، روابط اجتماعی با جامعه محلی و قراردادهای اتصال به شبکه هستند.

اثرات محیطی و اجتماعی

برای حل بحران مصرف آب که اغلب با هوش مصنوعی همراه است، این پروژه از یک سیستم خنک‌کننده مایع مداربسته و غیرتبخیری استفاده می‌کند. کروسو تأیید کرده است که این طراحی باعث می‌شود ردپای آبی مرکز داده تقریباً به مصارف بهداشتی و آشپزخانه محدود شود.

ساخت این مرکز از ژوئن ۲۰۲۵ آغاز شد و با سرعتی مشابه پروژه‌های قبلی کروسو در ابیلین پیش می‌رود. علاوه بر سخت‌افزار، این پروژه با «صندوق تأثیر انرژی تگزاس» گوگل ادغام شده است. این تعهد ۳۰ میلیون دلاری برای حمایت از تاب‌آوری انرژی و مقرون‌به‌صرفه بودن آن در سراسر تگزاس است.

در ۲۱ مه ۲۰۲۶، گوگل اولین دریافت‌کنندگان این صندوق از جمله اتحاد مدیریت انرژی (The Energy Management Alliance) و همسایگان متحد خورشیدی (Solar United Neighbors) را معرفی کرد. این کمک‌ها صرف ارتقای بهره‌وری در ساختمان‌های عمومی و استقرار انرژی خورشیدی و باتری‌ها برای خانوارهای کم‌درآمد در شهرستان‌های آرمسترانگ، الیس، هاسکل و ویلبارگر می‌شود. از دیگر دریافت‌کنندگان می‌توان به «مؤسسه تحقیقات فقر انرژی تگزاس» اشاره کرد که نوآوری برای تعاونی‌های برق و ساختمان‌های چندواحدی را تأمین مالی می‌کند و همچنین «مرکز تحقیقات پیشرفته هیوستون» در این لیست قرار دارد.

این چرخش به سمت زیرساخت‌های «انرژی‌محور» یعنی جغرافیای هوش مصنوعی دیگر توسط نزدیکی به شهرها تعیین نمی‌شود، بلکه دسترسی به الکترون‌های ارزان و پاک تعیین‌کننده است. سبد سرمایه‌گذاری رو به رشد کروسو در غرب تگزاس، که شامل دو پردیس در حال توسعه در ابیلین است، این منطقه را به بخشی حیاتی از زیرساخت دیجیتال آمریکا تبدیل کرده است. برای دنیای کسب‌وکار، این یک سیگنال واضح است: ارائه‌دهندگان خدمات محاسباتی باید به متخصصان انرژی تبدیل شوند.

اگر این مدل مقیاس‌پذیر باشد، شاهد موجی از «کارخانه‌های هوش مصنوعی» در بادخیزترین و آفتابی‌ترین نقاط جهان خواهیم بود که انرژی‌های رهاشده را به هوش تبدیل می‌کنند.

گام بعدی شما

• تحلیل کنید که آیا مدل‌های کسب‌وکار شما به جای تمرکز بر نرم‌افزار، نیاز به درک عمیق‌تری از زنجیره تأمین انرژی دارند یا خیر.
• گزارش‌های ERCOT را برای شناسایی نقاط جدید تولید انرژی ارزان در جهان دنبال کنید.
• بررسی کنید که چگونه سیستم‌های خنک‌کننده مداربسته می‌توانند هزینه‌های عملیاتی مراکز داده کوچک را کاهش دهند.

اما رقابت برای تصاحب منابع برق ممکن است به‌زودی از رقابت برای ساخت الگوریتم‌های بهتر پیشی بگیرد — در تحلیل بعدی به واکنش سایر غول‌های ابری (Hyperscalers) به این مدل هم‌مکانی می‌پردازیم.