«گولاگ» در متا؛ ۷۰۰۰ مهندس درگیر کارهای تکراری تنظیم دقیق مدل‌ها شدند

اگر امروز یکی از مهندسان ارشد متا هستید، احتمالاً متوجه شده‌اید که شغل شما از خلق محصولات نوآورانه به تبدیل شدن به یک «مجموعه داده انسانی» تغییر کرده است. این واقعیت تلخ در جدیدترین واحد هوش مصنوعی شرکت جاری است؛ جایی که کارکنان بازسازماندهی جدید را به «گولاگ» تشبیه کرده‌اند.

این فروپاشی داخلی در حالی رخ می‌دهد که متا (Meta) تلاش می‌کند فاصله خود را با رقبایی چون اوپن‌ای‌آی (OpenAI) و آنتروپیک (Anthropic) پر کند. شرکت میلیاردها دلار در زیرساخت‌ها و جذب استعدادها سرمایه‌گذاری می‌کند، اما هزینه انسانی این رقابت در حال تبدیل شدن به یک نقطه ضعف است. اصطکاک فعلی تنها بر سر حجم کار نیست، بلکه درباره از دست دادن کامل استقلال شغلی در برابر جاه‌طلبی‌های بی‌رحمانه هوش مصنوعی است.

«گولاگ» و بازسازماندهی بزرگ

به نقل از گزارش وایرد (Wired) که در ۱۸ ژوئن ۲۰۲۶ منتشر شد، مرکز این اختلالات واحد مهندسی متا اپلاید ای‌آی (Meta Applied AI) است. این تیم برای پشتیبانی از آزمایشگاه‌های ابرهوش متا (Meta Superintelligence Labs) طراحی شده که در واقع مرکز تحقیقاتی «بسیار لوکس» شرکت است.

در جریان تعدیل نیروهای ماه گذشته، متا حدود ۸۰۰۰ نفر — یعنی تقریباً ۱۰٪ نیروی کار خود — را اخراج کرد. هم‌زمان، ۷۰۰۰ نفر دیگر بدون حق انتخاب به تیم‌های متمرکز بر هوش مصنوعی منتقل شدند. بسیاری از این افراد با باور به مأموریت شبکه‌های اجتماعی که میلیاردها نفر را به هم متصل می‌کند وارد متا شده بودند، اما حالا خود را در حال «آموزش ماشین» می‌بینند.

کارکنان واحد هوش مصنوعی کاربردی می‌گویند کارهایشان پیش‌پاافتاده شده است. آن‌ها به‌جای حل مسائل پیچیده مهندسی، موظف شده‌اند مشکلاتی را از طرف یک هوش مصنوعی حل کنند. اگر هوش مصنوعی نتواند وظیفه‌ای را انجام دهد، مهندس انسانی باید وارد عمل شود تا به ماشین کمک کند. در واقع آن‌ها در حال انجام تنظیم دقیق (Fine-tuning) و پس‌آموزش (Post-training) هستند تا مدل‌ها برای اهداف مشخص بهبود یابند.

همان‌طور که در تحلیل‌های قبلی ما درباره امنیت مدل‌های بازمتن اشاره کردیم، کیفیت داده‌های آموزشی تعیین‌کننده است؛ اما اینجا انسان‌ها به جای ناظر، تبدیل به ابزار شده‌اند. یک منبع داخلی این تجربه را «بی‌هدفی در زندگی» توصیف کرد و گفت که کارها دیگر چالش‌برانگیز نیستند بلکه تصادفی به نظر می‌رسند. این فشار در جلسه هفته گذشته به نقطه انفجار رسید و یکی از کارکنان در میان جلسه، مدیری ارشد متا را «آشغال» خطاب کرد؛ ضبط این حادثه نشان می‌دهد که بلافاصله پس از این فریاد، «سکوتی مرگبار» بر جلسه حاکم شد.

پاسخ‌های دور از واقعیت مدیریت

مارک زاکربرگ و اندرو بوسورث (Andrew Bosworth)، مدیر فنی متا، سعی کردند بحران روحیه را مدیریت کنند، اما راهکارهایشان کاملاً بی‌تأثیر بود. بوسورث پذیرفت که ارتباطات پیرامون این بازسازماندهی «فاجعه‌بار» بوده است.

زاکربرگ برای بهبود روحیه، یک «هکاتون» (Hackathon) سراسری پیشنهاد داد. پاسخ کارکنان به‌شدت منفی بود. آن‌ها در کامنت‌های داخلی با واکنش تندی به این ایده پاسخ دادند و استدلال کردند که به‌قدری تحت فشار کاری هستند که وقتی برای «بازی با اسباب‌بازی‌های سرگرم‌کننده» ندارند. یکی از کارکنان اشاره کرد که متا دیگر شرکتی با «فرهنگ هکاتون» نیست.

سایر پیشنهادهای بوسورث شامل موارد زیر بود:

• محدود کردن تعداد زیرمجموعه هر مدیر به حداکثر ۲۰ نفر.
• محدود کردن دفعات تغییر مدیر در طول فرآیندهای بازسازماندهی.
• بهبود «میکرو-کیتچن‌ها» با فراهم کردن میان‌وعده‌های بهتر.

کارکنان این اقدامات را توهین‌آمیز و خارج از موضوع دیدند؛ چرا که نگرانی اصلی آن‌ها مأموریت شرکت و امنیت شغلی‌شان است. شکاف عمیقی بین هیجان «همه‌ی دست‌ها روی عرشه» مدیرانی چون بوسورث و کریس کاکس (Chris Cox) و کارکنانی که احساس شکست‌خوردگی می‌کنند ایجاد شده است. کارکنان می‌ترسند ابزارهایی را آموزش دهند که روزی جایگزین خودشان شوند. این وضعیت با سیاست متا در نظارت بر استفاده از لپ‌تاپ‌ها برای آموزش بیشتر هوش مصنوعی تشدید می‌شود.

رقابت هوش مصنوعی و فشارهای بازار

با وجود هرج‌ومرج داخلی، متا در حال ثبت رکوردهای مالی است و پول چاپ می‌کند. اما این موفقیت ناشی از محصولات تبلیغاتی قدیمی است، نه پیشرفت‌های جدید در هوش مصنوعی. کارکنان از این موضوع شاکی‌اند که شرکت در حالی سودآور است که هم‌زمان تعدیل‌های گسترده و بازسازماندهی‌هایی را پیش می‌برد که منجر به ضررهای مالی می‌شود.

رونمایی از مدل جدید میوز اسپارک (Muse Spark) دشوار، پر دست‌انداز و با تأخیر همراه بود. شواهد اولیه نشان می‌دهد کاربران به‌شدت به ابزارهای هوش مصنوعی ادغام‌شده در اینستاگرام یا سایر اپلیکیشن‌ها روی نیاورده‌اند. این موضوع متا را در وضعیتی متزلزل قرار می‌دهد: میلیاردها دلار هزینه برای جذب استعدادهایی چون الکس وانگ، اما نتایج رقابتی هنوز دیده نمی‌شوند.

برخلاف تجربه متا در رئیلتی لبز (Reality Labs) و متاورس — جایی که تقریباً در یک جزیره تنها بودند — رقابت هوش مصنوعی یک جنگ مستقیم است. متا در حال حاضر در رقابتی است که در برابر OpenAI و Anthropic در حال شکست در آن است و همین موضوع منجر به «تلاش‌های سراسیمه» برای تغییر ساختار سازمان شده تا رقابتی‌تر شوند.

فراتر از متا: تثبیت قدرت نخبگان و دیوارهای قانونی

در حالی که متا درگیر درگیری‌های داخلی است، بازیگران دیگر در حال تثبیت قدرت هستند. اسپیس‌اکس (SpaceX) در ۱۷ ژوئن ۲۰۲۶، خرید ۶۰ میلیارد دلاری دستیار کدنویسی کِرسور (Cursor) را نهایی کرد.

این اقدام پس از گزینه‌ای بود که در آوریل به دست آوردند: پرداخت ۱۰ میلیارد دلار برای شراکت یا خرید کامل به قیمت ۶۰ میلیارد دلار. این تصاحب به xAI و اسپیس‌اکس اجازه می‌دهد لایه کاربردی هوش مصنوعی را به‌صورت عمودی یکپارچه کنند؛ از زیرساخت انرژی تا نرم‌افزارهای سازمانی. با مالکیت Cursor، آن‌ها به حجم عظیمی از داده‌های تخصصی کدنویسی دسترسی می‌یابند که برای آموزش مدل‌های استدلالی (Reasoning Model) — شبیه شطرنج‌بازی که چند حرکت جلوتر را می‌بیند — حیاتی است. این در حالی است که سهم بازار Cursor از ۴۱٪ در ژوئن ۲۰۲۵ به ۲۶٪ در می ۲۰۲۶ کاهش یافته بود.

در همین حال، آنتروپیک در بن‌بست با دولت ترامپ قرار دارد. کاخ سفید کنترل‌های صادرات سخت‌گیرانه‌ای را بر مدل‌های کلود فِیبل ۵ (Claude Fable 5) و میتوس ۵ (Mythos 5) اعمال کرده است.

مقامات دولتی خواستار تضمینی هستند که مدل‌ها غیرقابل «جیل‌بریک» (Jailbreak) باشند. طبق گزارش وایرد، این یک محال فنی برای هر شرکت نرم‌افزاری است. داریو آمودی (Dario Amodei)، مدیرعامل آنتروپیک، مذاکرات را در واشینگتن ادامه می‌دهد، اما تا ۱۸ ژوئن ۲۰۲۶ توافقی حاصل نشده است. استدلال آنتروپیک این است که اگرچه جیل‌بریک جهانی تقریباً غیرممکن است، اما بخش‌های مجزایی از مدل ممکن است همیشه آسیب‌پذیر باشند.

این بن‌بست باعث اضطراب در اروپا و بریتانیا شده است؛ زیرا این مناطق می‌ترسند آمریکا دسترسی به مدل‌های پیشرو را برای شرکای مورد اعتماد خود قطع کند و آن‌ها را در رقابت هوش مصنوعی عقب بیندازد.

شبکه سایه: دیالوگ

افشای اطلاعات مربوط به دیالوگ (Dialog)، انجمن سری بنیان‌گذاری شده توسط پیتر تیل (Peter Thiel) در سال ۲۰۰۶، به فضای تثبیت قدرت نخبگان دامن زده است. یک هکتیویست سوئیسی فهرستی از بیش از ۲۰۰ عضو، شامل سناتورهای آمریکا، مقامات خارجی و «مافیای پی‌پل» را لو داد.

دستور جلسات افشا شده برای نشست ۲۰۲۶ شامل موضوعاتی چون «هدایت جنگ جهانی سوم»، «بازگشت انرژی هسته‌ای»، «آیا پول خوشبختی می‌آورد؟» و «زندگی جنسی شما چگونه است؟» است. همچنین گزارش شده که این گروه بخشی برای «همسریابی» اعضا دارد تا وضعیت تأهل و تمایل به آشنایی با دیگران را بررسی کند.

فرم‌های ثبت‌نام لو رفته نشان می‌دهد پیش‌بینی اعضا برای آینده شامل جابجایی گسترده نیروی کار، بازگشت به اتحادیه‌های کارگری و برنامه‌های دولتی، «زمستان هوش مصنوعی»، تروریسم داخلی در مراکز داده و انتخاب وکلای هوش مصنوعی به‌جای مدافعان رایگان توسط متهمان کیفری است.

مانورهای قانونی و عفو ریاست‌جمهوری

در دنیای چهره‌های جنجالی فناوری، سم بنکمن-فرید (SBF)، کلاهبردار سابق صرافی FTX و آلامدا ریسِرچ، فعالانه به دنبال عفو ریاست‌جمهوری از دولت ترامپ است. او پس از محکومیت به ۲۵ سال زندان به دلیل کلاهبرداری میلیاردها دلاری، درخواست عفو خود را به دفتر وکیل عفوی وزارت دادگستری ارسال کرده است.

گفته می‌شود ترامپ ممکن است به مناسبت ۲۵۰-مین سالگرد تأسیس آمریکا در ماه جولای، حدود ۲۵۰ نفر را عفو کند. SBF در مصاحبه با فاکس بیزنس به این احتمال اشاره کرد، هرچند دولت تاکنون پذیرای این درخواست نبوده است.

به همین ترتیب، چارلی جاویس (Charlie Javice) که به دلیل کلاهبرداری از جی‌پی مورگان از طریق دروغ گفتن درباره تعداد مشتریان استارت‌آپ خود یعنی فرانک (که ۱۷۵ میلیون دلار فروخته شد) به ۷ سال زندان محکوم شد، به دنبال تخفیف در حکم است. او در مارک روان (Marc Rowan)، مدیرعامل آپولو گلوبال، متحدی دارد که میلیون‌ها دلار به کمیته‌های جمهوری‌خواه کمک مالی کرده و ارتباطات مستقیمی با دولت ترامپ دارد.

تحلیل: گلوگاه انسانی

متا در حال حاضر با مهندسان انسانی خود به عنوان یک لایه انتقالی برخورد می‌کند؛ پلی به سوی آینده‌ای که در آن هوش مصنوعی کدنویسی می‌کند. با مجبور کردن مهندسان سطح بالا به نقش‌های پیش‌پاافتاده تنظیم دقیق، آن‌ها ریسک خروج استعدادها را درست در لحظه‌ای که برای رقابت با OpenAI به یک موفقیت بزرگ نیاز دارند، می‌پذیرند.

برای خواننده، این موضوع نشان‌دهنده تغییری در بازار کار هوش مصنوعی است. نقش «مهندس هوش مصنوعی» در حال دوپاره شدن است: یک سو معماری سطح بالا و سوی دیگر تبدیل به نوعی نیروی کار دیجیتال با دستمزد بالا. اگر قدرتمندترین شرکت صنعت نتواند روحیه کارکنان را در این گذار حفظ کند، سایر سازمان‌ها نیز در اجرای بازسازماندهی‌های «اول-هوش مصنوعی» دچار مشکل خواهند شد.

باید منتظر ماند و دید آیا متا سبک مدیریتی خود را تغییر می‌دهد یا بر رویکرد «همه‌ی دست‌ها روی عرشه» پافشاری می‌کند. چند ماه آینده و میزان پذیرش میوز اسپارک تعیین خواهد کرد که آیا قربانی کردن روحیه کارکنان، ارزش این سرمایه‌گذاری را داشت یا خیر.