اگر امروز در حال طراحی زیرساخت‌های سرور هستید، باید بدانید که هزینهٔ سخت‌افزاری شما تا سال ۲۰۳۰ کاهش نمی‌یابد. شرکت مایکرون (Micron) با یک حرکت جسورانه، قیمت‌های تاریخی حافظه را برای سال‌های آینده قفل کرده است.
درآمد این شرکت در سه ماهه سوم سال ۲۰۲۶ به ۴۱.۵ میلیارد دلار رسید؛ رقمی که ۳۴۶ درصد رشد سالانه دارد و پنجمین رکورد متوالی این شرکت است. این جهش مالی اکنون از طریق ۱۶ «قرارداد استراتژیک مشتری» (SCA) تثبیت شده است تا قیمت‌های بالا تا سال ۲۰۳۰ حفظ شوند.
این قراردادها در اوج تقاضای سیری‌ناپذیر برای حافظه پهنای‌باند بالا (HBM) — که شبیه به یک اتوبان فوق‌سریع برای جابه‌جایی داده‌ها در مدل‌های هوش مصنوعی است — منعقد شده‌اند. در واقع، مواد اولیه انقلاب هوش مصنوعی چنان کمیاب شده‌اند که تولیدکنندگان می‌توانند شرایط بازی را برای نیم‌دهه آینده تعیین کنند. این کمبود به مایکرون اجازه می‌دهد «قیمت کف» تعیین کند؛ مکانیزمی که حاشیه سود شرکت را بسیار بالاتر از هر چرخهٔ تجاری پیشین تضمین می‌کند.
همان‌طور که در تحلیل قبلی ما درباره‌ی بحران تراشه‌های گرافیکی اشاره کردیم، گلوگاه‌های سخت‌افزاری همواره تعیین‌کننده سرعت پیشرفت نرم‌افزاری هستند. سانجای مهروترا (Sanjay Mehrotra)، مدیرعامل مایکرون، طبق اعلام در جلسه گزارش مالی، توضیح داد که این قراردادها مانند یک باند قیمتی با کف و سقف مشخص عمل می‌کنند. این ساختار مشتریان را از جهش‌های وحشیانه قیمت مصون می‌دارد، اما سود مایکرون را در ارتفاع نگه می‌دارد.
به نقل از گزارش رسمی شرکت، جزئیات مالی این استراتژی به شرح زیر است:
- تاثیر بر درآمد: قراردادهای SCA حدود ۴۰ درصد از کل درآمد مایکرون را تشکیل می‌دهند.
- سود خالص: درآمد خالص سه ماهه سوم به ۲۸.۹ میلیارد دلار رسید.
- حاشیه سود: حاشیه سود ناخالص تلفیقی ۸۴.۹ درصد ثبت شده است.
- رشد بخش‌ها: درآمد DRAM با رشد ۳۴۳ درصدی به ۳۱.۳ میلیارد دلار و درآمد NAND با رشد ۳۶۱ درصدی به ۹.۹ میلیارد دلار رسید.
- پیش‌بینی آینده: درآمد سه ماهه چهارم ۵۰ میلیارد دلار با حاشیه سود تقریبی ۸۶ درصد پیش‌بینی می‌شود.
به گزارش منابع صنعتی، مهروترا هشدار داد که رفع کمبود عرضه زمان‌بر است. حتی با سرمایه‌گذاری‌های کلان در کارخانه‌های جدید، پیچیدگی تولید حافظه‌های گرید AI باعث شده تا زمان ساخت Fabها (کارخانه‌های تولید تراشه) طولانی‌تر شود. او تاکید کرد که عرضه همچنان به‌صورت ساختاری محدود است و هیچ جدول زمانی دقیقی برای رسیدن تولید به سطح تقاضا وجود ندارد.
این وضعیت یک موازنه دشوار برای صنعت فناوری اطلاعات ایجاد می‌کند. در حالی که مایکرون سود می‌برد، مشتریان سرور مجبورند ظرفیت حافظه را فدای تعداد ارسال واحدها کنند. مهروترا پیش‌بینی کرد که خریداران به‌دلیل تخصیص‌های محدود، در سال ۲۰۲۶ شاهد کاهش رشد میانگین محتوای DRAM در سرورها باشند.
در نهایت، این قراردادها یک پوشش ریسک (Hedge) صنعتی هستند. مایکرون از پیش‌پرداخت‌های این قراردادها برای گسترش کارخانه‌هایش استفاده می‌کند و ۶۰ درصد باقی‌مانده از موجودی خود را در صورت تداوم کمبود بازار، با قیمت‌های نقدی (Spot) حتی بالاتر می‌فروشد.
گام بعدی شما
- اگر مدیر زیرساخت هستید، تامین حافظه را از یک خرید جاری به یک برنامه استراتژیک ۵ ساله تبدیل کنید.
- تغییرات قیمت محصولات نهایی سرورهای AI را رصد کنید تا بفهمید این هزینه‌ها چگونه به مصرف‌کننده منتقل می‌شود.
- استراتژی‌های مشابه سامسونگ و SK Hynix را دنبال کنید تا متوجه شوید آیا بازار به سمت یک کارتل قیمتی می‌رود یا خیر.
اما اثر این قیمت‌های سرسام‌آور بر هزینه استنتاج مدل‌های زبانی بزرگ حتی پیچیده‌تر است؛ به تحلیل ما درباره هزینه GPUها مراجعه کنید. در این راستا، درک توازن میان سودآوری سریع در برابر بهینه‌سازی تدریجی در اقتصاد جدید هوش مصنوعی، برای ارزیابی دقیق اثرات این هزینه‌های سخت‌افزاری ضروری است.
گفتگو