پروژه زیرو: هوش مصنوعی «زمان خیس‌خوردن» را منتفی کرد

تیم تحقیقات امنیتی پروژه زیرو (Project Zero) گوگل، قاعده افشار ۹۰ + ۳۰ روزه را کنار گذاشت. این قاعده از سال ۲۰۲۱ اعمال می‌شد و هدف آن بود که سازندگان نرم‌افزار زمان کافی برای شناسایی و رفع آسیب‌پذیری‌ها داشته باشند و سپس ۳۰ روز «زمان خیس‌خوردن» برای پخش به کاربران در نظر گرفته شود. این سیاست با هدف تشویق به سریع تعمیرات و کاهش خطرات امنیتی طراحی شده بود. با این حال، پیشرفت‌های هوش مصنوعی، به ویژه استفاده از مدل‌های زبانی بزرگ (LLM)، سرعت کشف و بهره‌برداری از آسیب‌پذیری‌ها را به‌شدت افزایش داده است. این امر باعث شده که فاصله بین انتشار یک وصله و ظاهر شدن یک اکسپلویت کارکرد به صفر نزدیک شود. در نتیجه، زمان‌بندی قدیمی دیگر کارآمد نیست و نیاز به تغییر سیاست وجود دارد. مثالی عینی از این تسریع، مدل GLM 5.3 است که توانسته شش نسخهٔ فایرفاکس را تنها با هزینهٔ ۱۰۰۰ دلاری در فاصله‌ی پچ‌گپ اکسپلویت کند.