کمک ۵۰ میلیون دلاری سافت‌بنک به ترامپ پیش از قرارداد مرکز داده فدرال

تصور کنید برای به‌دست آوردن یک قرارداد استراتژیک با دولت، مبلغی را به یک بنیاد شخصی پرداخت کنید و درست دو ماه بعد، کلید زمین‌های فدرال را تحویل بگیرید. این دقیقاً همان سناریویی است که اکنون پیرامون سافت‌بنک (SoftBank) و دولت آمریکا در جریان است.

در ژانویه ۲۰۲۶، سافت‌بنک مبلغ ۵۰ میلیون دلار به کتابخانه ریاست‌جمهوری دونالد جی. ترامپ کمک کرد. این پرداخت درست دو ماه پیش از آن رخ داد که این شرکت موفق شد اجاره‌بهای زمین‌های گسترده‌ای را برای ساخت یک مرکز داده (Data Center) — شبیه به یک انبار عظیم از کامپیوترهای قدرتمند که مغز متفکر هوش مصنوعی هستند — در ایالت اوهایو به‌دست آورد. طبق گزارش The Verge، این توالی زمانی باعث بروز نگرانی‌های جدی درباره رشوه‌دهی در میان قانون‌گذاران ایالات متحده شده است.

همان‌طور که در تحلیل‌های قبلی ما درباره‌ی سیاست‌های زیرساختی هوش مصنوعی اشاره کردیم، رقابت برای تسلط بر محاسبات (Compute) اکنون به یک اولویت ملی تبدیل شده است. در حالی که کمک‌های شرکتی به کتابخانه‌های ریاست‌جمهوری امری رایج است، اما این اتفاقات معمولاً پس از پایان دوره ریاست‌جمهوری رخ می‌دهد. در این مورد خاص، پرداخت در زمان حضور رئیس‌جمهور در قدرت و پیش از ساخت حتی یک دیوار از کتابخانه صورت گرفته که تلاقی نادری میان بودجه‌های خصوصی و سیاست‌های فعال فدرال ایجاد کرده است.

بر اساس مستندات منتشر شده، جزئیات این پروژه به شرح زیر است:

• پروژه: شرکت SB Energy (زیرمجموعه سافت‌بنک) در حال ساخت آنچه «بزرگ‌ترین مرکز داده هوش مصنوعی جهان» می‌نامد، در سایت وزارت انرژی در پورتسموث اوهایو است.
• تأمین انرژی: این پروژه شامل یک نیروگاه گازی در نزدیکی سایت با ظرفیت حداقل ۹.۲ گیگاوات است. این رویکرد یادآور سرمایه‌گذاری کلان ایلان ماسک روی توربین‌های گازی برای تغذیه xAI است که نشان می‌دهد غول‌های فناوری برای تأمین برق مراکز داده خود به شدت به سوخت‌های فسیلی متکی شده‌اند.
• شکاف قانونی: ایالت فلوریدا در سپتامبر گذشته بنیاد کتابخانه دونالد ترامپ را به‌دلیل عدم ارائه گزارش‌های سالانه منحل کرد، اما سافت‌بنک ادعا می‌کند پرداخت را به «بنیاد کتابخانه ریاست‌جمهوری» انجام داده است.

این زنجیره اتفاقات نشان می‌دهد که قراردادهای کلان زیرساختی ممکن است به «توافقات دست‌دادن» تبدیل شوند که در آن اعطای مجوزهای دولتی با کمک‌های سیاسی شخصی گره می‌خورد. برای دنیای کسب‌وکار، این یک سیگنال است: هزینه ورود به مشارکت‌های فدرال در حوزه هوش مصنوعی، اکنون ممکن است شامل پرداخت‌های غیرمتعارف بشردوستانه به چهره‌های سیاسی باشد. در همین راستا، فشار برای تأمین برق این مراکز چنان زیاد است که برخی شرکت‌های انرژی آمریکا هزینه‌های برق هوش مصنوعی را بر دوش مصرف‌کنندگان عادی انداخته‌اند.

هنوز مشخص نیست که این مورد یک رشوه قانونی است یا صرفاً یک تصادف زمانی. باید منتظر پاسخ رسمی وزارت انرژی و تحقیقات احتمالی کمیته‌های سنا به رهبری الیزابت وارن باشیم.

گام بعدی شما

• رصد کنید که آیا وزارت انرژی آمریکا معیارهای جدیدی برای تخصیص زمین‌های فدرال به شرکت‌های فناوری تعریف می‌کند یا خیر.
• بررسی کنید که آیا مدل‌های مشابه «کمک‌های پیش‌دستانه» در سایر پروژه‌های زیرساختی AI در کشورهای دیگر دیده می‌شود.
• تحلیل‌های مربوط به تأمین انرژی مراکز داده را دنبال کنید تا متوجه شوید چرا نیروگاه‌های گازی همچنان برای AI حیاتی هستند.

اما داستان سخت‌افزاری این تحول حتی شگفت‌انگیزتر است — به تحلیل ما درباره‌ی تراشه‌های Blackwell مراجعه کنید.