تصور کنید سیستم ایمنی یک خودرو، دقیقاً همان عاملی باشد که باعث تصادف می‌شود. اگر شما مدیر عملیات یک ناوگان خودران هستید، باید بدانید که تکیه مطلق به انسان در محیط‌های دوردست، ریسکی پیش‌بینی‌نشده است.
اکثر شرکت‌های خودران از تیم‌های راه دور به عنوان لایه‌ی پشتیبان استفاده می‌کنند. این اپراتورها شبیه به یک ناوبری هوشمند عمل می‌کنند که فقط پیشنهاد می‌دهد و مدل تصمیم می‌گیرد. اما تسلا (Tesla) مسیر متفاوتی را انتخاب کرده است. آن‌ها به اپراتور اجازه می‌دهند فرمان را مستقیماً بچرخاند؛ چیزی شبیه به بازی کردن یک بازی ویدئویی با اینترنت کند که در آن ماشین ثانیه‌ای بعد از دستور شما حرکت می‌کند. همان‌طور که در تحلیل‌های پیشین ما درباره‌ی امنیت مدل‌های خودران اشاره کردیم، هر لایه‌ی انسانی جدید، پیچیدگی‌های خاص خود را دارد.
به گزارش مجله‌ی وایرد (Wired)، تسلا بین ژوئیه ۲۰۲۵ و مارس ۲۰۲۶، ۱۷ مورد حادثه را در پایگاه داده‌های فدرال ثبت کرده است. دو تصادف در شهر آستین بسیار تکان‌دهنده هستند:
- در ژوئیه ۲۰۲۵، یک راننده راه دور خودرو را با سرعت ۱۲ کیلومتر بر ساعت به حصاری فلزی کوبید و باعث جراحت جزئی ناظر ایمنی شد.
- در ژانویه ۲۰۲۶، حادثه مشابهی رخ داد و خودرو با سرعت ۱۴ کیلومتر بر ساعت به یک موانع ساخت‌وساز برخورد کرد.
طبق اعلام منابع، تسلا در حال حاضر کمتر از ۱۰۰ خودرو در شهرهای آستین، دالاس و هیوستون دارد. در مقابل، ویمو (Waymo) نزدیک به ۴۰۰۰ خودرو را مدیریت می‌کند. جالب اینجاست که کمتر از نیمی از ناوگان تسلا بدون ناظر انسانی در صندلی passenger فعال هستند.
این وضعیت یک پارادوکس خطرناک ایجاد می‌کند. ما انتظار داریم انسان ایمن‌تر از هوش مصنوعی باشد. اما تأخیر در سیگنال و دید محدود، اپراتور انسانی را به یک نقطه شکست تبدیل می‌کند. برای ایلان ماسک، این نقص‌ها درست زمانی رخ می‌دهند که او برای دریافت پاداش‌های مالی کلان خود، نیاز به مقیاس‌پذیری سریع ناوگان دارد.
گام بعدی شما
- گزارش‌های NHTSA را برای بررسی نقش اپراتورهای راه دور دنبال کنید.
- تفاوت میان «کنترل مستقیم» و «کنترل مبتنی بر ورودی» را در استراتژی‌های اتوماسیون بررسی کنید.
اما داستان سخت‌افزاری این تأخیرها حتی پیچیده‌تر است — به تحلیل ما درباره‌ی زیرساخت‌های ارتباطی نسل جدید مراجعه کنید.
گفتگو