رای‌دهندگان آمریکا: مراکز داده باعث شکست مقام‌های حامی فناوری شدند

تصور کنید مسئولی باشید که با وعده ایجاد شغل و درآمد مالیاتی، پروژه‌ای را جذب می‌کند، اما حالا مردم آن را تهدیدی مستقیم برای قبض ماهانه برق خانه خود می‌بینند. این تقابل میان وعده‌های رشد اقتصادی و واقعیتِ هزینه‌های زندگی، در حال تغییر نقشه سیاسی ایالات متحده است. در این فضای جدید، مقامات محلی که زمانی این پروژه‌ها را به عنوان پیروزی‌های اقتصادی معرفی می‌کردند، اکنون متوجه شده‌اند که این مراکز داده به liabilities یا بدهی‌های سیاسی تبدیل شده‌اند.

در ۲۴ ژوئن ۲۰۲۶، جی استوارت آدامز (J. Stuart Adams)، رئیس مجلس سنای ایالت یوتا و یکی از قدرتمندترین جمهوری‌خواهان این ایالت، در انتخابات مقدماتی شکست خورد. او متهم بود که از پروژه‌های عظیم مرکز داده (Data Center) — که شبیه به نیروگاه‌های عظیمی است که به‌جای برق، داده تولید می‌کنند — حمایت کرده است. این چرخش نشان می‌دهد که مراکز داده دیگر صرفاً موضوعاتی برای بحث درباره Zoning یا منطقه‌بندی شهری نیستند، بلکه به مسائل حیاتی در صندوق‌های رای تبدیل شده‌اند. همان‌طور که در تحلیل‌های قبلی ما درباره‌ی هزینه‌های زیرساختی مدل‌های زبانی اشاره کردیم، فشار بر شبکه برق اکنون به یک بحران اجتماعی تبدیل شده است.

کانون این ناآرامی‌ها در یوتا، پروژه استراتوس (Stratos) در نزدیکی دریاچه نمک بزرگ است. این مجموعه که توسط کوین اولیری (Kevin O’Leary)، سرمایه‌گذار معروف برنامه Shark Tank حمایت می‌شد، قرار بود ده‌ها هزار جریب زمین در شهرستان باکس اِلدر در دره هانسل (Hansel Valley) را در بر بگیرد. طبق گزارشی در گاردین، تقاضای انرژی این پروژه می‌توانست به ۹ گیگاوات برسد؛ رقمی که از کل مصرف برق فعلی ایالت یوتا بیشتر است. اگرچه اولیری بعداً به NBC News گفت که حاضر است ابعاد پروژه را کوچک کند، اما دیگر دیر شده بود و آسیب‌های سیاسی وارد شده بود.

آدامز به‌دلیل نقشش در رهبری یک سازمان ایالتی که طرح‌های اولیه این سایت را تایید کرده بود، هدف اصلی خشم رای‌دهندگان شد. ساکنان محلی مسئولان را به دلیل نادیده گرفتن نگرانی‌های جامعه متهم کردند و در نهایت آدامز — که پیش از این انتخابات‌های تجدید صلاحیت را به راحتی می‌برد — توسط رقیبی شکست خورد که بخشی از کارزار خود را بر پایه مخالفت با این توسعه بنا کرده بود.

لی پری (Lee Perry)، کمیسر سابق شهرستان باکس اِلدر، صراحتاً پذیرفت که شکست او در انتخابات مقدماتی به دلیل رای او برای پیشبرد این پروژه بوده است. او در اظهارنظری صریح گفت: «آیا فکر می‌کنم رای به مرکز داده باعث شکست من شد؟ بله، همین‌طور است.»

این موج اعتراضات تنها محدود به یوتا نیست و به «قیام‌های مراکز داده» در ایالت‌های مختلف تبدیل شده است که از مرزهای حزبی عبور کرده و سطوح مختلف دولتی را تحت تاثیر قرار داده است:

• اورگان: در ژوئن ۲۰۲۳، رای‌دهندگان در کسکید لاکس دو کمیسر بندر کسکید لاکس را که از مذاکرات با راند‌هاوس دیجیتال اینفراستراکچر (Roundhouse Digital Infrastructure) حمایت کرده بودند، عزل کردند. تا ژوئن ۲۰۲۳، بندر و شرکت راند‌هاوس به دلیل عدم دستیابی به سطح مورد نیاز از حمایت جامعه، پروژه را متوقف کردند.
• ویرجینیا: در وارنتون، مخالفت با مرکز داده آمازون (Amazon) به محور اصلی انتخابات تبدیل شد. طبق گزارش Fauquier Times، پنج عضو شورای شهر در بازه زمانی دو سال با وعده مخالفت با مراکز داده انتخاب شدند. تا سال ۲۰۲۵، تمام چهار عضو شورای شهر که پیش‌تر رای به تایید طرح آمازون داده بودند، از کرسی خود خارج شدند.
• میسوری: در ماه آوریل، رای‌دهندگان نیمی از اعضای شورای شهر فستوس را به دلیل حمایت از پیشنهاد یک مرکز داده ۶ میلیارد دلاری برکنار کردند. ریک بلویل (Rick Belleville)، نامزدی که یکی از شوراهای حامی مرکز داده را شکست داد، نتایج این انتخابات را یک «قیام» توصیف کرد.

سرمایه‌های انسانی و اجتماعی اکنون در برابر این سازه‌ها قد علم کرده‌اند و شکاف عمیقی بین نیاز ملی به زیرساخت‌های AI و پذیرش محلی ایجاد شده است. این اضطراب جمعی تنها محدود به هزینه‌های برق نیست، بلکه با ترس از فقدان مشاغل به دلیل پیشروی هوش مصنوعی که در ایالت‌هایی نظیر کالیفرنیا به صورت سیستمی رصد می‌شود، شدت یافته است. یک نظرسنجی از رویترز و ایپسوس در ژوئن نشان داد ۵۷٪ آمریکایی‌ها با ساخت مرکز داده در جامعه خود مخالف‌اند و تنها ۱۴٪ با زندگی در نزدیکی آن‌ها راحت هستند. همچنین، یک نظرسنجی گالوپ که در اوایل سال جاری انجام شد، نتایج مشابهی داشت و نشان داد که تقریباً ۷۰٪ آمریکایی‌ها با ساخت مراکز داده محلی مخالف‌اند.

علاوه بر این، مطالعه‌ای از مرکز تحقیقات پیو (Pew) روی بیش از ۸۵۰۰ بزرگسال آمریکایی تایید کرد که مردم این مراکز را منفی می‌بینند. شرکت‌کنندگان در این نظرسنجی به طور قابل توجهی معتقد بودند که مراکز داده برای محیط‌زیست، هزینه‌های برق خانگی و شرایط زندگی در مناطق اطراف مضر هستند تا سودمند.

دن کازینو (Dan Cassino)، استاد سیاست در دانشگاه فیرلی دیکینسون و مدیر اجرایی نظرسنجی‌های FDU، توضیح می‌دهد که قیمت انرژی از زمان پاندمی به «چهره فعلی توان مالی» در سیاست‌های آمریکا تبدیل شده است. کازینو معتقد است اگرچه مراکز داده دلیل اصلی رشد قیمت‌ها نیستند، اما روایت «مراکز داده هوش مصنوعی در حال بلعیدن برق شما هستند» داستانی ساده و متقاعدکننده برای نامزدهای انتخاباتی است؛ به‌خصوص که مردم پیش‌تر نسبت به هوش مصنوعی بدبین بوده‌اند.

این بحران حتی خطوط حزبی را هم پاک کرده است:

• دموکرات‌ها: که به طور سنتی بر ایجاد تعادل بین توسعه اقتصادی و محیط‌زیست تمرکز داشتند، اکنون از سوی جناح چپ حزب خود تحت فشار هستند.
• جمهوری‌خواهان: که سال‌ها طرفدار کاهش مقررات برای تحریک رشد اقتصادی بودند، حالا با رای‌دهندگانی روبه‌رویند که باور دارند توسعه‌های جدید از طریق افزایش قبض‌ها، مستقیماً بر زندگی شخصی آن‌ها تاثیر می‌گذارد.

کازینو اشاره می‌کند که ریشه مشکل در نبود «سود متصور» است. او می‌گوید: «اینکه به رای‌دهنده بگویید قبض برق شما بالاتر می‌رود، اما در عوض یا شغل خود را از دست می‌دهید یا صندوق بازنشستگی (401k) شما سقوط می‌کند، معامله‌ای نیست که اکثر رای‌دهندگان مشتاق پذیرش آن باشند.»

واکنش‌های قانونی و انتخاباتی برای مهار این وضعیت و بازتعریف مواضع در قبال زیرساخت‌های AI آغاز شده است. در حالی که در سطح محلی اعتراضات گسترده است، در سطح کلان جنگ‌های لابی‌گری شرکت‌های بزرگ AI در کنگره برای تعیین قواعد بازی ادامه دارد.

• تگزاس: فرماندار گرگ ابوت (Greg Abbott) در ژوئن دستور داد تا هزینه‌های زیرساختی به مصرف‌کنندگان خانگی منتقل نشود. او الزام کرد که مراکز داده باید بودجه زیرساخت‌های الکتریکی خود را تامین کنند و طرحی برای حذف تدریجی مشوقات مالیاتی «منسوخ شده» را اعلام کرد. این اقدام توسط جینا هینوزا (Gina Hinojosa)، نامزد دموکرات، «عقب‌نشینی» و توسط کریس تاملینسون، ستون‌نویس، یک «شو تبلیغاتی» خوانده شد.
• فلوریدا: جیمز فیشبک (James Fishback)، نامزد جمهوری‌خواه، با وعده «ممنوعیت مراکز داده در هر ۶۷ شهرستان» به دلیل اثرات تخریبی بر زمین، آب و قبض‌های برق تبلیغات می‌کند. در مقابل، بایرون دونالدز (Byron Donalds)، نامزد جمهوری‌خواه استاندار، از گسترش حمایت کرده اما خواستار مقرراتی چون سیستم‌های بازچرخانی آب (closed-loop water systems) شده است.
• میشیگان: در انتخابات مقدماتی سنای دموکرات‌ها در ماه می، نامزدها درباره AI و مراکز داده مناظره کردند. عبدالالسیاد (Abdul El-Sayed)، مدیر سابق بهداشت دیترویت، از سناتور مالوری مک‌مرو به دلیل حمایت از تخفیفات مالیاتی مراکز داده انتقاد کرد. هالی استیونز (Haley Stevens)، نماینده کنگره، استدلال کرد که آمریکا باید برای رقابت با چین تلاش کند اما همزمان باید از مردم میشیگان در برابر هزینه‌های اضافی محافظت نماید.
• جورجیا: پیتر هابرد (Peter Hubbard)، دموکراتی که در سال ۲۰۲۵ کرسی کمیسیون خدمات عمومی را به دست آورد، از گسترش شبکه ۱۰ هزار مگاواتی که برای تامین تقاضای مراکز داده طراحی شده بود انتقاد کرد. او استدلال کرد که رای‌دهندگان «قبض‌های بالای خدمات رفاهی و انتقال ریسک به مردم برای مراکز داده» را رد کرده‌اند.

در میشیگان، عبدالالسیاد یک طرح مشخص برای مراکز داده منتشر کرد که در آن تاکید شده «هیچ افزایش نرخی نباشد» و مراکز داده باید هزینه تقاضای انرژی خود را بپردازند تا هزینه‌ها به مصرف‌کنندگان عادی منتقل نشود.

این تغییر نگرش نشان می‌دهد که روایت «برد اقتصادی» — یعنی وعده ایجاد شغل و مالیات — دیگر کار نمی‌کند. رای‌دهندگان دیگر حاضر نیستند برای زیرساخت‌هایی که سودی برایشان ندارد، ریسک مالی (مانند سقوط 401k) یا پرداخت قبض‌های بالاتر را بپذیرند.

برای صنعت هوش مصنوعی، این یعنی گلوگاه توسعه از «کمبود تراشه» به «عدم رضایت سیاسی محلی» تغییر کرده است. عصر تصاحب بی‌قید و شرط زمین و برق، به دیوار خشم رای‌دهندگان برخورد کرده است.

گام بعدی شما

• اگر مدیر محصول یا سرمایه‌گذاری هستید، متوجه شوید که مدل‌های توجیه اقتصادی (ROI) برای مراکز داده باید از «تولید شغل» به «تامین انرژی مستقل» تغییر کند.
• رصد کنید که آیا قوانینی مشابه تگزاس برای جداسازی هزینه‌های صنعتی از خانگی در ایالت‌های دیگر تصویب می‌شود یا خیر.
• توجه کنید که فشار سیاسی برای انتقال به انرژی‌های پاک در مراکز داده، سرعت پذیرش اجتماعی این پروژه‌ها را افزایش می‌دهد.

اما داستان سخت‌افزاری این تحول حتی شگفت‌انگیزتر است — به تحلیل ما درباره‌ی تراشه‌های Blackwell و مصرف انرژی آن‌ها مراجعه کنید.