گوگل: خروج وینتون سرف پس از دو دهه فعالیت در شرکت

تصور کنید دنیایی بدون پروتکل‌های یکسان برای انتقال داده؛ همان آشوبی که پیش از ظهور اینترنت وجود داشت، اکنون در حال تکرار شدن در دنیای هوش مصنوعی است. وینتون سرف، مردی که جهان او را «پدر اینترنت» می‌شناسد، هفته‌ی آینده از سمت ارشد مبلغ اینترنت در گوگل (Google) بازنشسته می‌شود. این خبر در جریان کنفرانس Open Frontier منتشر شد که توسط مؤسسه لوده (Laude Institute) میزبانی می‌شد و در آنجا دیو پترسون، استاد دانشگاه برکلی، سرف را مورد تقدیر قرار داد.

زمینه و جزئیات خروج

پترسون که بیشتر به دلیل توسعه مشترک معماری پردازنده‌های RISC شناخته می‌شود، خاطرنشان کرد که سرف بیش از ۲۰ سال است که در گوگل فعالیت می‌کند. او در حالی که جمعیت تشویق می‌کردند، درخواست کرد تا برای «دوران حرفه‌ای نسبتاً خوب» سرف دست بزنند. گوگل تا لحظه‌ی انتشار این گزارش، پاسخی به درخواست‌ها برای اظهارنظر نداده است.

این خداحافظی، پایان دوره‌ای است که از سال ۲۰۰۵ آغاز شد. سرف بیش از ۲۰ سال به عنوان معاون رئیس‌جمهور، به گوگل کمک کرد تا در مسیر اتصال جهانی پیش برود و شرکت را در فضای در حال تحول ارتباطات جهانی هدایت کند. این انتقال در حالی رخ می‌دهد که صنعت از یک وب غیرمتمرکز و باز، به سمت کنترل متمرکز در دستان آزمایشگاه‌های بزرگ هوش مصنوعی حرکت می‌کند. این تغییرات ساختاری در گوگل با جابه‌جایی‌های کلیدی دیگران نیز هم‌سو است، مانند آنچه در روایت جابه‌جایی نوآم شازیر از گوگل به OpenAI مشاهده شد که نشان‌دهنده تغییر قطب‌های قدرت در حوزه هوش مصنوعی است.

میراث فنی

سرف ۸۳ ساله و همکارش رابرت کان، معماران اصلی پروتکل‌های شبکه‌ای هستند که اینترنت مدرن را تعریف می‌کنند. طبق مستندات تاریخی، تلاش‌های سرف روی TCP/IP در دهه‌ی ۱۹۷۰، قوانین اولیه‌ای را وضع کرد که اجازه داد شبکه‌های کامپیوتری پراکنده و ناهمگون با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. این دستاوردها او را شایسته‌ی دریافت مدارک افتخاری متعدد، مدال آزادی ریاست‌جمهوری آمریکا و جایزه تورینگ کرد.

در این کنفرانس، سرف در کنار پیشگامانی چون فرانسوا شوله (François Chollet)، خالق Keras و هم‌بنیان‌گذار Ndea، جان اوسترهوت (John Ousterhout)، خالق Tcl و هم‌بنیان‌گذار Electric Cloud، و ماتی زهاریا (Matei Zaharia)، هم‌بنیان‌گذار و مدیر فناوری دیتابریکس (Databricks)، حضور داشت. پنل بحث آن‌ها بر روی بقای سیستم‌های متن‌باز در عصر سلطه‌ی هوش مصنوعی متمرکز بود.

گذار به مدل عامل‌محور (Agentic)

سرف پیش‌بینی دقیقی درباره‌ی «مدل عامل‌محور» هوش مصنوعی ارائه داد. او معتقد است وقتی عامل‌ها (Agents) — که نرم‌افزارهای خودمختاری هستند و می‌توانند بدون دخالت انسان کاری را انجام دهند — از منابع مختلف با هم تعامل کنند، صنعت مجبور به بازگشت به استانداردسازی می‌شود. او صراحتاً اعلام کرد: «مدل عامل‌محور هوش مصنوعی، با تعامل چندین عامل از منابع مختلف با یکدیگر، ما را به سمت نیاز به ترکیب‌پذیری (Composability) و الزامات مربوط به قابلیت همکاری و استانداردسازی سوق می‌دهد.»

به گزارش TechCrunch، سرف معتقد است روند فعلی استفاده از زبان طبیعی برای ارتباط بین عامل‌ها کافی نیست. او چندین ریسک جدی را برجسته کرد:

• ابهام: زبان طبیعی فاقد دقت لازم برای تعاملات دقیق بین دو عامل نرم‌افزاری است.
• سوءتفاهم: او این وضعیت را به «بازی تلفنی» تشبیه کرد؛ جایی که یک پیام در حالی که از طریق چندین طرف منتقل می‌شود، کاملاً تغییر می‌کند و معنای اصلی را از دست می‌دهد.
• قابلیت اطمینان: او خاطرنشان کرد که یک عامل باید اطمینان کامل داشته باشد که عامل دیگر دقیقاً متوجه شده است که آن‌ها برای انجام چه کاری با هم توافق کرده‌اند.

سرف می‌گوید: «فکر نمی‌کنم انگلیسی بهترین انتخاب باشد. تصور کنید گروهی از عامل‌ها با زبان طبیعی با هم حرف بزنند؛ می‌دانید، این واقعاً ترسناک است.»

این دیدگاه نشان می‌دهد که برنده‌ی مرحله‌ی بعدی اقتصاد هوش مصنوعی، لزوماً کسی نیست که بهترین مدل را داشته باشد، بلکه کسی است که پروتکل‌های ارتباطی این مدل‌ها را تعریف کند. این دقیقاً مشابه «جنگ پروتکل‌ها» در روزهای ابتدایی شکل‌گیری اینترنت است.

ردپای فرهنگی

در بخشی از فضای صمیمی کنفرانس، پترسون به یاد آورد که در دهه‌ی ۱۹۷۰، زمانی که دانشجوی تحصیلات تکمیلی بود، با سرف ملاقات کرد. او اشاره کرد که سرف «شیک‌پوش‌ترین دانشمند علوم کامپیوتر»ی بود که او تا به حال دیده بود و اغلب با پیراهن و کراوات ظاهر می‌شد. سرف با خنده پذیرفت که حتی در آن زمان جلیقه هم می‌پوشید و گفت: «من همیشه می‌خواستم متمایز باشم، و به جای اینکه موهای بلند داشته باشم... فکر کردم متفاوت لباس پوشیدن یک راه برای رسیدن به این هدف است.»

برای مدیران کسب‌وکار، این به معنای تغییر «خندق رقابتی» است؛ یعنی برتری دیگر از وزن‌های یک مدل به سمت استانداردهای اکوسیستم منتقل می‌شود. شرکت‌هایی که به پروتکل‌های اختصاصی برای ارتباط عامل‌ها می‌بندند، احتمالاً در دنیایی که صنعت به سمت یک لایه‌ی استاندارد و مشترک برای عامل‌ها حرکت می‌کند، منزوی خواهند شد.

پیشنهادهای آتی آزمایشگاه‌های بزرگ یا نهادهای استانداردسازی درباره‌ی پروتکل‌های «عامل-به-عامل» را دنبال کنید. کسی که برنده تعیین این استاندارد شود، احتمالاً نفوذ بسیار زیادی بر اقتصاد خودمختار خواهد داشت.

گام بعدی شما

• پیشنهادهای جدید آزمایشگاه‌های بزرگ یا نهادهای استانداردسازی درباره‌ی پروتکل‌های «عامل-به-عامل» را دنبال کنید.
• بررسی کنید آیا ابزارهای اتوماسیون فعلی شما از استانداردهای باز پیروی می‌کنند یا در یک محیط بسته (Walled Garden) هستند.
• برای درک عمیق‌تر از لایه‌های ارتباطی، مقالات مربوط به MCP یا پروتکل‌های مشابه را مطالعه کنید.

اما داستان سخت‌افزاری این تحولات حتی شگفت‌انگیزتر است — به تحلیل ما درباره‌ی تراشه‌های Blackwell مراجعه کنید.