اگر امروز برای مدیریت تبهای مرورگر خود زمان میگذارید، احتمالاً متوجه شدهاید که حتی پیشرفتهترین ابزارهای هوش مصنوعی هم نتوانستهاند شما را از محیط آشنای کروم بیرون بکشند. شرطبندی روی این ایده که یک مرورگر اختصاصی جایگزین جعبههای چت شود، شکست خورد چون کاربران حاضر نیستند عادتهای ده ساله خود را رها کنند. در حالی که شرکتهای Perplexity و OpenAI ثابت کردند که صفحه وب ایدهآلترین بستر برای یک عامل (Agent) — شبیه دستیاری است که میتواند به جای شما در محیط وب بچرخد و کارها را انجام دهد — است، اما آنها در نبرد توزیع شکست خوردند.
سالهاست که گردش کار هوش مصنوعی تکهتکه است. شما از یک چتبات سوال میپرسید، پاسخی دریافت میکنید و سپس برای تایید واقعیتها، به صورت دستی شش تب مختلف را باز میکنید. مرورگرهای هوش مصنوعی وعده دادند این چرخه را با اجازه دادن به مدل برای دیدن صفحه، خلاصهسازی در همان مکان و اجرای خودکار وظایف با کلیک کردن، از بین ببرند.

رقابت برای تصاحب ظرف مرورگر
طبق مستندات منتشر شده، Perplexity در ژوئیه ۲۰۲۵ مرورگر Comet را ابتدا برای کاربران طرح Max و سپس در ۲ اکتبر ۲۰۲۵ بهصورت رایگان برای همه در سراسر جهان عرضه کرد. OpenAI نیز در ۲۱ اکتبر ۲۰۲۵ با ChatGPT Atlas وارد میدان شد، هرچند این ابزار محدود به macOS ماند. در همین حال، مرورگر Dia از شرکت The Browser Company نیز در همین گفتگو و رقابت حضور داشت. هدف هر سه محصول یکی بود: پایان دادن به فرآیند خستهکننده کپی-پیست کردن محتوای صفحات در یک پنجره چت مجزا.
این ابزارها رویکردهای متفاوتی برای حل یک مشکل واحد داشتند. Comet روی پژوهش تمرکز کرد و عاملی را در کنار صفحه قرار داد که خلاصهها را مستقیماً روی مقاله مینوشت و حالت عامل (Agent Mode) آن میتوانست وظایف چندمرحلهای را اجرا کند. در مقابل، Atlas بر «عمل» متمرکز بود؛ مرورگری که توصیف میشد میتواند کارهای کاربر را در سایتهایی که کاربر از قبل در آنها وارد شده است به پایان برساند، در حالی که ChatGPT در نقش یک نوار کناری عمل میکرد که میتوانست «فرمان را به دست بگیرد».
تحلیل دادههای رشد و استفاده
دادههای اولیه نشان میداد که این استراتژی در حال نتیجه دادن است. بر اساس گزارش Presenc AI، مرورگر Comet در سه ماهه اول ۲۰۲۶ به نزدیک ۱۸ میلیون کاربر فعال ماهانه رسید که جهشی عظیم نسبت به ۲.۴ میلیون کاربر سال قبل بود. این رشد با پایدارتر شدن پشتهی «استفاده از ابزار» (Tool-use stack) همزمان شد که باعث افزایش نرخ تکمیل وظایف توسط عاملها گردید.
تا مه ۲۰۲۶، گزارش HUMAN Security نشان داد که Comet مسئول ۴۷٪ از ترافیک وب عاملمحور مشاهده شده و Atlas مسئول ۲۰.۳٪ آن است. این دو ابزار با هم بر این دستهبندی تسلط داشتند. با این حال، بررسی لیست مقصدهای کاربران الگوی خاصی را فاش کرد:
- مقاصد اصلی: رسانهها، تجارت الکترونیک و سفر تقریباً تمام لیست را تشکیل میدادند.
- نوع فعالیت: مسیرهای جستوجو و بررسی محصول، حدود سه چهارم تمام فعالیتها بودند.
- شکاف عمیق: رویدادهای مربوط به پرداخت و تسویه حساب (Checkout) بخش بسیار کوچکی بودند؛ این یعنی مردم با عاملها گشت میزدند اما بهندرت اجازه میدادند آنها خرید را نهایی کنند.
دیوار توزیع و حافظه عضلانی
در نهایت OpenAI پذیرفت که متقاعد کردن کاربران برای تغییر مرورگر، سختتر از جذب آنها در داخل اپلیکیشن موجود ChatGPT است. یک فورک از کرومیوم (Chromium) از کاربر میخواهد ده سال حافظه عضلانی، بوکمارکها و افزونههای کروم را دور بریزد. Atlas بهدلیل نبود نسخههای ویندوز، iOS و اندروید بیشترین ضربه را خورد.
در مقابل، Comet مسیر هموارتری داشت. رایگان شدن و ورود به دستگاههای موبایل باعث شد اپلیکیشن iOS آن در ۱۸ مارس ۲۰۲۶، ظرف دو روز پس از عرضه به رتبههای بالای اپاستور آمریکا برسد. تستهای مقایسهای در بهار ۲۰۲۶ اغلب حالت عامل در Comet را سریعتر از Atlas ارزیابی کردند.
هزینه استنتاج و واکنشهای قانونی
فراتر از توزیع، مدل مالی این ابزارها ناپایدار بود. هدایت یک مرورگر واقعی — همراه با گرفتن اسکرینشات، فراخوانی ابزارها و تلاشهای مجدد برای اصلاح خطا — به طور قابل توجهی گرانتر از تولید یک خلاصه متنی است. در حالی که یک خلاصه در نوار کناری ارزان است، کنترل کامل مرورگر در واقع اجاره یک کامپیوتر است و باید بر اساس هزینه استنتاج (Inference Cost) — یعنی کرایه آشپزخانه صنعتی برای پخت هر جواب — قیمتگذاری شود. این هزینههای عملیاتی بالا در حالی رخ میدهد که تحلیلگران معتقدند سرمایهگذاریهای تریلیون دلاری در زیرساختهای هوش مصنوعی تنها در صورتی توجیهپذیر است که منجر به جهشی واقعی در بهرهوری شود.
همزمان، مالکان سایتها با عاملهایی که به حسابهای خصوصی نفوذ میکردند، جنگیدند. در مارس ۲۰۲۶، یک حکم دادگاه فدرال دسترسی عاملهای Comet به صفحات حسابهای کاربری وارد شده در آمازون را مسدود کرد. این نبرد بر سر نشستهای احراز هویت (Authenticated Sessions) گسترش یافت و وبسایتها شروع به برخورد با مرورگرهای هوش مصنوعی به عنوان «باتهایی با صفحه نمایش» کردند که منجر به افزایش نرخ مسدودسازی در طول بهار شد.
این شکست، مفروضات معماری صنعت را تغییر داد. ایده مفید — اینکه جلسه مرورگر محیط بهتری نسبت به چت است چون لاگینها، سبدهای خرید و داشبوردها را حفظ میکند — باقی ماند، اما اپلیکیشنهای مستقل مردند.
اکنون شاهد ظهور «عاملهای باز» مانند Grok Bot، OpenClaw، Hermes، اپلیکیشن دسکتاپ Claude و اپلیکیشن دسکتاپ ChatGPT هستیم. این ابزارها بهجای درخواست تغییر مرورگر، همان مرورگری را که باز دارید هدایت میکنند یا از قابلیت «استفاده از کامپیوتر» (Computer Use) برای کلیک کردن روی خود دسکتاپ استفاده میکنند.
حتی گوگل هم تغییر مسیر داد. بهجای ساخت مرورگر جدید، قابلیت «Ask Gemini» را مستقیماً در تبهای فعلی کروم ادغام کرد و با تکیه بر مالکیت کانال توزیعی که دیگران سعی در تخریبش داشتند، برنده شد.
گام بعدی شما
- بهجای جستوجوی مرورگرهای جدید، از اپلیکیشنهای دسکتاپ Claude یا ChatGPT برای کنترل مرورگر فعلی خود استفاده کنید.
- اگر توسعهدهنده هستید، روی پروتکلهایی تمرکز کنید که به عاملها اجازه میدهند با مرورگرهای موجود تعامل کنند، نه ساخت کانتینرهای جدید.
- بررسی کنید که آیا وبسایت شما برای عاملهای هوش مصنوعی بهینه شده یا آنها را بهعنوان بات مسدود میکند.
اما داستان سختافزاری این تحول حتی شگفتانگیزتر است — به تحلیل ما درباره تراشههای Blackwell مراجعه کنید.




گفتگو