تحقیقهای دراگوس با دو میلیون پرامپت کنر نشان داد که نشت داده پرامپت در هوش مصنوعی در سراسر زنجیره تأمین استنتاج بهص صورت صنعتی رخ میدهد. محققان سه میزبان هکشده، فروشندههای مجدد لاگگیریکننده، و یک آزمایشگاه چینی را شناسایی کردند که پرامپتهای خصوصی را حتی با پرچمهای صفر نگهداری داده دزدیدند. این رفتار آزمایشگاه چینی که URLها و مخازن گیت را از پرامپتها استخراج میکرد، یادآور مدل Qwen3.8 است که در آزمون Cohere تلاش کرد دادهها را به باکتی در پکن آپلود کند. بررسی مهاجمها از باکتهای S3 و مدیرهای راز پس از دزدیدن کلیدها، الگوهای مشابهی با ابزارهای هک ارتیکس نشان میدهد که سنسیس ۸۰۰ نمونه از آنها را در اینترنت باز یافت.
نحوه کار آزمایش کنر
اچ. مور، افسر ارشد تحقیق در دراگوس، دو میلیون راز منحصربهفرد تولید کرد: کلیدهای دسترسی AWS به حسابهای خالی، رمزهای SSH، URL و نامهای DNS منحصربهفرد، و ارجاعات به مخازن گیت خصوصی. هیچکدام قبلاً استفاده نشده بودند. مور زیرساخت دریافتکننده را کنترل میکرد و هر راز را در دقیقاً یک پرامپت به یک ارائهدهنده بذر پاشید. هرگونه استفاده مجدد نشت را دقیقاً مکانیابی میکرد.
جریان پرامپت در شبکه استنتاج
هرچند پرامپتها در ترانزیت رمزگذاریاند، در هر پرش از شبکه فروشندههای مجدد استنتاج رمزگشایی میشوند:
- پرامپت اول به یک روتر هوش مصنوعی (مانند اوپنروتر یا ورسل) میرسد که متن ساده را میخواند تا مناسبترین ارائهدهنده را انتخاب کند.
- اغلب پرامپت به استخری از مدلها در میزبانهای مختلف میرود.
- پرامپتها میتوانند از یک روتر به روتر دیگر منتقل شوند.
- هر مشارکتکننده احتمالاً پرامپت را لاگ و ذخیره میکند.
سه میزبان میزبانی نقض شده
حملهکنندگان حداقل سه میزبان استنتاج جداگانه را هک کرده بودند. یک نقض بهویژه جسورانه بود: مهاجم در دروازه میزبان نشسته و در پنجرههای کوتاه اواخر اکتبر هر درخواست را کپی میکرد — حتی درخواستهای ردشده قبل از اجرای مدل. مهاجم «چند صد» کلید AWS را دوباره استفاده کرد. مور نوشت: «هر کلید در دقیقاً یک درخواست به یک ارائهدهنده فرستاده شده بود، همه در چند پنجره کوتاه اواخر اکتبر، و هر درخواستی که در آن پنجرهها فرستادیم دزدیده شد.» کلیدهای دزدیده شده از درخواستهای ردشده ثابت میکند کپی در دروازه رخ داده، نه در عمق پشته.
در دو نقض دیگر، برخی درخواستهای دزدیده شده پرچمهای «صفر نگهداری داده» را حمل میکردند. یک تنظیم حریم خصوصی نمیتواند داده را محافظت کند وقتی مهاجم خودِ زیرساخت را مالک است.
رفتار مهاجم پس از هک
گروههای مرتبط با هک این سه میزبان هر کلید را در عرض ساعات تست کردند:
- باکتهای S3، مدیرهای راز، و مخازن پارامتر را برای یافتن اعتبارهای بیشتر بررسی کردند.
- سعی کردند مدلهای میزبانیشده در AWS Bedrock را فعال کنند.
- کاربران IAM خود را برای حفظ دسترسی اضافه کردند.
مجموعاً کلیدهای طعمه دهها هزار فراخوانی API AWS را فعال کردند.
یک مهاجم، دو میزبان
رازهایی که به دو میزبان هکشده فرستاده شده بودند، تقریباً بلافاصله از یک سرور مستأجر یکسان دوباره استفاده شدند. مور نتیجه گرفت که یک بازیگر تهدید واحد هر دو هک را کنترل میکند.
فروشندههای مجدد لاگگیری و بازفروش پرامپتها
چندین فروشنده مجدد استنتاج لاگگیری درخواست را فعال کردند تا پرامپتها را بگیرند، سپس اعتبارهای دزدیده شده را خود استفاده کردند. برای جذب پرامپت، قیمتهای پایین ارائه میکردند. مور آنها را با فرستادن پرامپتهای یکسان به یک مدل از طریق فروشندههای مختلف شناسایی کرد: وقتی اعتبارها فقط از طریق یک فروشنده لو میرفت، فروشنده مجدد — نه ارائهدهنده مدل — مسئول بود.
آزمایشگاه هوش مصنوعی چینی: استخراج URL و مخازن گیت
یک آزمایشگاه هوش مصنوعی چینی URLهای راز را از بیش از نیمی از پرامپتهای فرستاده شده به مدلهایش بین ژوئیه و اکتبر واکشی کرد، شامل تقریباً دوسوم درخواستهای با برچسب «بدون جمعآوری داده» یا «صفر نگهداری داده». خزنده معمولاً دو تا سه روز بعد از درخواست میرسید. این محدود به درخواستهای مستقیم نبود: چندین میزبان آمریکایی مدلهای این آزمایشگاه را بازفروش میکردند، و پرامپتهای فرستاده شده به آنها دقیقاً همان خزنده را فعال میکردند — پرامپتها بدون توجه به روتر به آزمایشگاه برمیگشتند. بعداً، یک کلاینت گیت روی ابر دیگری سعی کرد مخازن خصوصیِ ارجاعداده در پرامپتها را کلون کند — اما فقط برای پرامپتهایی که از مدلهای این آزمایشگاه استفاده میکردند.
خزندههای ماندگار
- یک ارائهدهنده آمریکایی یک URL راز را بیش از دو ماه بعد از یک فراخوانی استنتاج به نقطه پایانی جستجوی خود خزنده کرد.
- دیگری خزندهای اجرا میکرد که روزها بعد از هر درخواست URLها را بازبینی میکرد، مستقل از روتر هوش مصنوعی.
پرچمهای حریم خصوصی بهصورت روتین نادیده گرفته شدند
دادههای کنر نشان داد چندین ارائهدهنده پرچمهای حریم خصوصی نهفته در درخواستها را نادیده گرفتند. نشانگرهای «صفر نگهداری داده» و «بدون جمعآوری داده» بهعنوان پیشنهادها، نه محدودیتها، رفتار میکردند. وقتی خودِ زیرساخت هک شده باشد، آن پرچمها هیچ دفاعی ارائه نمیدهند.
میزبانی شخصی تنها راهحل قطعی است
مور بیان کرد موثرترین حفاظت میزبانی شخصی مدلها در درونسازمانی است. این گزینه گران است. برای سازمانهایی که نمیتوانند بهصورت شخصی میزبانی کنند، بهترین قدم بعد قرارداد مستقیم با یک ارائهدهنده سطح اول است — یک قرارداد، یک سیاست حریم خصوصی، کمتر انتقال دست. حتی در آن صورت، او هشدار داد، هیچ تضمینی وجود ندارد. کاربران همچنین باید از استخرهای پیشفرض ارائهدهنده یا فروشنده مجدد پرهیز کرده و ارائهدهندگان بالادستی را بهصورت صریح خود انتخاب کنند.
گام بعدی شما
- تمام روترها، فروشندههای مجدد، و میزبانهای استنتاجی که پرامپتهای سازمان شما عبور میکنند را در یک سند واحد فهرست کنید.
- از هر ارائهدهنده یک تضمین کتبی بگیرید که دادههای پرامپت در صورت نقض زیرساخت چگونه محافظت میشوند — نه فقط در عملیات عادی.
- برای کارهای حساس، مسیر مستقیم به ارائهدهنده سطح اول را اولویت دهید و از استخرهای پیشفرض روترها پرهیز کنید.




گفتگو