تصور کنید یخچال شما فقط یک خنک‌کننده نیست، بلکه جاسوسی است که دقیقاً می‌داند چه زمانی غذا می‌خورید و چه می‌خرید. اگر امروز از لوازم خانگی متصل استفاده می‌کنید، باید بدانید که حریم خصوصی شما در برابر راحتیِ کنترل از راه دور، در حال فروپاشی است.
طبق گزارش ConsumerReports، برندهای بزرگ لوازم خانگی هوشمند هر هفته بین ۳.۴ تا ۱۹ مگابایت داده‌های مربوط به نحوه استفاده از دستگاه‌ها را به سرورهای خود می‌فرستند. شاید این اعداد کوچک به نظر برسند، اما در واقع معدنی از داده‌های متنی درباره خصوصی‌ترین عادات خانه شما هستند؛ این داده‌ها شامل میزان مصرف مواد غذایی، موارد ثبت شده در تقویم و حتی سؤالات خاصی است که ممکن است از دستیار صوتی یخچال خود بپرسید.
امروزه خانه‌ها با دستگاه‌های متصلی پر شده‌اند که مانند ناظرانی خاموش عمل می‌کنند. ما معمولاً نگران گوشی‌های هوشمند، کامپیوترها، تلویزیون‌ها یا بلندگوهای هوشمند هستیم، اما خطر اکنون به آشپزخانه و رختشوی‌خانه هم رسیده است. به یخچال هوشمند خود نه فقط به عنوان یک سردکننده، بلکه به عنوان یک ثبت‌کننده داده (Data Logger) نگاه کنید که دقیقاً می‌داند خانواده شما چه زمانی غذا می‌خورند و چه کالاهایی می‌خرند. این یک مبادله است: شما راحتی و سهولت را به دست می‌آورید، اما در عوض حریم خصوصی خود را واگذار می‌کنید. در مقابل، برخی راهکارهای نوآورانه سعی دارند حریم خصوصی را با پردازش محلی حفظ کنند، مانند سیستم حافظه شخصی Aye-Aye که اجازه می‌دهد داده‌ها بدون ارسال به ابر پردازش شوند.
چه داده‌هایی رصد می‌شوند؟
لوازم هوشمند فراتر از صرفه‌جویی در زمان و انرژی عمل می‌کنند. یک یخچال هوشمند می‌تواند زمانی که شیر در حال تمام شدن است به شما هشدار دهد و یک ماشین لباسشویی می‌تواند برای شارژ مجدد شوینده به شما اعلان بفرستد. با این حال، معنای این قابلیت این است که آن‌ها رصد می‌کنند شما چند بار در روز در یخچال peek می‌کنید و عادات خرید خاص شما برای خواروبار چیست.
بر اساس مستندات این گزارش، حجم و نوع جمع‌آوری داده‌ها بسته به برند متفاوت است، هرچند اکثر آن‌ها از عبارات گنگی مانند «داده‌های عملکردی» برای توصیف فعالیت‌های خود استفاده می‌کنند:
- کنمور (Kenmore): وضعیت توان (زمان روشن و خاموش شدن دستگاه)، دفعات باز و بسته شدن در، وضعیت فیلتر، جزئیات مربوط به چرخه شستشو و دما، و میزان مصرف انرژی را رصد می‌کند.
- ال‌جی (LG) و سامسونگ (Samsung): شناسه‌های پایه شامل کد پستی، شماره تلفن، تاریخ تولد و موقعیت جغرافیایی دقیق را جمع‌آوری می‌کنند.
- بوش (Bosch): از طریق اپلیکیشن هوم کانکت (Home Connect) «داده‌های نقطه تماس» را می‌گیرد که شامل اطلاعات ناشناس برای «استفاده آماری» و مجموعه‌ای از تعاملات شما است.
عمق نظارت خانگی
این اتصال به ماشین لباسشویی اجازه می‌دهد برنامه رخت‌شویی شما را بداند و بفهمد چه نسبة‌ای از لباس‌های شما ورزشی، ظریف یا حوله هستند. یخچال شما می‌تواند تعداد تخم‌مرغ‌های مصرفی هفتگی را بشمارد یا حتی بر اساس موارد تقویم خانوادگی که روی صفحه مدیریت می‌کنید، متوجه شود که دختر شما چه زمانی تمرین فوتبال دارد.
خبر خوب این است که این داده‌ها معمولاً رمزنگاری شده‌اند، اما محدوده واقعی جمع‌آوری آن‌ها همچنان مبهم است. با رشد هوش مصنوعی زاینده (Generative AI) — که شبیه نویسنده‌ای است که با تحلیل میلیاردها متن، یاد می‌گیرد هر چه می‌خواهید را تولید کند — و گسترش خانه‌های هوشمند متصل، این دستگاه‌ها در کنار هم داده‌های بیشتری را جمع‌آوری خواهند کرد. این روند یادآور چالش‌های دسترسی مدل‌های زبانی به داده‌های شخصی است، مشابه تضادهای Gemini در دسترسی به درایو که نشان‌دهنده پیچیدگی‌های مدیریت داده در هوش مصنوعی است. در نهایت، این ورودی‌ها در کنار یکدیگر تصویری کامل و دقیق از تمام عادات و الگوهای مصرف خانواده شما را ترسیم می‌کنند.
معاملهٔ حریم خصوصی
خواندن متون ریزِ قوانین حریم خصوصی، انگیزه واقعی شرکت‌ها را فاش می‌کند. سامسونگ صراحتاً در سیاست‌های حریم خصوصی خود ذکر کرده است که اطلاعات جمع‌آوری شده برای «تبلیغات شخصی‌سازی شده و بازاریابی مستقیم» و همچنین برای ارزیابی و بهبود کسب‌وکار خود شرکت استفاده می‌شود. این شرکت فراتر از آن اشاره می‌کند که این داده‌ها با «شرکتهای تابعه و وابسته» و «شرکای تجاری» شخص ثالث به اشتراک گذاشته می‌شوند، هرچند هیچ شفافیتی در مورد اینکه چه اطلاعاتی و به چه دلیلی به اشتراک گذاشته می‌شود، ارائه نمی‌کند.
ال‌جی نیز الگوی مشابهی را دنبال می‌کند و اطلاعات مربوط به رفتار دستگاه و توان مصرفی را با شرکای تبلیغاتی و تجاری به اشتراک می‌گذارد تا «تجربه کاربر را بهبود بخشد» و عملکرد تجاری خود را تحلیل کند. اگرچه ال‌جی توصیه می‌کند که شما می‌توانید هر زمان که خواستید درخواست کپی از اطلاعات شخصی خود را که شرکت در اختیار دارد ارسال کنید، اما وضعیت پیش‌فرض سیستم، نظارت دائمی است.
موازنه ریسک و پاداش
این وضعیت یک شکاف امنیتی و حریم خصوصی بزرگ ایجاد می‌کند. شما قابلیت تشخیص از راه دور (Remote Diagnostics)، عیب‌یابی از طریق اپلیکیشن، کنترل از راه دور و شخصی‌سازی را به دست می‌آورید، اما در عوض نقشه‌ای دقیق از زندگی داخلی و خانگی خود را تحویل می‌دهید. بسیاری از کاربران شاید این واقعیت را پذیرفتنی بدانند، اما مهم است تشخیص دهید که این داده‌ها می‌توانند به‌راحتی به بالاترین قیمت ممکن به خریداران فروخته شوند.
در حال حاضر تنها ابزار شما برای بازپس‌گیری کنترل، مطالعه سیاست‌های حریم خصوصی است. شما باید به صورت دستی زبان گنگ دفترچه‌های راهنمای دیجیتال یا بروشورهای فیزیکی را رمزگشایی کنید تا بفهمید در واقع چه امتیازاتی را واگذار کرده‌اید. در برخی موارد، تنها راه تضمین حریم خصوصی کامل، این است که به کلی از اتصال دستگاه به شبکه خودداری کنید.
گام بعدی شما
برای محافظت از خانه خود، همین امروز «شرایط استفاده» (Terms of Service) اپلیکیشن‌های لوازم خانگی خود را بازبینی کنید و به دنبال گزینه‌های Opt-out برای «اشتراک‌گذاری داده‌های بازاریابی» (marketing shared data) بگردید.
- اگر دستگاهی دارید که نیاز حیاتی به اینترنت ندارد، آن را به‌صورت آفلاین استفاده کنید.
- هرگز دسترسی‌های غیرضروری اپلیکیشن‌ها (مانند دسترسی به مخاطبین یا مکان در زمان عدم استفاده) را تأیید نکنید.
اما داستان دسترسی این شرکت‌ها به داده‌های بیومتریک از طریق سنسورهای جدید حتی تکان‌دهنده‌تر است؛ برای درک بهتر این موضوع، می‌توانید مقایسه مدل SensorFM گوگل در پیش‌بینی‌های فیزیولوژیک را بخوانید تا متوجه شوید سنسورها تا چه حد می‌توانند دقیق باشد. در تحلیل ما درباره آینده سنسورهای محیطی بخوانید.
گفتگو