اگر تصور میکنید داراییهای بلاکچینی شما به دلیل رمزنگاری فعلی امن هستند، در واقع ساعت تیکتاک بحران «اکنون برداشت کن، بعداً رمزگشایی کن» (Harvest-Now, Decrypt-Later یا HNDL) را نادیده گرفتهاید. باید بدانید که دادههای امروز شما، هدف اصلی برای رمزگشایی در آیندهای است که پردازندههای کوانتومی خطا-پذیر (Fault-tolerant) در آن ظهور میکنند.
طبق یک تحلیل فنی در ۱۲ مه ۲۰۲۶، ماندگاری بلاکچینهای کلاسیک اکنون به یک نقطه ضعف تبدیل شده است؛ زیرا هر تراکنشی که با رمزنگاری منحنی بیضوی (Elliptic-curve cryptography) امضا شده، در واقع یک بمب ساعتی رمزنگاری است. همانطور که در بررسیهای پیشین ما دربارهی امنیت زیرساختهای غیرمتمرکز اشاره کردیم، اکثر این سامانهها بر پایه مسائل ریاضیاتی هستند که الگوریتم شور (Shor's algorithm) میتواند آنها را در زمان چندجملهای حل کند. به گزارش dev.to، «مهاجرت برنامهریزیشده» به استانداردهای مقاوم در برابر کوانتوم، اغلب به یک کابوس هماهنگی تبدیل میشود که برای داراییهای نهادی بسیار دیر میرسد.
برای حل این معضل، BLEEP معماری «شبکه اعتماد کوانتومی» (Quantum Trust Network یا QTN) را با مشخصات زیر پیادهسازی کرده است:
- استانداردهای رمزنگاری: بهرهگیری از سطح امنیتی ۵ NIST، شامل FIPS 205 (SPHINCS+) برای امضاهای بدون وضعیت (Stateless signatures) و FIPS 203 (ML-KEM/Kyber-1024) برای کپسولهسازی کلید (Key encapsulation).
- لایه اثبات دانایی-صفر: ادغام Winterfell STARKs برای تأیید اعتبار بلوکها که مبتنی بر هش (Hash-based) است و نیازی به مراسم تنظیمات مورد اعتماد (Trusted setup) ندارد.
- تغییرناپذیری قانونمند: کدگذاری سخت پارامترهای اقتصادی — مانند سقف عرضه ۲۰۰,۰۰۰,۰۰۰ توکن BLEEP و سقف تورم ۵۰۰ واحد در هزار (bps) — با استفاده از تأکیدات زمان کامپایل (Compile-time const-assertions) در زبان Rust.
این رویکرد، امنیت دفتر کل را از «اجماع اجتماعی» به «اثبات ریاضی» منتقل میکند. با اعمال این ناورداها (Invariants) در سطح کامپایلر، هر بهروزرسانی نرمافزاری که قانون اقتصادی را نقض کند، در مرحله کامپایل شکست میخورد. با این حال، این امنیت هزینهی عملکردنی سنگینی دارد: یک امضای SPHINCS+ حدود ۷,۸۵۶ بایت است، در حالی که امضای کلاسیک ECDSA تنها ۶۴ بایت است. این تفاوت منجر به تولید حدود ۳۲ مگابایت دادهی امضا در هر بلوک میشود که نیازمند پهنای باند پایدار ۸۷ مگابایت بر ثانیه است.
گام بعدی شما
- بررسی ظرفیت زیرساختی ولیدیتورهای نهادی برای پذیرش پهنای باند ۸۷ مگابایت بر ثانیه.
- تحلیل مقایسهای بین هزینهی ذخیرهسازی بلندمدت در BLEEP در برابر ریسک HNDL در اتریوم.
- رصد پیشرفتهای NIST در بهروزرسانی استانداردهای FIPS 203 و 205.
اما چالش واقعی، پذیرش این هزینهی سختافزاری توسط نهادهای مالی است — به تحلیل ما دربارهی معماریهای مقیاسپذیر در نسل جدید بلاکچینها مراجعه کنید.
گفتگو