اگر استارتاپ هوش مصنوعی در حوزه سلامت دارید، بزرگترین چالش شما مدل فنی نیست، بلکه نحوه دریافت پول است. باید بدانید که تا امروز، سیستمهای پرداخت دولتی آمریکا مانع اصلی رشد ابزارهای خودکارسازی در پزشکی بودند.
طبق اعلام مرکز خدمات Medicare و Medicaid (CMS)، مدلهای سنتی بر اساس «کارسزد» (Fee-for-service) بودند. در این سیستم، دولت فقط زمانی پول پرداخت میکرد که بیمار با یک پزشک انسانی ملاقات کند. به همین دلیل، عامل (Agent) — شبیه دستیاری دیجیتال که فقط جواب نمیدهد، بلکه تکالیف را برای شما انجام میدهد — در این اقتصاد جایی نداشت؛ چون هیچ کد پرداخت برای نظارت شبانهروزی یک مدل هوش مصنوعی وجود نداشت.
همانطور که در تحلیلهای پیشین ما دربارهی اقتصاد مدلهای زبانی اشاره کردیم، مدلهای کسبوکار باید با زیرساختهای پرداخت همسو شوند. حالا برنامه ACCESS (پیشبرد مراقبتهای مزمن با راهکارهای مؤثر و مقیاسپذیر) این سد را میشکند. این برنامه که در ۳۰ آوریل معرفی شد و از ۵ جولای اجرایی میشود، ۱۰ سال آینده را هدف گرفته است.
بر اساس مستندات این برنامه، نکات کلیدی این تغییر عبارتاند از:
- پرداختها به اهداف قابل اندازهگیری (مثل کاهش فشار خون یا درد) گره میخورند، نه زمان ملاقات.
- ۱۵۰ شرکت منتخب، از جمله سازندگان گجتهای پوشیدنی مثل Whoop و استارتاپهای پزشکی، در این طرح شرکت میکنند.
- شرکت Pair Team با حمایت Kleiner Perkins، از یک عامل صوتی به نام Flora برای پذیرش و بررسی وضعیت بیماران در ۲۴ ساعت شبانهروز استفاده میکند.
به گزارش TechCrunch، مدل Pair Team نتایج چشمگیری داشته و مراجعات غیرضروری به اورژانس را برای برخی بیماران تا ۵۰٪ کاهش داده است.
این تغییر، اقتصاد سلامت دیجیتال را دگرگون میکند. وقتی نرخ بازپرداختها پایین میماند، شرکتها مجبورند برای سودآوری، تعاملات را خودکار کنند. در واقع، کارایی هوش مصنوعی زاینده (Generative AI) از یک «مزیت» به یک «ضرورت مالی» تبدیل میشود. البته این مسیر بدون ریسک نیست؛ تحلیلهای سال ۲۰۲۳ نشان میدهد برنامههای مشابه قبلی، هزینههای فدرال را ۵.۴ میلیارد دلار افزایش دادهاند.
گام بعدی شما
- اگر در حوزه Health-Tech فعال هستید، مدلهای پرداخت «مبتنی بر نتیجه» (Outcome-based) را جایگزین مدلهای ساعتی کنید.
- استقرار عاملهای صوتی برای مدیریت پذیرش (Intake) را به عنوان اولین گام اتوماسیون بررسی کنید.
- معیارهای اندازهگیری سلامت (KPIs) را به جای تعداد جلسات، بر اساس بهبود شاخصهای حیاتی بیمار تعریف کنید.
اما ریسکهای امنیتی این زیرساختها داستانی دیگر دارد؛ تحلیل ما دربارهی حفرههای امنیتی دادههای سلامت را بخوانید.
گفتگو