تصور کنید معلمی باشید که میبیند دانشآموزانش بهجای یادگیری تفکر انتقادی، تمام تکالیف را به یک چتبات میسپارند. این کابوس اکنون به یک سیاست رسمی در دو قطب آموزشی آمریکا تبدیل شده است.
اداره آموزش شهر نیویورک و منطقه آموزشی یکپارچه لسآنجلس (LAUSD) در ۳ سپتامبر ۲۰۲۶، درهای مدارس خود را به روی هوش مصنوعی زاینده (Generative AI) — ابزاری شبیه به یک نویسندهٔ همهفنحریف که میتواند هر متنی را در ثانیهها خلق کند — بستند. این دو غول آموزشی که میلیونها دانشآموز را پوشش میدهند، سیاست «پذیرش» را کنار گذاشته و پیش از آغاز سال تحصیلی جدید، وارد فاز اجرای توقفهای سختگیرانه (Moratoriums) شدند. این تصمیم در ادامهی موجی از محدودیتهاست که پیش از این نیویورک را به ممنوعیت استفاده از هوش مصنوعی برای ۶۰۰ هزار دانشآموز سوق داده بود.
این اتفاق نشاندهنده یک چرخهٔ متلاطم در فناوری آموزشی است. وقتی ChatGPT در پاییز ۲۰۲۲ عرضه شد، تأثیر آن بر مدارس ابتدایی و متوسطه (K-12) فوری و بدیهی به نظر میرسید. چتباتها میتوانستند تکالیف را تنها با پرامپتهای ساده انجام دهند و دانشآموزان به دلیل تسلط دیجیتال خود، توانستند این فناوری را بسیار سریعتر از معلمانشان بپذیرند و به کار بگیرند.
زمینه و پیشینه تاریخی ممنوعیتها
بر اساس مستندات تاریخی، هر دو منطقه در ابتدا واکنش تندی داشتند و بلافاصله اقدام به مسدود کردن این ابزارها کردند. لسآنجلس در دسامبر ۲۰۲۲ این چتبات را ممنوع کرد و نیویورک در ژانویه ۲۰۲۳ از این منطقه پیروی کرد. به سرعت، سایر مناطق بزرگ آموزشی از جمله سیاتل، بالتیمور و اوکلند در کالیفرنیا نیز همین مسیر را در پیش گرفتند.
اما این ممنوعیتها کوتاه بود. تا مه ۲۰۲۳، دیوید بنکس، شانسلور وقت مدارس عمومی نیویورک، آماده بود تا پتانسیلهای ChatGPT را «در آغوش بگیرد». در اوت ۲۰۲۳ نیز آلبرتو کاروالیو، مدیر LAUSD، اعلام کرد که سیستم آموزشی او در حال بررسی یک سیاست استفاده بازتر و منعطفتر است.
اکنون پاندول دوباره به سمت محدودیت چرخیده است، زیرا مخالفتهای مردمی و سازمانیافته از سوی معلمان و والدین به نقطه انفجار رسیده است. این تغییر مسیر درست زمانی رخ داد که کامار ساموئلز، شانسلور جدید، و زوران ممدانی، شهردار، در ۲ سپتامبر ۲۰۲۶ در مرکز STEAM بروکلین کنفرانس خبری برگزار کردند.
در نیویورک، کامار ساموئلز استفاده از هوش مصنوعی برای دانشآموزان در تمامی کلاسهای مقاطع ابتدایی و متوسطه اول (K-8) را ممنوع کرد. دانشآموزان دبیرستان تنها به مجموعه محدودی از ابزارهای تأییدشده دسترسی دارند، هرچند این سیاست بسیار سختتر از سیستم «چراغ راهنمایی» است که در مارس ۲۰۲۶ پیشنهاد شده بود. در آن سیستم قبلی، تقریباً تمام کاربردهای دانشآموزان در دسته «چراغ زرد» قرار میگرفت و تصمیم نهایی بر عهده هر معلم بود. علاوه بر این، منطقه آموزشی تمام خریدهای نرمافزاری هوش مصنوعی را در طول تابستان متوقف کرد، زیرا مقامات پذیرفتند که پیشنویسهای قبلی «هدف را گم کرده بودند».
به طور همزمان، LAUSD یک سال توقف کامل (Moratorium) برای استفاده از هوش مصنوعی زاینده در تمام دستگاههای منطقه اعلام کرد. این ممنوعیت حدود ۳۷۸ هزار دانشآموز را تحت تأثیر قرار میدهد؛ اقدامی که گزارش شده حتی برخی از مدیران داخلی خودِ منطقه را غافلگیر کرده است. اگرچه این منطقه پیش از این در اوایل تابستان محدودیتهایی را برای زمان استفاده از نمایشگرها (Screen Time) تصویب کرده بود، اما تا پیش از این لحظه، قوانین خاصی درباره هوش مصنوعی صادر نکرده بود.
جزئیات فشار برای اعمال محدودیتها
این چرخش توسط گروههای فشار سازمانیافتهای مانند «ائتلاف توقف هوش مصنوعی» (AIM) در نیویورک و «مدارس فراتر از نمایشگرها» در لسآنجلس هدایت شده است. این گروهها استدلال میکنند که ابزارهای هوش مصنوعی صرفاً میانبرهای تحصیلی نیستند، بلکه خطراتی جدی برای سلامت رشد کودکان به همراه دارند.
نکات کلیدی این اعتراضات عبارت است از:
- سلامت روان: مارتینا مایر، یکی از معلمان، هشدار میدهد که نوجوانان به طور فزایندهای از چتباتها بهعنوان نوعی «درمان رایگان» استفاده میکنند. او با اشاره به بحران فعلی سلامت روان نوجوانان، این روند را خطرناک توصیف کرده و تأکید میکند که دانشآموزان دبیرستان در برابر این ابزارها «بسیار آسیبپذیر» هستند.
- یکپارچگی آموزشی: ائتلاف AIM که اعضای اتحادیه معلمان (UFT) را در بر میگیرد، دو سال است که برای توقف کامل استفاده از این ابزارها در کلاسهای درس تلاش میکند. کایل دیانجللیس، معلم کلاس سوم در هارلم و عضو UFT، خاطرنشان کرد که سرعت این جنبش بازتابی از آن چیزی است که والدین و معلمان هر روز در مدارس خود مشاهده میکنند.
- فرآیند دموکراتیک: فعالان اکنون تقاضا میکنند که سیاستهای بلندمدت بهجای دستورات اداری بالا به پایین، از طریق یک فرآیند دموکراتیک با مشارکت والدین و دانشآموزان تدوین شود.
نگرانیهای باقیمانده و روندهای گستردهتر
با وجود این ممنوعیتها، ائتلاف AIM همچنان محتاط است. آنها نگرانیهایی را در مورد ایجاد طرحهای آزمایشی (Pilots) هوش مصنوعی در برخی مدارس، محدودیتهای اندک در نحوه استفاده کارکنان از هوش مصنوعی و نبود معیارهای کلی برای ارزیابی ابزارها مطرح کردهاند.
این جنبش بازتابی از یک مخالفت مردمی گستردهتر در برابر هوش مصنوعی در سایر بخشهاست؛ مانند واکنشهای منفی به گسترش مراکز داده (Data Centers) و تردید فزاینده در میان کارمندان اداری. این رویکرد احتیاطی با مواردی مشابه در سطح ایالتی همسو است، جایی که برای مثال تگزاس بودجه دوربینهای نظارتی AI را به دلیل نقض حریم خصوصی متوقف کرد.
برای یک والد یا دانشآموز، این یعنی «کلاسهای مجهز به هوش مصنوعی» فعلاً تعطیل است. تمرکز از «چگونه ادغام کنیم» به «آیا اصلاً این ابزارها باید در سالهای حساس رشد حضور داشته باشند» تغییر کرده است. ساندرا مارتینز رو از گروه «مدارس فراتر از نمایشگرها»، از LAUSD برای «الگو بودن» و به رسمیت شناختن تعهدش در برابر دانشآموزان تشکر کرد.
این مناطق اکنون دقیقاً یک سال فرصت دارند تا سیاستهای دائمی را تدوین کنند. اما با توجه به شدت مخالفتهای سازمانیافته فعلی، هرگونه تلاش برای لغو این محدودیتها احتمالاً با اصطکاک سیاسی شدیدی روبرو خواهد شد.
باید دید سایر مناطق آموزشی متوسطاندازه در آمریکا به این روند چه واکنشی نشان میدهند؛ اگر دو سیستم آموزشی بزرگ آمریکا بتوانند این توقف را حفظ کنند، ممکن است یک چرخش ملی در آموزش K-12 به دور از ادغام هوش مصنوعی آغاز شود.
گام بعدی شما
- اگر فرزند یا دانشآموزی دارید، بررسی کنید که آیا ابزارهای کمکی آموزشی جایگزینِ هوش مصنوعی زاینده در برنامهٔ درسی آنها گنجانده شده است یا خیر.
- گزارشهای مربوط به اثرات روانشناختی استفاده از چتباتها در نوجوانان را دنبال کنید تا دلیل این ممنوعیتهای گسترده را بهتر درک کنید.
- منتظر واکنش مناطق آموزشی کوچکتر در آمریکا باشید؛ اگر این روند ادامه یابد، ممکن است شاهد یک چرخش ملی در آموزش K-12 باشیم.
اما داستان سختافزاری این تحول حتی شگفتانگیزتر است — به تحلیل ما دربارهی تراشههای Blackwell مراجعه کنید.
گفتگو