کالیفرنیا هزینه‌های برق و مصرف آب مراکز داده را اجباری کرد

اگر مدیر یک مرکز داده هستید یا روی استقرار خوشه‌های پردازشی سرمایه‌گذاری می‌کنید، هزینهٔ فعالیت در کالیفرنیا به‌شدت افزایش یافته است. فرماندار گاوین نیوسام در ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۶ هفت لایحه را امضا کرد که قواعد بازی را برای زیرساخت‌های دیجیتال در این ایالت به‌کلی تغییر می‌دهد. این قوانین به‌طور مشخص بررسی‌های محیط‌زیستی، مصرف آب و هزینه‌های برق را هدف قرار داده‌اند. این رویکرد سخت‌گیرانه در ادامه تلاش‌های ایالتی برای کنترل ریسک‌های فناوری است؛ پیش از این نیز فرماندار نیوسام الزام استقرار «کلید قطع اضطراری» در مدل‌های هوش مصنوعی را مطرح کرده بود تا ایمنی سیستم‌ها تضمین شود.

این فشار قانونی در حالی رخ می‌دهد که تقاضا برای هوش مصنوعی زاینده (Generative AI) — شبیه به یک موتور جت که تشنه سوخت و آب برای خنک‌کاری است — فشار بی‌سابقه‌ای به شبکه برق و ذخایر آب کالیفرنیا وارد کرده است. در حالی که دولت فدرال به سمت مقررات کمتر می‌رود، کالیفرنیا می‌خواهد پیشرو در نظارت باشد تا سود شرکت‌های فناوری به قیمت فشار بر محیط‌زیست و جیب شهروندان تمام نشود. نیوسام در این باره گفت: «با این قوانین، ما تضمین می‌کنیم که کالیفرنیایی‌ها در جایگاه تصمیم‌گیرنده باقی بمانند و کسانی که از مراکز داده سود می‌برند، این کار را به قیمت ضرر ما انجام ندهند.» همان‌طور که در تحلیل‌های قبلی ما درباره‌ی پایداری مدل‌های زبانی اشاره کردیم، هزینهٔ محیط‌زیستی استنتاج در مقیاس صنعتی دیگر قابل چشم‌پوشی نیست.

چارچوب قانون‌گذاری

این بسته قانونی شامل چندین لایحه کلیدی از هر دو مجلس نمایندگان و سنا است. این قوانین شامل AB 1577 توسط نماینده ربکا باور-کاهان (دموکرات اوریندا)، AB 2383 توسط نماینده ریک چاوز زبور (دموکرات هالیوود)، و AB 2469 و AB 2619 توسط نماینده دایان پاپان (دموکرات سن ماتئو) است. مشارکت‌های سنا شامل SB 886 و SB 887 توسط سناتورهای استیو پادیلا (دموکرات سن دیگو) و جری مک‌نِرنی (دموکرات پلیسنتون)، و همچنین SB 1168 توسط مک‌نِرنی است. این اقدامات در راستای یک موج گسترده‌تر از توافقات نظارتی است، مشابه آنچه در پیمان جدید آمریکا برای تنظیم مقررات مراکز داده و ایمنی انرژی مشاهده شد.

تعرفه‌های برق و جلوگیری از انتقال هزینه

قانون SB 886 یا «قانون نوآوری فناوری و حفاظت از نرخ‌بهای مصرف‌کننده کالیفرنیا»، تا ۱ ژانویه ۲۰۲۸ کمیسیون خدمات عمومی کالیفرنیا را موظف می‌کند تعرفه‌های اتصال مراکز داده و ارائه خدمات خرده‌فروشی برق، انتقال، توزیع و تولید را به‌روز کند. هدف این است که «هزینه‌های رها شده» — یعنی سرمایه‌گذاری‌های گران‌قیمتی در زیرساخت که بعداً بلااستفاده می‌شوند — به جای شرکت‌های فناوری، به صورت پنهان در قبض برق مشتریان خانگی که در این پروژه‌ها مشارکتی ندارند، محاسبه نشود.

برای مراکز داده‌ای که خدمات در سطح انتقال برق (Transmission-level) می‌خواهند، قوانین اکنون سخت‌تر شده است:

• متقاضیان باید افشا کنند که آیا درخواست‌های اتصال مشابهی در سایر مناطق یا حوزه‌های قضایی شرکت‌های خدماتی ارائه داده‌اند یا خیر.
• تمام هزینه‌های ارتقای شبکه و هزینه‌های بهره‌برداری مستقیماً بر عهده مرکز داده است و بر اساس متدولوژی تعیین‌شده توسط کمیسیون محاسبه می‌شود.
• استرداد هزینه‌های اولیه به ۷۵٪ از درآمد خالص سالانه انتقال برق محدود شده است.
• جریمه‌های خروج زودهنگام برای مشتریانی که ظرف ۱۰ سال سیستم را ترک کنند یا نتوانند بار مصرفی را طبق پیش‌بینی‌ها افزایش دهند، وضع شده است.

قانون SB 886 برای قراردادهای سطح انتقال جدید که در تاریخ ۱ ژانویه ۲۰۲۷ یا پس از آن امضا شوند، اعمال می‌شود. این قانون همچنین یک برنامه «پاسخ تقاضا» (Demand Response) را مجاز می‌کند که هیچ هزینه خالصی برای مشتریان غیرمشارک ندارد و به شرکت‌های خدماتی اجازه می‌دهد برای تأسیساتی که پیش از نهایی شدن تعرفه به دنبال خدمات هستند، قراردادهای مورد خاص (Exceptional Case Contracts) تنظیم کنند.

همچنین لایحه AB 2383 تضمین می‌کند که مراکز داده سهم عادلانه‌ای از هزینه‌های مقابله با آتش‌سوزی‌های جنگلی، مسئولیت‌های قانونی ناشی از آتش‌سوزی، برقی‌سازی و برنامه‌های محیط‌زیستی پرداخت کنند. این هزینه‌ها پیش از این عمدتاً از جیب مصرف‌کنندگان در سطح توزیع پرداخت می‌شد. طبق این قانون، مراکز داده باید هزینه‌های تولید برق اضافی را از طریق یک مکانیزم پرداخت که حداقل ۱۰ سال طول می‌کشد، تأمین کنند. این مکانیزم شامل وثیقه‌های نقدی اولیه یا پیش‌پرداخت، هزینه‌هایی برای پروژه‌هایی که در اتصال به شبکه شکست می‌خورند و پرداخت‌های حداقلی بر اساس بار پیش‌بینی‌شده است. برای منابع انرژی با انتشار صفر که در پشت کنتور (Behind the meter) نصب شوند، تخفیف‌هایی در نظر گرفته شده است. کمیسیون نمی‌تواند آستانه حداقل تقاضای پیک در تعرفه تولید را بالاتر از ۲۵ مگاوات تعیین کند. تجمیع‌کنندگان انتخاب جامعه (CCA) و ارائه‌دهندگان خدمات الکتریکی باید این تعرفه‌ها را تا ۱ ژانویه ۲۰۲۸ اتخاذ کنند.

در همین راستا، لایحه SB 1168 کمیسیون را هدایت می‌کند تا ساختارهای نرخ‌بهایی را بیابد که از مشتریان کم‌درآمد، به‌ویژه کسانی که در برنامه‌های CARE و FERA ثبت‌نام کرده‌اند، حمایت کند. این اقدام فوری است زیرا طبق پیش‌بینی‌های اپراتور مستقل سیستم (ISO)، مصرف انرژی مراکز داده در کالیفرنیا تا سال ۲۰۳۰ حدود ۲.۳ گیگاوات رشد می‌کند. برای درک این عدد، کافی است بدانید شرکت Pacific Gas and Electric تنها در سال ۲۰۲۴ با درخواست‌هایی برای ظرفیت ۲۳۰۰ مگاواتی مواجه شده است.

مدیریت آب و مجوزهای محلی

کمبود آب در غرب آمریکا یک ریسک حیاتی است. لایحه AB 2469 اکنون شهرداری‌ها یا شهرستان‌ها را منع می‌کند که بدون ارائه یک «ارزیابی کامل تأمین آب» توسط متقاضی، مجوزهای اختیاری یا وزارتی برای ساخت یا توسعه مرکز داده صادر کنند. این ارزیابی باید شامل میزان مصرف پیش‌بینی‌شده، اقدامات بهره‌وری و افشای اطلاعات نیروی کار شامل دسته‌بندی مشاغل، مدت استخدام، بازه دستمزدها، مزایا و سهم کارکنانی باشد که در آن شهرستان و ایالت ساکن هستند.

از ۱ ژانویه ۲۰۲۸، اپراتورها باید یک «طرح مقابله با کم‌آبی» ارائه دهند. این طرح باید گام‌های عملی و مرحله‌بندی شده برای سال‌های خشکسالی شدید، از جمله کاهش برداشت آب و توقف مصارف غیرضروری را شرح دهد. همچنین، اپراتور باید تمام هزینه‌های مربوط به زیرساخت‌های انتقال، تصفیه، ذخیره‌سازی یا توزیع آب مورد نیاز برای پروژه را بر عهده بگیرد.

لایحه AB 2619 یک سیستم طبقه‌بندی چندسطحی برای تأسیسات بر اساس مقیاس معرفی می‌کند:

• نوع اول (هایپر-اسکیل): بیش از ۱۰ هزار سرور یا مصرف برق بالای ۲۵ مگاوات.
• نوع دوم: بین ۲ تا ۲۵ مگاوات.
• نوع سوم: زیر ۲ مگاوات.

اپراتورها باید پیش از دریافت مجوز کسب‌وکار، تخمین‌های صادقانه‌ای از مصرف آب، منابع پیش‌بینی‌شده و حجم‌های مورد نیاز برای «حداکثر روز»، «حداکثر ماه» و «میانگین سال» ارائه دهند. این گزارش‌ها باید تحت جریمهٔ شهادت دروغ (Penalty of Perjury) ارائه شوند. در زمان تمدید مجوز، آن‌ها باید مجموع مصرف آب سال قبل و مصرف مستقیم را گزارش کنند، که شامل نوع سیستم خنک‌کننده و این باشد که آیا آب مورد استفاده شرب، غیرشرب یا بازیافتی است. تأمین‌کنندگان آب شهری اکنون باید تقاضای مراکز داده را در ارزیابی‌های سالانه تقاضای بدون محدودیت خود بگنجانند.

شفافیت انرژی و بررسی محیط‌زیستی

شفافیت هسته اصلی لایحه AB 1577 است. مراکز داده با ظرفیت الکتریکی ۱۰ مگاوات یا بیشتر باید اکنون هویت، اندازه و حداکثر ظرفیت خود را در زمان برق‌رسانی گزارش کنند. گزارش‌های سالانه باید شامل موارد زیر باشد:

• حداکثر بار الکتریکی و میزان مصرف انرژی.
• اثربخشی مصرف انرژی (PUE) — یعنی نسبت کل انرژی مصرفی مرکز به انرژی صرف‌شده برای تجهیزات محاسباتی.
• میزان مشارکت در انعطاف‌پذیری تقاضا و ذخیره‌سازی انرژی.
• نوع مبردها، سوخت‌های مورد استفاده و تولید برق در محل.

کمیسیون این گزارش‌ها را سالانه به صورت ناشناس و تجمیعی منتشر خواهد کرد. سازمان‌های محلی اکنون می‌توانند از این داده‌ها برای برنامه‌ریزی کاربری زمین و زیرساخت‌ها استفاده کنند. متقاضیان مجوزهای اختیاری باید مصرف سالانه پیش‌بینی‌شده انرژی، نوع تولید برق در محل و حداکثر سطوح صدا در مرز ملک را افشا کنند.

در نهایت، لایحه SB 887 مراکز داده را با قانون کیفیت محیط‌زیست کالیفرنیا (CEQA) ادغام می‌کند. این اقدام «معافیت‌های دسته‌ای» را برای اکثر پروژه‌های مرکز داده حذف می‌کند، به این معنی که آن‌ها باید گزارش‌های کامل اثرات محیط‌زیستی را طی کنند. استثنائات محدود به پژوهش‌های با بودجه دولتی، ایمنی عمومی، امنیت ملی و تأسیسات خدمات عمومی است.

یک مسیر محدود برای تسهیل روند اداری تحت عنوان «رهبری محیط‌زیستی» وجود دارد. برای واجد شرایط شدن، یک پروژه باید شرایط سخت‌گیرانه‌ای را برآورده کند:

• پرداخت پیش‌دستانه هزینه‌های اتصال به شبکه.
• عدم افزایش مصرف سوخت‌های فسیلی.
• ذخیره‌سازی انرژی کربن‌صفر که حداقل چهار ساعت ظرفیت را برای ۱۰۰٪ تقاضای پیک پیش‌بینی‌شده فراهم کند.
• استفاده از آب بازیافتی یا سیستم‌های خنک‌کننده بدون آب.
• دستیابی به ۱۰۰٪ برق کربن‌صفر ظرف پنج سال پس از بهره‌برداری، به طوری که ۷۵٪ آن از منابع جدید توسعه‌یافته باشد.
• داشتن یک توافق‌نامه الزام‌آور برای مزایای جامعه محلی.

نیروگاه‌های زمین‌گرمایی (Geothermal) که معیارهای خاصی داشته باشند نیز واجد شرایط هستند. دفتر کاربری زمین و نوآوری اقلیمی استانداردهای یکپارچه ایالتی را برای این شرایط توسعه خواهد داد. علاوه بر این، از گزارش سیاست یکپارچه انرژی سال ۲۰۲۹، لایحه AB 1577 کمیسیون انرژی را موظف می‌کند تا روندهای بار الکتریکی را ارزیابی کرده، بار آینده را پیش‌بینی کند و راه‌هایی برای کاهش اثرات بر پایداری شبکه و انتشار گازهای گلخانه‌ای توصیه کند.

این چرخش قانونی، بار اثبات پایداری را از دوش مردم به دوش تأمین‌کننده منتقل می‌کند. اپراتورها دیگر نمی‌توانند با برق و آب به عنوان کالاهایی نامحدود برخورد کنند. آن‌ها اکنون باید ثابت کنند که پروژه‌هایشان پایدار و از نظر مالی خودکفا هستند.

برای کسب‌وکارها، این بدان معناست که «هزینه انجام کسب‌وکار» در کالیفرنیا افزایش یافته است. ریسک مالی خروج زودهنگام و الزام به ارائه وثیقه پیش‌پرداخت برای هزینه‌های تولید، احتمالاً مکان‌هایی را که شرکت‌ها برای ساخت خوشه‌های بعدی خود انتخاب می‌کنند، تغییر خواهد داد.

باید دید سایر ایالت‌ها به این مدل چه واکنشی نشان می‌دهند. اگر کالیفرنیا بتواند رشد هوش مصنوعی را از افزایش نرخ‌بهای برق خانگی جدا کند، انتظار می‌رود اثر دومینویی از قوانین مشابه در سراسر «کمربند خورشیدی» (Sun Belt) ایالات متحده رخ دهد.

گام بعدی شما

• اگر در حال برنامه‌ریزی برای استقرار زیرساخت در آمریکا هستید، مدل‌های هزینهٔ خود را با در نظر گرفتن وثیقه‌های پیش‌پرداخت و جریمه‌های خروج زودهنگام بازبینی کنید.
• استانداردهای خنک‌کننده بدون آب (Waterless Cooling) را به عنوان یک اولویت فنی در طراحی مراکز داده قرار دهید تا از پیچیدگی‌های مجوزهای محلی عبور کنید.
• گزارش‌های PUE را به عنوان یک شاخص کلیدی برای جذب سرمایه‌گذاران سبز در نظر بگیرید.

اما اثر این قوانین بر قیمت نهایی سرویس‌های ابری در سال‌های آینده حتی پیچیده‌تر است — به تحلیل ما درباره‌ی اقتصاد استنتاج در مقیاس بزرگ مراجعه کنید.