آنتروپیک دسترسی سازمان‌های علوم زیستی به مدل‌های پرخطر را آزاد کرد

تصور کنید پژوهشگری هستید که برای کشف یک داروی حیاتی، به تحلیل‌های پیچیده بیولوژیکی نیاز دارد، اما هر بار با پیام «این درخواست به دلیل مسائل ایمنی مسدود شد» مواجه می‌شوید. این بن‌بست اکنون برای سازمان‌های تأییدشده در حوزه علوم زیستی شکسته شد.

در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۶، شرکت آنتروپیک (Anthropic) برنامه تأیید صلاحیت علوم زیستی (LSVP) را به صورت بتا راه‌اندازی کرد. این ابتکار به مؤسسات معتبر اجازه می‌دهد تا به مدل‌های میتوس (Mythos)، اوپوس (Opus) و سونت (Sonnet) تحت یک چارچوب امنیتی منعطف‌تر دسترسی داشته باشند. این اقدام در راستای حمایت گسترده‌تر از جامعه علمی صورت می‌گیرد؛ پیش از این نیز آنتروپیک با آزاد کردن ۱۰ هزار دسترسی رایگان و تخفیفی برای دانشمندان تلاش کرده بود تا ابزارهای خود را در دسترس پژوهشگران قرار دهد.

این تغییر در حالی رخ می‌دهد که آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی برای ایجاد تعادل بین کاربرد عظیم مدل‌های پیشرو در زیست‌شناسی و خطر سوءاستفاده از آن‌ها در تلاش‌اند. مدل‌های عمومی معمولاً پرس‌وجوهای فنی بیولوژیکی را مسدود می‌کنند تا از ساخت عوامل بیماری‌زا جلوگیری کنند، اما این فیلترها برای پژوهشگران حرفه‌ای مانع پیشرفت هستند. همان‌طور که در تحلیل قبلی ما درباره‌ی کلود کد (Claude Code) و ارکستراسیون چندعاملی اشاره کردیم، آنتروپیک اکنون این سطح از توانمندی عامل‌محور را به محیط‌های آزمایشگاهی واقعی (Wet-lab science) گسترش می‌دهد.

زمینه و دامنه برنامه

برنامه LSVP برای فعال‌سازی وظایفی طراحی شده که در مدل‌های عمومی فِیبل (Fable) مسدود هستند؛ مواردی مثل کشف دارو، زیست‌شناسی پژوهشی، توسعه بالینی و تولید صنعتی. طبق اعلام آنتروپیک، این برنامه برای طیف گسترده‌ای از کاربران، از آزمایشگاه‌های دانشگاهی و استارتاپ‌ها گرفته تا شرکت‌های بزرگ داروسازی، در دسترس است.

اگرچه این برنامه در ابتدا برای تیم‌ها و مؤسسات است، اما شرکت اعلام کرده که دسترسی را به کاربران طرح‌های Pro و Max نیز به مرور زمان گسترش خواهد داد. بر اساس مستندات شرکت، ده‌ها سازمان پیش از باز شدن رسمی درخواست‌ها، از طریق یک برنامه دسترسی زودهنگام وارد این سیستم شده‌اند.

مدل دسترسی دو لایه

دسترسی به این مدل‌ها جهانی نیست و نیازمند تأیید دقیق مدارک پژوهشی، نظارت اخلاقی و استانداردهای امنیتی است. تیم‌های تأییدشده می‌توانند برای دو نوع مجوز درخواست دهند که در کلود ساینس (Claude Science)، Claude.ai، Claude Code و API قابل استفاده است:

• استفاده استاندارد: پوشش‌دهنده اکثر گردش‌کارهای تحقیق و توسعه بیولوژیکی است. این مجوز برای مدل‌های میتوس ۵.۱، اوپوس ۵ و سونت ۵ در زمان عرضه، و همچنین مدل‌های آینده صادر می‌شود. این مجوزها سالانه تمدید می‌گردند و می‌توانند برای کل تیم‌ها جهت مدیریت حجم کاری روزانه گسترش یابند. آنتروپیک خاطرنشان کرد که این سطح برای فعالیت‌هایی در زمینه‌های علوم پایه، تحقیق و توسعه (R&D)، زنجیره تأمین، تولید، توسعه بالینی، تضمین کیفیت، امور رگولاتوری و همچنین سرمایه‌گذاری و بررسی‌های دقیق (Diligence) طراحی شده است.
• استفاده پرخطر: یک مجوز تکمیلی برای کارهایی است که حتی در سطح استاندارد هم مسدود هستند. این مجوز تمام حفاظ‌ها (Guardrails) — شبیه به نرده‌های ایمنی در لبه پرتگاه که مانع سقوط می‌شوند — را برای درخواست‌های علوم زیستی حذف می‌کند. این مجوزها برخلاف مجوز استاندارد، پروژه-محور هستند (نه تیم-محور) و هر ۶ ماه باید تمدید شوند.

به نقل از آنتروپیک، یک پژوهشگر ممکن است برای کارهای روزمره از مجوز استاندارد و برای پروژه‌ای خاص، مانند بررسی نحوه شناسایی یک خانواده خاص از بردار‌های ویروسی توسط مسیرهای ایمنی انسان، از یک یا چند مجوز پرخطر استفاده کند.

در حال حاضر مجوزهای پرخطر برای اوپوس ۵ و سونت ۵ فعال هستند، اما دسترسی به میتوس به دلیل همکاری با دولت آمریکا برای فراهم کردن دسترسی گسترده‌تر، تنها برای گروه محدودی از نهادها با بررسی‌های شدیدتر صادر می‌شود. لازم به ذکر است که سایر حفاظ‌ها، از جمله طبقه‌بندی‌کننده‌های سایبری (Cyber Classifiers)، تحت مجوزهای LSVP همچنان فعال باقی می‌مانند.

پایش و کاهش تهدیدات

آنتروپیک مسدودسازی لحظه‌ای را با سیستمی از پایش رفتاری آفلاین جایگزین کرده است. این یعنی تحقیقات قانونی بدون وقفه پیش می‌روند، اما در صورت شناسایی فعالیت‌های مشکوک، یک الزام اجباری برای ذخیره‌سازی داده‌ها به مدت ۳۰ روز ایجاد می‌شود. شرکت تأکید کرده که این داده‌ها کاملاً تفکیک شده‌اند و برای آموزش مدل یا دسترسی تیم‌های داخلی پژوهش‌های علوم زیستی آنتروپیک استفاده نمی‌شوند.

این سیستم سه مدل تهدید را هدف قرار داده است:
۱. رخنه در دسترسی: بدافزارها یا سرقت حساب‌ها برای انتقال دسترسی به بازیگران بدخواه.
۲. تهدیدات داخلی: کارکنان فاسد یا تحت فشار در سازمان‌های تأییدشده.
۳. سوءاستفاده عامل‌ها: عامل‌های (Agents) — مثل دستیارهای هوشمندی که می‌توانند به‌طور مستقل تصمیم بگیرند و ابزارها را اجرا کنند — که در کارهای طولانی‌مدت یا در قالب دسته‌هایی از عامل‌ها (Swarms)، اقدامات خطرناک ناخواسته انجام دهند.

این سیستم که با همکاری مدیران ارشد امنیت اطلاعات (CISO) سازمان‌ها توسعه یافته، دسترسی را به موارد استفاده‌ای (Use cases) گره می‌زند که در درخواست‌های مجوز ذکر شده‌اند. این توصیفات به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که شبیه به آگهی‌های شغلی باشند و هیچ‌گونه مالکیت معنوی (IP) را شامل نشوند. آنتروپیک ترافیک شبکه را برای شناسایی هرگونه استفاده خارج از این محدوده پایش می‌کند و حوادث را برای بررسی و رفع مشکل به مدیران سازمان مربوطه گزارش می‌دهد.

کاتالیزور: گزارش‌های سوءاستفاده بیولوژیکی

این برنامه پاسخ مستقیم به یک گزارش اطلاعاتی در سپتامبر ۲۰۲۶ است که تلاش‌های پیچیده برای سوءاستفاده را مستند کرده است. طبق گزارش این شرکت، بین دسامبر ۲۰۲۵ و اوت ۲۰۲۶، چندین فعالیت پرخطر متوقف شده است. بررسی‌های ۳۰ روزه روی فعالیت‌های مرتبط با مؤسسات دولتی متخاصم، ۳۵ تلاش پژوهشی مجزا را شناسایی کرد که اگرچه اکثر آن‌ها علوم غیرنظامی عادی بودند، اما برخی پتانسیل «استفاده دوگانه» (Dual-use) قابل توجهی داشتند.

بر اساس این گزارش، پنج مورد خاص از سوءاستفاده شناسایی شد:

• ویروس چیکونگونیا: یک درخواست برای افزایش عملکرد (Gain-of-function) توسط یک مؤسسه نظامی در می ۲۰۲۶ توسط طبقه‌بندی‌کننده‌های ایمنی بیولوژیکی مسدود شد.
• آنفلوانزای پرندگان: پژوهشگری در یک منطقه پشتیبانی‌نشده، هفته‌ها را صرف برنامه‌ریزی برای آزمایشات سازگاری با پستانداران با استفاده از آنفلوانزای پرندگان بسیار بیماری‌زا کرد؛ طبقه‌بندی‌کننده‌ها این تبادلات را به ضعیف‌ترین مدل‌های آنتروپیک محدود کردند.
• ارتوپاکس ویروس: یک واسطه فروش (Reseller relay) که به بیش از دوازده مشتری خدمات می‌داد، به یک کاربر اجازه داد تا از اوپوس ۵ برای تدوین کامل یک درخواست بودجه جهت فرار از سیستم ایمنی در حدود یک ساعت استفاده کند.
• سموم: پژوهشگری تحت حمایت یک دولت، اطلسی از پپتیدهای سموم و یک خط لوله بهینه‌سازی مولد برای اهداف ضددرد و فلج‌کننده ساخت.
• بازطراحی توکسین: پژوهشگری تحت یک برنامه ملی تحقیقاتی، توکسین‌ها را به‌صورت محاسباتی بازطراحی کرد و هم‌زمان از کلود خواست تا هویت عامل‌ها را در گزارش‌ها مبهم نگه دارد.

آنتروپیک به این نتیجه رسید که فیلترهای استاندارد نمی‌توانند هم‌زمان سود علمی را فراهم کنند و جلوی آسیب را در حوزه‌های استفاده دوگانه بگیرند؛ بنابراین، برنامه‌های «کاربر مورد اعتماد» تنها راه باقی‌مانده است.

استقرار و یکپارچگی

در حال حاضر LSVP از طریق کنسول API، و طرح‌های Enterprise و Team در دسترس است. به دلیل محدودیت‌های مربوط به اطلاعات حفاظت‌شده سلامت (PHI)، این سرویس در پلتفرم‌های شخص ثالث یا برای سازمان‌هایی که قراردادهای شریک تجاری (BAA) دارند، در دسترس نیست. به مشتریانی که داده‌های PHI دارند توصیه شده است که از سازمان‌های مجزای غیر BAA استفاده کنند.

در API و کلود ساینس، کاربران می‌توانند به‌طور بومی بین مجوزها جابجا شوند. در Claude.ai و کلود کد، یک مجوز پیش‌فرض اعمال می‌شود، مگر اینکه کلود کد از احراز هویت API استفاده کند.

شرکت‌های پیشرو مانند Xaira، Edison و Manifold Bio پیش از این مدل‌ها را در موتورهای خود ادغام کرده‌اند. Xaira قصد دارد مدل‌های پیشرو را در موتور کشف داروی خود به کار بگیرد، Edison از آن‌ها برای کشف داروهای جدید استفاده خواهد کرد و Manifold Bio این هوش را در موتور اختصاصی خود اعمال می‌کند. آنتروپیک انتظار دارد در اولین هفته بتا، صدها سازمان را ثبت‌نام کند.

این حرکت نشان‌دهنده گذار از «ایمنی از طریق محدودیت» به «ایمنی از طریق تأیید» است. آنتروپیک با تبدیل هوش مصنوعی پیشرو به یک ابزار رگوله شده، شرط‌بندی کرده است که شفافیت و پایش، مؤثرتر از فیلترهای سخت‌گیرانه است. برای صنعت علوم زیستی، این بدان معنای آن است که گلوگاه دیگر امتناع هوش مصنوعی از پاسخ دادن نیست، بلکه توانایی سازمان در اثبات قابل‌اعتماد بودن خود است.

باید منتظر ماند و دید که چگونه دخالت دولت آمریکا در تأیید مجوزهای پرخطر کلود میتوس، الگویی برای سایر آزمایشگاه‌های پیشرو مانند OpenAI یا گوگل دیپ‌مایند ایجاد می‌کند.

گام بعدی شما

• اگر در سازمان‌های پژوهشی یا استارتاپ‌های بیوتک فعال هستید، مدارک اخلاقی و امنیتی خود را برای درخواست LSVP آماده کنید.
• برای تیم‌های توسعه، بررسی کنید که چگونه تفکیک مجوزهای استاندارد و پرخطر می‌تواند امنیت داده‌های حساس را افزایش دهد.
• روند تغییر سیاست‌های ایمنی در مدل‌های پیشرو را دنبال کنید تا بدانید چه قابلیت‌هایی از حالت مسدود به حالت پایش تغییر می‌کنند.

اما تأثیر این مدل نظارتی بر رقابت بین آزمایشگاه‌های بزرگ حتی پیچیده‌تر است — به تحلیل ما درباره‌ی استانداردهای ایمنی OpenAI و گوگل دیپ‌مایند مراجعه کنید.