تصور کنید قوانینی که تعیین می‌کنند کجا و چگونه خانه بخرید یا اجاره کنید، حالا توسط یک «جعبه سیاه» از دستورات متنی نوشته می‌شوند که هیچ‌کس حق دیدن آن‌ها را ندارد. این واقعیت تلخ برای کسانی است که اکنون به دنبال شفافیت در عملکرد دپارتمان بهره‌وری دولت آمریکا (DOGE) هستند. جمله «دولت از افشای نحوه عملکرد واقعی این ابزارها خودداری می‌کند»، توصیف دقیقی از وضعیتی است که متقاضیان شفافیت با آن روبرو هستند، در حالی که DOGE از هوش مصنوعی برای حذف مقررات فدرال مسکن استفاده می‌کند.
طبق اسنادی که سازمان حقوقی غیرانتفاعی Democracy Forward از طریق قانون آزادی اطلاعات (FOIA) به دست آورده است، این سازمان دسترسی به پرامپت (Prompt) — که شبیه به دستورالعمل‌های دقیقی است که یک سرآشپز برای رسیدن به طعم خاص به دستیارش می‌دهد — و ورودی‌های هوش مصنوعی را که سیاست‌های ملی مسکن را شکل داده‌اند، مسدود کرده است.
این حرکت به سمت حکمرانی خودکار، بخشی از یک روند گسترده‌تر است که در آن عامل‌های هوش مصنوعی (AI Agents) سیستم‌های قدیمی و پیچیده را مدیریت می‌کنند. همان‌طور که در تحلیل قبلی ما درباره‌ی استفاده از تری تائو از عامل‌ها برای تبدیل کدهای قدیمی جاوا به جاوااسکریپت اشاره کردیم، کاربرد این ابزارها در چارچوب‌های قانونی و مقرراتی، ریسک‌های متفاوتی در زمینه سوگیری و پاسخگویی ایجاد می‌کند.
مکانیسم مقررات‌زدایی
در دپارتمان مسکن و توسعه شهری (HUD)، تیم DOGE روی استفاده از هوش مصنوعی متمرکز شد تا قوانینی را که باید لغو شوند یا قراردادهایی که باید فسخ گردند، علامت‌گذاری کند. این تلاش توسط کریستوفر سوئیت (که در آن زمان دانشجوی سال سوم دانشگاه شیکاگو بود و در ژوئن با مدرک اقتصاد فارغ‌التحصیل شد) و اسکات لنگمک (که از استارت‌آپ فناوری مسکن Kukun آمده بود) هدایت شد.
به نقل از کارکنان داخلی HUD، برخی از کارمندان برای بازخورد درباره قوانینی که AI شناسایی کرده بود، در جریان قرار گرفتند. با این حال، برخی دیگر از کارکنان کل این فرآیند را زائد و تکراری توصیف کردند. لنگمک اکنون به عنوان مدیر اجرایی AIِ مقررات‌زدایی به دفتر مدیریت و بودجه (OMB) در دفتر اجرایی رئیس‌جمهور منتقل شده است.
شکاف شفافیت
سازمان Democracy Forward درخواست بیش از ۱۰۰ سند درباره نحوه تصمیم‌گیری AI در HUD را داد، اما دولت تقریباً تمام آن‌ها را رد کرد. این سازمان دلایل غیرمعمولی برای این پنهان‌کاری آورد:
- حق امتیاز خیالی AI: سازمان HUD ادعا کرد که برای هوش مصنوعی «حق امتیازی» وجود دارد که در قانون FOIA اصلاً تعریف نشده است.
- ارتباطات ریاست‌جمهوری: آن‌ها از امتیازی استفاده کردند که معمولاً مختص رئیس‌جمهور و مشاوران نزدیک اوست، در حالی که اسناد نشان می‌دهد تیم DOGE از آن برای تصمیمات سیاستی استفاده کرده است. این رویکرد محدودکننده یادآور دستورات اخیر کاخ سفید است که در آن دسترسی به مدل‌های پیشرفته Fable و Mythos برای کاربران خارجی مسدود شد.
- فرآیند مشورتی: اکثر اسناد تحت «معافیت ۵» مسدود شدند که از بحث‌های داخلی پیش از نهایی شدن سیاست‌ها محافظت می‌کند.
در قانون FOIA، نه دلیل مختلف برای رد درخواست وجود دارد (مانند حفاظت از اسرار تجاری یا اطلاعات شخصی)، اما تقریباً تمام اسناد HUD تحت معافیت ۵ برچسب خوردند. جان داویسون، معاون اجرایی مرکز اطلاعات حریم خصوصی الکترونیکی، توضیح می‌دهد که هدف این امتیاز، تشویق «صداقت» بین کارکنان انسانی است تا بتوانند بدون ترس از بازتاب بیرونی، درباره سیاست‌ها بحث کنند؛ نه اینکه ابزارهای دیجیتالی را مخفی کنند.
شواهد مربوط به پرامپت‌ها
بررسی اسناد مسدود شده، ماهیت نقش AI را فاش می‌کند. فایلی با نام GPT defined Econ Analysis approach 11 10 25.docx متعلق به لنگمک، با عنوان «ورودی مشورتی AI» رد شد. سند دیگری با نام RegulatoryAnalysisPrompt.pdf که آن هم متعلق به لنگمک بود، نشان می‌دهد که تیم فعالانه در حال مهندسی پرامپت (Prompt Engineering) — هنر پرسیدن سؤال درست برای گرفتن بهترین جواب از مدل — برای تحلیل مقررات بوده است.
سایر اسناد مانند PROMPT+AB2(alr)+ab.dox و Prompt.pdf نیز به همین ترتیب به عنوان «مشورت درباره پرامپت AI» مسدود شدند. همچنین سندی با عنوان DFR Template_Workflow Prompt Directory (3).pdf به دلیل «مشورات تغییرات مقرراتی» و «حق امتیاز ارتباطات ریاست‌جمهوری» حذف شد. این برچسب‌ها تأیید می‌کنند که تیم DOGE از AI نه فقط به عنوان یک ابزار جست‌وجو، بلکه به عنوان هسته مرکزی فرآیند تصمیم‌گیری سیاستی استفاده کرده است. این سطح از کنترل دولتی بر ابزارهای هوش مصنوعی، در حالی رخ می‌دهد که گزارش‌ها از فشار دولت آمریکا برای محدود کردن عرضه GPT-5.6 به شرکای خاص حکایت دارد.
هشدارهای کارشناسی درباره «صداقت AI»
متخصصان حقوقی معتقدند دولت قانون را اشتباه تفسیر می‌کند. داویسون اشاره می‌کند که سیستم‌های AI و کامپیوترها حق «صداقت» یا محرمانگی ندارند، بنابراین گفتگوهای یک انسان با یک چت‌بات نباید تحت پوشش امتیازات محرمانه فرآیند مشورتی قرار گیرد.
توری نوبل، وکیل سازمان مرز الکترونیکی (EFF)، هشدار می‌دهد که چون ابزارهای AI ممکن است دچار توهم (Hallucination) — یعنی با اطمینان چیزی بگویند که وجود ندارد، شبیه دوستی که خاطره‌ای را اشتباه تعریف می‌کند — شوند یا سوگیری داشته باشند، دسترسی به پرامپت‌ها تنها راه سنجش میزان آسیب این تصمیمات است. او صراحتاً بیان می‌کند: «لزوماً اینطور نیست که ما همیشه بدانیم ابزارها چگونه مورد استفاده قرار می‌گیرند.»
مارک فیگن از مدرسه کندی هاروارد می‌افزاید که افشای استفاده از AI در ارزیابی‌های سیاستی برای جلب اعتماد عمومی ضروری است. او اما اشاره می‌کند که اگر AI صرفاً مانند یک جست‌وجوی استاندارد (مثلاً گوگل کردن اینکه دیگران چگونه با یک سیاست برخورد کرده‌اند) استفاده شود، شاید نیازی به افشای گسترده نباشد زیرا بخشی از یک فرآیند جاسازی شده است.
ریسک‌های نهادی و پاسخگویی
برای یک شهروند عادی، این یعنی قوانینی که بر مسکن و توسعه شهری اثر می‌گذارد، اکنون تحت تأثیر یک «جعبه سیاه» از پرامپت‌ها است که از هرگونه نظارت عمومی یا قانونی در امان است. نبود قوانین در ایالات متحده که افشای نقش AI در خلق مقررات را الزامی کند، شکافی عمیق در پاسخگویی اداری ایجاد کرده است.
دن مک‌گرات، مشاور ارشد نظرسانی در Democracy Forward، تأکید می‌کند که امتیازات قانونی موجود برای محافظت از دیدگاه‌های مقامات عمومی طراحی شده‌اند، نه برای پنهان کردن تأثیر AI بر دولت. او استدلال می‌کند که مردم حق دارند تأثیر ابزارهایی را که در تدوین سیاست‌های اثرگذار بر همه استفاده می‌شوند، درک کنند.
در آینده باید منتظر چالش‌های احتمالی دادگاهی از سوی Democracy Forward برای اجبار دولت به انتشار این پرامپت‌ها بود؛ اقدامی که می‌تواند یک سابقه قانونی برای نحوه برخورد با «مشورات AI» تحت قوانین شفافیت ایجاد کند.
گام بعدی شما
- اگر در حوزه‌های حقوقی یا سیاست‌گذاری فعالیت می‌کنید، روی پرونده‌های دادگاه Democracy Forward نظارت کنید؛ نتیجه این پرونده‌ها استاندارد جدیدی برای «شفافیت AI» در دولت‌ها خواهد بود.
- بررسی کنید آیا در سازمان خود از AI برای تصمیمات حساس استفاده می‌کنید؟ برای جلوگیری از ریسک‌های قانونی، تاریخچه پرامپت‌ها را مستند کنید.
- درباره تفاوت بین AI به عنوان «ابزار جست‌وجو» و AI به عنوان «تصمیم‌گیرنده» مطالعه کنید تا مرزهای اخلاقی این فناوری را بهتر بشناسید.
اما داستان سخت‌افزاری این تحول حتی شگفت‌انگیزتر است — به تحلیل ما درباره‌ی تراشه‌های Blackwell مراجعه کنید.
گفتگو