اگر می‌خواهید یک اسکن کامل از بدن خود داشته باشید که به‌جای حس بازدید از بیمارستان، شبیه به سفری به یک مرکز اسپا باشد، میدجرنی در حال ساخت سخت‌افزاری است تا این اتفاق را ممکن کند. در ۱۸ ژوئن ۲۰۲۶، این شرکت برنامه‌ای را برای استقرار ناوگانی متشکل از ۵۰,۰۰۰ اسکنر در سطح جهانی تا سال ۲۰۳۱ فاش کرد، با این هدف که ظرفیتی برای یک میلیارد اسکن در ماه ایجاد کند.
میدجرنی برای سال‌ها به عنوان یک آزمایشگاه پژوهشی با حمایت جامعه شناخته می‌شد که در هنر زاینده (Generative Art) تخصص داشت. اکنون، این شرکت همان جاه‌طلبی محاسباتی را در مورد بنیان‌های سلامت انسان به کار می‌گیرد. شرکت احساس می‌کند به عنوان کسانی که در لبه‌ی فناوری ایستاده‌اند، وظیفه دارد به بنیادهای تجربه‌ی انسانی نگاه کند و بپرسد: «چه چیزی را می‌خواهیم متفاوت ببینیم؟»، «چگونه می‌خواهیم متفاوت باشیم؟» و «می‌خواهیم به چه چیزی تبدیل شویم؟»
هدف این است که تصویربرداری پزشکی از یک رویکرد واکنشی و یک اتفاق نادر، به یک عادت پیش‌دستانه و مکرر تبدیل شود. میدجرنی معتقد است که یکی از درون‌مایه‌های overarching قرن بیست‌ویکم، گسترش دسترس‌پذیری هوش مصنوعی و انتخاب ما در مورد نحوه استفاده از آن خواهد بود. در حالی که مردم به‌طور فزاینده‌ای با هوش‌های مصنوعی درباره سلامت خود صحبت می‌کنند، این شرکت استدلال می‌کند که هسته‌ی اصلی مراقبت‌های بهداشتی به داشتن داده‌ها و آگاهی از بدن‌هایمان بازمی‌گردد.
دنیایی را تصور کنید که در آن سلامت داخلی خود را به همان سادگیِ چک کردن ضربان قلب در یک ساعت هوشمند بررسی می‌کنید. با treating داده‌های سلامت به عنوان یک کالا — و بهینه‌سازی برای «مگابایت بر ثانیه به ازای هر دلار» — این شرکت باور دارد که می‌تواند به جهان کمک کند تا از ۳۰٪ از کل مرگ‌ومیرها جلوگیری کرده و هزینه‌های بهداشتی را تا ۵۰٪ کاهش دهد. در این آینده‌ی ایده‌آل، کاربران این اطلاعات را می‌گیرند و مشاهده می‌کنند که چگونه در طول زمان تغییر می‌کند، آن را با جمعیت عمومی مقایسه می‌کنند و درباره آن با پزشکان، متخصصان تغذیه، مربیان، ترینرها و دوستانِ هوش مصنوعی خود بحث می‌کنند.
سازوکار اسکنر میدجرنی
تکنولوژی مرکزی، اسکنر میدجرنی (Midjourney Scanner) است؛ دستگاهی که از امواج صوتی فراصوت (Ultrasonic) برای نقشه‌برداری از بدن انسان استفاده می‌کند. طبق اعلامیه شرکت در سایت midjourney.com، این فرآیند به‌گونه‌ای طراحی شده است که بیش از ۶۰ ثانیه زمان نبرد. شما وارد آب می‌شوید، از آب خارج می‌شوید و کار تمام است.
کاربران وارد استخری کم‌عمق با نور طلایی شده و روی یک پلتفرم پایین می‌روند. این پلتفرم به ریل‌هایی متصل است و کاربر را به‌آرامی با سرعتی حدود ۲ اینچ یا ۵ سانتی‌متر در ثانیه پایین می‌برد. همان‌طور که آن‌ها پایین می‌روند، از یک حلقه حسگر عبور می‌کنند که شامل نیم میلیون مربع کوچک است که هر کدام به اندازه یک دانه شن ظریف هستند.
این مربع‌ها به‌گونه‌ای مهندسی شده‌اند که بسیار تطبیق‌پذیر باشند:
- هر مربع قادر است هم‌زمان به عنوان یک بلندگوی کوچک و یک میکروفون کوچک عمل کند.
- آن‌ها مانند دلفینی که از پژواک‌یابی (Echolocation) استفاده می‌کند، امواج صوتی فراصوت را از هر زاویه به درون بدن می‌فرستند.
- این مربع‌ها بازگشت امواج را با سرعت میلیون‌ها بار در ثانیه ثبت می‌کنند.
این المان‌ها در کنار هم هم به عنوان «گروه کُر» و هم به عنوان «تماشاگر» عمل می‌کنند و هر ثانیه ترابایت‌ها داده تولید می‌کنند. میدجرنی اشاره می‌کند که حجم داده‌ها چنان عظیم است که اگر تنها یک ثانیه از داده‌های اسکن به ویدیو با کیفیت HD تبدیل شود، شما باید ۵۰۰ ساعت فیلم تماشا کنید تا آن یک ثانیه داده اسکن را ببینید. همین حجم عظیم داده و قدرت محاسباتی مورد نیاز دلیل آن است که تا به امروز چنین ماشینی ساخته نشده بود.
جزئیات فنی بازسازی تصویر
هم‌زمان با پایین رفتن کاربر، صدها هزار المان کوچک نوبتی موج می‌فرستند و با هم گوش می‌دهند. این داده‌ها فشرده شده و به یک کلاستر عظیم ارسال می‌شوند، جایی که هزاران کامپیوتر وظیفه پردازش را بین خود تقسیم می‌کنند.
فیزیک اسکن:
- تغییر شکل موج: همان‌طور که امواج از آب و بدن انسان عبور می‌کنند، شکل آن‌ها تغییر می‌کند.
- تشخیص چگالی: هرگاه تغییری در چگالی یا سختی وجود داشته باشد (مانند انتقال از آب به پوست، چربی، عضله یا استخوان)، شکل این امواج تغییر می‌کند.
- نقشه‌برداری: سیستم با تحلیل اینکه شکل تمام امواج چگونه تغییر می‌کند، یک نقشه سه‌بعدی دقیق از بدن را بازسازی می‌کند.
- دقت: تصویر حاصل تا کسری از یک میلی‌متر دقیق است.
- سرعت: این فرآیند تقریباً صد برابر سریع‌تر از MRIهای امروزی است.
هر برش از حجم بازسازی‌شده بدن (که تنه و پاها را پوشش می‌دهد) به‌طور مداوم بین بازسازی خام و بخش‌بندی هوش مصنوعی (AI Segmentation) که همان چیزی است که اسکن در داخل بدن شناسایی می‌کند، جابه‌جا (Crossfade) می‌شود.
از سخت‌افزار تا صنعت هتلداری
برای حذف اضطراب کلینیکی مرتبط با MRIها، میدجرنی در حال راه‌اندازی اسپای میدجرنی (Midjourney Spa) است. شرکت می‌خواهد از طبیعت آب گرم و آرام‌بخش استفاده کند تا تجربه‌ای بسازد که لزوماً درباره سلامت نباشد، بلکه صرفاً مکانی دلپذیر باشد — جایی که شما حتی اگر اسکنری هم وجود نداشت، دوست داشتید در آنجا باشید.
اولین اسپا در سال ۲۰۲۷ در قلب سان‌فرانسیسکو افتتاح خواهد شد. این مرکز به‌گونه‌ای طراحی شده که ۲۴ ساعته در دسترس باشد و شامل موارد زیر است:
- جکوزی‌ها (Hot tubs)
- سوناها
- حوض‌های آب سرد (Cold plunges)
- اتاق‌های دنج با استخرهای نور طلایی که بدن را به‌آرامی اسکن می‌کنند.
در این مدل، اسکن‌ها یک اثر جانبی هستند. کاربران در حالی که از اسپا لذت می‌برند، به‌ندرت به اسکن‌ها فکر می‌کنند، اما ناگهان صاحب کتابخانه‌ای عظیم از داده‌های سلامت خود می‌شوند.
نقشه راه پیشرو
نقشه راه شرکت تهاجمی است و با «بیشترین سرعت ممکن از نظر فیزیکی» پیش می‌رود.
- ۱۲ ماه آینده: تمرکز بر اصلاح روزانه الگوریتم‌ها و سخت‌افزار. این شامل آزمایش‌های پژوهشی برای نمایش قابلیت‌های خام و حرکت به سمت طراحی سخت‌افزاری نسل دوم است.
- اواخر ۲۰۲۷: ساخت اولین «اسپای پژوهشی» که به عنوان سایت پرومته‌ای (Promethean site) برای فعال‌سازی اسکن‌های سلامت در مقیاس انبوه عمل خواهد کرد. این مکان دانش واقعی از نحوه عملکرد زیرساخت‌ها را فراهم می‌کند.
- ۲۰۲۸: گسترش به شهرهای بیشتر و ارتقا به سخت‌افزار «Gen3».
- تا سال ۲۰۳۱: رسیدن به هدف ۵۰,۰۰۰ اسکنر در سراسر جهان، تا ظرفیت لازم برای ارائه اسکن‌های ماهانه منظم به یک میلیارد نفر فراهم شود.
جهش نسل سوم و رگولاتوری
در حالی که اسکنرهای اولیه نقشه‌های ترکیب بدن (Body composition maps) را ارائه می‌دهند، سخت‌افزار Gen3 در سال ۲۰۲۸ یک جهش قابل توجه خواهد بود. سیلیکون مورد استفاده در طراحی Gen3 کاملاً سفارشی خواهد بود و میدجرنی ادعا می‌کند کیفیت تصویر و زمان اسکن در مقایسه با نسخه‌های فعلی، تفاوتی به اندازه «شب و روز» خواهد داشت.
رگولاتوری همچنان یک مانع اصلی است. به‌طور معمول، هر قابلیت تشخیص پزشکی نیاز به تأیید FDA دارد. میدجرنی این موضوع را با شروع از نقشه‌های دقیق ترکیب بدن و ارسال منظم نتایج تست‌ها به FDA مدیریت می‌کند تا به‌تدریج قابلیت‌های دستگاه را افزایش دهد.
یک مدل جدید از آزمایشگاه پژوهشی
میدجرنی تأکید می‌کند که یک موجودیت شرکتی معمولی نیست؛ آن‌ها هیچ سرمایه‌گذاری ندارند. در عوض، خود را یک «آزمایشگاه پژوهشی با حمایت جامعه» می‌نامند که توسط مردم عادی تأمین مالی شده است. به دلیل این ساختار، آن‌ها در حال ایجاد یک جامعه جدید پیرامون این پروژه هستند و از عموم مردم دعوت می‌کنند تا نظرات خود را درباره اسکنرها و طراحی اسپاها ارائه دهند.
تحلیل استراتژیک
این حرکت نشان‌دهنده یک شرط‌بندی عظیم روی تلاقی هوش مصنوعی و سخت‌افزارهای پیشگیرانه است. میدجرنی با مالکیت نقطه جمع‌آوری داده (اسپا) و لایه پردازش (هوش مصنوعی)، در تلاش است تا یک انحصار عمودی روی داده‌های سلامت طولی (Longitudinal health data) ایجاد کند.
برای یک فرد عادی، این امر پارادایم مراقبت‌های بهداشتی را از «درمان بیماری» به «پایش تندرستی» تغییر می‌دهد. اگر موفقیت‌آمیز باشد، توانایی مشاهده تغییر بدن در حد کسری از یک میلی‌متر به‌صورت لحظه‌ای، می‌تواند تشخیص زودهنگام بیماری‌ها را به‌جای یک «شانس»، به یک «قطعیت ریاضی» تبدیل کند. مزایای فرهنگی، فیزیکی و سلامت روان، همان‌طور که شرکت بیان می‌کند، «درک آن‌ها دشوار، اما اغراق در آن‌ها نیز دشوار است».
با این حال، پیامدهای حریم خصوصی تکان‌دهنده است. سپردن صمیمی‌ترین داده‌های بیولوژیکی قابل تصور به یک آزمایشگاه پژوهشی با حمایت جامعه، احتمالاً باعث نظارت شدید رگولاتورها و مدافعان حریم خصوصی خواهد شد. نتایج اولین آزمایش‌های پژوهشی در سال آینده را دنبال کنید تا ببینید آیا «اسکن ۶۰ ثانیه‌ای» واقعاً می‌تواند با دقت کلینیکی یک MRI سنتی مطابقت داشته باشد یا خیر.
گفتگو