تصور کنید دستیاری دارید که دقیقاً می‌داند سه روز پیش کدام فایل را ویرایش کردید یا در کدام وب‌سایت به دنبال یک ایده خاص بودید. OpenAI با معرفی Computer History در ۱۴ اوت ۲۰۲۶، هر کلیک و ضربه روی کیبورد شما در سیستم‌عامل macOS را به یک خاطرهٔ دیجیتال تبدیل کرده است.
این ابزار در واقع یک مدل زبانی بزرگ (LLM) — شبیه کتابخانه‌داری که میلیاردها صفحه را خوانده و حالا با همان لحن جواب می‌دهد — را به حافظهٔ لحظه‌ای از محیط دسکتاپ شما متصل می‌کند. همان‌طور که در تحلیل قبلی ما درباره‌ی چالش‌های امنیتی عامل‌های هوش مصنوعی اشاره کردیم، OpenAI حالا به جای تمرکز بر محیط‌های خارجی، نگاهش را به درون سیستم کاربر دوخته است تا یاد بگیرد شما چگونه کار می‌کنید. این رویکرد در واقع تکامل همان استراتژی است که در آن OpenAI تعاملات سیستم‌عامل مک را به مهارت‌های کاربردی برای عامل‌های هوشمند تبدیل کرد.
بر اساس گزارش وب‌سایت the-decoder.com، این سیستم برخلاف نسخه‌های اولیه که از اسکرین‌شات استفاده می‌کرد، اکنون از طریق سیستم دسترسی‌پذیری (Accessibility) مک، رویدادهای تعاملی را می‌خواند. طبق مستندات این ابزار، موارد زیر ثبت می‌شوند:
- کلیک‌ها، ضربات کیبورد و میان‌برهای تعریف‌شده
- تغییر برنامه‌ها و جابه‌جایی بین پنجره‌های فعال
- گردش‌های کاری تکراری که هوش مصنوعی آن‌ها را به «مهارت‌ها» (Skills) تبدیل می‌کند
OpenAI صراحتاً اعلام کرده است که ضبط صفحه، ورودی میکروفون یا فعالیت در حالت مرورگر خصوصی (Incognito) را ثبت نمی‌کند. این داده‌ها در سرورها پردازش شده و در نهایت به صورت فایل‌های متنی Markdown روی حافظهٔ محلی ذخیره می‌شوند.
ریسک‌های امنیتی و حریم خصوصی
بزرگ‌ترین نگرانی این است که فایل‌های حافظهٔ محلی رمزنگاری نشده‌اند؛ یعنی هر برنامه‌ای که با دسترسی کاربر اجرا شود، می‌تواند آن‌ها را بخواند. همچنین، خطر تزریق پرامپت (Prompt Injection) — شبیه وقتی کسی با یک دستور مخفی در یک نامه، مخاطب را فریب می‌دهد تا کاری اشتباه انجام دهد — وجود دارد. اگر وب‌سایتی حاوی دستورات مخرب باشد، می‌تواند هوش مصنوعی را فریب دهد تا دستوراتی غیرمجاز اجرا کند.
برای کاهش این ریسک، فعال‌سازی این قابلیت چندمرحله‌ای است. در محیط‌های سازمانی، ابتدا مدیر سیستم و سپس کاربر باید اجازه دسترسی را صادر کنند. همچنین کاربران می‌توانند لیستی از برنامه‌هایی که نباید رصد شوند را تعریف کنند.
برای یک کاربر حرفه‌ای، این یعنی AI دیگر فقط یک چت‌بات نیست، بلکه یک زندگی‌نامه‌نویس دیجیتال است. او می‌تواند بدون تکیه بر حافظهٔ شما، خلاصه‌ای از کارهای روزانه (Standup Summary) تهیه کند.
با این حال، بهای این راحتی، گسترش سطح حملات است. OpenAI شرط‌بندی کرده است که سودِ «مهارت‌های خودکار»، بیشتر از ریسک افشای داده‌های محلی است.
گام بعدی شما
- اگر از macOS استفاده می‌کنید، در تنظیمات حریم خصوصی، برنامه‌های بانکی و سلامت را در لیست استثنائات قرار دهید.
- برای تست، از ChatGPT بخواهید بر اساس تاریخچهٔ فعالیت‌های هفته گذشته، یک لیست از کارهای ناتمام شما استخراج کند.
- نوار منوی مک را رصد کنید تا در زمان کار با داده‌های حساس، ضبط را متوقف کنید.
اما داستان سخت‌افزاری این تحول حتی شگفت‌انگیزتر است — به تحلیل ما درباره‌ی تراشه‌های Blackwell مراجعه کنید.
گفتگو