Rabbit با سیستم‌عامل OS3 عامل‌های هوش مصنوعی را از سخت‌افزار جدا کرد

تصور کنید یک دستیار دیجیتال داشته باشید که به‌جای حبس شدن در یک گجت کوچک، مستقیماً روی لپ‌تاپ شما بنشیند و فایل‌هایتان را مدیریت کند. این همان رویایی است که Rabbit با معرفی OS3 سعی دارد آن را به واقعیت تبدیل کند.

به نقل از جسی لیو (Jesse Lyu)، مدیرعامل شرکت، OS3 یک سیستم‌عامل عامل‌محور (Agentic) مستقل است که نرم‌افزار شرکت را از سخت‌افزار نارنجی-قرمز آن جدا می‌کند. این خبر روز سه‌شنبه اعلام شد و نشان‌دهنده تغییری بنیادین در استراتژی شرکت است. این چرخش در زمانی رخ می‌دهد که کل صنعت هوش مصنوعی به‌سمت عامل‌های خودمختاری می‌رود که می‌توانند رابط‌های کاربری (Interfaces) را بشناسند، در آن‌ها پیمایش کنند و گردش‌های کاری چندمرحله‌ای و پیچیده را اجرا کنند.

همان‌طور که در تحلیل قبلی ما درباره‌ی شکست گیت‌های تاییدیه در عامل‌های هوش مصنوعی اشاره کردیم، چالش اصلی Rabbit همواره فاصله میان وعده «عمل‌گرایی» و واقعیت اجرا بوده است. در حالی که دستگاه Rabbit R1 در بدو ورود با نقدهای تندی روبه‌رو شد — از جمله امتیاز بسیار پایین ۳ از ۱۰ توسط مجله WIRED به‌دلیل عملکرد غیرقابل اعتماد — اکنون اکوسیستم و چشم‌انداز کلی هوش مصنوعی برای پذیرش این ایده آماده‌تر و پخته‌تر شده است.

چرخش به‌سمت نرم‌افزار

شرکت Rabbit مدل «یک دستگاه برای هر نفر» را کنار گذاشت. OS3 به‌گونه‌ای طراحی شده که روی نمایشگرهای مختلف اجرا شود و از طریق مرورگرهای دسکتاپ، تلگرام و iMessage در دسترس باشد. اگرچه دستگاه R1 این سیستم‌عامل را به‌عنوان یک به‌روزرسانی نرم‌افزاری دریافت می‌کند، اما دیگر دروازه اصلی و تنها راه دسترسی به خدمات شرکت نیست.

این تغییر استراتژی بازتابی از وسواس فعلی سیلیکون ولی روی «عامل‌ها» است. لیو اشاره می‌کند که شرکت‌های بزرگ دیگر تازه اکنون با موانعی روبه‌رو شده‌اند که Rabbit در همان ابتدای راه با آن‌ها دست‌وپنجه نرم کرده بود. او به عنوان مثال به عامل جدید Muse شرکت متا اشاره می‌کند که اخیراً به‌دلیل خزش (Crawling) در سایت آمازون برای خرید محصولات به‌جای کاربران از طریق یک ماشین مجازی، مسدود شد. این رویکرد متا در راستای عرضه‌ی عامل Muse برای اجرای عملیات واقعی در اپلیکیشن‌هاست که تلاش می‌کند مرز میان دستیار دیجیتال و کاربر نهایی را از بین ببرد. لیو با لبخندی به این شباهت اشاره می‌کند و می‌گوید: «ما یک سال و نیم پیش تمام این مسیر را رفته‌ایم.» او در اینجا به استفاده جنجالی R1 از ماشین‌های مجازی برای اجرای اکشن‌های اپلیکیشن‌ها اشاره داشت.

معماری فنی OS3

سیستم OS3 به‌عنوان یک پلتفرم ابری عمل می‌کند که از طریق یک گره (Node) اختصاصی به ماشین‌های محلی متصل می‌شود. این گره یا Agent Node روی سیستم‌عامل‌های ویندوز، مک یا لینوکس قابل نصب است و به سیستم اجازه می‌دهد مستقیماً با فایل‌ها و نرم‌افزارهای محلی کاربر تعامل داشته باشد.

جزئیات فنی این معماری به شرح زیر است:

• تکنولوژی DLAM: Rabbit از مدل بزرگ اقدام مستقیم (Direct Large Action Model) استفاده می‌کند. این مدل قادر است تسک‌های نرم‌افزاری محلی را اجرا کرده و به‌صورت خودمختار کد بنویسد و آن‌ها را عیب‌یابی (Debug) کند.
• هماهنگی دستگاه‌ها: یک حساب کاربری می‌تواند تا ۵ ماشین مختلف را به هم متصل کند. OS3 در پشت صحنه تصمیم می‌گیرد که کدام دستگاه برای اجرای یک تسک خاص مناسب‌تر است و آن را مدیریت می‌کند.
• مدل BYOK: برخلاف مدل‌های رایج SaaS، Rabbit از رویکرد «کلید خودت را بیاور» (Bring Your Own Key) استفاده می‌کند. در این مدل هیچ اشتراک ماهانه‌ای وجود ندارد؛ کاربران کلیدهای API خود را از ارائه‌دهندگانی مانند OpenAI یا Anthropic وارد می‌کنند یا مدل‌های متن‌باز محلی خود را متصل می‌کنند.
• رابط کاربری: سیستم از یک جریان چت متصل به نام «Brain Dump» استفاده می‌کند. این یک جریان واحد و مستمر است و برخلاف چت‌های معمول، رشته‌های (Threads) جداگانه و گسسته ندارد. کاربر قصد خود را در این جریان می‌چسباند (Paste می‌کند) و سیستم ابزارهای لازم را هماهنگ می‌کند.
• سازگاری مهارت‌ها: OS3 از سازگاری جهانی مهارت‌ها پشتیبانی می‌کند. کاربران می‌توانند لینک عمومی هر مهارت عامل شخص ثالث را در چت قرار دهند و سیستم آن را به‌طور خودکار و بدون نیاز به هرگونه تخصص فنی نصب می‌کند.

کاربردهای واقعی عامل‌محور

جسی لیو برای توضیح قدرت OS3، مثال‌هایی از خودکارسازی روتین‌های اداری خسته‌کننده را می‌زند. برای مثال، او هر هفته گزارش‌های اکسل مربوط به فروش R1 را از تامین‌کنندگان دریافت می‌کند. در گذشته، او این گزارش را در گوشی خود چک می‌کرد اما مجبور بود داده‌ها را به‌صورت دستی در یک فایل اکسل اصلی (Master Sheet) در کامپیوترش وارد کند. اکنون، او صرفاً یک پیام از طریق تلگرام به عامل Rabbit که روی PC او مستقر است می‌فرستد تا عملیات ورود داده‌ها به‌طور کامل انجام دهد.

در مورد دیگری، لیو زمانی که برای یک فیلم‌برداری دور از دسترس بود، از OS3 برای حفظ حضور حرفه‌ای خود استفاده کرد. او به عامل خود ماموریت داد تا در Slack نماینده او باشد. این عامل در یک گفتگوی ۵۰ دقیقه‌ای با یک مهندس شرکت کرد، صراحتاً خود را به‌عنوان «عاملِ لیو» معرفی کرد و با دسترسی به فایل‌های موجود در کامپیوتر لیو، پاسخ‌های دقیق و مستندی به سوالات آن مهندس داد.

میراث R1 و وضعیت مالی

به گزارش Wired، علی‌رغم شکست انتقادی در زمان عرضه، سخت‌افزار R1 از نظر مالی یک موفقیت بود. طبق آمار، Rabbit بیش از ۱۰۰ هزار واحد از این دستگاه را در سراسر جهان توزیع کرد. نرخ مرجوعی کالا زیر ۵٪ بود و حاشیه سود سخت‌افزاری بین ۴۵ تا ۵۰٪ برآورد شد.

لیو استدلال می‌کند که از دیدگاه مهندسی، شرکت شرط اشتباهی نبسته بود، بلکه با محدودیت شدید منابع مواجه بود. او اشاره می‌کند در حالی که استودیوهای هوش مصنوعی دیگر میلیاردها دلار سرمایه جذب کردند، Rabbit تنها حدود ۶۰ میلیون دلار جذب کرد و در حال حاضر فقط ۱۵ کارمند دارد.

با این حال، رشد شرکت بدون اصطکاک نبود. لیو اعتراف کرد که فشار مالی سال گذشته — که به‌دلیل موانع قانونی و متوقف شدن برنامه‌ی عرضه در هند تشدید شد — منجر به یک اعتصاب کوتاه کارکنان به‌دلیل پرداخت نشدن دستمزدها گشت. او اکنون تأکید می‌کند که با جذب سرمایه جدید، وضعیت سلامت شرکت پایدار شده است و می‌گوید: «هیچ مشکلی در سلامت مالی شرکت وجود ندارد.»

تکامل سخت‌افزار R1

شرکت به‌جای عجله برای تولید سخت‌افزار جدید، ۱۸ ماه گذشته را صرف صیقل دادن تجربه کاربری R1 کرد و در این مدت حدود ۵۰ به‌روزرسانی ارائه داد. آن‌ها برای دریافت بازخورد، به‌شدت روی جامعه‌ای ۱۲ هزار نفره در دیسکورد تکیه کردند.

این جامعه کاربران فشار زیادی آورد تا دستگاه بازتر شود. در نتیجه، اکنون کاربران می‌توانند عامل‌های شخص ثالث مانند OpenClaw یا Hermes AI را به‌جای مدل‌های اختصاصی Rabbit در R1 ادغام کنند. لیو ادعا می‌کند که R1 اکنون «کاملاً با روز اول متفاوت است» و تأکید می‌کند که دستگاه اکنون متعلق به کاربر است تا هر طور می‌خواهد از آن استفاده کند.

سخت‌افزار آینده: سایبر‌دک (Cyberdeck)

تولید R1 متوقف شده و موجودی‌های باقی‌مانده در حال اتمام است. لیو سفارشات اخیر را از طریق وب‌سایت شرکت نشان داد (بدون احتساب فروش در آمازون، Target یا Best Buy)، اما تأکید کرد که هیچ برنامه‌ای برای ساخت R2 وجود ندارد.

در عوض، شرکت طی چند ماه آینده یک «سایبر‌دک» (Cyberdeck) معرفی می‌کند. این دستگاه به‌عنوان یک ماشین اختصاصی برای کدنویسی حسی (Vibe Coding) توصیف شده است که به‌طور خاص برای اجرای بهینه OS3 طراحی شده است.

حریم خصوصی و داده‌ها

Rabbit اعلام کرده است که گره محلی (Local Agent Node) داده‌ها را ذخیره، کپی یا نمی‌فروشد و محتوای فایل‌ها را روی ماشین خود کاربر نگه می‌دارد. با این حال، زمانی که نیاز به استدلال (Reasoning) باشد، پرامپت‌ها از سرورهای Rabbit عبور کرده و به ارائه‌دهنده مدل انتخابی ارسال می‌شوند که در این حالت، شرایط و قوانین آن ارائه‌دهنده حاکم است. همچنین، لاگ‌های حافظه و تاریخچه گفتگوها روی سرورهای Rabbit ذخیره می‌شوند.

این انتقال استراتژیک نشان می‌دهد که عصر «گجت‌های دستی هوش مصنوعی» احتمالاً یک شرط‌بندی پیش از موعد بود. Rabbit با انتقال به یک سیستم‌عامل چندپلتفرمی، در واقع پذیرفته است که بهترین ابزار برای تعامل با هوش مصنوعی، همان سخت‌افزاری است که کاربران همین حالا در جیب یا روی میز خود دارند.

برای کسانی که به تکامل سیستم‌های عامل‌محور علاقه‌مندند، نقطه عطف بعدی، عرضه Cyberdeck خواهد بود تا مشخص شود آیا یک ماشین تخصصی کدنویسی می‌تواند بازاری پیدا کند که R1 به‌عنوان یک دستگاه همه‌منظوره نتوانست بیابد.

گام بعدی شما

• اگر توسعه‌دهنده هستید، مدل BYOK را برای کاهش هزینه‌های اشتراکی بررسی کنید.
• برای مدیریت تسک‌های محلی، نصب گره‌های Agent Node را در اولویت قرار دهید.
• منتظر معرفی Cyberdeck بمانید تا ببینید آیا سخت‌افزار تخصصی کدنویسی می‌تواند بازاری پیدا کند یا خیر.

اما داستان سخت‌افزاری این تحول حتی شگفت‌انگیزتر است — به تحلیل ما درباره‌ی تراشه‌های Blackwell مراجعه کنید.