اگر امروز در حال طراحی خوشه‌های عظیم پردازشی هستید، محدودیت‌های فیزیکی سرعت نور در شیشه دیگر سد راه شما نیست. کاهش ۳۰ درصدی در تأخیر (Latency) — یعنی همان فاصله زمانی بین ارسال و دریافت پیام که شبیه به تأخیر صدای تلفن در تماس‌های بین‌المللی است — حالا معادلات جغرافیایی زیرساخت‌های هوش مصنوعی را تغییر می‌دهد.
به گزارش TechCrunch، شرکت Relativity Networks در ۱۹ اوت ۲۰۲۶ مبلغ ۲۲ میلیون دلار سرمایه از طریق SAFE note جذب کرد تا استقرار فیبرهای توخالی را تسریع کند. همان‌طور که در تحلیل‌های قبلی ما درباره‌ی بهینه‌سازی سخت‌افزاری مدل‌های زبانی اشاره کردیم، گلوگاه اصلی اکنون دیگر فقط قدرت پردازش نیست، بلکه سرعت جابه‌جایی داده بین تراشه‌هاست.
بسیاری از سازندگان مرکز داده با یک تضاد سخت روبرو هستند: یا باید به دنبال مناطق دورافتاده با برق ارزان بروند یا در نزدیکی مراکز شهری بمانند تا تأخیر کم باشد. این چالش در حالی رخ می‌دهد که پیش‌بینی‌هایی مبنی بر افزایش شدید هزینه‌های انرژی و قیمت گاز طبیعی برای مراکز داده AI وجود دارد که فشار بر مدیریت هزینه‌های زیرساختی را دوچندان می‌کند. در فیبرهای نوری سنتی، سرعت نور در شیشه یک سقف ایجاد می‌کند که اجازه نمی‌دهد واحد پردازش گرافیکی (GPU)ها بیش از حد از هم دور شوند، زیرا در غیر این صورت دیگر نمی‌توانند مانند یک ماشین واحد و هماهنگ عمل کنند.
Relativity Networks با جایگزینی هسته شیشه‌ای جامد با یک محفظه خلاء، این مشکل را حل کرده است. از آنجا که نور در خلاء سریع‌تر از شیشه حرکت می‌کند، انتقال داده به حد نظری سرعت نور نزدیک‌تر می‌شود.
مشخصات فنی
- افزایش سرعت: انتقال داده‌ها ۳۰٪ سریع‌تر از فیبرهای متداول است.
- تغییر در تأخیر: زمان سفر سیگنال از حدود ۵ میکروثانیه در هر کیلومتر به ۳.۵ میکروثانیه کاهش یافت.
- سرمایه‌گذاران: مبلغ ۲۲ میلیون دلار توسط Rhapsody Venture Partners، Bell Ventures Inc. و Faster Than Glass LLC تأمین شد.
- پذیرش تجاری: این شرکت یک سفارش تکمیلی ۴۰ میلیون دلاری از یک شرکت بزرگ ابری (Hyperscaler) نام‌برده دریافت کرده است. این تقاضای بالا از سوی غول‌های ابری، یادآور رشد خیره‌کننده AWS و افزایش سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های ابری است که اخیراً بازار را تحت تأثیر قرار داده است.
جیسون آیزنهولز، مدیرعامل شرکت، معتقد است صنعت در حال ورود به عصر سوم بهینه‌سازی هوش مصنوعی است. عصر اول روی قدرت خام محاسبات (GPUها) و عصر دوم روی شبکه‌های داخلی مرکز داده متمرکز بود؛ اما عصر سوم بر روی «جغرافیا» است.
برای شما به عنوان مدیر زیرساخت، این یعنی محدودیت‌های شبکه برق دیگر اندازه یک خوشه هوش مصنوعی را تعیین نمی‌کند. اکنون می‌توان چندین مرکز داده موجود را در محیط‌هایی به وسعت صدها جریب زمین به هم متصل کرد تا به عنوان یک واحد همگام عمل کنند.
این تغییر عملاً شعاع قابل استفاده یک پردیس مرکز داده را ۳۰٪ افزایش می‌دهد. ابر-مقیاس‌ها (Hyperscalers) می‌توانند بدون از دست دادن همگام‌سازی در سطح میکروثانیه، به مکان‌هایی نقل مکان کنند که برق و فضای آماده وجود دارد.
گام بعدی شما
- اگر در حال برنامه‌ریزی برای گسترش دیتاسنتر هستید، هزینه استقرار فیبر توخالی را در برابر هزینه خرید زمین‌های گران‌قیمت در مراکز شهری بسنجید.
- تغییرات قیمت املاک در سایت‌های ثانویه مراکز داده را رصد کنید، زیرا این فناوری ارزش زمین‌های دورتر را افزایش می‌دهد.
- بررسی کنید که آیا معماری مدل‌های شما به همگام‌سازی زیر ۵ میکروثانیه نیاز دارد یا خیر.
اما داستان سخت‌افزاری این تحول حتی شگفت‌انگیزتر است — به تحلیل ما درباره‌ی تراشه‌های Blackwell مراجعه کنید.
گفتگو