تصور کنید در حالی که واشنگتن فریاد می‌زند می‌خواهد استانداردهای فناوری خود را به دنیا صادر کند، ناگهان درب‌ها را به روی همه می‌بندد. دولت ترامپ با یک دستور مستقیم، دسترسی جهانی به قدرتمندترین ابزارهای Anthropic را قطع کرد تا مدل‌های Mythos 5 و Fable 5 را در حصار مرزهای آمریکا نگه دارد. این تصمیم در ادامه سیاست‌های سخت‌گیرانه کاخ سفید برای مسدود کردن دسترسی اتباع خارجی به این مدل‌ها اتخاذ شده است. این تضاد آشکار است: دولت ترامپ مدت‌هاست از صادرات کامل «پشته فناوری AI» آمریکا به سراسر جهان حمایت کرده است، اما اکنون به‌طور مؤثر دسترسی بین‌المللی به توانمندترین مدل‌های شرکت Anthropic را متوقف کرده است.
این محدودیت صرفاً یک تصمیم اداری ساده نیست، بلکه ماشهٔ تغییری بنیادین در ژئوپلیتیک فناوری است. با مسدود کردن دسترسی اتباع خارجی، آمریکا به‌طور ناخواسته رقابت جهانی برای دستیابی به هوش مصنوعی حاکمیتی (Sovereign AI) — یعنی ساخت زیرساخت‌هایی که کشورها را از وابستگی به تکنولوژی آمریکایی نجات دهد — سرعت می‌بخشد. با تکیه بر پوشش‌های قبلی ما درباره مذاکرات امنیتی Anthropic برای احتمال لغو این کنترل‌ها، تحریم فعلی نشان‌دهنده اصطکاکی عمیق میان بلندپروازی‌های تجاری و ملاحظات امنیت ملی است.
برخورد دو استراتژی متضاد
طبق اعلام رسمی، «طرح اقدام برای هوش مصنوعی» (AI Action Plan) که در سال ۲۰۲۵ به‌راه افتاد، هدفش ترویج پذیرش جهانی سخت‌افزار و استانداردهای محاسباتی آمریکا در سطح جهان بود. دونالد ترامپ در ۲۳ جولای ۲۰۲۵، طی نشست «برنده شدن در رقابت AI» که در سالن اندرو دبلیو. ملون در واشنگتن دی.سی برگزار شد، بر این موضوع تأکید کرد. در طول این رویداد که توسط پادکست All-In و مجمع Hill & Valley میزبانی می‌شد، ترامپ دستورات اجرایی ویژه‌ای را برای تقویت این صادرات امضا کرد.
اما دستور مورخ ۱ جولای ۲۰۲۶ به شرکت Anthropic، دقیقاً برخلاف این چشم‌انداز است. این اقدام در قالب یک اولتیماتوم شدید و سریع توسط دولت آمریکا برای تعطیلی دسترسی‌های مدل‌های مذکور اجرایی شد. با حذف دسترسی به مدل‌های Mythos 5 و Fable 5، ایالات متحده پیام داد که بهترین ابزارهایش تنها برای مصرف داخلی است. به نظر می‌رسد دولت در حالی که برنامهٔ ویژه‌ای برای ترویج صادرات «پشته کامل فناوری AI» روی کاغذ دارد، در عمل با این قطع دسترسی، این استراتژی را نابود کرده است.
خشم جهانی و واکنش متحدان
این تصمیم، خشم متحدان آمریکا را برانگیخته است. به گزارش منابع دیپلماتیک، نارضایتی‌ها از پیش با محدود شدن «پروژه گلس‌وینگ» (Project Glasswing) — که در واقع بررسی پیش‌انتشار مدل Mythos بود — آغاز شده بود؛ چرا که دسترسی به آن صرفاً برای شرکت‌کنندگان آمریکایی در دسترس بود.
هنا ویرکونن، نایب‌رئیس اجرایی اتحادیه اروپا در امور حاکمیت فناوری، این تحریم را «زنگ خطر دیگری برای اروپا» توصیف کرد. این نگرانی‌ها در سطح بین‌المللی گسترده شده و رهبران کشورهای G7 را به هشدار درباره انحصار مدل‌های پیشرفته آمریکایی و تبدیل شدن آن‌ها به تهدیدی برای امنیت ملی سوق داده است. اکنون این حس به‌سرعت در سراسر جهان در حال گسترش است و دولت‌ها به دلایل امنیت ملی، تاب‌آوری زنجیره تأمین و حفظ رقابت‌پذیری، به دنبال کنترل فناوری‌های خود هستند:
- تا سال ۲۰۲۶، تقریباً ۴۶ کشور بودجه‌های دولتی خود را به پروژه‌های هوش مصنوعی حاکمیتی اختصاص داده‌اند.
- در حال حاضر حدود ۱۳۵ ابتکار فعال برای رسیدن به AI حاکمیتی در سراسر جهان وجود دارد.
- اتحادیه اروپا در حال پیش‌برد پروژه «EuroStack» است تا وابستگی به تامین‌کنندگان آمریکایی را کاهش دهد.
- مجله فورچون این وضعیت را «تکاپوی جهانی برای هوش مصنوعی حاکمیتی» نامیده است.
درس‌هایی از تاریخ: شبح ادوارد اسنویدن
اتفاقات فعلی یادآور افشاگری‌های سال ۲۰۱۳ ادوارد اسنویدن درباره برنامه PRISM سازمان NSA است. وقتی گزارش‌ها منتشر شد که NSA احتمالاً «مستقیماً به سرورهای مرکزی» شرکت‌های اینترنتی آمریکا نفوذ می‌کند تا ترافیک ایمیل‌های بین‌المللی را رصد کند، این موضوع یک فاجعه برای شرکت‌های فناوری آمریکایی آفرید.
باراک اوباما با تأکید بر اینکه PRISM «شامل شهروندان آمریکا نمی‌شود»، ناخواسته این ترس را در دنیا پیچاند و برای بقیه جهان یک علامت هشدار (Red Flag) فرستاد. این اتفاق باعث شد جستجو برای جایگزین‌ها، از جمله سرویس‌دهندگان اروپایی و مراکز داده مستقر در اروپا، شدت یابد. این وضعیت به‌طور خاص باعث شد آنگلا مرکل، صدراعظم وقت آلمان، خواستار ایجاد یک «اینترنت اروپایی» شود.
دولت اوباما در پاسخ به آن افشاگری‌ها در نهایت اقدامات زیر را انجام داد:
- رمزگشایی از حجم گسترده‌ای از اطلاعات برای افزایش شفافیت.
- انتصاب هیئتی مستقل از کارشناسان برای بازبینی جمع‌آوری داده‌های اطلاعاتی (Signals Intelligence).
- صدور دستورالعمل سیاست‌های ریاست جمهوری در سال ۲۰۱۴ برای ایجاد ضمانت‌های حفاظتی در نظارت‌های اطلاعاتی خارجی.
- ترغیب شرکت‌ها به انتشار «گزارش‌های شفافیت» (Transparency Reports) در مورد درخواست‌های اطلاعاتی دولت.
با این حال، بی‌اعتمادی باقی ماند و دادگاه عدالت اتحادیه اروپا دوبار توافقات انتقال داده میان آمریکا و اروپا را باطل کرد و چارچوب فعلی همچنان تحت بررسی است. همین تاریخچهٔ بد و antipathy تاریخی، در ترکیب با تمرکز قدرت در پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی، سوختِ موتور فعلی «حاکمیت هوش مصنوعی» شده است.
نوسانات در سیاست‌گذاری
بر اساس تحلیل مؤسسه بروکینگز، سیاست‌های فعلی آمریکا در حوزه AI با «جهش‌های نامنظم» (haphazard lurches) شناخته می‌شود. موضع دولت در عرض تنها چند هفته به‌کلی تغییر کرد:
- ابتدا به‌شدت با هرگونه مقررات مخالف بود و از توقف کامل (moratorium) قوانین ایالتی حمایت می‌کرد.
- سپس به سمت بازبینی «داوطلبانه» مدل‌های پیشرو رفت و بازه زمانی بررسی را طی مذاکراتی از ۹۰ روز به ۳۰ روز کاهش داد.
- و در نهایت، دسترسی اتباع خارجی به پیشرفته‌ترین مدل‌ها را به‌طور کامل قطع کرد.
این گزارش پیشنهاد می‌کند که برای توقف ریزش اعتماد، کنگره باید قوانینی معنادار با تمرکز بر محورهای زیر تصویب کند:
- ایمنی و امنیت: ایجاد ساختاری برای عقلانی کردن بازبینی مدل‌های بنیادی و ارزیابی‌های اجباری ریسک، نظارت و پاسخگویی سازمانی برای سیستم‌هایی که اثرات مادی بر جامعه دارند.
- حریم خصوصی: حفاظت‌های قدرتمند برای افرادی که اطلاعات شخصی آن‌ها ممکن است در داده‌های آموزشی شناسایی شود یا کسانی که از عوامل AI (Agent) استفاده می‌کنند.
- شفافیت: الزامات پایه برای شفافیت تا حکمرانی AI برای عموم مردم و سیاست‌گذاران پیش‌بینی‌پذیر باشد.
وابستگی مدیریت‌شده
دستیابی به حاکمیت کامل در AI برای هیچ کشوری، حتی آمریکا و چین، به دلیل وابستگی‌های پیچیده در سراسر پشته سخت‌افزاری و نرم‌افزاری، احتمالاً غیرممکن است. گزارش مشترک مؤسسه بروکینگز، مرکز مطالعات سیاست اروپایی و دیگر همکاران استدلال می‌کند که «وابستگی مدیریت‌شده» (managed interdependence) تنها استراتژی عملی است.
مایکل کراتسیوس، مدیر OSTP کاخ سفید، پیش‌تر در ماه فوریه طی نشست AI Impact در هند، پیشنهاد کمک به کشورهای دیگر برای رسیدن به استقلال استراتژیک را داده بود. همچنین اعلامیه «Pax Silica» تلاشی بود تا ۲۴ دولت هم‌فکر را برای همکاری در زنجیره تأمین امن AI و ایجاد «پشته‌های استراتژیک» گرد هم آورد.
اما این تلاش‌های دیپلماتیک وقتی با قطع دسترسی ناگهانی به مدل‌ها همراه شود، بی‌اثر می‌گردد. این اقدام عملاً متحدان را در جایگاه دشمنان قرار می‌دهد و آن‌ها را مجبور می‌کند تا برای حفاظت از امنیت ملی خود، توسعه جایگزین‌های غیرآمریکایی را سرعت ببخشند.
برای دنیای کسب‌وکار، این یعنی یک بازار تکه‌تکه شده. ما از استاندارد جهانی واحد که توسط شرکت‌های آمریکایی هدایت می‌شد، به سمت دنیایی از «سیلوهای هوش مصنوعی» می‌رویم؛ جایی که دسترسی به یک مدل، به پاسپورت شما بستگی دارد.
در ماه‌های آینده نظاره‌گر واکنش کشورهای G7 به این محدودیت‌ها باشید، زیرا ممکن است برای رسمی کردن یک شبکه بین‌المللی از مؤسسات ایمنی اقدام کنند تا این تحریم‌های دوتایی (Binary Embargoes) را دور زده و همکاری‌ها بر روی مدل‌های پیشرو را دوباره احیا کنند.
گام بعدی شما
- اگر از طریق APIهای خارجی به مدل‌های Anthropic متصل هستید، سریعاً استراتژی پشتیبان (Fallback) خود را بر روی مدل‌های متن‌باز مانند Llama یا Mistral پیاده کنید.
- روند توسعه مدل‌های حاکمیتی در اروپا (EuroStack) را دنبال کنید تا فرصت‌های همکاری در بازارهای غیرآمریکایی را شناسایی کنید.
- برای تحلیل‌های آینده، نحوه واکنش کشورهای G7 به این تحریم‌ها را زیر نظر بگیرید، چرا که احتمالاً شبکه‌ای بین‌المللی از مؤسسات ایمنی برای دور زدن این embargoها ایجاد کنند.
اما داستان سخت‌افزاری این جدایی حتی پیچیده‌تر است — به بررسی ما درباره زنجیره تأمین تراشه‌های H100 و محدودیت‌های صادراتی انویدیا مراجعه کنید.
گفتگو