اعتماد به امضاهای رمزنگاری‌شده برای شناسایی جعل‌های هوش مصنوعی در پلتفرم اندروید به‌طور بنیادین فروپاشید. دیوید بوکانان (David Buchanan)، پژوهشگر امنیتی با نام مستعار retr0id، در ۲۵ اوت ۲۰۲۶ افشا کرد که مدل اعتماد C2PA (ائتلاف برای اثبات اصالت محتوا) را می‌توان دور زد تا هر فایلی، حتی تصاویر بی‌کیفیت و پوچ تولیدشده توسط هوش مصنوعی (AI Slop)، با امضای رسمی دوربین به عنوان ثبت‌های واقعی ثبت شود.
این آسیب‌پذیری مستقیماً قلب تپندهٔ اصالت دیجیتال را هدف قرار می‌دهد. هدف C2PA نجات اکوسیستم اطلاعاتی از موج جعل‌های هوش مصنوعی است؛ با این سازوکار، دوربین‌ها در لحظهٔ ثبت عکس، آن را امضا می‌کنند. برای موفقیت این طرح، سیستم باید تضمین کند که تنها داده‌های واقعی سنسور — و نه فایلی که توسط کاربر تغییر یافته — امضا می‌شوند. در اندروید، این تضمین بر عهدهٔ تأیید کلید (Key Attestation) و یکپارچگی گوگل پلی (Google Play Integrity) است.
تصور کنید یک مهر دیجیتال اصالت وجود دارد که جعل آن غیرممکن است. در تئوری، این مهر در گاوصندوقی امن نگهداری می‌شود که فقط اپلیکیشن دوربین به آن دسترسی دارد. اما بوکانان دریافت اگر مهاجم دسترسی روت (Root) به دستگاه پیدا کند، نیازی به دزدیدن کلید از گاوصندوق نیست؛ او می‌تواند به‌سادگی به گاوصندوق دستور دهد هر تصویر جعلی را که می‌خواهد امضا کند.
سازوکار رخنه
به نقل از تحلیل فنی منتشرشده در وب‌سایت da.vidbuchanan.co.uk، این شکست از نحوهٔ مدیریت تأیید کلیدهای سخت‌افزاری در اندروید ناشی می‌شود. سیستم برای تأیید یکپارچگی دستگاه، پارامترهای خاصی را بررسی می‌کند، از جمله:
- آیا بوت‌لودر (Bootloader) قفل است یا خیر.
- آیا کلیدهای بوت تأییدشده اندروید (AVB) متعلق به خودِ سازنده هستند یا خیر.
- آیا دستگاه در حال اجرای آخرین به‌روزرسانی امنیتی است یا خیر.
اگر این شرایط برقرار باشد، سرورهای گوگل کلیدهای C2PA را به StrongBox دستگاه (مانند تراشه Titan M2 در پیکسل‌های جدید) ارسال می‌کنند. روش معمول روت کردن شامل باز کردن بوت‌لودر و فلش کردن فریم‌ورهای تغییریافته است که باعث بازنشانی کارخانه و ثبت هشدار در گزارش تأیید می‌شود؛ در این حالت گوگل کلیدهای C2PA را صادر نمی‌کند و دسترسی به برنامه‌های بانکی یا نتفلیکس با کیفیت بالا مسدود می‌شود.
با این حال، بوکانان دو مسیر اصلی برای دور زدن این سیستم بدون فعال شدن هشدارها شناسایی کرد:
- اکسپلویت‌های نرم‌افزاری: اکسپلویت‌های ارتقای سطح دسترسی (LPE) به مهاجم اجازه می‌دهند بدون باز کردن بوت‌لودر، کنترل مدیریتی به دست بگیرند. چون بوت‌لودر قفل می‌ماند، کلیدهای AVB تغییر نمی‌کنند و دستگاه به نظر می‌رسد آخرین به‌روزرسانی امنیتی را دارد، سازوکار تأیید متوجه رخنه نمی‌شود و سرورهای C2PA همچنان به دستگاه اعتماد می‌کنند. این نوع رخنه‌های نرم‌افزاری یادآور کشف حفره‌های امنیتی توسط مدل‌های هوش مصنوعی در پلتفرم‌هایی مانند Zoom است که دسترسی کامل به دستگاه کاربر را فراهم می‌کرد.
- حملات سخت‌افزاری: تزریق خطای سخت‌افزاری (Glitching) با هزینه کم می‌تواند بدون توجه به سطح وصله‌های نرم‌افزاری، دسترسی روت ایجاد کند. بوکانان اشاره کرد برخی از این حملات حتی با ابزارهای ساده‌ای مثل فندک قابل اجرا هستند. این آسیب‌پذیری‌های سخت‌افزاری در دستگاه‌های موجود هرگز قابل وصله کردن نیستند.
همان‌طور که در تحلیل‌های پیشین ما درباره‌ی امنیت مدل‌های بازمتن و زیرساخت‌های سخت‌افزاری اشاره کردیم، تکیه بر لایه‌های نرم‌افزاری برای حفاظت از کلیدهای سخت‌افزاری همواره یک نقطه ضعف است.
جزئیات فنی حمله
بوکانان توضیح می‌دهد در حالی که کلیدهای C2PA درون StrongBox محافظت می‌شوند، مهاجم با دسترسی روت نیازی به استخراج خودِ کلید (Raw Key Material) ندارد. او به‌سادگی از StrongBox می‌خواهد از آن کلیدها برای امضای هر داده‌ای که می‌خواهد استفاده کند. این قابلیت نه تنها جعل C2PA، بلکه در زمینه‌های دیگر، رمزگشایی صندوق ورودی سیگنال (Signal) کاربر را نیز ممکن می‌سازد.
طراحی تئوریک این سازوکار فرض می‌کند اکسپلویت‌های LPE وصله می‌شوند و طرف‌های متکی (Relying Parties) کاربران را مجبور به نصب به‌روزرسانی‌ها می‌کنند. اما بوکانان دو دلیل برای شکست این مدل می‌آورد:
- ذخایر خصوصی: نهادهای دارای بودجه متوسط، از جمله دولت‌ها و شرکت‌های فارنزیک موبایل، ذخایره‌ای از اکسپلویت‌های خصوصی را نگهداری می‌کنند. این‌ها دقیقاً همان بازیگرانی هستند که مدل C2PA قرار بود در برابرشان سد باشد.
- سخت‌افزار غیرقابل اصلاح: اکسپلویت‌های سخت‌افزاری فارغ از سطح وصله‌های نرم‌افزاری وجود دارند، به این معنی که آسیب‌پذیری برای تمام عمر دستگاه دائمی است.
مطالعه موردی گوگل پیکسل
برای اثبات شدت موضوع، بوکانان اپلیکیشن Google Pixel Camera را هدف قرار داد که دارای سطح اطمینان ۲ (Assurance Level 2) است؛ بالاترین رتبه امنیتی تعریف‌شده در برنامه انطباق C2PA. او اشاره کرد که این سطح در حال حاضر تنها در پلتفرم اندروید ممکن است، یعنی او «قوی‌ترین» پیاده‌سازی موجود را هدف گرفت.
او نشان داد اکسپلویت‌های روت تک‌کلیکی، به‌ویژه CVE-2026-43499، به هر کسی اجازه می‌دهد روی دستگاه‌های کاملاً به‌روزرسانی‌شده پیکسل، جعل C2PA ایجاد کند. این ثابت می‌کند وصله‌های به‌موقع همیشه در دسترس نیستند، زیرا مدل‌های زبانی بزرگ (LLM) اکنون به ظهور سریع‌تر اکسپلویت‌های LPE کمک می‌کنند، سریع‌تر از آنکه گوگل بتواند به‌روزرسانی‌ها را ارسال کند. این روند تسریع‌شده در تولید اکسپلویت‌ها با گزارش‌هایی از فرار عامل‌های خودمختار هوش مصنوعی از محیط‌های Sandbox برای نفوذ به سیستم‌ها همسو است. بوکانان حتی یک تصویر جعلی تولیدشده توسط هوش مصنوعی و یک ویدیو در یوتیوب تولید کرد که در بخش اطلاعات آن عبارت «ثبت شده با دوربین» درج شده بود و هر دو دارای امضای جعلی C2PA بودند. (لازم به ذکر است که گوگل بعدها بخش «ثبت شده با دوربین» را از توضیحات ویدیو حذف کرد، هرچند بوکانان معتقد است این اقدام تأثیر چندانی ندارد).
او برای تسهیل این جعل‌ها ابزاری به نام keystork توسعه داد. این معماری کلاینت/سرور به کاربر اجازه می‌دهد در حالی که خود را به جای اپلیکیشن دوربین پیکسل جا می‌زند، عملیات دلخواهی را روی API مربوط به KeyStore اجرا کند:
- keystorkd (سرور): روی دستگاه روت‌شده اجرا می‌شود.
- کلاینت: یک کتابخانه پایتون با رابط خط فرمان (CLI) که از طریق یک پروتکل اختصاصی (که از طریق unix domain socket و سپس ADB منتقل می‌شود) با سرور ارتباط می‌گیرد.
با این ابزار، مهاجم یک تصویر تولیدشده توسط هوش مصنوعی را به دستگاه روت‌شده می‌فرستد و فایلی را دریافت می‌کند که ابزارهای تأیید، آن را به عنوان یک عکس واقعی و ویرایش‌نشده شناسایی می‌کنند. او یک اسکریپت اثبات مفهوم (PoC) برای «امضای هر تصویر» از طریق GitHub Gist ارائه کرد. برای کسانی که می‌خواهند این یافته‌ها را بازتولید کنند، او ابزار Root My Pixel را توصیه می‌کند که روی دستگاه‌های Pixel 8a و 9a (با نیاز به بیلد main برای به‌روزرسانی‌های اوت) تست شده است.
پاسخ صنعت و راهکارهای کاهش اثر
پاسخ گوگل به این گزارش «عدم اصلاح به دلیل غیرممکن بودن» (Won't fix - infeasible) بود. اگرچه گوگل جایزه‌ای ۷۵۰۰ دلاری به بوکانان پرداخت کرد، اما پذیرفت که حملات Glitching و کانال‌های جانبی (Side-channel) خارج از محدوده برنامه پاداش آسیب‌پذیری (VRP) آن‌ها هستند. بوکانان خاطرنشان کرد این جایزه تنها هزینه دستگاه‌هایی را که در حین تحقیق از کار افتادند (Brick شدند) پوشش داد، اما VRP به‌طور جدی از پیاده‌سازی‌های C2PA در اندروید محافظت نمی‌کند چون بدیهی‌ترین بردار حمله را نادیده می‌گیرد.
به باور بوکانان، رفع این مشکل نیازمند بازطراحی کامل پشته نرم‌افزاری اندروید است. کل خط لوله پردازش تصویر، از جمله بهبودهای هوش مصنوعی، باید درون یک محیط امن (Secure Enclave) با حفاظت سخت‌افزاری شدید از حافظه اجرا شود. او اشاره کرد حتی این روش هم جلوی حملات «اپتیکال» (مانند عکس گرفتن از یک صفحه نمایش) را نمی‌گیرد.
دفاع‌های سطح سخت‌افزار و شکست‌ها
بوکانان بررسی کرد که آیا حملات سخت‌افزاری قابل کاهش هستند یا خیر. او دریافت استراتژی تغییر بیت‌ها در ورودی‌های جدول صفحه (PTE) هنوز در دستگاه‌های پیکسل کار می‌کند. اما در دستگاه‌های سامسونگ، به‌ویژه Samsung A07، با مقاومت مواجه شد:
- Samsung RKP: سامسونگ از حفاظت هسته در لحظه (Real-time Kernel Protection) استفاده می‌کند که از یک هایپروایزر EL2 برای محافظت از مناطق خاص حافظه بهره می‌برد (مشابه HVCI مایکروسافت). این سازوکار مانع از بازنویسی PTE توسط مهاجم می‌شود، حتی اگر از طریق Glitching به فضای کاربر نگاشت شده باشد.
- استانداردهای صنعتی: برخی راهکارها مانند Intel MEE و موتور حفاظت حافظه SEP اپل، DRAM خارجی را غیرقابل اعتماد می‌بینند تا اثرات Bus Faulting را کاهش دهند. اما این‌ها برای اجرای کل هسته لینوکس اندروید کارایی کافی ندارند. اینتل در نهایت این ویژگی را در نسخه‌های جدید SGX حذف کرد که منجر به حملاتی مانند «Battering RAM» شد.
بوکانان در حال حاضر در حال بررسی استراتژی‌های جایگزین برای دور زدن دفاع‌های سامسونگ است، از جمله روش‌هایی که حتی در حضور رمزنگاری سخت‌افزاری حافظه کار کنند، با هدف ساخت ابزاری برای «روت سخت‌افزاری جهانی اندروید».
تأثیرات گسترده بر اکوسیستم
این آسیب‌پذیری محدود به پیکسل نیست. هر اپلیکیشن اندرویدی که برای C2PA به Android_KeyAttestation یا Google_PlayIntegrity متکی است، احتمالاً آسیب‌پذیر است. این یعنی مهاجم می‌تواند از ارزان‌ترین و آسیب‌پذیرترین دستگاه اندرویدی اکوسیستم برای امضای جعل‌هایی استفاده کند که برای هر طرف متکی، معتبر به نظر می‌رسند.
فراتر از C2PA، بوکانان با استراتژی Glitching توانست یک Amazon Fire TV stick و یک هدست Meta Quest 3s را روت کند. جالب است که متا اکسپلویت CVE-2026-43499 را زودتر از گوگل در هدست‌های خود وصله کرد تا جلوی تقلب در بازی‌های VR را بگیرد، در حالی که گوگل هنوز وصله‌ای برای پرچمداران پیکسل صادر نکرده بود.
این شکست نشان می‌دهد پیاده‌سازی فعلی C2PA در موبایل، حس کاذبی از امنیت ایجاد می‌کند. شکاف بین بازاریابی «سطح اطمینان» و واقعیت اکسپلویت‌های روت به این معناست که امضاهای رمزنگاری‌شده را نمی‌توان به عنوان مدرک قطعی اصالت پذیرفت.
اکنون صنعت منتظر است ببیند راهکار احتمالی اپل برای اصالت رسانه چه عملکردی خواهد داشت. بوکانان گمان می‌کند یکپارچگی سخت‌افزار و نرم‌افزار در اپل مزیت بزرگی ایجاد کند، هرچند انتظار دارد بردار حمله صرفاً به حوزه اپتیک منتقل شود.
در نهایت، او به یک آسیب‌پذیری افشای کلید خصوصی اشاره کرد که گزارش آن به گوگل منجر به وصله سریع شد. او هشدار داد اکثر ابزارهای تأیید C2PA، وضعیت ابطال کلید (Key Revocation) را بررسی نمی‌کنند و کلیدهای باطل‌شده را همچنان معتبر می‌پذیرند.
گام بعدی شما
- اگر از ابزارهای تأیید C2PA برای اعتبارسنجی محتوا استفاده می‌کنید، بدانید که امضای دیجیتال به تنهایی دلیلی بر اصالت نیست.
- برای توسعه‌دهندگان اندروید: بررسی کنید که آیا اپلیکیشن شما برای امنیت کلیدها بیش از حد به Play Integrity متکی است یا خیر.
- دنبال کنید که آیا اپل در راهکار خود از محیط‌های ایزوله سخت‌افزاری برای کل خط لوله پردازش تصویر استفاده می‌کند یا خیر.
اما داستان سخت‌افزاری این تحول حتی شگفت‌انگیزتر است — به تحلیل ما درباره‌ی تراشه‌های امنیتی نسل جدید مراجعه کنید.
گفتگو