تصور کنید وارد محفل دوستانه‌ای شوید که همه با جملاتی از پیش‌طراحی‌شده و بی‌روح با هم حرف می‌زنند؛ جایی که هیچ‌کس واقعاً فکر نمی‌کند و فقط کلمات را جابه‌جا می‌کند. این کابوس اکنون در حال تبدیل شدن به واقعیتِ فضای دیجیتال ماست.
به نقل از تحلیل مفصلی که در ۱۸ اوت ۲۰۲۶ در وب‌سایت btao.org منتشر شد، نسبت دانش متفکرانه به «زباله‌های» تولیدشده توسط هوش مصنوعی چنان به هم ریخته که تجربه وب دیگر ارزش تلاش برای جست‌وجو را ندارد. این وضعیت در واقع نتیجه‌ی حلقه‌ی بازخوردی است که حافظه جمعی اینترنت را پاک می‌کند و باعث تبدیل وب به محیطی تکراری می‌شود. نویسنده این گزارش، وضعیت فعلی اینترنت را به مفهومی در بازی ویدئویی Disco Elysium تشبیه می‌کند؛ خلأ بزرگی به نام «پیل» (The Pale) که اطلاعات را تخریب کرده و ذهن را می‌فرساید. در این دنیا، هوش مصنوعی زاینده (Generative AI) — شبیه به همان خلأ یا پیل — در حال بلعیدن آخرین جزایر تعاملات انسانی واقعی است.
همان‌طور که در بحث‌های گذشته‌ی ما درباره‌ی امنیت مدل‌های بازمتن اشاره کردیم، کاهش هزینه‌ی تولید محتوا همیشه با ریسک‌های کیفی همراه بوده است. اما ورود مدل زبانی بزرگ (LLM) — مثل کتابخانه‌داری که میلیاردها صفحه را خوانده و حالا با همان لحن کتاب‌ها جواب می‌دهد — این روند را شتاب بخشید. این اشباع محتوای مصنوعی تا جایی پیش رفته که ترافیک ربات‌ها به بیش از نیمی از کل درخواست‌های وب رسیده است و مرز میان کاربر انسانی و ماشین را کم‌رنگ کرده است.
طبق گزارش btao.org، این تخریب کیفیت در سه سطح رخ می‌دهد:
- محتوای کوتاه: پلتفرم‌هایی مثل تیک‌تاک، اینستاگرام و ایکس با تکه‌های ۵۰۰ کاراکتری و ویدئوهای ۳۰ ثانیه‌ای، تنبلی فکری و قبیله‌گرایی را تقویت می‌کنند.
- محتوای بلند: حتی مراکز تخصصی مثل Hacker News با داستان‌هایی اشباع شده‌اند که توسط مدل‌های زبانی نوشته شده‌اند و آن تلاشی که پیش‌تر نشانهٔ یک ایده‌ی ارزشمند بود، در آن‌ها دیده نمی‌شود. این موضوع حتی در دنیای نشر نیز پیامدهای مالی سنگینی داشته و برخی قراردادهای میلیونی به دلیل شناسایی ردپای هوش مصنوعی باطل شده‌اند.
- ارتباطات حرفه‌ای: استفاده از هوش مصنوعی برای ارسال پاسخ‌های سریع به همکاران، درک ما را از طرز فکر و باورهای واقعی آن‌ها از بین می‌برد.
نویسنده در حالی که همچنان از مهندسی نرم‌افزار عامل‌محور حمایت می‌کند، معتقد است استفاده از هوش مصنوعی برای ارتباطات گسترده، نوعی بی‌ادبی اجتماعی است. وقتی تلاش برای نوشتن حذف شود، انگیزه‌ی خواندن نیز از بین می‌رود. این یعنی هزینه تولید محتوا به صفر رسیده و در نتیجه، نسبت سیگنال به نویز تخریب شده است.
گام بعدی شما
- فیدهای دیجیتال خود را بازبینی کنید تا ببینید چه مقدار از اطلاعات روزانه‌تان توسط «پیل» یا محتوای مصنوعی اشغال شده است.
- در ارتباطات حرفه‌ای، آگاهانه از نوشتن دستی برای مسائل حساس استفاده کنید تا پیوند انسانی حفظ شود.
- منابعی را دنبال کنید که فرآیند تولید محتوا و دخالت انسانی در آن‌ها شفاف است.
اما داستان سخت‌افزاری این تحول حتی شگفت‌انگیزتر است — به تحلیل ما درباره‌ی تراشه‌های Blackwell مراجعه کنید.
گفتگو