تصور کنید یک تیم هشت‌نفره برای نصب ۸۰۰ پنل خورشیدی در روز عرق می‌ریزد، اما یک سامانه هوشمند می‌تواند همین عدد را به ۳۰۰۰ تا ۴۰۰۰ پنل برساند. این جهش خیره‌کننده در بهره‌وری دقیقاً در زمانی رخ می‌دهد که رقابت جهانی برای استقلال انرژی با یک گلوگاه بحرانی روبروست: کمبود شدید نیروی کار متخصص برای نصب. در حالی که کشورها و شرکت‌ها برای محدود کردن تغییرات اقلیمی در تلاش‌اند تا پنل‌های خورشیدی و باتری‌ها را با سرعت گسترش دهند، عرضه محدود کارگران نمی‌تواند پاسخگوی این تقاضای رو به رشد باشد.
دنیای امروز در رقابتی شدید برای استقلال انرژی است، اما یک مانع بزرگ وجود دارد: نبود کارگر ماهر برای اجرای سریع پروژه‌ها. در این میان، هوش مصنوعی زاینده (Generative AI) — شبیه به سرآشپزی که نه تنها دستور پخت را می‌داند، بلکه می‌تواند بر اساس مواد موجود در یخچال، دستورات جدیدی خلق کند — وارد میدان شده تا سرعت ساخت زیرساخت‌ها را تغییر دهد. همان‌طور که در تحلیل‌های قبلی ما درباره‌ی اتوماسیون صنعتی اشاره کردیم، چالش اصلی همواره خروج ربات‌ها از محیط‌های کنترل‌شده و ورود به دنیای واقعی بوده است.
چالش محیط‌های غیرساختاریافته
طبق اعلام شرکت Gritt، سایت‌های ساخت‌وساز به‌شدت نامنظم، آشفته و غیرساختاریافته هستند؛ محیط‌هایی که ربات‌های صنعتی سنتی معمولاً در آن‌ها شکست می‌خورند. از نظر تاریخی، این ماشین‌ها در خارج از محیط‌های کنترل‌شده‌ی کارخانه‌ای دچار مشکل می‌شدند. در حالی که تلاش‌های قبلی برای اتوماسیون نیازمند برنامه‌نویسی سخت‌گیرانه برای تک‌تک وظایف بود، نسل فعلی مدل‌های هوش مصنوعی امکان دستیابی به «هوش تعمیم‌پذیر» را فراهم کرده است.
این تغییر بنیادین باعث می‌شود یک ربات بتواند وظیفه‌ای جدید، مانند بستن میل‌گردها، را به‌جای چندین هفته، تنها در یک روز یاد بگیرد. پونیت پوری (Puneet Puri)، مدیرعامل این شرکت، اشاره می‌کند که پنج سال پیش، ساخت سیستمی برای یک راهکار خاص ممکن بود، اما اکنون هوش مصنوعی اجازه می‌دهد تا همان خط لوله (Pipeline) زیربنایی در وظایف مختلف مورد استفاده قرار گرفته و بهبود یابد. این قابلیت تعمیم‌پذیری برای کار در محیط‌های باز و پر هرج‌ومرج سایت‌های ساختمانی ضروری است.
شرکت Gritt با اعلام جذب سرمایه ۲۶ میلیون دلاری در دور سری A از حالت مخفی (Stealth Mode) خارج شد. این دور سرمایه‌گذاری توسط Obvious Ventures رهبری شد و شرکت‌های Union Square Ventures و Active Impact Investment نیز در آن مشارکت داشتند. با احتساب دور Seed اولیه که توسط First Round Capital، Climactic، Congruent Ventures و VSC Ventures حمایت شده بود، مجموع سرمایه‌های جذب‌شده توسط این شرکت به ۳۴ میلیون دلار رسید. این شرکت توسط دو متخصص رباتیک فارغ‌التحصیل از دانشگاه کارنگی ملون، یعنی مدیرعامل پونیت پوری و مدیر فنی (CTO) ویشال دوگار (Vishal Dugar) تأسیس شده است.
رویکرد مستقل از سخت‌افزار (Hardware-Agnostic)
نکته کلیدی استراتژی Gritt در رویکرد «مستقل از سخت‌افزار» است. برخلاف رقبایی مانند Luminous Robotics، Cosmic یا شرکت چینی Trinabot که سخت‌افزارهای اختصاصی و پیچیده می‌سازند، Gritt از تجهیزات آماده بازار (Off-the-shelf) استفاده می‌کند. ناوگان فعلی آن‌ها شامل ماشین‌های لودر (Skidders) اجاره‌ای و بازوهای رباتیک تولید شرکت‌هایی مانند Kawasaki است که همگی توسط مدل‌های هوش مصنوعی اختصاصی Gritt کنترل می‌شوند.
اندرو بیبی، شریک Obvious Ventures، بنیان‌گذاران این شرکت را کارآفرینانی توصیف می‌کند که می‌دانند چگونه مشاغل «کثیف، کسالت‌بار و خطرناک» را با استفاده از تخصص در هوش مصنوعی و بینایی ماشین مقیاس‌پذیر کنند. او آن‌ها را با کسانی که موشک می‌سازند و برای کوچک‌ترین قطعه «بودجه‌ای نامحدود» دارند مقایسه می‌کند و تأکید می‌کند که تیم Gritt بر کاربردهای مقاوم و مقیاس‌پذیر تمرکز کرده است.
این سامانه در حال حاضر یک جریان کاری خاص و پرفشار را مدیریت می‌کند:
- تخلیه پنل‌های شیشه‌ای بزرگ خورشیدی از وسایل حمل‌ونقل.
- جابه‌جایی پنل‌ها و رساندن آن‌ها به قاب‌های فلزی.
- جای‌گذاری پنل‌ها با دقت زیر میلی‌متر تا کارگران انسانی بتوانند آن‌ها را محکم کنند.
مقیاس‌پذیری و استقرار
به گفته پونیت پوری، این شرکت در حال حاضر قراردادی برای کمک به نصب ۲.۸ گیگاوات پنل خورشیدی در ۱۸ ماه آینده منعقد کرده است. لیست مشتریان آن‌ها شامل سه شرکت از ۱۰ شرکت برتر ساخت نیروگاه در ایالات متحده است. این استارتاپ در حال حاضر دو سامانه فعال در میدان دارد و از داده‌های جمع‌آوری‌شده برای بهبود رفتار ربات‌ها استفاده می‌کند. برنامه آن‌ها این است که ظرف ۶ ماه آینده، تعداد سامانه‌های عملیاتی را به ۴۸ مورد برسانند.
یکی از مشتریان شرکت که به دلیل مسائل رقابتی نخواست نامش فاش شود، اشاره کرد که این سامانه به‌ویژه برای سایت‌های دورافتاده که جذب نیروی انسانی در آن‌ها دشوار است، بسیار ارزشمند است. فراتر از سرعت، این اتوماسیون با حذف نیاز به بلند کردن مکرر پنل‌های ۱۰۰ پوندی (حدود ۴۵ کیلوگرمی) بالای سر توسط کارگران، نرخ آسیب‌های شغلی را به‌شدت کاهش می‌دهد.
فراتر از نصب
هدف نهایی Gritt گسترش قابلیت‌های هوش مصنوعی خود به حوزه‌هایی چون حفر چاله‌ها برای پایه‌ها، ساخت رک‌های نگهدارنده پنل‌ها و حتی بستن نهایی خود پنل‌ها است. در بلندمدت، بنیان‌گذاران قصد دارند وظایف دشوار و متکی به نیروی کار دیگر، مانند بستن میل‌گردها پیش از بتن‌ریزی را هدف قرار دهند. به عنوان مثالی از این انعطاف‌پذیری، پوری اشاره کرد که در حالی که آموزش سیستم برای چیدن بلوک‌های سیمانی هفته‌ها زمان برد، یک دمو مشابه برای بستن میل‌گرد با استفاده از همان نرم‌افزار، تنها یک روز زمان برد.
در سطحی بلندپروازانه‌تر، این شرکت حسگرهای خود را به عنوان یک لایه مدیریتی برای کل سایت ساخت‌وساز می‌بیند. آن‌ها رویای یک «هوش مصنوعی فیزیکی» را دارند که بتواند پیش از رسیدن طوفان، گودال‌های باز را شناسایی کرده و به کارگران هشدار دهد تا آن‌ها را بپوشانند تا باران به قطعات آسیب نزند، یا موجودی‌های گم‌شده را به‌صورت لحظه‌ای گزارش کند. این رویکرد، نیروی کار ماهر رباتیک را با تصمیم‌گیری‌های کلان در سطح سایت ترکیب می‌کند. این تلاش برای ایجاد سیستم‌های خودمختار و هوشمند در مقیاس صنعتی، هم‌راستا با روندهای جدیدی است که در آن عامل‌های حاکمیتی برای مدیریت پیچیدگی‌های عملیاتی توسعه می‌یابند.
این استراتژی، ارزش پیشنهادی شرکت را از «فروش یک ربات» به «فروش لایه هوش محیطی» تغییر می‌دهد. با جدا کردن هوش مصنوعی از سخت‌افزار، Gritt می‌تواند با ساختار هزینه‌ای بسیار کمتری نسبت به شرکت‌هایی که ماشین‌آلات خود را می‌سازند، حضور خود را گسترش دهد. این رویکرد به آن‌ها اجازه می‌دهد تا هدف پوری را دنبال کنند: ساخت یک سیستم هوشمند برای «کمک به تمدن بشری برای ساخت سریع‌تر زیرساخت‌ها».
باید دید رقابت میان رباتیک‌های «سخت‌افزار-محور» و «نرم‌افزار-محور» در حالی که سرعت ساخت نیروگاه‌های خورشیدی در آمریکا شتاب می‌گیرد، چگونه پیش خواهد رفت.
گام بعدی شما
- بررسی مدل‌های «سخت‌افزار-آگنوستیک» در اتوماسیون برای کاهش هزینه‌های سرمایه‌ای.
- دنبال کردن پیشرفت‌های مدل‌های بینایی ماشین در محیط‌های غیرساختاریافته.
- تحلیل اثر جایگزینی نیروی کار یدی با عامل‌های فیزیکی در صنایع زیرساختی.
اما نبرد میان رویکرد «سخت‌افزار-محور» و «نرم‌افزار-محور» در رباتیک تازه شروع شده است؛ برای درک بهتر این تقابل، تحلیل ما درباره تراشه‌های پردازشی لبه را بخوانید.
گفتگو