استراتژی تهاجمی ایلان ماسک: میلیون‌ها دلار برای حذف دموکرات‌ها از سنا

تصور کنید ثروتمندترین مرد جهان، بودجه‌های میلیونی را نه برای معرفی برنامه‌های سیاسی، بلکه برای حذف رقبای قانونی‌اش به کار بگیرد. ایلان ماسک اکنون دقیقاً همین مسیر را در پیش گرفته است تا سدی در برابر هرگونه بازرسی دولتی از شرکت‌هایش بسازد.

به گزارش Wired در ۸ اکتبر ۲۰۲۶، ماسک از طریق America PAC (کمیته اقدام سیاسی آمریکا) استراتژی دقیقی را برای انتخابات میان‌دوره‌ای سنا دنبال می‌کند. هدف او ساده است: جلوگیری از اکثریت دموکرات در کنگره؛ چرا که یک مجلس دموکرات‌محور می‌تواند تحقیقات گسترده‌ای را علیه کسب‌وکارهای او آغاز کند. این حمله سیاسی در حالی صورت می‌گیرد که ایالات متحده وارد یک چرخه حساس میان‌دوره‌ای شده است، جایی که ترکیب نهایی کرسی‌های سنا، چشم‌انداز قانون‌گذاری و بازرسی‌های دو سال آینده را تعیین خواهد کرد.

برای ماسک، این رقابت فراتر از سیاست است و به بقای تجاری او گره خورده است. او می‌ترسد که اکثریت دموکرات‌ها به چهره‌هایی شبیه به لینا خان قدرت دهند تا با صدور احضاریه‌های قانونی و آغاز تحقیقات رسمی، امپراتوری گسترده او را به لرزه درآورند. همان‌طور که در تحلیل‌های قبلی ما درباره‌ی تلاقی قدرت تکنولوژی و سیاست اشاره کردیم، نفوذ مدیران سیلیکون‌ولی اکنون از لایه‌های نرم‌افزاری به لایه‌های قانون‌گذاری رسیده است.

استراتژی تهاجمی

داده‌های ردیاب زنده Wired الگوی عجیبی را در تخصیص بودجه America PAC نشان می‌دهد. این سازمان به‌جای اینکه مثل یک سیستم حمایتی سنتی برای کاندیداهای جمهوری‌خواه عمل کند، در درجه اول به عنوان یک ماشین حمله علیه دموکرات‌ها عمل می‌کند:

• به ازای هر ۱ دلار هزینه برای حمایت از یک جمهوری‌خواه، بیش از ۲ دلار برای تخریب و مقابله با یک دموکرات هزینه شده است.
• در تگزاس، جایی که بسیاری از شرکت‌های ماسک در آنجا فعالیت می‌کنند، این کمیته حدود ۹ میلیون دلار را صرف حمله به جیمز تالاریکو، نامزد دموکرات، کرده است.
• در مقابل، بودجه تبلیغاتی برای ارتقای کن پاکستون (نامزد جمهوری‌خواه) در همان رقابت تگزاس، به طور قابل توجهی کمتر و در حدود ۱ میلیون دلار بوده است.
• این نسبتِ هزینه‌ای در رقابت‌های حساس سنا در ایالت‌های اوهایو و آیووا نیز به طور مشابه تکرار شده است.

این هدف‌گذاری‌ها تصادفی نیستند. این نامزدها دقیقاً همان مسیر خاصی را نمایندگی می‌کنند که دموکرات‌ها برای بازپس‌گیری کنترل مجلس سنا به آن نیاز دارند. استراتژی ماسک یک تلاش حساب‌شده برای مسدود کردن این مسیر از طریق تخریب شانس پیروزی رقبای کلیدی دموکرات است.

ترس از قوانین سخت‌گیرانه

انگیزه ماسک از بیزاری عمیق او از مقررات دولتی می‌آید. او پیش‌تر به صراحت بیان کرده بود که پیروزی دموکرات‌ها در چرخه ریاست‌جمهوری باعث می‌شود کل آمریکا شبیه کالیفرنیا شود؛ ایالتی که او آن را محیطی خصمانه برای توسعه تکنولوژی می‌داند. به باور او، در کالیفرنیا «ساختن چیزها واقعاً سخت است».

برخی تحلیلگران استدلال می‌کنند که دولت ایالات متحده به دلیل وابستگی شدید به زیرساخت‌های SpaceX و Starlink، نمی‌تواند به راحتی امپراتوری ماسک را متلاشی کند. با این حال، تهدید «آشوب اداری» (paperwork havoc) همچنان جدی است. صدور احضاریه‌ها و تحقیقات عمومی می‌تواند اصطکاک شدیدی در عملیات شرکتی ایجاد کرده و اعتماد سرمایه‌گذاران را متزلزل کند.

برای درک مقیاس ثروت او باید دانست که ماسک اکنون یک تریلیونر است. جریمه‌های قبلی برای او در مقایسه با دارایی‌هایش بی‌معنی بوده‌اند؛ برای مثال، زمانی که او ادعا کرد برای خصوصی کردن تسلا «بودجه تأمین شده است»، ۲۰ میلیون دلار جریمه شد؛ مبلغی که در برابر ثروت خالص او تنها یک «قطره در اقیانوس» است.

شکاف در سیلیکون‌ولی

این هزینه‌های کلان، شکاف عمیقی را در قلب سیلیکون‌ولی آشکار می‌کند. این منطقه دیگر تک‌صدا و نماد ارزش‌های لیبرال نیست، بلکه بین صدای بلند طرفداران ترامپ و لایه‌های خاموش‌تر و لیبرال تقسیم شده است.

بسیاری از میلیونرهای جدید حوزه هوش مصنوعی زاینده (Generative AI) — پژوهشگرانی که ناگهان به ثروت‌های کلان دست یافتند — اکنون در حال بحث بر سر نحوه تخصیص سرمایه‌شان هستند. آن‌ها به طور فعال در حال بررسی این موضوع هستند که آیا بیشترین تأثیر را می‌توان از طریق نیکوکاری (Philanthropy) به دست آورد یا از طریق مداخلات سیاسی.

برخی با ماسک هم‌نظرند و می‌ترسند کنترل دموکرات‌ها، رشد هوش مصنوعی را کند کرده و پیشتازی آمریکا در رقابت جهانی AI را مختل کند. در مقابل، برخی دیگر به‌طور مخفیانه از جریان‌های مخالف حمایت می‌کنند و یک جنگ پنهان سرمایه‌ای را در مرکز تکنولوژی جهان به راه انداخته‌اند.

جنگ فلسفی بر سر ایمنی هوش مصنوعی

هم‌زمان با هزینه‌های سیاسی، یک جنگ فلسفی بر سر ایمنی هوش مصنوعی در جریان است. التروئیسم مؤثر (Effective Altruism یا EA) — نظامی اعتقادی که بر استفاده بهینه از منابع برای نجات حداکثری جان انسان‌ها تمرکز دارد — از وبلاگ‌های تخصصی و نیچ (Niche) مثل LessWrong به مرکز بحث‌های ایمنی هوش مصنوعی نقل مکان کرده است.

اصول کلیدی این جریان عبارتند از:

• کارایی (Efficiency): اعتقاد به اینکه افراد باید از زمان، پول و منابع خود به بهینه‌ترین شکل ممکن استفاده کنند تا زندگی بیشترین تعداد انسان‌ها و حیوانات را بهبود بخشیده یا نجات دهند.
• فایده‌گرایی (Utilitarianism): تمرکز بر بیشینه کردن «خیر» یا کمینه کردن «ضرر». این رویکرد می‌تواند به تبادلات بحث‌برانگیزی منجر شود که در آن برخی آسیب‌های فعلی برای جلوگیری از یک فاجعه بزرگ‌تر در آینده پذیرفته می‌شوند.
• ریسک وجودی (Existential Risk): در حوزه هوش مصنوعی، پیروان EA مدل‌های پیشرفته را یک ریسک واقعی وجودی می‌بینند که احتمال قابل توجهی برای «کشتن همه انسان‌ها» دارد.

این موضوع باعث شکاف عمیقی در صنعت شده است. بسیاری از پژوهشگران در شرکت Anthropic و پیش‌تر در OpenAI به EA اعتقاد دارند. این امر منجر به یک تقسیم‌بندی عمومی در صنعت شده است:

• سم آلتمن (مدیرعامل OpenAI) اغلب به عنوان نماینده دیدگاه سرمایه‌داری «رشد به هر قیمت» معرفی می‌شود.
• داریو آمودئی (مدیرعامل Anthropic) با رویکرد «اول ایمنی» و متأثر از EA شناخته می‌شود. آمودئی OpenAI را به همراه گروه کوچکی از پژوهشگران ترک کرد تا شرکتی بسازد که هوش مصنوعی را به‌طور ایمن و برای نفع بشریت توسعه دهد، زیرا معتقد بود OpenAI نمی‌تواند به این هدف دست یابد.

اگرچه آمودئی در سال‌های اخیر گفته است که خود را یک «التروئیست مؤثر» نمی‌نامد، اما باورهای او هم‌پوشانی زیادی با این جریان دارد. این جنبش بسیار گسترده است و مراکز اجتماعی مانند Lighthaven در برکلی به عنوان مراکز کنفرانس و خانه‌های اشتراکی برای این جامعه عمل می‌کنند.

واکنش تند دولت

این فلسفه اکنون خشم دولت ترامپ را برانگیخته است. ماه گذشته پس از آنکه جیکوب کاکسون، پژوهشگر هوش مصنوعی، از نگرانی‌های EA درباره اینکه هوش مصنوعی پیشرفته می‌تواند بشریت را نابود کند حمایت کرد، تنش‌ها بالا گرفت.

در پاسخ، مقامات ارشد پنتاگون التروئیسم مؤثر را یک «ایدئولوژی خطرناک» نامیدند. حساب رسمی وزارت دفاع آمریکا در شبکه‌های اجتماعی حتی فراتر رفت و از مردم خواست تا «امریکانیسم را بر التروئیسم مؤثر ترجیح دهند». دولت اکنون از این اصطلاح به‌عنوان یک برچسب توهین‌آمیز استفاده می‌کند تا طرفداران EA را به عنوان افرادی ضد-رشد، ضد-پیشرفت در AI و در نتیجه ضد-امریکایی معرفی کند. این رویکرد تهاجمی دولت در تضاد با تلاش‌های قبلی برای ایجاد توافقات است؛ همان‌طور که در بررسی ما درباره توافق ترامپ با غول‌های فناوری برای مدیریت ابرهوش دیدیم، تلاش‌ها برای تنظیم مقررات اخلاقی اغلب در برابر واقعیت‌های سیاسی شکست می‌خورد.

هزینه هنر در عصر ماشین

در کنار سیاست و فلسفه، تنش میان هوش مصنوعی و خلاقیت انسانی در دنیای طراحی دیده می‌شود. جسیکا هیش، طراح حروف مستقل و هنرمند، اخیراً در شبکه Threads با موجی از حملات شدید مواجه شد؛ دلیل آن افشای این موضوع بود که او توسط Meta برای طراحی لوگوی دستیار هوش مصنوعی Muse استخدام شده است.

جزئیات این جنجال به شرح زیر است:

• اعلامیه: هیش این پروژه را در خبرنامه‌اش با عنوان «کار جدید! (از من عصبانی نباشید)» به اشتراک گذاشت و استدلال کرد که شرکت‌های بزرگ باید به‌جای استفاده از مولدهای هوش مصنوعی، برای استخدام هنرمندان مستقل مورد تحسین قرار گیرند.
• واکنش‌ها: پس از آنکه یکی از مشترکین این خبر را در Threads منتشر کرد، «گروهی از مهاجمان» به مدت سه روز به او حمله کردند. منتقدان انزجار خود را ابراز کردند، برخی مدعی شدند دیگر نمی‌توانند از آثار او حمایت کنند و حتی برخی عکس خانه او را منتشر کرده و درباره وضعیت مالی‌اش گمانه‌زنی کردند.
• انگیزه: هیش از پروژه‌های شرکتی برای تأمین بودجه دو کسب‌وکار کوچک خود در اوکلند — یک فروشگاه لوازم‌التحریر و فضایی برای کارگاه‌های هنری کودکان — استفاده می‌کند. او اشاره کرد که درخواست‌های شرکتی در سال‌های اخیر کاهش یافته بود و پروژه متا برای تأمین بیمه درمانی کارکنانش حیاتی بود.

واقعیت مالی این پروژه با وجود شهرت مشتری، متواضعانه بود. هیش برای یک «اسپرینت» کاری که شامل طراحی حرف «M» و تایپ‌فیس کامل Muse بود، مبلغی در حدود ۱۲,۵۰۰ دلار دریافت کرد. او این مبلغ را برای دو روز کار، نرخی مناسب می‌دید، اما منتقدان در Threads — که برخی از آن‌ها «پاک‌گراهای هوش مصنوعی» توصیف شده‌اند — این همکاری را تأیید ابزاری دانستند که هنر تجاری را تهدید می‌کند.

تحلیل: کارگزار قدرت جدید در تکنولوژی

ماسک در حال گذار از یک مدیرعامل تکنولوژی به یک کارگزار قدرت سیستماتیک است. او با استفاده از America PAC به عنوان یک ابزار دقیق (به جای یک ابزار کند و کلی)، در تلاش است تا یک سپر مقرراتی برای خود بخرد. این موضوع بیش از آنکه درباره ایدئولوژی باشد، درباره حذف اصطکاک‌های قانونی برای شرکت‌هایش است.

برای یک ناظر معمولی، این سیگنالی است مبنی بر اینکه «رقابت هوش مصنوعی» دیگر تنها درباره بنچمارک‌ها یا توکن‌ها نیست، بلکه درباره این است که چه کسی محیط قانونی و سیاسی استقرار این مدل‌ها را کنترل می‌کند. برچسب زدن به فلسفه‌های ایمنی AI به عنوان «ضد-امریکایی» نشان می‌دهد که بحث‌های فنی درباره تراز کردن (Alignment) در حال بلعیده شدن توسط یک مبارزه سیاسی ناسیونالیستی گسترده‌تر است.

نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر را دنبال کنید تا ببینید آیا استراتژی هدفمند ماسک توانست مسیر دموکرات‌ها به سوی سنا را مسدود کند، یا اینکه فشار مقرراتی که او از آن می‌ترسد، اجتناب‌ناپذیر خواهد بود.

گام بعدی شما

• نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر را دنبال کنید تا ببینید آیا استراتژی «حذف رقیب» ماسک جواب داده است یا خیر.
• تلاقی مفاهیم ایمنی هوش مصنوعی و سیاست‌های ملی را در گزارش‌های آینده بررسی کنید.
• اگر هنرمند یا طراح هستید، مدل‌های جدید همکاری با شرکت‌های تکنولوژی را برای حفظ استقلال مالی بررسی کنید.

اما داستان سخت‌افزاری این تحول حتی شگفت‌انگیزتر است — به تحلیل ما درباره‌ی تراشه‌های Blackwell مراجعه کنید.