نئی رایمر: توزیع ثروت حاصل از هوش مصنوعی یا اجباری یا داوطلبانه

تصور کنید در دنیایی زندگی می‌کنید که تنها ۱۹ خانوار، ۱۴٪ از کل تولید ناخالص داخلی یک ابرقدرت را در اختیار دارند. این واقعیت امروز است و نئی رایمر (Neil Rimer) هشدار می‌دهد که اگر نخبگان هوش مصنوعی داوطلبانه ثروت خود را تقسیم نکنند، دولت‌ها با ابزارهای اجباری این کار را خواهند کرد. او در نشستی در شهر آتن در اواخر ماه می، هشدار داد که بازتوزیع ثروت در عصر هوش مصنوعی اجتناب‌ناپذیر است؛ چه این اتفاق به صورت داوطلبانه رخ دهد و چه به صورت اجباری. رایمر، که در سال ۲۰۲۱ از مدیریت روزمره سرمایه‌گذاری کنار کشید، این هشدار صریح را به عنوان فراخوانی برای رهبری در مواجهه با تغییرات قطعی و سیستماتیک بیان کرد.

این تنش در حالی رخ می‌دهد که هوش مصنوعی ثروتی در مقیاس خیره‌کننده تولید می‌کند که تمام رونق‌های صنعتی پیشین را می‌بلعد. طبق گزارش اقتصاددان گابریل زوکن (Gabriel Zucman)، در حالی که در عصر طلایی قرن نوزدهم تنها ۴٪ از تولید ناخالص داخلی در دست چند خانواده ثروتمند بود، امروز این رقم به ۱۴٪ رسیده است. این تمرکز ثروت با موج هوش مصنوعی شتاب گرفته است؛ به‌طوری که فوربس (Forbes) تنها در سال ۲۰۲۶ میلادی ۴۵ میلیاردر جدید در حوزه AI ثبت کرده که مجموع دارایی آن‌ها ۲.۹ تریلیون دلار است. نکته تکان‌دهنده این است که این جهش عظیم حتی پیش از آنکه بازیگران برجسته این عرصه، همچون آنتروپیک (Anthropic) یا اوپن-ای-آی (OpenAI)، سهام خود را در بازار عمومی عرضه کنند (Public)، رخ داده است.

همان‌طور که در تحلیل‌های قبلی ما درباره‌ی اثرات اقتصادی مدل‌های بنیادی اشاره کردیم، این حجم از سرمایه بدون سازوکاری برای توزیع، پایداری اجتماعی را تهدید می‌کند. رایمر معتقد است کسانی که در اوج این هرم هستند باید پیش‌دستی کنند و این windfall یا سود بادآورده را به اشتراک بگذارند تا از مداخلات شدید قانونی و اجباری جلوگیری شود.

سقوط دوران نیکوکاری داوطلبانه

تاریخ نشان می‌دهد که در گذشته، میلیاردرهایی چون اندرو کارنگی در جستاری در سال ۱۸۸۹ با عنوان «انجیل ثروت» (Gospel of Wealth) ترویج می‌کردند که یک مرد ثروتمند باید با دارایی خود به عنوان امانتی برای خیر عمومی رفتار کند و استدلال می‌کرد که «ثروتمند مردن یک رسوایی است». اما داده‌های مدرن نشان می‌دهد این روحیه در میان نخبگان فعلی تکنولوژی در حال کمرنگ شدن است.

به نقل از گزارش‌های مالی، مشارکت در عهد Giving (Giving Pledge) — پیمانی که وارن بافت و بیل گیتس در سال ۲۰۱۰ برای بخشش ثروت به‌راه انداختند — سقوط شدیدی کرده است. برای درک این ریزش، کافی است به اعداد نگاه کنیم: در حالی که در پنج سال اول ۱۱۳ خانواده این پیمان را امضا کردند، در سال‌های بعد این رقم به ۷۲، سپس ۴۳ و در نهایت در کل سال ۲۰۲۴ تنها چهار خانواده به این پیمان پیوستند.

برخی از ثروتمندترین افراد مانند ایلان ماسک (Elon Musk) مسیر متفاوتی را پیش گرفته و با فاصله گرفتن از نیکوکاری سنتی، مدعی شده‌اند که خودِ کسب‌وکارهایشان نوعی نیکوکاری هستند. از سوی دیگر، آمارهای کلان نیز نگران‌کننده است. طبق داده‌های بانک آمریکا و مدرسه خانواده لیلی، میزان بخشش خانوار‌های مرفه از ۹۰٪ در سال ۲۰۱۷ به ۸۱٪ در سال گذشته کاهش یافت. همچنین استنفورد سوشال اینوویشن ریویو گزارش داد که کل کمک‌های خیریه در آمریکا در سال ۲۰۲۴ به رکورد ۵۹۲.۵ میلیارد دلار رسید، اما با این حال، تعداد اهداکنندگان فردی برای پنج سال متوالی کاهش یافته و در سال ۲۰۲۴ میلادی ۴.۵٪ افت کرده است. در نگاه کلی‌تر، درصد خانوارهای اهداکننده از دو سوم در سال ۲۰۰۰ به تقریباً نیمی از جمعیت امروز رسیده است.

این روند حتی به داخل آزمایشگاه‌های AI رسیده است. الکس کسول، یک برنامه‌ریز مالی، به بیزنس اینسایدر گفته است که بسیاری از کارکنان جدید و ثروتمند آنتروپیک — که بسیاری از آن‌ها با فلسفه «پرتوگرایی مؤثر» (Effective Altruism) پیوند دارند — اکنون ترجیح می‌دهند به جای نیکوکاری، سراغ سرمایه‌گذاری فرشته (Angel Investing) یا تاسیس شرکت‌های جدید بروند. کسول اشاره کرد که اگرچه آنتروپیک تا ۲۵٪ از کمک‌های سهامی کارکنان به خیریه را تطبیق می‌دهد (Match می‌کند)، اما اکثر مشتریان او نیکوکاری را در برنامه‌های مالی خود نگنجانده‌اند. او تصریح کرد: «این چیزی است که من می‌بینم؛ تمایلی بیشتر به سرمایه‌گذاری تا میل به تبدیل شدن به خیرخواه».

تهدید توزیع اجباری ثروت

با کاهش کمک‌های داوطلبانه، فشار قانون‌گذاران در حال افزایش است. رأی‌دهندگان کالیفرنیا امسال درباره یک مالیات تک‌مرحله‌ای ۵ درصدی بر ثروت میلیاردرها تصمیم می‌گیرند. طبق گزارش‌ها، این اقدام همین حالا باعث «مهاجرت استراتژیک» شده است؛ به‌طوری که سرگی برین و لری پیج، بنیان‌گذاران گوگل، اقامت اصلی خود را به جنوب فلوریدا منتقل کرده‌اند تا از این مالیات در امان بمانند و در منطقه امن باقی بمانند.

در همین راستا، استراتژی‌های دیگری برای مدیریت فشار سیاسی و بدهی‌های مالیاتی در حال شکل‌گیر است:

• OpenAI احتمالاً عرضه اولیه سهام (IPO) خود را برای سال ۲۰۲۷ برنامه‌ریزی کرده است. یک دلیل بدبینانه برای این زمان‌بندی این است که مالیات پیشنهادی کالیفرنیا، خالص دارایی را بر اساس دارایی‌های جهانی فرد در پایان سال تقویمی جاری محاسبه می‌کند و این زمان‌بندی می‌تواند فرصتی برای مدیریت دارایی‌ها باشد.
• گزارش شده که OpenAI درباره واگذاری ۵٪ از سهام خود به دولت فدرال بحث کرده است. سام آلتمن (Sam Altman) این کار را «به اشتراک گذاشتن سود AI با مردم» می‌نامد، اما منتقدان آن را تاکتیکی برای خرید حمایت سیاسی در واشینگتن و ایجاد یک پوشش سیاسی می‌بینند.
• مخالفان این اقدامات، از جمله فرماندار گاوین نیوسام و اقتصاددانان مختلف، استدلال می‌کنند که بسیاری از کشورهای صنعتی از سال ۱۹۹۰ به دلیل فرار ثروتمندان، مالیات‌های مشابه بر ثروت را لغو کرده‌اند و این اقدامات نتیجه عکس می‌دهد.
• رولوف بوتا، سرمایه‌گذار پیش‌کسوت، در مصاحبه‌ای جداگانه با لحنی طنزآمیز می‌گوید خطرناک‌ترین جمله در دنیا این است: «من از طرف دولت آمده‌ام تا کمک کنم».

شباهت‌های تاریخی و تغییرات اخلاقی

رایمر پیوندی مستقیم بین امروز و دهه ۱۹۳۰ میلادی می‌بیند؛ زمانی که شکست نیکوکاری داوطلبانه منجر به «مالیاتِ خشک‌کردن ثروتمندان» (soak-the-rich tax) شد. در اوج اولین عصر طلایی، «انجیل ثروت» نتوانست جلوی فشارهای سیاسی را بگیرد. تا اواسط دهه ۱۹۳۰، سناتور هیو لونگ از لوئیزیانا با برنامه «ثروت خود را تقسیم کنیم» (Share Our Wealth)، طرفداران زیادی در سطح ملی پیدا کرد و خواستار مالیات‌های سنگین برای تامین درآمد تضمینی برای تمام آمریکایی‌ها شد. فرانکلین روزولت برای جلوگیری از دست دادن حمایت طبقه کارگر به لونگ، مالیات‌هایی را تصویب کرد که نرخ marginal بالاترین مالیات بر درآمد را به ۷۹٪ رساند.

علاوه بر اقتصاد، رایمر نگران تغییر «مرکز اخلاقی» صنعت است. او این دلبستگی را به سال ۱۹۸۴ بازمی‌گرداند، زمانی که دانشجوی استنفورد بود و اپل اولین مکینتاش را برای دانشجویان با تخفیف عرضه کرد. در آن زمان، او استیو جابز و بنیان‌گذاران اپل را «قهرمانانی» می‌دید که چیزی واقعاً خوب برای جهان ساختند. اما امروز، او مشاهده می‌کند که فرزندانش با همان تحقیمی به شرکت‌های تک-بزرگ نگاه می‌کنند که نسل‌های قبل برای تولیدکنندگان سیگار یا پیمانکاران نظامی داشتند؛ نوعی نگاهی که شرکت‌های تکنولوژی را نه به عنوان پیشروان خیرخواه، بلکه به عنوان موجوداتی منفعت‌طلب می‌بیند.

مقیاس وحشتناک ثروت AI

اعداد ریاضی در این زمینه تکان‌دهنده‌اند. ایلان ماسک پس از عرضه اولیه SpaceX در ماه گذشته، اولین انسانی شد که دارایی‌اش از یک تریلیون دلار گذشت. سهم ۱٪ ثروتمندترین خانوار‌های آمریکا از کل ثروت در سه ماهه سوم سال گذشته به ۳۱.۷٪ رسید؛ رقمی که از سال ۱۹۸۹ (زمانی که فدرال رزرو ردیابی داده‌ها را آغاز کرد) تاکنون بی‌سابقه است و تقریباً با ثروت ۹۰٪ باقی‌مانده مردم برابری می‌کند.

علاوه بر این، گزارش‌ها حاکی از آن است که پس از IPO کامل شرکت‌های آنتروپیک و OpenAI، کارکنان این دو شرکت به تنهایی ثروتی خواهند داشت که می‌تواند تقریباً یک‌سوم تمام خانه‌های منطقه مترو سان‌فرانسیسکو را بخرد؛ این نشان‌دهنده تمرکز شدید ثروت در یک نقطه جغرافیایی و شغلی خاص است.

صندوق Index Ventures خود یکی از ذینفعان اصلی این موج است و از زمان تاسیس تاکنون ۱۵ میلیارد دلار از سرمایه‌گذاران خارجی جذب کرده است. خروج‌های سال گذشته، از جمله IPO شرکت فیگما (Figma) و خرید شرکت ویز (Wiz) توسط گوگل، گزارش شده که حدود ۹ میلیارد دلار سود برای این صندوق به همراه داشت. با این حال، رایمر سعی می‌کند آنچه را می‌گوید اجرا کند. او در هیئت مدیره Endeavor Greece برای راهنمایی کارآفرینان بازارهای نوظهور فعالیت می‌کند و از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۵ ریاست هیئت مدیره Human Rights Watch را بر عهده داشت. در اواخر سال ۲۰۲۱، او به همراه پدر و دو برادرش، ۱۳ میلیون دلار برای بازسازی ساختمان رایمر در دانشگاه مک‌گیل و تاسیس مؤسسه جدید تحقیقات و دانش بومیان اهدا کرد.

برای نخبگان هوش مصنوعی، اکنون یک انتخاب دوتایی وجود دارد: «راه آسان» (توزیع داوطلبانه) یا «راه سخت» (جایی که تاریخ و دولت وارد می‌شوند تا این بدهی را وصول کنند). رایمر، که اغلب به جای بافتنی‌های گران‌قیمت هم‌صنفانش، با پیراهن‌های دکمه‌دار چروک و شلوار جین دیده می‌شود، شرط‌بندی کرده است که انسان‌ها راه آسان را انتخاب کنند، پیش از آنکه تاریخ برای آن‌ها انتخاب کند. این نقطه گذار از عصر «بنیان‌گذار قهرمان» به عصر «تسویه حساب‌های سیستماتیک» است.

گام بعدی شما

• اگر سرمایه‌گذار یا بنیان‌گذار هستید، استراتژی‌های توزیع ارزش (Equity Distribution) را بازنگری کنید تا فشار اجتماعی به فشار قانونی تبدیل نشود.
• روند رای‌گیری مالیات بر ثروت در کالیفرنیا را در اواخر امسال دنبال کنید؛ این اولین تست واقعی برای تعیین «دست‌نیافتنی بودن» ثروت AI یا تقدیر آن برای ثبت در دفاتر عمومی دولت خواهد بود.
• درباره مدل‌های حکمرانی جدید در شرکت‌های AI مطالعه کنید تا بفهمید چگونه ساختارهای غیرسودآور در حال تبدیل شدن به ابزارهای سیاسی هستند.

اما داستان سخت‌افزاری این تحول حتی شگفت‌انگیزتر است — به تحلیل ما درباره‌ی تراشه‌های Blackwell مراجعه کنید.