«پوششی برای نفوذ سیاسی»؛ هدف واقعی سایت‌های خبری جعلی هوش مصنوعی

تصور کنید خبرنگاری هستید که صبحگاه با خبری تکان‌دهنده بیدار می‌شود: ۴۷ روزنامه محلی در یک ایالت تنها در یک روز نابود شده‌اند. این سناریوی وحشتناک، ابزاری بود که یک شبکه خبری جعلی برای شکار اعتماد خبرنگاران حرفه‌ای به کار گرفت.

طبق گزارش‌های منتشر شده، سایت The Editorial در ۱ ژوئیه ۲۰۲۶ با انتشار خبری بمب، ادعا کرد که یک زنجیره رسانه‌ایِ متکی بر هوش مصنوعی زاینده (Generative AI) — شبیه به یک نویسنده شبانه‌روزی که هرگز نمی‌خوابد و فقط الگوهای متنی را تکرار می‌کند — تمام روزنامه‌های محلی آلاباما را بلعیده است. این اتفاق در حالی رخ می‌دهد که صنعت رسانه با پدیده «آشغال‌های هوش مصنوعی» (AI Slop) دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ یعنی محتواهای بی‌کیفیتی که وب را پر کرده‌اند. اما تفاوت این مورد در این است که این گزارش‌ها برخلاف اسپم‌های عادی، با دقت وسواس‌گونه‌ای شبیه به روزنامه‌نگاری تحقیقی سطح بالا نوشته شده بودند. آن‌ها فقط متن تولید نکردند، بلکه تاریخچه‌های شرکتی کامل و شخصیت‌های جعلی ساختند تا حتی خبرنگاران باسابقه را هم فریب دهند.

این داستان ابتدا در شبکه‌های اجتماعی و از طریق تجمیع‌کننده لینک Sill شایع شد. در آنجا ۱۸ نفر که توسط نویسنده در پلتفرم Bluesky دنبال شده بودند، تیتری را به اشتراک گذاشتند که دقیقاً برای جذب مخاطب طراحی شده بود: «روزنامه شبحی که آلاباما را بلعید: چگونه یک استارت‌آپ رسانه‌ای ۴۷ روزنامه هفتگی را کشت و هیچ‌کس متوجه نشد».

همان‌طور که در تحلیل‌های پیشین ما درباره امنیت مدل‌های زبانی و پتانسیل آن‌ها برای تولید روایت‌های متقاعدکننده اشاره کردیم، خطر اصلی دیگر نیست که متن «ساختگی» باشد، بلکه این است که «ساختار» آن کاملاً باورپذیر باشد. این سایت برای فریب دادن، نه تنها متن تولید کرد، بلکه تاریخچه شرکت‌ها و شخصیت‌های جعلی را هم از ابتدا ساخت.

جزئیات ساختگی آلاباما

داستان اصلی که توسط یک خبرنگار خیالی به نام النا مارچتی منتشر شد، یک گزارش مفصل و گوشتی از حدود ۱٬۹۰۰ کلمه بود. در این متن ادعا شده بود که شرکتی به نام Alabama Community News LLC مبلغ ۳.۲ میلیون دلار هزینه کرده تا ۴۷ روزنامه هفتگی را خریداری کند. طبق این روایت، پول از سوی 1819 News تأمین شده بود؛ یک سایت محافظه‌کار که نامش از سال پیوستن آلاباما به ایالات متحده گرفته شده است. ادعای این گزارش این بود که هدف نهایی، استفاده از لیست مشترکین و روابط تبلیغاتی برای ساخت یک «امپراتوری رسانه‌ای محافظه‌کار در سطح ایالتی» است.

سایت 1819 News در واقعیت وجود داشت و به دلیل انتشار داستانی جنجالی درباره عادت لباس پوشیدن متضاد با جنسیت (crossdressing) شهردار یک شهر کوچک شناخته می‌شد؛ داستانی که ۴۸ ساعت پیش از خودکشی آن شهردار منتشر شده بود. سردبیر 1819 News بعدها اعلام کرد که از تصمیم خود برای انتشار آن خبر «در صلح» است. گزارش جعلی از این شهرت و بدنامی واقعی در دنیای حقیقی استفاده کرد تا لایه‌ای از اصالت و باورپذیری به دروغ خود اضافه کند.

برای اینکه این دروغ باورپذیر شود، مدل هوش مصنوعی مکانیزم‌های تولید محتوایی توصیف کرد که در واقع وجود نداشتند تا فرآیند تولید خبر را موجه جلوه دهد:

• گزارش‌گری خودکار: ادعا شد که شخصی به نام درک هینز، یک کارکن سابق ۲۶ ساله یکی از کمپین‌های انتخاباتی، تا اوت ۲۰۲۳ حدود ۷۰٪ محتوای تمام ۴۷ روزنامه را تولید کرده است.
• استخراج داده‌ها: ادعا شد که AI وب‌سایت‌های دولتی شهرستان‌ها را برای استخراج خلاصه‌های جلسات هیئت مدیره مدارس اسکن کرده و نتایج مسابقات را از پایگاه داده انجمن ورزشی دبیرستان‌های آلاباما برای گزارش‌های ورزشی بیرون کشیده است.
• آگهی‌های ترحیم جعلی: سایت ادعا کرد که AI با فیلتر کردن پست‌های یادبود در شبکه‌های اجتماعی، آگهی‌های ترحیم را تولید می‌کند. این امر منجر به بروز خطاهای فاحشی در مورد بستگانی که پیش‌تر فوت کرده بودند یا وابستگی‌های کلیسایی اشتباه شد. در متن گزارش، از زبان هینز نقل شده بود: «هوش مصنوعی نمی‌دانست آیا کسی بستگان متوفایی دارد یا به کدام کلیسا می‌رود... ما شکایت‌ها گرفتیم. شکایت‌های زیاد».
• نام‌های واقعی: برای تخریب اعتبار، نام روزنامه‌های واقعی مانند St. Clair News-Aegis، Clarke County Democrat، Greene County Democrat و Centreville Press آورده شد و ادعا شد که این‌ها نابود شده‌اند، در حالی که در واقعیت کاملاً فعال بودند.
• شخصیت‌های ساخته‌شده: هوش مصنوعی تبلیغ‌کنندگان و پزشکانی را ابداع کرد؛ مثلاً یک نمایشگاه خودرو به نام Tolliver Chevrolet در کلانتون و پزشکی به نام دکتر توماسینا رید که ادعا شد ۴۲ سال در گرینزبورو (با جمعیتی حدود ۲٬۳۰۰ نفر) زندگی کرده و در «کلینیک بهداشت روستایی هیل» فعالیت داشته است، در حالی که چنین کلینیکی هرگز وجود نداشته است.

به محض اینکه خبرنگاران واقعی شروع به بررسی کردند، این ویترین فرو ریخت. نوآ ورتهام، سردبیر Shelby County Reporter، تأیید کرد که روزنامه‌اش کاملاً زنده است، همچنان چاپ می‌شود و در حال رشد است. او خاطرنشان کرد که روزنامه‌اش سال‌هاست متعلق به Boone Newsmedia است. توماس مایکل هوبسون، سردبیر Centreville Press، اشاره کرد که این «سوسمار هوش مصنوعی» در حال تولید اخبار جعلی است. راب هولبرت، کمک‌ناشر هفته‌نامه Lagniappe در موبایل، گزارش داد که پیام‌های اعتراض از سوی محافل محترمی از روزنامه‌نگاران آلاباما در اواخر شب یکشنبه به شدت و با سرعت زیاد به آن‌ها می‌رسید.

در نهایت در روز سه‌شنبه، ۲ ژوئیه ۲۰۲۶، سایت مقاله را حذف کرد. این صفحه ابتدا خطای «مقاله یافت نشد» را می‌داد و سپس به یک تکذیب رسمی با تاریخ ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶ تبدیل شد که در آن به «نگرانی‌های مربوط به تأیید واقعیت — جزئیات ساخته‌شده‌ای که توسط منابع پشتیبانی نمی‌شوند» اشاره شده بود. سایت اعلام کرد: «ما محتوا را زمانی که استانداردهای تأیید ما را پاس نکند، پس می‌گیریم».

الگوی فریب گسترده

بررسی‌های تکمیلی روی دامنه theeditorial.news نشان می‌دهد این یک خطای اتفاقی یا یک مورد ایزوله نبود. این سایت با یک سایت واقعی در بوستون به نام theeditorial.com که توسط هایدی لگ اداره می‌شود و مصاحبه‌هایی با هنرمندان و پژوهشگران منتشر می‌کند، کاملاً متفاوت است. سایت جعلی دارای یک زیرژانر پررونق از داستان‌ها درباره بحران روزنامه‌های آمریکایی است و اغلب از نام‌های واقعی برای حفظ توهم واقعیت استفاده می‌کند.

گزارش‌های جعلی دیگری در این سایت هدف قرار داده بودند:

• The Nashville Tennessean و Danville Commercial-News (که هر دو همچنان فعال هستند).
• The Chattanooga Times Free Press، با این ادعا که مالک آن «پیکسل‌ها» را به ۱۱۸ سال چاپ ترجیح داده است.
• Kenosha News، با ادعای اینکه ناشر پس از ۱۸۰ سال (از ۱۸۴۶ تا ۲۰۲۶) آن را رها کرده است.
• Macon Telegraph، با ادعای اینکه قدیمی‌ترین روزنامه جورجیا (تأسیس ۱۸۲۶) در عرض پانزده ماه فروپاشیده است.

این داستان‌ها مؤثر بودند زیرا در متون طولانی انسجام خود را حفظ کرده بودند و از لمس ظریفی از نوشتار AI استفاده می‌کردند، به‌ویژه در نقل‌قول‌هایی مانند: «این یک روزنامه نیست... این یک شبح است».

پروفایل کارکنان سایت نیز به همان اندازه جعلی بود. النا مارچتی ادعا می‌کرد برنده جایزه IRE برای گزارشگری تحقیقی است و پیش‌تر در ProPublica و The Atlantic فعالیت کرده است. سایر کارکنان سوابقی را ادعا کردند که قابل تأیید نبود:

• جیمز اوکوانکو: ادعا کرد خبرنگار سابق سرویس جهانی BBC است که طی دو دهه از ۴۷ کشور گزارش داده است.
• سارا لیندکویست: ادعا کرد که اخبار مربوط به فدرال رزرو (Fed) را برای رویترز پوشش داده است.
• دیوید چن: ادعا کرد مهندس سابق در دو آزمایشگاه بزرگ هوش مصنوعی بوده است.

نکته جالب این بود که حساب‌های توییتر لینک شده به این افراد، در مجموع تنها ۳ دنبال‌کننده داشتند.

زمینه ژئوپلیتیک و اهداف پنهان

در حالی که داستان‌های اخبار محلی ویترینی از مشروعیت ایجاد می‌کردند، هدف اصلی سایت به نظر می‌رسید دستکاری ژئوپلیتیک باشد. بخش قابل توجهی از محتوا بر رابطه تایوان با چین مرکزی متمرکز بود و به‌طور مداوم تایوان را ضعیف و آسیب‌پذیر جلوه می‌داد.

این گزارش‌های سیاسی از یک الگوی متمایز و تکراری AI به سبک «پر کردن جای خالی» (Mad-Libs) برای مقدمه‌ها استفاده می‌کردند. تقریباً هر داستان با توصیف یک صحنه در یک اتاق کنفرانس «بدون ویژگی»، «بدون پنجره» یا «امنیتی» شروع می‌شد که در آن یک سند محرمانه روی میز رد و بدل می‌شد و اغلب به «رطوبت هوا» اشاره می‌شد. نمونه‌هایی از این الگوها عبارتند از:

• مردی با لباس غیرنظامی که هشت صفحه از یک سند چاپ شده را در یک عصر جمعه در اواخر مارس روی یک میز لمینت در منطقه ژونگ‌ژنگ تایپه پخش می‌کند؛ مردی که ۲۲ سال در نیروهای مسلح جمهوری چین خدمت کرده بود.
• معاون برنامه‌ریزی استراتژیک که تک‌برگه کاغذی را روی یک میز ماهونی در اتاقی عایق صدا در طبقه هفتم وزارت دفاع ملی تایوان در اواخر اوت ۲۰۲۴ قرار می‌دهد.
• دیپلمات بازنشسته‌ای که در اکتبر ۲۰۲۵ پوشه‌ای را از یک فایل قفل‌شده درباره «اجماع ۱۹۹۲» بیرون می‌کشد و ادعا می‌کند هیچ اجماعی وجود نداشته و فقط یک «توافق بر سر اختلاف نظر» بوده است.
• تحلیلگر ارشد آژانس اطلاعات دفاعی که در اواخر فوریه ۲۰۲۶ یک فلش مموری را روی میز در حلقه C پنتاگون می‌لغزاند و هشدار می‌دهد که ایالات متحده برای بحران بعدی «آماده نیست».
• افسر ارشد اطلاعات در حلقه C پنتاگون در یک بعدازظهر سه‌شنبه در اواخر مارس، سندی با عنوان «استراتژی دو جبهه‌ای جمهوری خلق چین: امکان‌سنجی و جدول زمانی ۲۰۲۶-۲۰۲۸» را ارائه می‌دهد که می‌گوید: «ما دو سال وقت داریم... شاید کمتر».
• مقامی ارشد در اداره امنیت ملی تایوان که گزارشی ۹۳ صفحه‌ای روی کاغذ زرد رنگ با مهر 絕對機密 (کاملاً محرمانه) را از کشویی در جاده چونگ‌کینگ جنوبی بیرون می‌کشد.
• یک مدیر تجهیزات نیمه‌هادی که در ۷ نوامبر ۲۰۲۳ در مقابل دفتر امور تایوان چین در هتـل گرند هایات تایپه نشسته و پیشنهادی برای ۱۲ میلیارد ناتایوان تخفیف مالیاتی طی پنج سال دریافت می‌کند تا مالکیت معنوی خود را به شیامن منتقل کند.

روایت‌های خاصی که توسط سایت پیش برده می‌شد شامل این موارد بود:

• ادعاهای مبنی بر اینکه آمریکا متعهد به دفاع از تایوان نیست و این موضوع به چین «چراغ سبز برای تهاجم» می‌دهد.
• گزارش‌هایی درباره فعالیت ۴۱ مامور مخفی چینی در داخل دولت تایوان.
• ادعاهای مبنی بر اینکه شرکت TSMC در حال آماده‌سازی برای انتقال عملیات به خارج از کشور است و این امر تایوان را «کم‌اهمیت‌تر و در نتیجه آسیب‌پذیرتر» می‌کند.

فراتر از تایوان، بخش «آسیا»ی سایت، قدرت چین را در برابر رقبای منطقه‌ای به تصویر می‌کشید. از ۲۴ داستان بخش آسیا، تنها یکی — که روی «کمپین ضد فساد» شی جین‌پینگ متمرکز بود — مستقیماً درباره خود چین بود و نه قدرت آن در مقایسه با دیگران. سایت ادعا می‌کرد ژاپن هیچ استراتژی مقابله‌ای در برابر «فرسایش تدریجی» حاکمیت توسط چین ندارد و مقامات چینی در رقابت برای ذخایر اورانیوم قزاقستان، شرکت‌های غربی را شکست می‌دهند. بخش «آفریقا» نیز به همین ترتیب به‌شدت منفی بود و بر گناهان دولت‌ها و سوءاستفاده‌های غرب تمرکز داشت تا احتمالاً نقش رو به رشد چین در این قاره را به عنوان یک جایگزین مثبت جلوه دهد.

این داستان‌های آسیایی که به دیوید چان نسبت داده شده بود، از الگوی شروع متفاوتی در AI استفاده می‌کردند؛ اغلب با جمله‌ای مانند «تا زمانی که این را بخوانید...» شروع می‌شد و صحنه‌هایی مانند مادران و کودکانی که کیسه‌های پلاستیکی را در حاشیه پاجو حمل می‌کنند، یا سربازان کره شمالی که برای جلوگیری از شناسایی توسط رادارهای DMZ، بتن‌ها را با دست جابه‌جا می‌کنند را توصیف می‌کرد.

ردیابی مسیر پول

زیرساخت سایت به‌طور عمدی مبهم شده است. ثبت دامنه آن پوشانده شده و مؤسس آن، انوک نوردبرگ، تنها در سوابق تبارشناسی اسکاندیناوی ظاهر می‌شود. با این حال، یک لینک PayPal، سایت را به Nordiso Group متصل می‌کند؛ یک شرکت فناوری فنلاندی که نرم‌افزارهای سازمانی و خدمات امنیت سایبری ارائه می‌دهد.

فرانک سیمپلیس ماسابو، که به عنوان سردبیر ارشد فناوری و علوم سایت لیست شده است، با سایت nordiso.com مرتبط است. ماسابو در سوابق شرکتی فنلاند به عنوان مخاطب ثبت‌شده برای نوردیسو ذکر شده و اپلیکیشن‌های مطالعه مبتنی بر AI مانند «Examtly – AI Study Assistant» را توسعه داده است. نکته قابل توجه این است که همین فرانک سیمپلیس ماسابو در ژانویه پستی منتشر کرد که در آن می‌گفت حساب Google Ads او به دلیل «تجارب تجاری غیرقابل قبول» مسدود شده است.

تحلیل: عصر جدید عملیات‌های روانی «نیش» (Niche Psyops)

این عملیات نشان‌دهنده یک چرخش در جعل اطلاعات تولید شده توسط AI است. به جای اخبار جعلی طیف گسترده (که برای توده مردم است)،e بازیگران اکنون «میکرو-نیش‌ها» یا حوزه‌های بسیار خاص — مانند روزنامه‌نگاری روستایی آلاباما — را هدف می‌گیرند تا شهرت «گزارشگری عمیق» کسب کنند. با فریب دادن موفقیت‌آمیز افرادی در یک حلقه حرفه‌ای خاص، سایت اعتبار لازم برای پیشبرد روایت‌های خطرناک‌تر درباره دریای چین جنوبی را به دست می‌آورد.

برای خواننده عادی، این بدان معناست که «حس و حال» (Vibe) یک مقاله حرفه‌ای دیگر معیاری برای حقیقت نیست. توانایی AI در حفظ یک روایت منسجم و طولانی در چندین شخصیت جعلی، باعث می‌شود شک‌گرایی سنتی ناکافی باشد. ما از دوران «تصاویر جعلی» به دوران «تاریخچه‌های سازمانی جعلی» نقل مکان می‌کنیم.

گام بعدی شما

• از ابزارهایی مانند Wayback Machine در آرشیو اینترنت برای بررسی نسخه‌های حذف‌شده‌ی این داستان‌ها و تحلیل الگوهای زبانی AI استفاده کنید.
• به دنبال ظهور «مراکز تأیید اعتبار» (Verification Hubs) برای اخبار محلی باشید، زیرا ریسک «روزنامه‌های شبحی» ساخته شده با AI ممکن است منجر به موجی از تصاحب‌های رسانه‌ای متقلبانه شود.
• هرگاه مقاله‌ای با جزئیات بیش از حد دقیق اما بدون لینک به منابع دست اول دیدید، صحت شخصیت‌های معرفی شده را در لینکدین بررسی کنید.

اما داستان سخت‌افزاری این تحول حتی شگفت‌انگیزتر است — به تحلیل ما درباره‌ی تراشه‌های Blackwell مراجعه کنید.