۶ مقام کلیدی در مسیر تعیین استراتژی هوش مصنوعی آمریکا

تصور کنید در اتاق تصمیم‌گیری عالی‌ترین مقاماتی نشسته‌اند که هر کدام دستورالعمل متفاوتی برای یک مسابقه حیاتی دارند؛ یکی می‌خواهد تمام درها را ببندد و دیگری می‌گوید هر چه سریع‌تر همه چیز را آزاد کنیم. این وضعیت فعلی سیاست‌های هوش مصنوعی در ایالات متحده است، جایی که به جای یک نقشه راه واحد، شش مقام ارشد در حال کش‌وقوس دادن به مسیر پیش‌رو هستند. یک مقام ارشد دولت فعلی این وضعیت را چنین توصیف می‌کند: «این بحثی است که به جای دو طرف، ده طرف دارد.»

به نقل از گزارش WIRED که در ۲۷ ژوئیه ۲۰۲۶ منتشر شد، رویکرد دولت فعلی یک بحث دوجانبه یا باینری نیست، بلکه نبردی است که در آن قوانین نهایی بر اساس این تعیین می‌شوند که چه کسی بیشترین نفوذ را بر رئیس‌جمهور دارد. در این محیط، هماهنگی بین نهادهای مختلف در کمترین سطح ممکن است. این پراکندگی داخلی در حالی رخ می‌دهد که مدل‌های وزن‌های باز (Open Weights) — یعنی مدل‌هایی که دستور پخت یا ساختار داخلی‌شان علناً منتشر شده و دیگر یک جعبه سیاه نیستند — در چین هر روز قدرتمندتر می‌شوند. این پیشرفت چین، آمریکا را مجبور کرده است تا بین کنترل‌های سخت‌گیرانه صادرات و نوآوری تهاجمی یکی را انتخاب کند.

برای درک بهتر، محیط تصمیم‌گیری را مانند اتاق جلسه‌ای تصور کنید که در آن رئیس سازمان تجارت خواستار تحریم‌های شدید است، مشاور AI خواهان حذف کامل هرگونه مقررات است و رئیس کارکنان کاخ سفید تمام پیشنهادها را پیش از رسیدن به میز رئیس‌جمهور فیلتر می‌کند. در چنین فضایی، سیاست‌ها توسط کسانی تنظیم می‌شود که نزدیکی بیشتری به رئیس‌جمهور دارند.

پیوند بازرگانی و استانداردها

هوارد لوتنیک، وزیر بازرگانی، به دلیل نظارت بر کنترل‌های صادرات از طریق اداره صنعت و امنیت (BIS)، به چهره‌ای محوری تبدیل شده است. لوتنیک در حال بررسی انگیزه‌هایی است تا آزمایشگاه‌های برتر آمریکا را متقاعد کند مدل‌های وزن‌های باز خود را منتشر کنند تا تکانه چین را مهار کنند. او در این راستا گفتگوهایی با رهبران چندین آزمایشگاه بزرگ هوش مصنوعی داشته است.

در ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۶، لوتنیک در شبکه X تهدیدهای مربوط به مدل Kimi K3 متعلق به شرکت Moonshot AI را رد کرد. او ادعا کرد که تیمش دریافته است این مدل در محک‌های کلیدی عملکرد ضعیف‌تری نسبت به مدل‌های پیشرو آمریکا دارد. لوتنیک در رویکرد خود نوسان دارد؛ او گاهی از «قدرت سخت» استفاده می‌کند — مانند اعمال کنترل‌های شدید بر شرکت Anthropic تا آن‌ها را مطیع کند — و گاهی موضعی بسیار آزادتر در نظارت‌ها اتخاذ می‌کند. این رویکرد سخت‌گیرانه در واقع ادامه استراتژی‌های محدودکننده صادرات آمریکا است که پیش‌تر برای مدل‌های پیشروتر Anthropic به کار گرفته شد.

آرویند رامان اکنون به عنوان معاون ارشد لوتنیک و رئیس موقت مرکز استانداردهای هوش مصنوعی و نوآوری (CAISI) فعالیت می‌کند. CAISI در دل وزارت بازرگانی قرار دارد و به عنوان نقطه تماس اصلی صنعت با دولت عمل می‌کند.

• رامان هفته گذشته این سمت را بر عهده گرفت.
• او جایگزین کریس فال شد که به طور ناگهانی استعفا داد.
• فال هفته‌ها تلاش کرده بود شرکت Anthropic را مجبور کند تا حفاظ‌های (Guardrails) قوی‌تری را برای جلوگیری از jailbreak — یعنی دور زدن محدودیت‌های امنیتی مدل برای تولید پاسخ‌های ممنوعه — در مدل قدرتمند Fable 5 اضافه کند.
• کارکنان CAISI هفته‌ها جلساتی با تیم‌های فنی Anthropic برگزار کردند تا روی حفاظ‌هایی توافق کنند که به اندازه کافی قوی باشند تا مدل Fable 5 بتواند دوباره به چرخه عملیاتی بازگردد.

سخت‌گیران امنیت ملی

شان کرینکراس، مدیر ملی سایبری، خواهان موضع تهاجمی‌تری علیه آزمایشگاه‌های چینی است. او در کاخ سفید اختیار دارد سیاست‌هایی را طراحی کند که به‌طور خاص ریسک‌های امنیت ملی ناشی از AI را خنثی کند.

اگرچه کرینکراس پیشینه فنی در زمینه هوش مصنوعی ندارد — و پیش از این به عنوان وکیل کمپین‌های سیاسی و در کمیته ملی جمهوری‌خواهان فعالیت می‌کرد — اما او در تدوین فرمان اجرایی ۲ ژوئن نقش داشت. این فرمان، چارچوبی را برای ارزیابی مدل‌های قدرتمند هوش مصنوعی ایجاد کرد. کارکنان او، او را به دلیل توانایی در مواجهه با مسائل سخت امنیتی تحسین می‌کنند و خاطرنشان می‌کنند که او به تیمش اجازه می‌دهد بدون دخالت‌های ریزبینانه (Micromanagement) — که معمولاً مهندسان نرم‌افزار انجام می‌دهند — کار کنند.

کرینکراس و رئیس کارکنانش، لارا اسمیت، به‌طور خاص روی distillation (تقطیر) تمرکز کرده‌اند؛ فرآیندی که در آن آزمایشگاه‌های چینی با استفاده از خروجی‌های مدل‌های برتر آمریکا، مدل‌های خود را آموزش می‌دهند. این چالش‌ها باعث شده تا برخی متخصصان راهکارهای جایگزین برای پیشگیری از تله کنترل تسلیحات و گفتگوهای دوجانبه را پیشنهاد دهند. الیزابت هستون، سخنگوی کاخ سفید، اظهار داشت که بحث‌ها بر تقویت هوش مصنوعی آمریکا متمرکز است و افزود که دولت «برای افزایش شکاف بین آمریکا و سایر نقاط جهان، روی نوآوری شرط‌بندی کرده است».

نفوذ رویکرد آزادمنشانه

دیوید ساکس، czar سابق هوش مصنوعی، علی‌رغم ترک پست رسمی‌اش در مارس ۲۰۲۶، همچنان نفوذ زیادی دارد. ساکس خط ارتباطی مستقیمی با رئیس‌جمهور حفظ کرده است و رویکردی کاملاً بدون نظارت (Laissez-Faire) را برای تمام حوزه‌های AI توصیه می‌کند.

او موفق شد در لحظات آخر، برخی از مفاد نظارتی در فرمان اجرایی ۲ ژوئن را تضعیف کند. این رویکرد او در مورد مدل‌های وزن‌های باز چین نیز جاری است. ساکس از حساب X خود که ۱.۶ میلیون دنبال‌کننده دارد، برای تأثیرگذاری بر سیاست‌ها از بیرونِ ساختار دولت استفاده می‌کند.

در ۲۳ ژوئیه، ساکس با تکرار احساسات لوتنیک درباره «هراس از کیمی» (Kimi Panic)، بیان کرد که این تهدیدها باید متوقف شوند زیرا مدل‌های پیشرو آمریکا همچنان جلوتر هستند. او استدلال کرد که اگر آنچه در حال حاضر در آزمایشگاه‌ها (و هنوز منتشر نشده) است را در نظر بگیریم، این شکاف حتی بزرگتر است. او تأکید کرد که آمریکا تا زمانی که به انتشار مدل‌ها ادامه دهد، پیشتازی خود را حفظ خواهد کرد.

نرده‌های تجاری و مالی

اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری، شاید تندترین موضع را علیه AI چین داشته باشد. او به عنوان مقام ارشد مسئول روابط تجاری آمریکا و چین، صراحتاً فرآیند تقطیر مدل‌ها را «سرقت مالکیت معنوی» (IP theft) نامیده است.

او آزمایشگاه‌های چینی را به تحریم یا قرار گرفتن در «فهرست موجودیت‌ها» (Entity List) — که لیست محدودیت‌های تجاری دولت آمریکا است — تهدید کرده است. اگرچه بسنت ماه گذشته در محدود کردن Anthropic تقریباً هیچ نقشی نداشت، اما اخیراً دخالت‌های خود را افزایش داده است. استراتژی او شامل دو جبهه اصلی است:

• ترغیب متحدان غربی در اروپا، ژاپن و سایر مناطق برای اینکه در توسعه مدل‌های وزن‌های باز خود سریع‌تر عمل کنند تا رقابت را به چین واگذار نکنند.
• استفاده از وزارت خزانه‌داری برای نظارت بر ریسک «طغیان» (Going Rogue) هوش مصنوعی در بازارهای مالی.

لوک پتیت، معاون وزیر برای مؤسسات مالی و مشاور سابق سیاست‌گذاری در مجلس سنای آمریکا، مجری این نقشه راه است. او در کنار مدیر ارشد اطلاعات خزانه‌داری و عضو سابق DOGE، سام کورکوس، کار می‌کند.

وزارت خزانه‌داری به‌طور خاص نگران است که یک مدل AI به‌طور تصادفی موقعیت‌های معاملاتی را ببندد یا به داده‌های حساس در بانک‌هایی مثل Goldman Sachs دسترسی پیدا کند؛ اتفاقی که به گفته منابع، پتانسیل این دارد که کل اقتصاد را به سقوط بکشاند.

فیلتر نهایی

بر فراز تمام این جناح‌های متضاد، سوزی وایلز، رئیس کارکنان کاخ سفید قرار دارد. او به عنوان ارشدترین دستیار سیاسی، هر پیشنهادی را پیش از رسیدن به میز رئیس‌جمهور بررسی و با دقت پالایش می‌کند.

وزیر خزانه‌داری بسنت، وزیر بازرگانی لوتنیک و مدیر کرینکراس، همگی مواضع خود را مستقیماً به وایلز ارائه می‌دهند. در این سیستم تکه‌تکه، تصمیم وایلز در نهایت تعیین‌کننده است.

این ساختار نشان می‌دهد که سیاست AI آمریکا یک برنامه جامع و منسجم نیست، بلکه مجموعه‌ای از چرخش‌های تاکتیکی است که بسته به اینکه کدام مقام در لحظه به گوش رئیس‌جمهور نزدیک‌تر باشد، تغییر می‌کند. تنش بین امنیت ملی (کرینکراس و بسنت) و آزادی بازار (ساکس) همچنان حل‌نشده باقی مانده است.

برای درک مرحله بعدی این جدال، باید بازدید آتی رئیس‌جمهور چین، شی جین پینگ، از کاخ سفید در سپتامبر و اجلاس اپک (APEC) در نوامبر را زیر نظر گرفت؛ جایی که این تضادهای داخلی احتمالاً با یک آزمون استرس دیپلماتیک مواجه خواهند شد.

برای درک مرحله بعدی این جدال، باید بازدید آتی رئیس‌جمهور چین، شی جین پینگ، از کاخ سفید در سپتامبر و اجلاس اپک (APEC) در نوامبر را زیر نظر گرفت؛ جایی که این تضادهای داخلی احتمالاً با یک آزمون استرس دیپلماتیک مواجه خواهند شد.

گام بعدی شما

• تحلیل کنید که کدام یک از این ۶ مقام در تصمیمات اخیر کاخ سفید اثرگذارتر بوده‌اند.
• تحولات مربوط به مدل‌های وزن‌های باز چین را دنبال کنید تا متوجه شوید فشار روی لوتنیک برای تغییر سیاست‌ها چقدر است.
• تاثیر احتمالی تحریم‌های وزارت خزانه‌داری بر دسترسی به مدل‌های لبه (Frontier) را رصد کنید.

اما داستان سخت‌افزاری این تحول حتی شگفت‌انگیزتر است — به تحلیل ما درباره‌ی تراشه‌های Blackwell مراجعه کنید.