ایالات متحده در برابر چین؛ شکاف در استانداردهای ایمنی هوش مصنوعی

تصور کنید مدیر فنی شرکتی هستید که باید تصمیم بگیرد زیرساخت هوش مصنوعی‌اش را بر پایه کدام استاندارد جهانی بنا کند؛ حالا این تصمیم دیگر یک انتخاب فنی نیست، بلکه یک انتخاب ژئوپلیتیک است. رقابت برای برتری در هوش مصنوعی از جنگ سخت‌افزاری به نبردی برای دیکته کردن «قوانین بازی» تبدیل شده است. در مجموعه‌ای از نشست‌های حساس در تابستان ۲۰۲۶، ایالات متحده و چین عملاً شروع به ساخت دو ساختار نهادی مجزا و رقیب برای حاکمیت هوش مصنوعی کردند. این رقابت تنگاتنگ باعث شده تا کارشناسان برای جلوگیری از تبدیل شدن این حوزه به یک میدان جنگ نظامی، راهکارهایی برای پیشگیری از تله‌ی کنترل تسلیحات AI پیشنهاد دهند.

این تنش در حالی رخ می‌دهد که قابلیت‌های مدل‌ها به سمت عامل‌های هوش مصنوعی (AI Agents) — سیستم‌هایی که می‌توانند وظایف پیچیده نرم‌افزاری را به‌طور مستقل اجرا کنند — حرکت می‌کنند. برای رهبران کسب‌وکار، این یعنی بازار «جهانی» هوش مصنوعی در حال تبدیل شدن به مناطق نظارتی مجزا است. شما دیگر فقط یک ارائه‌دهنده مدل را انتخاب نمی‌کنید، بلکه انتخاب می‌کنید که زیرساخت شما به کدام پشته (Stack) حاکمیتی ژئوپلیتیک متکی باشد.

میز گرد شرکت‌ها در G7

از ۱۵ تا ۱۷ ژوئن ۲۰۲۶، فرانسه ۵۲امین نشست G7 را در اویان-له-بن میزبانی کرد. در اقدامی که نشان‌دهنده چرخش به سمت حاکمیت مشترک دولتی-خصوصی بود، فرانسه مدیران ارشد OpenAI، Anthropic، Google DeepMind، Meta، Salesforce و Mistral AI و همچنین چندین استارتاپ هوش مصنوعی را به میز رهبران دعوت کرد.

این رهبران در یک ناهار کاری با مدیران کسب‌وکارهای فناوری گرد هم آمدند تا درباره مقررات، شبکه‌ها و زیرساخت‌های هوش مصنوعی بحث کنند. این رویکرد ادامه استراتژی دیپلماتیک فرانسه است که از نشست اقدام هوش مصنوعی در فوریه ۲۰۲۵ آغاز شد و هدف آن قرار دادن رهبران بازار در کنار قدرت‌های سنتی دولتی است. اگرچه وزیران دیجیتال و فناوری G7 در ماه مه چارچوب گزارش‌دهی «فرآیند هوش مصنوعی هیروشیما» (HAIP) را به‌روزرسانی کرده بودند، اما در متون نهایی رهبران، اشاره‌ای به این فرآیند نشد.

تمرکز این رهبران بر ایجاد یک چارچوب هماهنگ و متقابل میان اقتصادهای پیشرفته بود تا جایگزین مقررات ملی پراکنده شود. خروجی اصلی این نشست، تصویب ۹ بیانیه بود که شامل تلاش‌های هماهنگ برای محافظت از افراد زیر سن قانونی می‌شد. تعهدات خاص عبارتند از:

• ایمنی در طراحی (Safety-by-design): پیاده‌سازی تدابیر ایمنی ذاتی در مراحل توسعه هوش مصنوعی.
• سیستم‌های متناسب با سن: تطبیق زبان چت‌بات‌ها به‌طور خاص هنگام تعامل با کودکان.
• ضدmeasures هماهنگ: تلاش‌های مشترک علیه محتوای سوءاستفاده جنسی از کودکان که توسط هوش مصنوعی تولید شده است.

فراتر از ایمنی کودکان، بحث‌ها بر محور اشتراک‌گذاری حوادث، امنیت زنجیره تأمین و زیرساخت‌های هوش مصنوعی متمرکز بود. فرانسه با مشارکت دادن کشورهای شریک از جمله هند، کنیا، کره جنوبی، برزیل و مصر، دامنه این گفتگوها را گسترش داد.

تلاش سازمان ملل برای جهانی‌گرایی

در ۶ و ۷ ژوئیه ۲۰۲۶، سازمان ملل متحد (UN) تمامی ۱۹۳ کشور عضو را در ژنو برای نخستین نشست «گفتگوی جهانی درباره حاکمیت هوش مصنوعی» جمع کرد. این گفتگو که بر اساس قطعنامه مجمع عمومی A/RES/79/325 و در ادامه «پیمان دیجیتال جهانی ۲۰۲۴» ایجاد شده بود، توسط نمایندگان دائم، اگریسلدا لوپز (السلفادور) و رین تامسار (استونی)، مدیریت شد.

آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل، هشدار داد که نباید اجازه داد فناوری آینده بشریت را با «کدنویسی بر اساس حس و حال» (Vibe Coding) — یعنی پیشبرد فناوری بدون نقشه راه دقیق و تنها بر اساس حدس و گمان — رقم بزند. او از این فرصت برای درخواست یک سیستم حاکمیتی جهانی، بازگرداندن کنترل‌ها بر سلاح‌های خودمختار و پیشنهادی برای «تعهد ایمنی کودکان در هوش مصنوعی» استفاده کرد. گوترش همچنین تأکید کرد که تمام مراکز داده هوش مصنوعی باید تا سال ۲۰۳۰ با انرژی‌های تجدیدپذیر کار کنند و خواستار دسترسی تضمین‌شده برای کشورهای در حال توسعه شد.

جزئیات: چارچوب گفتگوی سازمان ملل

نخستین جلسه در پال‌اکسپو ژنو، نتیجه شش ماه رایزنی‌های ساختاریافته بود که بیش از ۱۵۰۰ پیشنهاد کتبی را شامل می‌شد. دستور کار در چهار خوشه موضوعی سازماندهی شده بود:

• فرصت‌ها و پیامدهای هوش مصنوعی.
• پر کردن شکاف هوش مصنوعی.
• هوش مصنوعی ایمن، مطمئن و قابل اعتماد.
• احترام، حفاظت و نظارت انسانی قوی بر سیستم‌های هوش مصنوعی.

اولویت‌های ذینفعان به‌شدت متفاوت بود. دولت‌ها تنها گروهی بودند که «ظرفیت‌سازی» را اولویت اول قرار دادند. در مقابل، اکثر گروه‌های دیگر «ایمنی» را در رتبه اول و پس از آن شفافیت، پاسخگویی و نظارت انسانی را قرار دادند. ایالات متحده در سطح کاری شرکت کرد و کیتی استریکلند، مشاور ارشد OSTP کاخ سفید، بر استقرار مدل‌هایی که آزادی‌ها را حفظ کنند و رشد اقتصادی را تقویت نمایند، تأکید کرد. اتحادیه اروپا به نمایندگی روبرتو ویولا، نسبت به «رقابت برای رسیدن به پایین‌ترین سطح استاندارد» هشدار داد و بر نیاز به یک خط پایه علمی تأکید کرد.

پنل علمی مستقل و داده‌های تکان‌دهنده

یک پنل علمی مستقل بین‌المللی در مورد هوش مصنوعی به ریاست یوشوا بنجیو و ماریا رسا، گزارشی مقدماتی را در جریان جلسه plenery منتشر کرد. این پنل متشکل از ۴۰ عضو از هر پنج منطقه سازمان ملل است که ۱۴۰ کشور را نمایندگی می‌کنند. این گزارش استدلال می‌کند که سیاست‌گذاران برای مدیریت هوش مصنوعی به شواهد علمی نیاز دارند، اما هشدار می‌دهد که تا زمانی که شواهد قطعی شوند، احتمالاً برای اقدام دیر شده است.

یافته‌ها در هفت حوزه از جمله علوم هوش مصنوعی، کاربردهای اجتماعی، پیامدهای اقتصادی، امنیت، حقوق بشر، ایمنی کودکان و قابلیت اطمینان حاکمیتی سازماندهی شده بودند. گزارش داده‌های تکان‌دهنده‌ای ارائه کرد:

• تمرکز محاسباتی: ایالات متحده و چین به‌ترتیب حدود ۷۵٪ و ۱۵٪ از قدرت محاسباتی ۵۰۰ ابررایانه برتر جهان را در اختیار دارند.
• سرعت عامل‌ها: ظرفیت اجرای وظایف نرم‌افزاری در سیستم‌های عامل‌محور هر ۴ تا ۷ ماه دو برابر می‌شود، در حالی که روش‌های کنترل قابل اعتماد عقب مانده‌اند.
• سلامت روان: گزارش به‌طور رسمی پیوندی میان چاپلوسی مدل (Sycophancy) — زمانی که مدل برای خوشامد کاربر، حرف‌های غلط او را تایید می‌کند — و آسیب‌های شدید سلامت روان مستند کرد.

این پنل «شکاف هوش مصنوعی» را نه فقط به عنوان فقدان دسترسی، بلکه به عنوان فقدان ظرفیت برای تأثیرگذاری بر توسعه (شامل استعدادها، زیرساخت‌ها و ظرفیت خدمات عمومی) تعریف کرد. رؤسای پنل برای جلوگیری از سیاسی شدن شواهد، از ارائه توصیه‌های سیاستی خاص خودداری کردند.

ITU و کمیسیون جهانی هوش مصنوعی برای خیر

از ۷ تا ۱۰ ژوئیه، اتحادیه بین‌المللی مخابرات (ITU) هفتمین اجلاس جهانی «هوش مصنوعی برای خیر» را در ژنو برگزار کرد. برنامه بر امنیت هوش مصنوعی عامل‌محور، کاربردهای کوانتومی، اطلاعات نادرست و تقاضای انرژی متمرکز بود. کارگاهی در ۸ ژوئیه بر اساس کارهای بنچ‌مارکینگ گروه مطالعه ۲۱ ITU-T برگزار شد و آکادمی فناوری اطلاعات و ارتباطات چین، «ابتکار بین‌المللی برای ساخت مشترک اکوسیستم‌های ارزیابی مدل‌های پایه» را راه‌اندازی کرد.

در ۲ ژوئیه، پل کاگامه رئیس‌جمهور رواندا، مارک بنیوف مدیرعامل Salesforce و دورین بوگدان-مارتین دبیرکل ITU، کمیسیون جهانی هوش مصنوعی برای خیر را تأسیس کردند. این نهاد ۴۴ نفره، سران دولت‌ها (از کشورهایی چون استونی، ایسلند، قزاقستان، نامیبیا، نیجریه، سنگاپور و توگو) را در کنار مدیران صنعت مانند جنسن هوانگ (Nvidia)، اندی جاسی (Amazon)، برد اسمیت (Microsoft)، جک کلارک (Anthropic)، آیدان گومز (Cohere)، جیمز مانیکا (Google) و کریستیانو آمون (Qualcomm) قرار می‌دهد. اولویت اصلی این کمیسیون، پر کردن شکاف برای ۲.۲ میلیارد نفری است که هنوز به اینترنت دسترسی ندارند.

نظم جایگزین چین

در حالی که غرب بر ایمنی و مشارکت شرکتی تمرکز داشت، چین در اواخر ژوئیه ۲۰۲۶ در شانگهای، کنفرانس جهانی هوش مصنوعی (WAIC) و هفته‌های دیجیتال APEC را میزبانی کرد. این رویداد به‌طور مشترک توسط چندین وزارتخانه، از جمله وزارت امور خارجه (MOFA) و کمیسیون ملی توسعه و اصلاحات (NDRC) سازماندهی شد.

بیست و نه کشور توافق کردند تا سازمان همکاری جهانی هوش مصنوعی (WAICO) را تأسیس کنند که دفتر مرکزی آن به‌طور موقت در شانگهای خواهد بود. این اقدام در واقع تأسیس یک نظم موازی در هوش مصنوعی توسط چین است تا جایگزینی برای استانداردهای غربی باشد. WAICO که ابتدا توسط لی چیانگ در WAIC ۲۰۲۵ پیشنهاد شد و توسط رئیس‌جمهور شی جین‌پینگ در اجلاس APEC ۲۰۲۵ پیش برده شد، به عنوان پلتفرمی برای کاهش «شکاف هوش» در اقتصادهای نوظهور معرفی شده است.

جزئیات: استراتژی هوش مصنوعی چین

رویداد WAIC میزبان بیش از ۱۴۰۰ مهمان، ۱۴۰ مجمع و ۳۰۰ رونمایی از محصول بود. NDRC دو خروجی کلیدی را منتشر کرد:

• نمونه‌های موفق کاربرد هوش مصنوعی: مجموعه‌ای که بیش از ۲۰ کشور را پوشش می‌دهد.
• برنامه اقدام برای همکاری هوش مصنوعی: یک برنامه توسعه در هشت حوزه، از جمله اکوسیستم‌های باز، محاسبات هوشمند و حاکمیت امنیتی.

منتقدان در گفتگوی بروکینگز اشاره کردند که WAICO در حال حاضر فاقد شرکت‌کنندگان غربی و بسیاری از کشورهای آفریقایی است و احتمالاً بیشتر یک اقدام تبلیغاتی است. با این حال، آن‌ها خاطرنشان کردند که ظرفیت‌سازی چین از طریق انتشار مدل‌های وزن‌های باز (Open Weights) — مدل‌هایی که پارامترهایشان علناً منتشر شده تا دیگران بتوانند روی آن‌ها بسازند — به‌طور موثری در حال اجراست. علاوه بر این، قوانین هوش مصنوعی چین در حال ادغام دسته‌های «سوءاستفاده، نقص فنی و ریسک سیستماتیک» است که در گزارش‌های ایمنی بین‌المللی یافت می‌شود.

چرخش امنیتی ایالات متحده

به طور موازی با این نشست‌ها، دولت ترامپ موضع فدرال ایالات متحده را به سمت رویکرد «اول امنیت، اول پذیرش» تغییر داد. در ۲ ژوئن ۲۰۲۶، فرمان اجرایی ۱۴۴۰۹ با عنوان «ترویج نوآوری و امنیت هوش مصنوعی پیشرفته»، یک فرآیند طبقه‌بندی شده برای تعیین «مدل‌های پیشرو تحت پوشش» ایجاد کرد.

طبق این فرمان، توسعه‌دهندگان باید تا ۳۰ روز پیش از انتشار مدل‌ها، دسترسی نظارتی به دولت بدهند. این چارچوب داوطلبانه است و صراحتاً از رژیم‌های اجباری مجوزدهی یا مجوز صادر کردن اجتناب می‌کند. این فرمان همچنین از وزارت خزانه‌داری می‌خواهد یک مرکز پاک‌سازی امنیت سایبری هوش مصنوعی برای اسکن و وصله کردن داوطلبانه آسیب‌پذیری‌ها ایجاد کند. نکته قابل توجه این است که مؤسسه ملی استانداردها و فناوری (NIST) به یک نقش مشورتی تنزل یافت و مسئولیت اصلی به وزارت خزانه‌داری، NSA و CISA سپرده شد.

در ۵ ژوئن، یک یادداشت ریاست‌جمهوری امنیت ملی جایگزین NSPM-25 دوران بایدن شد. این سند حول چهار ستون سازماندهی شده است: پذیرش، تطبیق، تضمین و پاسخگویی. این یادداشت دستور به‌روزرسانی دستورالعمل ۳۰۰۰.۰۹ وزارت دفاع درباره سلاح‌های خودمختار را ظرف ۹۰ روز صادر کرد و پیشنهاد ایجاد یک «ذخیره استراتژیک امنیت ملی هوش مصنوعی» با بهره‌گیری از استعدادهای بخش خصوصی را داد. همچنین دستور داد قراردادها با شرکت‌های هوش مصنوعی که به‌طور مکرر استفاده دولت از محصولاتشان را محدود می‌کنند، فسخ شود.

Pax Silica و زنجیره تأمین

ایالات متحده همچنین ابتکار Pax Silica را برای تأمین زنجیره تأمین نیمه‌هادی‌ها، هوش مصنوعی و مواد معدنی کمیاب راه‌اندازی کرد. این ابتکار که توسط وزارت امور خارجه هماهنگ می‌شود، منجر به یک «بیانیه مشترک درباره مشارکت فرصت هوش مصنوعی» شد که توسط ایالات متحده و ۳۴ کشور دیگر امضا گردید.

تا ژوئیه ۲۰۲۶، ۲۴ امضاکننده از جمله اتحادیه اروپا، آلمان، یونان، هلند، پاناما، آرژانتین، شیلی، کاستاریکا، السالوادور و قزاقستان به این پیمان پیوستند. تایوان نیز اصول این پیمان را از طریق یک بیانیه جداگانه تأیید کرد. برای تأمین بودجه، ایالات متحده وجوه صندوق فناوری بین‌المللی امنیت و نوآوری در قانون CHIPS (صندوق Pax) را بازتخصیص داد و توافقاتی بین ۱ تا ۵۰ میلیون دلار را پیش‌بینی کرد.

یک پروژه کلیدی، ایجاد یک پلتفرم اعتباردهی و اثبات اصالت برای تسریع در ارسال زیرساخت‌های هوش مصنوعی و مواد معدنی حیاتی است. این پروژه به عنوان یک طرح آزمایشی با مقامات گمرکی و بندرهای پاناما آغاز شده و سپس به سایر اقتصادهای Pax Silica گسترش می‌یابد.

شکاف حاکمیتی

با وجود این تلاش‌ها، یک شکاف بنیادی باقی مانده است. رایزنی‌های سازمان ملل نشان داد در حالی که دولت‌ها ظرفیت‌سازی را اولویت می‌بینند، تقریباً هر گروه ذینفع دیگر — از جمله دانشگاه‌ها و بخش خصوصی — ایمنی را در اولویت اول قرار می‌دهند.

همچنین نگرانی‌های فزاینده‌ای در مورد «خزش مدل» (Model Creep)، یادگیری بازگشتی و «ناشناخته‌های ناشناخته» وجود دارد. شرکت‌کنندگان در گفتگوی بروکینگز استدلال کردند که ارزیابی‌ها نمی‌توانند رویدادهای یک‌باره باشند، بلکه باید مستمر باشند. آن‌ها به دید محدود نسبت به کاهش ریسک داخلی در آزمایشگاه‌های پیشرو اشاره کردند و به نفوذ اخیر محققان OpenAI به مجموعه‌داده‌های داخلی Hugging Face برای تست مدل‌های پیش از انتشار اشاره کردند.

در مورد گزارش حوادث، فشار برای هماهنگی افزایش یافته است. نیویورک و کالیفرنیا پیش از این در تعریف حوادث هوش مصنوعی هماهنگ شده‌اند و از مفاد گزارش‌دهی عمومی SB 53 کالیفرنیا استفاده می‌کنند که چهار دسته ریسک را پوشش می‌دهد.

تحلیل: دنیای دوقطبی هوش مصنوعی

این تغییرات نشان می‌دهد که رویای یک معاهده جهانی واحد برای هوش مصنوعی احتمالاً از بین رفته است. در عوض، ما شاهد ظهور یک «قاب‌بندی دوقطبی» هستیم که در آن جهان بین محور Pax Silica/G7 و محور WAICO/چین تقسیم شده است. این وضعیت با این واقعیت تشدید می‌شود که برخی شرکت‌ها در جایی که پیشنهادهای ایالات متحده کمتر در دسترس یا گران‌تر هستند، به مدل‌های چینی روی می‌آورند.

برای سازمان‌ها، این یک سردرد بزرگ در زمینه انطباق (Compliance) ایجاد می‌کند. شرکت‌ها ممکن است به‌زودی مجبور شوند دو پشته کاملاً متفاوت از هوش مصنوعی را نگهداری کنند — یکی برای بازارهای غربی و یکی برای جنوب جهانی و چین — تا الزامات متضاد شفافیت و امنیت را برآورده کنند.

علاوه بر این، حرکت ایالات متحده به سمت حاکمیت داوطلبانه و امنیت‌محور، تضاد شدیدی با Digital Omnibus اتحادیه اروپا دارد که قوانین شفافیت AI Act را در ۲ اوت ۲۰۲۶ نهایی کرد، در حالی که تعهدات مربوط به ریسک‌های بالا را ۱۶ ماه به تعویق انداخت. نتیجه، چشم‌اندازی تکه‌تکه است که در آن ایالات متحده سرعت و امنیت، اتحادیه اروپا حقوق و شفافیت، و چین انتشار تحت هدایت دولت را اولویت قرار می‌دهد.

منتظر مجمع عمومی سازمان ملل در سپتامبر باشید. مگر اینکه ایالات متحده و چین در مورد گزارش ریسک‌های سیستماتیک در بخش مالی یا حوادث مدل‌های وزن‌باز به تفاهم برسند، سازمان ملل احتمالاً بیشتر به عنوان «رهبر ارکستری» یک گروه پراکنده باقی خواهد ماند تا منبعی برای قوانین واقعی جهانی.

گام بعدی شما

• اگر در حال توسعه محصول هستید، استراتژی مدل‌های خود را بر اساس «تنوع منطقه‌ای» بازبینی کنید تا با قوانین متضاد G7 و WAICO سازگار شوید.
• برای کاهش ریسک وابستگی، بررسی کنید که کدام بخش از زیرساخت شما به زنجیره تأمین Pax Silica وابسته است.
• گزارش‌های پنل علمی بنجیو را برای درک سرعت رشد سیستم‌های عامل‌محور مطالعه کنید تا در نقشه راه محصولتان پیش‌بینی‌های دقیق‌تری داشته باشید.

اما داستان سخت‌افزاری این تحول حتی شگفت‌انگیزتر است — به تحلیل ما درباره‌ی تراشه‌های Blackwell مراجعه کنید.